1 Coríntios 11
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Ñàyùcàndùá, nacua quidá yùhù, ducání quida stná mii‑nsiá, vàchi divi Cristu nduú ana nchícuìn.
1 Sede meus imitadores, como também eu o sou de Cristo.
2 Cuaha‑ni quidá‑nsiá, ñánì, vàchi iin‑ni nsinúú inì‑nsia yùhù, te nsinúú stná inì‑nsia palabra nì cachì xì‑nsiá ñà‑chivàha‑nsia.
2 Ora, eu vos louvo, porque em tudo vos lembrais de mim, e guardais os preceitos assim como vo-los entreguei.
3 Te vichi cuníˋ cundaà inì‑nsia ñà‑divi Cristu nduú ana dandacú nùù nsidaa nècuàchì tiàa, te nècuàchì tiàa nduú ana dandacú nùù nècuàchì ñahà, ducání nacua dandacú stná Yua‑nda Dios nùù Cristu.
3 Quero porém, que saibais que Cristo é a cabeça de todo homem, o homem a cabeça da mulher, e Deus a cabeça de Cristo.
4 Cunaha‑nsiá, có‑ndùá ducán càcàn tàhvì iin tiàa nùù Dios nú ñuhú‑né mbelu, ni mà váha cachitnùhu stná‑nè razón xi‑ya nú ñuhú‑néàmà, vàchi có‑ndùámà tnùñuhu xí dìnì‑né.
4 Todo homem que ora ou profetiza com a cabeça coberta desonra a sua cabeça.
5 Doco nècuàchì ñahà, nú xícàn tàhvì‑né, ò cachítnùhu‑ne razón xi‑ya, te có‑îdàhvi dìnì‑né ni‑iñàha, dandu xiñuhu cucahan núù‑né sàhà dìnì‑né, vàchi davani queámà na ian sànì dàté tehe‑né.
5 Mas toda mulher que ora ou profetiza com a cabeça descoberta desonra a sua cabeça, porque é a mesma coisa como se estivesse rapada.
6 Vàchi nú có‑îdàhvi dìnì‑né ni‑iñàha, dandu chicá vàha ni dátê cuati dìnì‑né. Te nú ni cúcáhán nûù‑né dàté cuati‑né, ò dàté tehe‑né, dandu xiñuhu ni cúdàhvi dìnì‑né.
6 Portanto, se a mulher não se cobre com véu, tosquie-se também; se, porém, para a mulher é vergonhoso ser tosquiada ou rapada, cubra-se com véu.
7 Iin nècuàchì tiàa, có‑xìñùhù cudàhvi dìnì‑né, (na xícàn tàhvì‑né), vàchi nacua iá mii‑yá ducán nì quidayucun‑yànè, ñàyùcàndùá, xiñuhu tavà‑né tnùñuhu xí‑yá; doco nècuàchì ñahà, tnùñuhu xí nècuàchì tiàa tavá‑né, ñàyùcàndùá (xiñuhu ni cúdàhvi dìnì‑né).
7 Pois o homem, na verdade, não deve cobrir a cabeça, porque é a imagem e glória de Deus; mas a mulher é a glória do homem.
8 Vàchi màdì (iin iquì) nècuàchì ñahà nì cúyúcún nècuàchì tiàa. Còó. Iquì tiàa nì cuyucun nècuàchì ñahà.
8 Porque o homem não proveio da mulher, mas a mulher do homem;
9 Te divi sàhà‑ñá chindee‑né iì‑né, ñàyùcàndùá nì sàcòo‑ne, màdìá nì sàcòo tiàa ñà‑chindee‑né nècuàchì ñahà.
9 nem foi o homem criado por causa da mulher, mas sim, a mulher por causa do homem.
10 Ñàyùcàndùá, xiñuhu cudàhvi dìnì nècuàchì ñahà, te cunduamà seña ñà‑ìá ana dàndàcù‑xì núù‑né. Te sàhà stná (indéhe) ángel xi Dios, ñàyùcàndùá xiñuhu quida stná‑nè ducán.
10 Portanto, a mulher deve trazer sobre a cabeça um sinal de submissão, por causa dos anjos.
11 Doco có‑càchíˋ ñà‑cuisì nècuàchì tiàa nduú ana ndiàá, ni có‑càchí stnáì ñà‑cuisì nècuàchì ñahà ndiaá stná; còó, vàchi nú ndoo‑nda nùù Stoho‑ndà Señor, dandu iin‑ni xiñuhu stnahá nsidaa‑nda.
11 Todavia, no Senhor, nem a mulher é independente do homem, nem o homem é independente da mulher.
12 Ñàyùcàndùá, mate iin (iquì) nècuàchì tiàa nì sàcòo nècuàchì ñahà, doco vichi nècuàchì ñahà nduú ana datúinuù xì nècuàchì tiàa. Doco cunaha‑nsiá, mii Dios nduú ana chítnùní inì‑xi sàhà nsidanicuú iñàha.
