1 Coríntios 10
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs NAA
1 Ñánì, cuníˋ cundaà inì‑nsia nansa nì cuu xi nèhivì sànaha, nsidanicuú‑né (nì chindee Dios‑nè), nìsa xìca‑ne tìxi còndàhvì iin vìcò xí‑yá, te nsidaa‑né nì yàha uun stná‑nè mahì mar yucán.
1 Ora, irmãos, não quero que vocês ignorem que os nossos pais estiveram todos sob a nuvem, e todos passaram pelo mar,
2 Ñàyùcàndùá, na ian cùù‑xì‑ndà na cuhíì‑ndà, ducan quida‑nda cuenta sàhà mii‑né na ian nì cuhiì stná‑nè tìxi vìcò mà xì ini mar mà, te ducán nì nanduu‑ne nèhivì xí Moisés.
2 e todos, em Moisés, foram batizados, tanto na nuvem como no mar.
3 Daaní, iin‑ni nìsa itiacu stná nsidaa‑né ñà‑ndùá nì sàhatahvì Dios‑nè,
3 Todos eles comeram do mesmo alimento espiritual
4 te iin‑ni nìsa xihi stná‑nè tècuìí ndiaha, divi tècuìí nì cana nùù iin cavà. Te cavà mà, seña nì sandua nahi Cristu, vàchi nì cutnahá stná‑yà xì‑né ichì cuàhàn‑nè.
4 e beberam da mesma bebida espiritual. Porque bebiam de uma pedra espiritual que os seguia; e a pedra era Cristo.
5 Pues mate ducán nì cuu xi‑né, doco cónì ndóo ini Dios xì modo xi‑ne, te ñàyùcàndùá cuàhà sàstnùhù‑né nì xìhì nùù yucù yucán.
5 Mas Deus não se agradou da maioria deles, razão pela qual ficaram prostrados no deserto.
6 Cunaha‑nsiá, nsidaa ñà‑ndùá nì cuu xi nèhivì sànaha ma, divi sàhà‑ñá cundaà ini ndohó vichi nduá, màdí nchihò stná ini‑ndà quida chicuéhè‑ndà na ian nì quida mii‑né.
6 Ora, estas coisas se tornaram exemplos para nós, a fim de que não cobicemos as coisas más, como eles cobiçaram.
7 Ni màsà cáhví stná‑ndà figura na ian nì quida dava‑ne, vàchi ducán nacání tutu ìì: “Nì sàcùndoo‑ne nì xixi‑ne, te nì xihi‑ne, dandu después nì ndacuìta‑ne nì ìtasaha‑né (nùù figura xi‑ne)”, cacháˋ.
7 Não sejam idólatras, como alguns deles foram, conforme está escrito: “O povo assentou-se para comer e beber e levantou-se para se divertir.”
8 Ni màsà cáhàn‑ndà xì ana cónì nándàhà xì‑ndà nacua nìsa quida dava nècuàchì yucán, vàchi después nì xìhì òcò ùnì mil‑nè iin quìvì‑ní.
8 E não pratiquemos imoralidade, como alguns deles o fizeram e caíram mortos, num só dia, vinte e três mil.
9 Ni màsà quídá canúú‑ndá ñà‑có‑cùní Stoho‑ndà Señor, vàchi ducán nì quida dava‑ne, te sàhájàn nì ndecoyo cuàhà còò, nì tnii‑sìné, te nì xìhì‑nè.
9 Não ponhamos Cristo à prova, como alguns deles fizeram e foram mortos pelas serpentes.
10 Ni màsà cáhàn ndiaa‑ndà (dìquì‑yá) nacua nì quida dava‑ne, te nì ndañuhu cuàhà‑né nì quida ángel xi‑ya.
10 Não fiquem murmurando, como alguns deles murmuraram e foram destruídos pelo exterminador.
11 Cunaha‑nsiá, nsidaájàn nì cuu xi nècuàchì sànaha ma sàhà ñà‑nì cúndáà ini‑ndà (màsà quídá stnâ‑ndà ducán). Vàchi divi sàhà ndohó nì tiaa nsidaámà nùù tutu ìì sàhà‑ñá cundaà ini‑ndà nansa quida‑nda quìvì vichi na xínu tiempu.
11 Estas coisas aconteceram com eles para servir de exemplo e foram escritas como advertência a nós, para quem o fim dos tempos tem chegado.
