1 Coríntios 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NTLH
1 Ñánì, cuníˋ cundaà inì‑nsia nansa nì cuu xi nèhivì sànaha, nsidanicuú‑né (nì chindee Dios‑nè), nìsa xìca‑ne tìxi còndàhvì iin vìcò xí‑yá, te nsidaa‑né nì yàha uun stná‑nè mahì mar yucán.
1 Irmãos, eu quero que vocês lembrem do que aconteceu com os nossos antepassados que seguiram Moisés. Todos foram protegidos pela nuvem e passaram pelo mar Vermelho.
2 Ñàyùcàndùá, na ian cùù‑xì‑ndà na cuhíì‑ndà, ducan quida‑nda cuenta sàhà mii‑né na ian nì cuhiì stná‑nè tìxi vìcò mà xì ini mar mà, te ducán nì nanduu‑ne nèhivì xí Moisés.
2 Como seguidores de Moisés, eles foram batizados na nuvem e no mar.
3 Daaní, iin‑ni nìsa itiacu stná nsidaa‑né ñà‑ndùá nì sàhatahvì Dios‑nè,
3 Todos comeram da mesma comida espiritual
4 te iin‑ni nìsa xihi stná‑nè tècuìí ndiaha, divi tècuìí nì cana nùù iin cavà. Te cavà mà, seña nì sandua nahi Cristu, vàchi nì cutnahá stná‑yà xì‑né ichì cuàhàn‑nè.
4 e beberam da mesma bebida espiritual. Pois bebiam daquela rocha espiritual que ia com eles; e a rocha era Cristo.
5 Pues mate ducán nì cuu xi‑né, doco cónì ndóo ini Dios xì modo xi‑ne, te ñàyùcàndùá cuàhà sàstnùhù‑né nì xìhì nùù yucù yucán.
5 Mas Deus não ficou contente com a maioria deles, e por isso eles morreram, e os seus corpos ficaram espalhados no deserto.
6 Cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá nì cuu xi nèhivì sànaha ma, divi sàhà‑ñá cundaà ini ndohó vichi nduá, màdí nchihò stná ini‑ndà quida chicuéhè‑ndà na ian nì quida mii‑né.
6 Tudo isso aconteceu a fim de nos servir de exemplo, para nós não querermos coisas más como eles quiseram,
7 Ni màsà cáhví stná‑ndà figura na ian nì quida dava‑ne, vàchi ducán nacání tutu ìì: “Nì sàcùndoo‑ne nì xixi‑ne, te nì xihi‑ne, dandu después nì ndacuìta‑ne nì ìtasaha‑né (nùù figura xi‑ne)”, cacháˋ.
7 nem adorarmos ídolos, como alguns deles adoraram. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O povo sentou-se para comer e beber e se levantou para se divertir.”
8 Ni màsà cáhàn‑ndà xì ana cónì nándàhà xì‑ndà nacua nìsa quida dava nècuàchì yucán, vàchi después nì xìhì òcò ùnì mil‑nè iin quìvì‑ní.
8 Não devemos cometer imoralidade sexual, como alguns deles fizeram. E, porque eles fizeram isso, vinte e três mil deles caíram mortos num dia só.
9 Ni màsà quídá canúú‑ndá ñà‑có‑cùní Stoho‑ndà Señor, vàchi ducán nì quida dava‑ne, te sàhájàn nì ndecoyo cuàhà còò, nì tnii‑sìné, te nì xìhì‑nè.
9 Não devemos pôr à prova a paciência de Cristo, como alguns deles fizeram, e por isso foram mortos pelas cobras.
10 Ni màsà cáhàn ndiaa‑ndà (dìquì‑yá) nacua nì quida dava‑ne, te nì ndañuhu cuàhà‑né nì quida ángel xi‑ya.
10 Vocês não devem se queixar, como fizeram alguns deles, e por isso foram destruídos pelo Anjo da Morte.
11 Cunaha‑nsiá, nsidaájàn nì cuu xi nècuàchì sànaha ma sàhà ñà‑nì cúndáà ini‑ndà (màsà quídá stnâ‑ndà ducán). Vàchi divi sàhà ndohó nì tiaa nsidaámà nùù tutu ìì sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà nansa quida‑nda quìvì vichi na xínu tiempu.
11 Tudo isso aconteceu com os nossos antepassados a fim de servir de exemplo para os outros, e aquelas coisas foram escritas a fim de servirem de aviso para nós. Pois estamos vivendo no fim dos tempos.
12 Ñàyùcàndùá, nú nihnú ini‑ndà sà‑ìá vàha‑nda nùù Dios, dandu ni caquín‑ndà cuidadu còtó sàà‑ndà quida stná‑ndà iin cuàchì có‑nìhnú ini‑ndà.
