1 Coríntios 14
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 (Ñà‑ndáà ndua), xiñuhu cuu stnahá ndisa ini‑ndà sàhà‑ndà. Daaní, cuní stnáì nanducu‑nsiá nansa nìhìtáhvì gá‑nsià más tàhvì ndiaha xí‑yá. Te ñà‑chicá cuníˋ nìhìtáhvì‑nsiá nduú ñà‑cachitnùhu‑nsia razón ndiaha xí‑yá.
1 Portanto, esforcem-se para ter amor. Procurem também ter dons espirituais, especialmente o de anunciar a mensagem de Deus.
2 Vàchi na cáhàn‑ndà dàhàn sàà, màdì nèhivì ñuhìví cáhàn xì‑ndà. Còó. Dios cáhàn xì‑ndà, doco nèhivì ñuhìví, có‑cùndáà ini‑nè nansa cachí‑ndà. Divi Espíritu Ìì chindéé xí‑ndá cáhàn‑ndà ducán, doco iin chuun iá dèhé nduá cachí‑ndà.
2 Quem fala em línguas estranhas fala a Deus e não às pessoas, pois ninguém o entende. Pelo poder do Espírito Santo ele diz verdades secretas.
3 Doco na cachítnùhu‑nda razón ndiaha xí‑yá, dandísá nèhivì ñuhìví cáhàn xì‑ndà, vàtùni chindee‑ndané ñà‑chicá cunihnu viì ini‑nèyà, te chicá nacuàhandee ini‑nè.
3 Porém quem anuncia a mensagem de Deus fala para as pessoas, ajudando-as e dando-lhes coragem e consolo.
4 Doco nú dàhàn sàà nduá cáhàn‑ndà na natácá‑ndà, dandu ñà‑chindee xi anima mii‑ni‑nda nduámà. Doco na cachítnùhu‑nda razón ndiaha xí‑yá, dandu nsidanicuú nèhivì nácuàhandee inì‑xi.
4 Quem fala em línguas estranhas ajuda somente a si mesmo, mas quem anuncia a mensagem de Deus ajuda a igreja toda.
5 Mate cúdíi inì nú ni cuáhatahvì Dios nsidaa‑nsiá ñà‑càhàn‑nsià dàhàn sàà, doco chicá cudiì inì nú ni níhìtáhvì‑nsiá cachitnùhu‑nsia razón ndiaha xí‑yá, vàchi chicá ndiaha ñà‑jaàn. Doco nú ni cáhàn‑ndà dàhàn sàà, te después cachitnùhu stná‑ndà nansa cuní cachi palabra mà, dandu vàtùni, vàchi (sàhà‑ñá claru iá palabra mà) vàtùni nìhì stná nsidaa compañeru‑ndà iin ñà‑vàha xi mii stná‑nè.
5 Eu gostaria que vocês todos falassem em línguas estranhas, mas gostaria ainda mais que tivessem o dom de anunciar a mensagem de Deus. Porque quem anuncia a mensagem de Deus tem mais valor do que quem fala em línguas estranhas, a não ser que esteja ali alguém que possa interpretar o que está sendo dito, para que toda a igreja seja ajudada espiritualmente.
6 Ni cachí‑ndà ni sáì ndé ndoó‑nsiá, te cuisì‑ní inga dàhàn sàà ni cáhìn xì‑nsiá. ¿A vátùni chindeámà mii‑nsiá, ñánì? Còó, vàchi xiñuhu ñà‑nacani claru stnáì xì‑nsiá iin palabra sànì dàtnúù ini Dios yùhù, te ò iin palabra nì cundaà tùí inì nì quida‑ya, te ò nú coó, iin razón ndiaha nì quixi nùù‑yá, te ò iin ñà‑vàha cui chinahì mii‑nsiá.
6 Por isso, irmãos, quando eu os visitar, que proveito vocês terão se eu lhes falar em línguas estranhas? É claro que nenhum, a não ser que leve a vocês alguma revelação de Deus, ou algum conhecimento, ou alguma mensagem inspirada, ou algum ensinamento.