12 Ñàyùcàndùá, nú nihnú ini‑ndà sà‑ìá vàha‑nda nùù Dios, dandu ni caquín‑ndà cuidadu còtó sàà‑ndà quida stná‑ndà iin cuàchì có‑nìhnú ini‑ndà.
12 Por isso, aquele que pensa estar em pé veja que não caia.
13 Nsidaa ñà‑ndùá yáha‑nda vichi, cuisì ñà‑ndòhó stná nsidanicuú nèhivì ñuhìví nduá. Te vàtùni cahvi viì‑ndà xì‑yá ñà‑mà cuáha‑ya cuu xi‑nda ñà‑ndùá mà cúndéé ini‑ndà sàhà‑xí. Còó, vàchi (nú cuàhàn‑ndà quida‑nda iin cuàchi ni cuí), dandu siempre datúi Dios nansa càcu‑nda nùájàn sàhà‑ñá vàtùni quidandee ini‑ndà.
13 Não sobreveio a vocês nenhuma tentação que não fosse humana; mas Deus é fiel e não permitirá que vocês sejam tentados além do que podem suportar; pelo contrário, juntamente com a tentação proverá livramento, para que vocês a possam suportar.
14 Ñàyùcàndùá, cuidadu ni cúndóó‑nsiá, ñani màní; màsà nunca cahvi‑nsiá ni‑iin figura.
14 Portanto, meus amados, fujam da idolatria.
15 Cuàhìn cachì xì‑nsiá iñàha, te mii‑nsiá cachi‑nsià xìˊ, amádi ndisa á coó, vàchi quidé cuenta xínduu‑nsia nèhivì cundáà inì‑xi.
15 Falo como a pessoas sábias; julguem vocês mesmos o que digo.
16 Na (nacuítáhvì‑ndà, xihi‑nda) ñà‑ñùhú copa ndiaha ma, te naquímánì‑ndà mii‑yá. Pues ducan quida‑nda, te nihnú ini nsidaa‑nda ñà‑sàhà ndohó nì xìtià nìì‑yá. Te na xixí stná‑ndà pan ìì, dandu iin‑ni nihnú stná ini nsidaa‑nda nansa nì sàha‑ya iquìcúñú‑yà (sàhà‑ndà). Sà‑ìnáhá‑nsiâ nsidaájàn.
16 Não é fato que o cálice da bênção que abençoamos é a comunhão do sangue de Cristo? E não é fato que o pão que partimos é a comunhão do corpo de Cristo?
17 Ñàyùcàndùá nahi imindaa nèhivì sànì nanduu nsidaa‑nda, mate cuáhà‑ndà ndoó, vàchi iin‑ni pan (ìì) xixí nsidaa‑nda.
17 Porque nós, embora muitos, somos unicamente um pão, um só corpo; porque todos participamos do único pão.
18 Cundehè‑nsiá nansa xíquida nècuàchì raza Israel nú sànì sàha‑ne iin quisì nduú promesa, te nì xìhì‑si nùù mesa ìì, dandu después saxí‑né cuñù‑si. Pues sàhà ñà‑sàxí‑né promesa mà, náhà xìcà xínduu stná‑nè ana (nihnú ini xì religión mà).
18 Considerem o Israel segundo a carne. Não é verdade que aqueles que se alimentam dos sacrifícios são participantes do altar?
19 — ausente —
19 O que quero dizer com isto? Que o que é sacrificado ao ídolo é alguma coisa? Ou que o próprio ídolo tem algum valor?
20 — ausente —
20 Não! Digo que as coisas que eles sacrificam são sacrificadas a demônios e não a Deus; e eu não quero que vocês estejam em comunhão com os demônios.
21 Vàchi còò permisu cuitahvì‑ndà coho‑nda copa ìì xí Dios, te después coho stná‑ndà ñà‑ndùá sáha‑ne ñà‑malu; còó. Vàchi còò permisu cuxi‑nda pan ìì xí Dios, te después cuxi stná‑ndà ñà‑dàcùxí‑nèsi.
21 Vocês não podem beber o cálice do Senhor e o cálice dos demônios; não podem ser participantes da mesa do Senhor e da mesa dos demônios.
22 Mii‑nsiá, ¿a ndísá cuní‑nsià dacuídà ini‑nsià Stoho‑ndà Dios ducán? ¿A tuxí ini‑nsià chicá fuerte‑nsià nùù‑yá? (Doco mà ndìsá.)