12 Portanto, aquele que pensa que está de pé é melhor ter cuidado para não cair.
13 Nsidaa ñà‑ndùá yáha‑nda vichi, cuisì ñà‑ndòhó stná nsidanicuú nèhivì ñuhìví nduá. Te vàtùni cahvi viì‑ndà xì‑yá ñà‑mà cuáha‑ya cuu xi‑nda ñà‑ndùá mà cúndéé ini‑ndà sàhà‑xí. Còó, vàchi (nú cuàhàn‑ndà quida‑nda iin cuàchi ni cuí), dandu siempre datúi Dios nansa càcu‑nda nùájàn sàhà‑ñá vàtùni quidandee ini‑ndà.
13 As tentações que vocês têm de enfrentar são as mesmas que os outros enfrentam; mas Deus cumpre a sua promessa e não deixará que vocês sofram tentações que vocês não têm forças para suportar. Quando uma tentação vier, Deus dará forças a vocês para suportá-la, e assim vocês poderão sair dela.
14 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá, ñani màní; màsà nunca cahvi‑nsiá ni‑iin figura.
14 Por isso, meus queridos amigos, fujam da adoração de ídolos.
15 Cuàhìn cachì xì‑nsiá iñàha, te mii‑nsiá cachi‑nsià xìˊ, amádi ndisa á coó, vàchi quidé cuenta xínduu‑nsia nèhivì cundáà inì‑xi.
15 Eu falo com vocês como com pessoas que têm capacidade para entender o que estou afirmando. Julguem vocês mesmos o que eu estou dizendo.
16 Na (nacuítáhvì‑ndà, xihi‑nda) ñà‑ñùhú copa ndiaha ma, te naquímánì‑ndà mii‑yá. Pues ducan quida‑nda, te nihnú ini nsidaa‑nda ñà‑sàhà ndohó nì xìtià nìì‑yá. Te na xixí stná‑ndà pan ìì, dandu iin‑ni nihnú stná ini nsidaa‑nda nansa nì sàha‑ya iquìcúñú‑yà (sàhà‑ndà). Sà‑ìnáhá‑nsiâ nsidaájàn.
16 Pensem no cálice pelo qual damos graças a Deus na Ceia do Senhor. Será que, quando bebemos desse cálice, não estamos tomando parte no sangue de Cristo? E, quando partimos e comemos o pão, não estamos tomando parte no corpo de Cristo?
17 Ñàyùcàndùá nahi imindaa nèhivì sànì nanduu nsidaa‑nda, mate cuáhà‑ndà ndoó, vàchi iin‑ni pan (ìì) xixí nsidaa‑nda.
17 Mesmo sendo muitos, todos comemos do mesmo pão, que é um só; e por isso somos um só corpo.
18 Cundehè‑nsiá nansa xíquida nècuàchì raza Israel nú sànì sàha‑ne iin quisì nduú promesa, te nì xìhì‑si nùù mesa ìì, dandu después saxí‑né cuñù‑si. Pues sàhà ñà‑sàxí‑né promesa mà, náhà xìcà xínduu stná‑nè ana (nihnú ini xì religión mà).
18 Pensem no povo de Israel. Aqueles que comem as coisas oferecidas em sacrifícios tomam parte juntos no sacrifício que é oferecido a Deus no altar.
19 — ausente —
19 O que é que eu quero dizer com isso? Que o ídolo ou o alimento que é oferecido a ele tem algum valor?
20 — ausente —
20 É claro que não! O que estou dizendo é que aquilo que é sacrificado nos altares pagãos é oferecido aos demônios e não a Deus. E eu não quero que vocês tomem parte nas coisas dos demônios.
21 Vàchi còò permisu cuitahvì‑ndà coho‑nda copa ìì xí Dios, te después coho stná‑ndà ñà‑ndùá sáha‑ne ñà‑malu; còó. Vàchi còò permisu cuxi‑nda pan ìì xí Dios, te después cuxi stná‑ndà ñà‑dàcùxí‑nèsi.
21 Vocês não podem beber do cálice do Senhor e também do cálice dos demônios. Vocês não podem comer na mesa do Senhor e também na mesa dos demônios.
22 Mii‑nsiá, ¿a ndísá cuní‑nsià dacuídà ini‑nsià Stoho‑ndà Dios ducán? ¿A tuxí ini‑nsià chicá fuerte‑nsià nùù‑yá? (Doco mà ndìsá.)
22 Ou será que queremos provocar o Senhor, fazendo com que ele fique com ciúmes? Por acaso vocês pensam que somos mais fortes do que ele?