7 Vàchi dècuèndè stná ñà‑quìdándáá‑ndá, ni cúndúá iin pitu, ò iin yutnù cuerda, nú nansa‑ni nì cui ni quidándáá‑ndáñâ, dandu mà cúndáà ini nèhivì índù yaa tavá‑nda.
7 Por exemplo, além da voz humana, existem os instrumentos musicais, como a flauta e a harpa . Se os sons não saírem com toda a clareza, como poderá alguém saber o que está sendo tocado em um ou outro desses instrumentos?
8 Stná corneta siví soldadu, nú có‑sìví viì‑té, mà cúndáà ini compañeru‑te ñà‑sà‑ìá hora quidayucùn‑te cùhùn‑te guerra.
8 Se quem toca a corneta não der um som bem claro, quem se preparará para a batalha?
9 Te ducání stná ndohó na cáhàn‑ndà, nú có‑câhàn claru‑ndà (dàhàn mii‑nda), mà cúí cundaà ini nèhivì nansa cachí‑ndà. Uun‑ni queamà.
9 Assim, também, como é que os outros vão entender o que vocês estão dizendo se a mensagem por meio de línguas estranhas não for clara? Vocês estariam falando para o vento!
10 Pues cuàhà gá dàhàn iá ñuhìví, te iin ian vàtùni càhàn nèhivì, te cundaà stnahá ini‑nè.
10 No mundo há muitas línguas diferentes, mas cada uma faz sentido.
11 Doco nú có‑ìnáhá‑ndá nansa cuní cachi dàhàn cáhàn iin nèhivì, dandu có‑cùndáà ini‑ndà nansa cachí‑nè; nahi nèhivì inga ñuu xìcà nduú‑né, te ni mii‑né, có‑cùndáà stná ini‑nè ñà‑ndùá cachí ndohó.
11 Porém, se eu não entendo a língua na qual alguém está falando comigo, então quem fala essa língua é estrangeiro para mim, e eu sou um estrangeiro para ele.
12 Pues ducání stná mii‑nsiá (xì dàhàn sàà cáhàn‑nsià). Yùhù ináhî, yáha ga cuní‑nsià nìhìtáhvì‑nsiá cuàhà iñàha nùù‑yá. Doco ñà‑chicá xiñuhu nduá nìhìtáhvì‑ndà iin ñà‑chindee xi ñanìtnaha‑nda natácá xì‑ndà. Pues divi tàhvì clase jaàn nduá cuníˋ nanducu‑nsiá.
12 Por isso, já que vocês estão com tanta vontade de ter os dons do Espírito, procurem acima de tudo ter os dons que fazem com que a igreja cresça espiritualmente.
13 Ñàyùcàndùá, nú sàtùha‑nda càhàn‑ndà inga dàhàn sàà, dandu xiñuhu stná ñà‑càcàn tàhvì‑ndà cuàhatahvì Dios‑ndó ñà‑cachitnùhu‑nda nansa cuní cachi dàhàn mà na cáhàn‑ndàñá,
13 Portanto, quem fala em línguas estranhas deve orar pedindo a Deus que lhe dê o dom de interpretar o que elas querem dizer.
14 vàchi na cáhàn‑ndà ducán, inì‑ni anima‑ndà cáhàn stná‑ndà, xícàn tàhvì‑ndà nùù‑yá, doco ini sàxìnítnùní‑ndà, có‑cùndáà ini‑ndà nansa cachí‑ndà.
14 Porque, se eu orar em línguas estranhas, o meu espírito, de fato, estará orando, mas a minha inteligência não tomará parte nisso.
15 Pues, nú ducán nduá, dandu ¿nansa chicá vàha quida‑nda? Pues, cuàhàn‑ndà càcàn tàhvì‑ndà nùù‑yá (xì dàhàn) ináhá espíritu xi‑nda, doco màdì cuisì ñà‑jaàn, Icúmí‑ndá càcàn tàhvì stná‑ndà nùù‑yá xì iin palabra ñà‑cùndáà ini‑ndà. Stná ñà‑coto‑nda; cuàhàn‑ndà coto‑nda (xi dàhàn) ináhá espíritu xi‑nda, dandu después coto stná‑ndà iin alabanza cundáà ini‑ndà nansa cacháˋ.