12 pois, assim como a mulher veio do homem, assim também o homem nasce da mulher, mas tudo vem de Deus.
13 Mii‑nsiá cachi‑nsià xìˊ nansa tuxí inì‑nsia: ¿a vátùni iá cahan‑nsiá nú ni cácàn tàhvì iin nècuàchì ñahà nú uun‑ni iá dìnì‑né?
13 julgai entre vós mesmos: é conveniente que uma mulher com a cabeça descoberta ore a Deus?
14 Pues, nsidaa‑nda, ducání ináhá‑ndá cucáhán nûù iin nècuàchì tiàa nú nì ndunaní idìdínì‑né.
14 Não vos ensina a própria natureza que se o homem tiver cabelo comprido, é para ele uma desonra;
15 Doco nècuàchì ñahà, còó, cuàhà gá cudíì ini‑nè nú naní idìdínì‑né, vàchi na iñàha ídàhvi dìnì‑né nduá, te ducán nì nìhìtáhvì‑né coo‑ne.
15 mas se a mulher tiver o cabelo comprido, é para ela uma glória? Pois a cabeleira lhe foi dada em lugar de véu.
16 (Pues ñà‑jaàn nduá cachíˋ xì‑nsiá), doco nú có‑ndôo ini iin nèhivì xì palabra yohó, dandu ni cúnáhá‑nê cuisì ñà‑jaàn nduú estilu xi‑nda, te divi ñà‑jaàn nduú stná estilu xi nsidaa gá nèhivì cahvi xi Dios.
16 Mas, se alguém quiser ser contencioso, nós não temos tal costume, nem tampouco as igrejas de Deus.
17 Vichi cuàhìn cachì xì‑nsiá iñàha, doco màdìá ndeníhí vàhi mii‑nsià nduá; còó, vàchi cunaha‑nsiá, có‑quèé víi na natácá‑nsià; mal queá.
17 Nisto, porém, que vou dizer-vos não vos louvo; porquanto vos ajuntais, não para melhor, mas para pior.
18 Primeru cuàhìn càhìn xì‑nsiá sàhà‑ñá tucu tucu nihnú ini iin iin grupu‑nsià, vàchi ducán cachí nèhivì xìˊ, te tuxí inì vihini ñà‑ndáà ndua.
18 Porque, antes de tudo, ouço que quando vos ajuntais na igreja há entre vós dissensões; e em parte o creio.
19 Vàchi vihini cachi stná‑ndà ñà‑ìcúmí coo itnii grupu nùù‑nsiá sàhà‑ñá cundaà vàha ini‑ndà ana xínduu nècuàchì chicá ndiaá, (doco màdì ñà‑cáhàn sàhnù‑ndà cunduajàn).
19 E até importa que haja entre vós facções, para que os aprovados se tornem manifestos entre vós.
20 Ñàyùcàndùá, yùhù cachíˋ, màdìá nacuítáhvì ndisa‑nsia Cena ìì xí Stoho‑ndà Señor nduá na natácá‑nsià jaàn.
20 De sorte que, quando vos ajuntais num lugar, não é para comer a ceia do Senhor;
21 Vàchi cada iin iin‑nsia, yàchì quesáhá‑nsiâ xixí‑nsiá ñà‑ndùá nihí iin iin‑nsia, te dava ga nèhivì, ni có‑sâà comida xi‑ne, te dava ga‑nè, dècuèndè xihí‑né.
21 porque quando comeis, cada um toma antes de outrem a sua própria ceia; e assim um fica com fome e outro se embriaga.
22 Cunaha‑nsiá, vehe‑nda nduú lugar ndé ndiá ìcà‑ndà cuxi‑nda ducán. Màsà quídá‑ndá relaju na natácá‑ndà, vàchi nèhivì xí Dios xínduu‑nda. Ni màsà dándûcáhán‑ndá ñanìtnaha‑nda nduú nècuàchì ndahví. Pues, ¿nansa tuxí inì‑nsia? ¿A cuáhìn ndenihi vàhi‑nsià sàhà ñà‑ndùá quidá‑nsiá? Còó, mà quídéà.
22 Não tendes porventura casas onde comer e beber? Ou desprezais a igreja de Deus, e envergonhais os que nada têm? Que vos direi? Louvar-vos-ei? Nisto não vos louvo.
