1 Coríntios 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Ñánì, cuníˋ cundaà inì‑nsia nansa nì cuu xi nèhivì sànaha, nsidanicuú‑né (nì chindee Dios‑nè), nìsa xìca‑ne tìxi còndàhvì iin vìcò xí‑yá, te nsidaa‑né nì yàha uun stná‑nè mahì mar yucán.
1 Ora, irmãos, não quero que ignoreis que nossos pais estiveram todos debaixo da nuvem, e todos passaram pelo mar.
2 Ñàyùcàndùá, na ian cùù‑xì‑ndà na cuhíì‑ndà, ducan quida‑nda cuenta sàhà mii‑né na ian nì cuhiì stná‑nè tìxi vìcò mà xì ini mar mà, te ducán nì nanduu‑ne nèhivì xí Moisés.
2 E todos foram batizados em Moisés, na nuvem e no mar,
3 Daaní, iin‑ni nìsa itiacu stná nsidaa‑né ñà‑ndùá nì sàhatahvì Dios‑nè,
3 E todos comeram de uma mesma comida espiritual,
4 te iin‑ni nìsa xihi stná‑nè tècuìí ndiaha, divi tècuìí nì cana nùù iin cavà. Te cavà mà, seña nì sandua nahi Cristu, vàchi nì cutnahá stná‑yà xì‑né ichì cuàhàn‑nè.
4 E beberam todos de uma mesma bebida espiritual, porque bebiam da pedra espiritual que os seguia; e a pedra era Cristo.
5 Pues mate ducán nì cuu xi‑né, doco cónì ndóo ini Dios xì modo xi‑ne, te ñàyùcàndùá cuàhà sàstnùhù‑né nì xìhì nùù yucù yucán.
5 Mas Deus não se agradou da maior parte deles, por isso foram prostrados no deserto.
6 Cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá nì cuu xi nèhivì sànaha ma, divi sàhà‑ñá cundaà ini ndohó vichi nduá, màdí nchihò stná ini‑ndà quida chicuéhè‑ndà na ian nì quida mii‑né.
6 E estas coisas foram-nos feitas em figura, para que não cobicemos as coisas más, como eles cobiçaram.
7 Ni màsà cáhví stná‑ndà figura na ian nì quida dava‑ne, vàchi ducán nacání tutu ìì: “Nì sàcùndoo‑ne nì xixi‑ne, te nì xihi‑ne, dandu después nì ndacuìta‑ne nì ìtasaha‑né (nùù figura xi‑ne)”, cacháˋ.
7 Não vos façais, pois, idólatras, como alguns deles, conforme está escrito: O povo assentou-se a comer e a beber, e levantou-se para folgar.
8 Ni màsà cáhàn‑ndà xì ana cónì nándàhà xì‑ndà nacua nìsa quida dava nècuàchì yucán, vàchi después nì xìhì òcò ùnì mil‑nè iin quìvì‑ní.
8 E não nos forniquemos, como alguns deles fizeram; e caíram num dia vinte e três mil.
9 Ni màsà quídá canúú‑ndá ñà‑có‑cùní Stoho‑ndà Señor, vàchi ducán nì quida dava‑ne, te sàhájàn nì ndecoyo cuàhà còò, nì tnii‑sìné, te nì xìhì‑nè.
9 E não tentemos a Cristo, como alguns deles também tentaram, e pereceram pelas serpentes.
10 Ni màsà cáhàn ndiaa‑ndà (dìquì‑yá) nacua nì quida dava‑ne, te nì ndañuhu cuàhà‑né nì quida ángel xi‑ya.
10 E não murmureis, como também alguns deles murmuraram, e pereceram pelo destruidor.
11 Cunaha‑nsiá, nsidaájàn nì cuu xi nècuàchì sànaha ma sàhà ñà‑nì cúndáà ini‑ndà (màsà quídá stnâ‑ndà ducán). Vàchi divi sàhà ndohó nì tiaa nsidaámà nùù tutu ìì sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà nansa quida‑nda quìvì vichi na xínu tiempu.
11 Ora, tudo isto lhes sobreveio como figuras, e estão escritas para aviso nosso, para quem já são chegados os fins dos séculos.