15 O que vou fazer, então? Vou orar com o meu espírito, mas também vou orar com a minha inteligência; vou cantar com o meu espírito, mas também vou cantar com a minha inteligência.
16 Vàchi nú naquímánì‑ndà mii‑yá xì cuisì‑ní dàhàn ináhá espíritu xi mii‑nda, dandu ùhì cachi nècuàchì mà‑túha “amén” (na ní nsihi nì càhàn‑ndà), vàchi ni có‑cùndáà ini‑nè nansa cachí‑ndà.
16 Se você dá graças a Deus em línguas estranhas, como é que uma pessoa simples, que estiver na reunião, poderá dizer “ amém ” à oração de agradecimento que você fez? Ela não vai conseguir entender nada do que você está dizendo.
17 Pues, ñà‑naquimanì‑ndà Dios, divi naquímánì váha‑ndayá, vàtùni iáˋ mà, doco có‑nîhì ñanìtnaha‑nda cunduamà iin ñà‑vàha xi stná anima mii‑né.
17 Mesmo que a sua oração seja muito boa, essa pessoa não receberá nenhuma ajuda.
18 Yùhù cachíˋ, ansivéhé Dios, cuàhà gá cáhìn dàhàn sàà; chicá cáhìn ducán nùù nsidaa mii‑nsiá.
18 Eu agradeço a Deus porque falo em línguas estranhas muito mais do que vocês.
19 Doco nú sànì nataca‑ndà ñà‑cahvi‑nda mii‑yá, dandu chicá nsiaha càhìn siquiera ùhùn‑ni palabra ñà‑cundaà ndisa ini‑nsià, te màdìá ùxìn mil palabra inga dàhàn mà‑cúndáà inì‑nsia, vàchi cuisì nú cundáà vàha ini‑nsià, dandu vàtùni chinahì mii‑nsiá iñàha.
19 Porém nas reuniões da igreja prefiro dizer cinco palavras que possam ser entendidas, para assim ensinar os outros, do que dizer milhares de palavras em línguas estranhas.
20 Màsà cúníhnú ini‑nsià nahi méè, ñánì. Vàtùni iá nú nihnú iquin ini‑ndà sàhà chuun chicuéhè iá ñuhìví; doco (nú chuun sahnú nduá), dandu xiñuhu nacani ini‑ndà nahi nècuàchì sahnú, màdì gá nahi méè.
20 Irmãos, não pensem como crianças. Sejam como crianças para o que é mau, mas sejam adultos no seu modo de pensar.
21 Nùù tutu ìì dohó cachí mii‑yá: “Icúmî càhìn xì nècuàchì raza yohó, vàchi icúmí quixi nècuàchì inga ñuu càhàn inga dàhàn, te cuenta‑xi icúmí‑nê càhàn‑nè xì nècuàchì yohó, doco ni sàhà ñà‑yùcán mà quíhín cásû‑nè, cachí Stoho‑ndà Señor”.
21 Nas Escrituras Sagradas está escrito: “Por meio de pessoas que falam em línguas estranhas eu falarei a este povo — diz o Senhor. — Falarei por meio de lábios estrangeiros, mas assim mesmo o meu povo não me dará atenção.”
22 Ñàyùcàndùá, ñà‑jaàn cundáà ini‑ndà seña nduá càhàn‑ndà dàhàn sàà, áma cúndáà ini nècuàchì có‑xìníndísâ. Doco ñà‑cachitnùhu‑nda razón ndiaha, quidámà chuun sàhà nèhivì sàxìníndísâ, màdì sàhà nèhivì có‑xìníndísâ.
22 Portanto, o dom de falar em línguas estranhas é um sinal de Deus para os descrentes e não para os cristãos. Mas o dom de anunciar a mensagem de Deus é um sinal para os cristãos e não para os descrentes.