22 Ou provocaremos ciúmes no Senhor? Somos, por acaso, mais fortes do que ele?
23 (Ñà‑ndáà nduá), libre iá‑ndà quida‑nda nacua cudíì ini‑ndà, doco (xiñuhu nsinuu ini‑ndà) màdì nsidaa iñàha nduú iin ñà‑vàha. Libre iá‑ndà, cachí‑ndà, doco màdì nsidaa iñàha nduú iin ñà‑cuàhàn chindee xi‑nda.
23 “Todas as coisas são lícitas”, mas nem todas convêm; “todas as coisas são lícitas”, mas nem todas edificam.
24 Ñàyùcàndùá, màsà nándúcú‑ndá ñà‑ndùá cudíì inì‑ni mii‑nda; chicá ndiaha nanducu‑nda nansa chicá yàha vàha ñanìtnaha‑nda.
24 Ninguém busque o seu próprio interesse, e sim o de seu próximo.
25 Nsidaa cuñu dicó tè‑dìcó yàhvi, vàtùni caxì‑ndàñá. Còò necesidad nacani ini‑ndà ndàcàtnùhù‑ndà sàhámà,
25 Comam de tudo o que se vende no mercado, sem questionamento algum por motivo de consciência.
26 vàchi Stoho‑ndà Señor nduú stoho nsidanicuú iñàha iá ñuhìví yohó.
26 Porque do Senhor é a terra e a sua plenitude.
27 Daaní, na cánà‑ndà cùhùn‑ndà iin vicò iá vehe iin tiàa có‑xìníndísá‑xí‑yâ, te cudíì ini‑ndà cùhùn‑ndà, dandu vàtùni caxì stná‑ndà nsidaa ñà‑ndùá taxí nècuàchìmà; ni màsà ndácàtnùhù‑ndà sàhà comida mà; màsà nácání ini‑ndà sàhá.
27 Se alguém que não é crente convidá-los para comer, e vocês quiserem ir, comam de tudo o que for posto diante de vocês, sem questionamento algum por motivo de consciência.
28 Doco vihini cachi iin nèhivì xì‑ndà: “Cuñu yohó, promesa nì sandoo nùù figura cahvi‑né nduá”. Pues nú ducán, dandu sàhà nècuàchìmà màsà cáxi‑nda cuñu mà, còtó cuduchi ini‑nè, vàchi vihini quida‑ne cuenta nduájàn iin cuàchi.
28 Porém, se alguém disser a vocês: “Isto é coisa sacrificada a ídolo”, não comam, por causa daquele que deu a informação e por motivo de consciência;
29 Mate có‑quìdá mii‑nda cuenta ducán, vihini nihnú ini mii‑né ducán.
29 consciência, digo, não a sua propriamente, mas a do outro. “Pois, por que a minha liberdade deve ser julgada pela consciência de outra pessoa?
30 Vàchi naquímánì‑ndà Dios sàhà ñà‑ndùá saxí‑nda, ñàyùcàndùá còò ñà‑dìsáhà‑xí cundoo nèhivì cuitnùhu‑nèndó sàhà ñà‑ndùá saxí‑nda.
30 Se eu participo com gratidão, por que sou criticado por causa daquilo por que dou graças?”
31 (Vihini cachi‑ndà ducán, doco de todos modos), nsidanicuú ñà‑ndùá quida‑nda, sàhà ñà‑nì quèé gá tnùñuhu ndiaha xí Dios ni cúndúá, a ducán saxí‑nda ò xihi‑nda iñàha, te ò ndéni iñàha ni quida‑nda.
31 Portanto, se vocês comem, ou bebem ou fazem qualquer outra coisa, façam tudo para a glória de Deus.
32 Màsà dácûdúchí ini‑ndà ni‑iin nèhivì, a ducán nduú‑né iin nècuàchì raza Judea, ò iin nèhivì inga raza (có‑xìníndísâ), te ò iin nèhivì cahvi víi xi‑yá.
32 Não se tornem motivo de tropeço nem para judeus, nem para gentios, nem para a igreja de Deus,
33 Iin‑ni ni quidá stná‑nsià nacua quidá yùhù, có‑nàndúquî ñà‑cudiì inì mií, cuisì‑ní quidé lucha ñà‑màsà cúdúchí ini nèhivì sàhí, dandu vihini sàà stná‑nè càcu anima‑nè.
33 assim como também eu procuro, em tudo, ser agradável a todos, não buscando o meu próprio interesse, mas o de muitos, para que sejam salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.