12 Ñàyùcàndùá, nú nihnú ini‑ndà sà‑ìá vàha‑nda nùù Dios, dandu ni caquín‑ndà cuidadu còtó sàà‑ndà quida stná‑ndà iin cuàchì có‑nìhnú ini‑ndà.
12 Aquele, pois, que cuida estar em pé, olhe não caia.
13 Nsidaa ñà‑ndùá yáha‑nda vichi, cuisì ñà‑ndòhó stná nsidanicuú nèhivì ñuhìví nduá. Te vàtùni cahvi viì‑ndà xì‑yá ñà‑mà cuáha‑ya cuu xi‑nda ñà‑ndùá mà cúndéé ini‑ndà sàhà‑xí. Còó, vàchi (nú cuàhàn‑ndà quida‑nda iin cuàchi ni cuí), dandu siempre datúi Dios nansa càcu‑nda nùájàn sàhà‑ñá vàtùni quidandee ini‑ndà.
13 Não veio sobre vós tentação, senão humana; mas fiel é Deus, que não vos deixará tentar acima do que podeis, antes com a tentação dará também o escape, para que a possais suportar.
14 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá, ñani màní; màsà nunca cahvi‑nsiá ni‑iin figura.
14 Portanto, meus amados, fugi da idolatria.
15 Cuàhìn cachì xì‑nsiá iñàha, te mii‑nsiá cachi‑nsià xìˊ, amádi ndisa á coó, vàchi quidé cuenta xínduu‑nsia nèhivì cundáà inì‑xi.
15 Falo como a entendidos; julgai vós mesmos o que digo.
16 Na (nacuítáhvì‑ndà, xihi‑nda) ñà‑ñùhú copa ndiaha ma, te naquímánì‑ndà mii‑yá. Pues ducan quida‑nda, te nihnú ini nsidaa‑nda ñà‑sàhà ndohó nì xìtià nìì‑yá. Te na xixí stná‑ndà pan ìì, dandu iin‑ni nihnú stná ini nsidaa‑nda nansa nì sàha‑ya iquìcúñú‑yà (sàhà‑ndà). Sà‑ìnáhá‑nsiâ nsidaájàn.
16 Porventura o cálice de bênção, que abençoamos, não é a comunhão do sangue de Cristo? O pão que partimos não é porventura a comunhão do corpo de Cristo?
17 Ñàyùcàndùá nahi imindaa nèhivì sànì nanduu nsidaa‑nda, mate cuáhà‑ndà ndoó, vàchi iin‑ni pan (ìì) xixí nsidaa‑nda.
17 Porque nós, sendo muitos, somos um só pão e um só corpo, porque todos participamos do mesmo pão.
18 Cundehè‑nsiá nansa xíquida nècuàchì raza Israel nú sànì sàha‑ne iin quisì nduú promesa, te nì xìhì‑si nùù mesa ìì, dandu después saxí‑né cuñù‑si. Pues sàhà ñà‑sàxí‑né promesa mà, náhà xìcà xínduu stná‑nè ana (nihnú ini xì religión mà).
18 Vede a Israel segundo a carne; os que comem os sacrifícios não são porventura participantes do altar?
19 — ausente —
19 Mas que digo? Que o ídolo é alguma coisa? Ou que o sacrificado ao ídolo é alguma coisa?
20 — ausente —
20 Antes digo que as coisas que os gentios sacrificam, as sacrificam aos demônios, e não a Deus. E não quero que sejais participantes com os demônios.
21 Vàchi còò permisu cuitahvì‑ndà coho‑nda copa ìì xí Dios, te después coho stná‑ndà ñà‑ndùá sáha‑ne ñà‑malu; còó. Vàchi còò permisu cuxi‑nda pan ìì xí Dios, te después cuxi stná‑ndà ñà‑dàcùxí‑nèsi.
21 Não podeis beber o cálice do Senhor e o cálice dos demônios; não podeis ser participantes da mesa do Senhor e da mesa dos demônios.
22 Mii‑nsiá, ¿a ndísá cuní‑nsià dacuídà ini‑nsià Stoho‑ndà Dios ducán? ¿A tuxí ini‑nsià chicá fuerte‑nsià nùù‑yá? (Doco mà ndìsá.)