23 Ni cachí‑ndà nú sànì nataca‑nsià, te cáhàn iin iin‑nsia dàhàn sàà, te yucán sáà stná nèhivì có‑cùndáà inì‑xi, ò nèhivì có‑xìníndísâ. Pues ádi icúmí‑nê cachi‑nè sànì culocó‑nsià.
23 Imaginem que a igreja esteja reunida e todos comecem a falar em línguas estranhas. Se chegarem ali algumas pessoas simples ou descrentes, será que não vão dizer que vocês estão loucos?
24 Doco nú cachítnùhu iin iin‑nsia iin razón ndiaha xí Dios (dàhàn cundáà inì‑xi), dandu dansínúú iniàmàné cuàchi quidá‑né, te cundaà ini‑nè nansa iá ndisa anima‑nè,
24 Mas, se todos estiverem anunciando mensagens de Deus, e entrar ali um descrente ou alguém que seja simples, ele vai ouvir o que vocês estão dizendo e se convencer do seu pecado. E ele será julgado pelo que ouvir,
25 dècuèndè natùi vate stná ñà‑ndùá iá dèhé nì quida‑ne antes. Dandu màcuìtasisi‑né ñà‑cahvi‑né Dios, te cachi‑nè iá ndisa Dios nùù‑nsiá.
25 os seus pensamentos secretos serão revelados, e ele vai se ajoelhar e adorar a Deus, dizendo: “Deus está mesmo no meio de vocês!”
26 ¿Ndíà nduá cuní cachi nsidaa ñà‑jaàn? Pues dohó iáˋ, ñánì: na natácá‑ndà, iin iin‑nda iá iin alabanza coto‑nda, ò iin palabra vàha chinaha‑ndà, te ò iin ñà‑ndiaha sànì dàcùní Dios ndohó, ò iin palabra xi iin dàhàn sàà, te ò cachitnùhu iin‑nda ñà‑ndùá cuní cachi dàhàn sàà mà. Doco nsidaa ñà‑jaàn, sàhà ñà‑vàha xi nsidaa ana nì nataca ni cúndúá.
26 Portanto, meus irmãos, o que é que deve ser feito? Quando vocês se reúnem na igreja, um irmão tem um hino para cantar; outro, alguma coisa para ensinar; outro, uma revelação de Deus; outro, uma mensagem em línguas estranhas ; e ainda outro, a interpretação dessa mensagem. Que tudo seja feito para o crescimento espiritual da igreja.
27 Nú ndoó nèhivì cuní càhàn dàhàn sàà, dandu vàtùni càhàn ùì‑nè, ò únì‑nè, doco màsà yáha ùnì‑nè, te nì nsihi iin‑ne, dandu quesaha inga‑nè. Iin iin‑ne ni cúcúmí‑nê tiempu xi‑ne càhàn‑nè. Te xiñuhu coo stná iin ana cachitnùhu nansa cuní cachi palabra mà.
27 Se algum de vocês falar em línguas estranhas, então que apenas dois ou três falem, um depois do outro, e que alguém interprete o que está sendo dito.
28 Doco nú còò ni‑iin‑nsia tùha cachitnùhu sàhà ñà‑jaàn, dandu màsà cáhàn nèhivì dàhàn sàà na natácá‑nsià, cuisì‑ní dècuèndè iá mii‑né, dandu mii‑né xì Dios cunini.
28 Mas, se não houver ninguém que possa interpretar, então fiquem calados e falem somente consigo mesmos e com Deus.
29 Daaní, nècuàchì cachítnùhu razón ndiaha xí‑yá, vàtùni càhàn ùì ò únì‑nè, te ni cúníní nèhivì dava ga, te cachi‑nè a vátùni iá ñà‑ndùá nì cachi nècuàchìmà, á coó.
29 No caso de dois ou três receberem a mensagem de Deus, estes devem falar, e os outros que pensem bem no que eles estão dizendo.
30 Doco nú yucán iá inga nècuàchì datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi iin palabra ndiaha, dandu xiñuhu cudadí nècuàchì primeru.