23 (Ñà‑ndáà nduá), libre iá‑ndà quida‑nda nacua cudíì ini‑ndà, doco (xiñuhu nsinuu ini‑ndà) màdì nsidaa iñàha nduú iin ñà‑vàha. Libre iá‑ndà, cachí‑ndà, doco màdì nsidaa iñàha nduú iin ñà‑cuàhàn chindee xi‑nda.
23 Alguns dizem assim: “Podemos fazer tudo o que queremos.” Sim, mas nem tudo é bom. “Podemos fazer tudo o que queremos”, mas nem tudo é útil.
24 Ñàyùcàndùá, màsà nándúcú‑ndá ñà‑ndùá cudíì inì‑ni mii‑nda; chicá ndiaha nanducu‑nda nansa chicá yàha vàha ñanìtnaha‑nda.
24 Ninguém deve buscar os seus próprios interesses e sim os interesses dos outros.
25 Nsidaa cuñu dicó tè‑dìcó yàhvi, vàtùni caxì‑ndàñá. Còò necesidad nacani ini‑ndà ndàcàtnùhù‑ndà sàhámà,
25 Vocês podem comer de tudo o que se vende no açougue, sem terem nenhuma dúvida de consciência.
26 vàchi Stoho‑ndà Señor nduú stoho nsidanicuú iñàha iá ñuhìví yohó.
26 Pois, como dizem as Escrituras Sagradas : “A terra e tudo o que nela existe pertencem ao Senhor.”
27 Daaní, na cánà‑ndà cùhùn‑ndà iin vicò iá vehe iin tiàa có‑xìníndísá‑xí‑yâ, te cudíì ini‑ndà cùhùn‑ndà, dandu vàtùni caxì stná‑ndà nsidaa ñà‑ndùá taxí nècuàchìmà; ni màsà ndácàtnùhù‑ndà sàhà comida mà; màsà nácání ini‑ndà sàhá.
27 Se alguém que não é cristão convidá-los para comer, e vocês resolverem ir, comam o que for posto na frente de vocês e não façam perguntas por motivo de consciência.
28 Doco vihini cachi iin nèhivì xì‑ndà: “Cuñu yohó, promesa nì sandoo nùù figura cahvi‑né nduá”. Pues nú ducán, dandu sàhà nècuàchìmà màsà cáxi‑nda cuñu mà, còtó cuduchi ini‑nè, vàchi vihini quida‑ne cuenta nduájàn iin cuàchi.
28 Mas, se alguém disser a vocês: “Esta comida foi oferecida aos ídolos”, neste caso não comam, por causa daquele que disse isso e também por motivo de consciência.
29 Mate có‑quìdá mii‑nda cuenta ducán, vihini nihnú ini mii‑né ducán.
29 Não estou falando da sua própria consciência, mas da consciência do outro. Mas alguém pode perguntar: “Por que é que a minha liberdade deve ser diminuída pela consciência dos outros?
30 Vàchi naquímánì‑ndà Dios sàhà ñà‑ndùá saxí‑nda, ñàyùcàndùá còò ñà‑dìsáhà‑xí cundoo nèhivì cuitnùhu‑nèndó sàhà ñà‑ndùá saxí‑nda.
30 Se eu agradeço a Deus o alimento que como, por que é que sou criticado, se já o agradeci a Deus?”
31 (Vihini cachi‑ndà ducán, doco de todos modos), nsidanicuú ñà‑ndùá quida‑nda, sàhà ñà‑nì quèé gá tnùñuhu ndiaha xí Dios ni cúndúá, a ducán saxí‑nda ò xihi‑nda iñàha, te ò ndéni iñàha ni quida‑nda.
31 Portanto, quando vocês comem, ou bebem, ou fazem qualquer outra coisa, façam tudo para a glória de Deus.
32 Màsà dácûdúchí ini‑ndà ni‑iin nèhivì, a ducán nduú‑né iin nècuàchì raza Judea, ò iin nèhivì inga raza (có‑xìníndísâ), te ò iin nèhivì cahvi víi xi‑yá.
32 Vivam de tal maneira que não prejudiquem os judeus, nem os não judeus, nem a Igreja de Deus.
33 Iin‑ni ni quidá stná‑nsià nacua quidá yùhù, có‑nàndúquî ñà‑cudiì inì mií, cuisì‑ní quidé lucha ñà‑màsà cúdúchí ini nèhivì sàhí, dandu vihini sàà stná‑nè càcu anima‑nè.
33 Façam como eu. Procuro agradar a todos em tudo o que faço, não pensando no meu próprio bem, mas no bem de todos, a fim de que eles possam ser salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.