22 Ou irritaremos o Senhor? Somos nós mais fortes do que ele?
23 (Ñà‑ndáà nduá), libre iá‑ndà quida‑nda nacua cudíì ini‑ndà, doco (xiñuhu nsinuu ini‑ndà) màdì nsidaa iñàha nduú iin ñà‑vàha. Libre iá‑ndà, cachí‑ndà, doco màdì nsidaa iñàha nduú iin ñà‑cuàhàn chindee xi‑nda.
23 Todas as coisas me são lícitas, mas nem todas as coisas convêm; todas as coisas me são lícitas, mas nem todas as coisas edificam.
24 Ñàyùcàndùá, màsà nándúcú‑ndá ñà‑ndùá cudíì inì‑ni mii‑nda; chicá ndiaha nanducu‑nda nansa chicá yàha vàha ñanìtnaha‑nda.
24 Ninguém busque o proveito próprio; antes cada um o que é de outrem.
25 Nsidaa cuñu dicó tè‑dìcó yàhvi, vàtùni caxì‑ndàñá. Còò necesidad nacani ini‑ndà ndàcàtnùhù‑ndà sàhámà,
25 Comei de tudo quanto se vende no açougue, sem perguntar nada, por causa da consciência.
26 vàchi Stoho‑ndà Señor nduú stoho nsidanicuú iñàha iá ñuhìví yohó.
26 Porque a terra é do Senhor e toda a sua plenitude.
27 Daaní, na cánà‑ndà cùhùn‑ndà iin vicò iá vehe iin tiàa có‑xìníndísá‑xí‑yâ, te cudíì ini‑ndà cùhùn‑ndà, dandu vàtùni caxì stná‑ndà nsidaa ñà‑ndùá taxí nècuàchìmà; ni màsà ndácàtnùhù‑ndà sàhà comida mà; màsà nácání ini‑ndà sàhá.
27 E, se algum dos infiéis vos convidar, e quiserdes ir, comei de tudo o que se puser diante de vós, sem nada perguntar, por causa da consciência.
28 Doco vihini cachi iin nèhivì xì‑ndà: “Cuñu yohó, promesa nì sandoo nùù figura cahvi‑né nduá”. Pues nú ducán, dandu sàhà nècuàchìmà màsà cáxi‑nda cuñu mà, còtó cuduchi ini‑nè, vàchi vihini quida‑ne cuenta nduájàn iin cuàchi.
28 Mas, se alguém vos disser: Isto foi sacrificado aos ídolos, não comais, por causa daquele que vos advertiu e por causa da consciência; porque a terra é do Senhor, e toda a sua plenitude.
29 Mate có‑quìdá mii‑nda cuenta ducán, vihini nihnú ini mii‑né ducán.
29 Digo, porém, a consciência, não a tua, mas a do outro. Pois por que há de a minha liberdade ser julgada pela consciência de outrem?
30 Vàchi naquímánì‑ndà Dios sàhà ñà‑ndùá saxí‑nda, ñàyùcàndùá còò ñà‑dìsáhà‑xí cundoo nèhivì cuitnùhu‑nèndó sàhà ñà‑ndùá saxí‑nda.
30 E, se eu com graça participo, por que sou blasfemado naquilo por que dou graças?
31 (Vihini cachi‑ndà ducán, doco de todos modos), nsidanicuú ñà‑ndùá quida‑nda, sàhà ñà‑nì quèé gá tnùñuhu ndiaha xí Dios ni cúndúá, a ducán saxí‑nda ò xihi‑nda iñàha, te ò ndéni iñàha ni quida‑nda.
31 Portanto, quer comais quer bebais, ou façais outra qualquer coisa, fazei tudo para glória de Deus.
32 Màsà dácûdúchí ini‑ndà ni‑iin nèhivì, a ducán nduú‑né iin nècuàchì raza Judea, ò iin nèhivì inga raza (có‑xìníndísâ), te ò iin nèhivì cahvi víi xi‑yá.
32 Portai-vos de modo que não deis escândalo nem aos judeus, nem aos gregos, nem à igreja de Deus.
33 Iin‑ni ni quidá stná‑nsià nacua quidá yùhù, có‑nàndúquî ñà‑cudiì inì mií, cuisì‑ní quidé lucha ñà‑màsà cúdúchí ini nèhivì sàhí, dandu vihini sàà stná‑nè càcu anima‑nè.
33 Como também eu em tudo agrado a todos, não buscando o meu próprio proveito, mas o de muitos, para que assim se possam salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.