30 Se uma outra pessoa que estiver ali sentada receber a mensagem de Deus, quem estiver falando deve se calar.
31 Vàchi nsidaa ana datnúù Dios iin razón ndiaha, vàtùni cachitnùhu iin iin‑ne razón mà na hora quidá‑né tocar, dandu vàtùni sàà nsidaa‑nda cundaà ini‑ndà, te nacuàhandee stná ini‑ndà.
31 Vocês todos podem anunciar a mensagem de Deus, um de cada vez, para que todos aprendam e fiquem animados.
32 Te nsidaa ana sànì nìhìtáhvì cachitnùhu razón ndiaha, icúmí‑nê dandacú‑né nùù anima mii‑né, (a cáhàn‑nè, á coó).
32 Quem fala deve controlar o dom de anunciar a mensagem de Deus,
33 Cunaha‑nsiá, màdì nansa‑ni nì cui quidá ndevàha Dios ñà‑ndùá quidá‑yá, còó; vivìí‑ni, te cuéyàà‑ni nduú modo quidá mii‑yá.
33 pois Deus não quer que nós vivamos em desordem e sim em paz. Como em todas as igrejas do povo de Deus,
34 màsà cáhàn nècuàchì ñahà na natácá nsidaa‑nsiá ducán, vàchi còò permisu. Icúmí‑nê cunini‑ne nacua cachí stná tutu nduú ley xi‑ya.
34 as mulheres devem ficar caladas nas reuniões de adoração. Elas não têm permissão para falar. Como diz a Lei , elas não devem ter cargos de direção.
35 Nú cuní‑nè ndàcàtnùhù‑né, dandu ni cácàn tnùhù‑né nùù nècuàchì vehe‑ne nú sànì nasaa‑nè vehe. Vàchi có‑ndùá ducán càhàn iin nècuàchì ñahà na natácá‑nsià.
35 Se quiserem saber alguma coisa, que perguntem em casa ao marido. É vergonhoso que uma mulher fale nas reuniões da igreja.
36 Cuníˋ nsinuu inì‑nsia ñà‑màdì mii‑nsiá dìnúù‑xí ni quésáhá palabra xi Dios. Ni màdì cuisì mii‑nsiá nì xìníndísâ stná xì palabra mà.
36 Por acaso a mensagem de Deus veio de vocês? Ou será que veio somente para vocês?
37 Te nú jaàn ndoó nèhivì tuxí inì‑xi datnúù Dios sàxìnítnùní‑xi, te ò ní nìhìtáhvì ndiaha‑né cahan‑né, dandu xiñuhu cundaà stná ini‑nè ñà‑divi palabra yohó nduú palabra nì dàndàcú Stoho‑ndà Señor.
37 Se alguém pensa que é mensageiro de Deus ou que tem algum dom espiritual, deve saber que o que estou escrevendo é mandamento do Senhor.
38 Doco nú cô‑cùní‑nè nacuni‑nè ñà‑palabra ìì xí mii‑yá nduá yohó, dandu ni mii stná‑nsià, màsà nácúní stná‑nsiànè ñà‑ndùú‑né ana nì nìhìtáhvì ndisa.
38 Mas, se alguém não der atenção a isso, que ninguém dê atenção a essa pessoa.
39 Ducán iá, ñánì. Yùhù cuníˋ nanducu‑nsiá más gà nansa nìhìtáhvì‑nsiá cachitnùhu‑nsia razón ndiaha xí‑yá. Te nèhivì cáhàn dàhàn sàà, màsà cádí‑nsià nùù‑né; còó.
39 Assim, meus irmãos, procurem sempre anunciar a mensagem de Deus, mas não proíbam que se fale em línguas estranhas.
40 Doco nsidaa ñà‑ndùá quidá‑nsiá (na natácá‑nsià), vivìí‑ni ni quidá‑nsiáñà, te iin iin‑nsia (ni cáhàn‑nsià) nacua nchícùn stnahá‑nsiá.
40 Portanto, façam tudo com decência e ordem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.