23 Nùù meru mii Stoho‑ndà Jesús nì nìhí palabra nacání nansa nì quida‑ya na ní sanduu ñuú quìvì nì cahìn‑teyá. Te divi palabra yucán nduá sànì nacani xì‑nsiá, nansa nì tnii‑ya pan,
23 Porque eu recebi do Senhor o que também vos entreguei: que o Senhor Jesus, na noite em que foi traído, tomou pão;
24 te nì naquimanì‑yá (Yua‑yá) sàhà‑ñá, dandu nì dàcuàchí‑yáñà, te nì cachi‑yà: “Nahi iquìcúñú mií nduá yohó, te divi iquìcúñúì nduá sáhatahvìˊ sàhà mii‑nsiá. Te nacua quidé vichi, divi ducán icúmí‑nsiâ quida stná‑nsià sàhà‑ñá nsinuu inì‑nsia yùhù”, nì cachi‑yà.
24 e, havendo dado graças, o partiu e disse: Isto é o meu corpo que é por vós; fazei isto em memória de mim.
25 Daaní, na ní nsihi nì xixi nsidaa‑né, dandu nì tnii‑ya pocillu, te nì cachi‑yà: “Ñà‑ñùhú pocillu yohó nduú seña xi ichì saa nacóí cunchicùn nèhivì, vàchi nahi nìí nduá. Te cada coho‑nsia ndutè yohó, dandu nsinuu inì‑nsia yùhù”, (nì cachi Stoho‑ndà Señor).
25 Semelhantemente também, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto no meu sangue; fazei isto, todas as vezes que o beberdes, em memória de mim.
26 Te ndisa, cada xixi‑nda pan mà, te xihi‑nda ndutè ìì mà, ñà‑jaàn nsinúú ini‑ndà ñà‑nì xìhì‑yà (sàhà‑ndà), te iin‑ni icúmí‑ndá quida‑nda ducán dècuèndè cachi sàà quìvì naxicocuíìn‑yà.
26 Porque todas as vezes que comerdes deste pão e beberdes do cálice estareis anunciando a morte do Senhor, até que ele venha.
27 Ñàyùcàndùá, nú cuní‑ndà nacuitahvì‑ndà cuxi‑nda pan xi Stoho‑ndà Señor, ò coho‑nda yà‑ìì xí‑yá, dandu màdìá nansa ni nì cui ni quida‑ndañá, vàchi nú ducán, dandu cuàchi cundua, vàchi ñà‑cónì chívàha‑nda tnùñuhu xí iquìcúñú‑yà xì nìì‑yá nduá.
27 De modo que qualquer que comer do pão, ou beber do cálice do Senhor indignamente, será culpado do corpo e do sangue do Senhor.
28 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacani vàha ini‑ndà, te ndundoo anima‑ndà, dandu vàtùni nacuitahvì víi‑nda pan mà, te coho‑nda yà‑ìì mà.
28 Examine-se, pois, o homem a si mesmo, e assim coma do pão e beba do cálice.
29 Vàchi nú có‑nìhnú ini‑ndà pan mà nduú nahi cuerpu xi‑ya xìxì‑ndà, te xihí stná‑ndà yà‑ìì mà, dandu dacuidá cuàchi‑nda mii‑nda na quida‑nda ducán.
29 Porque quem come e bebe, come e bebe para sua própria condenação, se não discernir o corpo do Senhor.
30 Pues, divi ñà‑jaàn nduú meru ñà‑dìsáhà‑xí cuhí cuàhà‑nsiá, te ndohó‑nsiá quidá cuèhè; dècuèndè sànì xìhì stná dava‑nsia.
30 Por causa disto há entre vós muitos fracos e enfermos, e muitos que dormem.
31 Chicá vàha nacani vàha ini‑ndà, te ndundoo viì anima‑ndà antes, dandu mà níhì‑ndà castigu.
31 Mas, se nós nos julgássemos a nós mesmos, não seríamos julgados;
32 Doco te nú níhì‑ndà iin castigu nùù‑yá, divi ñà‑sáha‑yàndó conseju nduájàn sàhà‑ñá màsà ndáñúhú dahuun‑nda nahi dava ga nèhivì ñuhìví.
32 quando, porém, somos julgados pelo Senhor, somos corrigidos, para não sermos condenados com o mundo.
33 Ñàyùcàndùá, na natácá‑nsià, cundiatu‑nsia cundoo nsihi‑nsia, ñánì, dandu vàtùni cuxi‑nsia.
33 Portanto, meus irmãos, quando vos ajuntais para comer, esperai uns pelos outros.
34 Doco nú xîhì ndisa iin nèhivì doco, dandu chicá vàha ndè vehe‑ne ni cuxí‑né, te màdìá nìhì‑nsiá castigu na natácá‑nsià cundua. (Ñà‑jaàn nduá cachíˋ xì‑nsiá vichi) ndè cachi nasaì yucán, dandu ndatnuhu guéˋ xì‑nsiá sàhà chuun iá gà.
34 Se algum tiver fome, coma em casa, a fim de que não vos reunais para condenação vossa. E as demais coisas eu as ordenarei quando for.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.