Marcos 14
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVI
1 Daaní, cumánì gá ùì quìvì cunduu vicò pascua xì stná vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì nanducu‑né nansa tnii dèhé‑nè Jesús ñà‑cui‑yà.
1 Faltavam apenas dois dias para a Páscoa e para a festa dos pães sem fermento. Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de flagrar Jesus em algum erro e matá-lo.
2 Doco nì cachi‑nè: ―Còó, màdì mahì vicò (quida‑nda ducán), vàchi te nú còó, vihini nacuidà nèhivì.
2 Mas diziam: "Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo".
3 Iá‑yà vehe iin nècuàchì ñuu Betania nani Simón, iin nèhivì nì sandoho cuèhè lepra antes. Te iá‑yà xixí‑yá, te yucán nì sàà stná iin nècuàchì ñahà, nihí‑né iin quìdi iá dùcùn‑xí. Yùù nì cuyucàn mà, te ñuhá ndutè tnàmì finu nani nardo; te ndiaá sàstnùhù‑té. Dandu nì sàhnù nècuàchìmà dùcùn quìdi ma nì sòdò‑nète itnu dìnì‑yá.
3 Estando Jesus em Betânia, reclinado à mesa na casa de um homem conhecido como Simão, o leproso, aproximou-se dele certa mulher com um frasco de alabastro contendo um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Doco dava nècuàchì xixí yucán, nì cuduchi gá ini‑nè, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¿Índù chuun nì sate uun‑ne ndutè jaàn, te ndiaá guâ‑te?
4 Alguns dos presentes começaram a dizer uns aos outros, indignados: "Por que este desperdício de perfume?
5 Chicá vàha dicò‑néte ni cuí, te mà úhì quee iin ùnì cientu dìhùn plata dasàn‑ndà nùù nècuàchì ndahví. Ducán cachí‑nè, cánàhá‑nè xì nècuàchìmà.
5 Ele poderia ser vendido por trezentos denários, e o dinheiro dado aos pobres". E a repreendiam severamente.
6 Doco nì cachi Jesús xì nèhivì mà: ―Nacoo‑nsia nècuàchì jaàn. ¿Índù chuun cánàhá‑nsià xì‑né? Vàchi iin ñà‑vàha nduá sànì quida‑ne xìˊ.
6 "Deixem-na em paz", disse Jesus. "Por que a estão perturbando? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Vàchi nècuàchì ndahví, nicanicuahàn ndoó‑né xì‑nsiá, te mà úhì chindee‑nsiánè nú cahan‑nsiá. Doco yùhù, còó, sacù‑ni quìvì iéˋ xì‑nsiá.
7 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, e poderão ajudá-los sempre que o desejarem. Mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ñahà yohó, ñà‑ndùá sáà‑nè quida‑ne, divi nduá sànì quida‑ne sàhí, na ian sànì quidatatna‑né cuerpu xi sàhà‑ñá cundùxan, ducán nduá.
8 Ela fez o que pôde. Derramou o perfume em meu corpo antecipadamente, preparando-o para o sepultamento.
9 Te yùhù cachítnùhi xì‑nsiá, nsidanicuú ñuu ndé sàà razón ndiaha xí Dios inicutu ñuhìví, yucán icúmí sàà stná palabra sàhà ñà‑vàha nì quida nècuàchì ñahà yohó, te ducán mà nunca sàà nèhivì nandòdó‑né nècuàchìmà.
9 Eu lhes asseguro que onde quer que o evangelho for anunciado, em todo o mundo, também o que ela fez será contado em sua memória".
10 Nùù ùxìn ùì compañeru Jesús, iin‑ne nani Judas Iscariote. Nècuàchì yohó, nì sàhàn‑nè nùù dùtù xícusahnú, nì ndatnuhu‑né xì nècuàchìmà ñà‑cahin‑nèyà.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes a fim de lhes entregar Jesus.
11 Te nì cacudiì ini nècuàchìmà na ní cundaà ini‑nè. Te nì saquin‑nè compromisu chiyàhvi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì quesaha Judas mà nandúcú‑nê índù modo dayáha‑neyà ndahà nècuàchì yucán.
11 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro. Assim, ele procurava uma oportunidade para entregá-lo.
12 Daaní, nì sàà tu quìvì primeru xi vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te quìvì yucán xíhì stná lelù nduú promesa siempre sáha‑ne vicò pascua mà. Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì dacuahá‑yá xì‑yá: ―¿Índù divi cuní‑nî cùhùn‑nsì quidayucun‑nsì ñà‑cuxi‑ní comida vicò pascua?
12 No primeiro dia da festa dos pães sem fermento, quando se costumava sacrificar o cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: "Aonde queres que vamos e te preparemos a refeição da Páscoa? "
13 Dandu nì dàndàcú‑yá nùù ùì compañeru‑yà, cachí‑yà: ―Cuahán‑nsià ini ñuu. Te yucán icúmí‑nsiâ ndacùhun tnahá‑nsiá xì iin tiàa idádocó xì iin yoo tècuìí. Nècuàchì yucán cunchicùn‑nsià cùhùn.
13 Então ele enviou dois de seus discípulos, dizendo-lhes: "Entrem na cidade, e um homem carregando um pote de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no
14 Te divi vehe ndé quìhvi‑ne, yucán càhàn‑nsià xì nècuàchì dìvéhé‑xímá, cachi‑nsià xì‑né ñà‑dòhó cachí maestru: ¿Índù iá cuartu cahnú ndé cuxi‑ya comida pascua xì nècuàchì dacuahá‑yá?
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde é o meu salão de hóspedes, no qual poderei comer a Páscoa com meus discípulos? ’
15 Dandu icúmí nècuàchìmà dacuní‑nè mii‑nsiá índù iá iin vehe cahnú pisu dìquì‑xí ndé sà‑ìá nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu. Yucán quidayucun‑nsià ñà‑cudiní‑nda.
15 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, mobiliada e pronta. Façam ali os preparativos para nós".
16 Dandu nì quihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè. Te nì sàà‑nè ini ñuu mà, te nacua nì cachi‑yà, ducán ndisa nì cuu. Ñàyùcàndùá divi yucán nì quidayucun‑nè comida pascua.
16 Os discípulos se retiraram, entraram na cidade e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. E prepararam a Páscoa.
17 Daaní, na ní cuñaà, dandu nì sàà stná‑yà xì nsì‑úxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Te na ndoó‑né xixí‑né, dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, iá iin‑nsia cuàhàn cahin xìˊ. Te yohó iá‑nè xixí‑né xì‑ndà.
18 Quando estavam comendo, reclinados à mesa, Jesus disse: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá, alguém que está comendo comigo".
19 Dandu nì nàcùndoo nsidaa nècuàchìmà tnùnsí ini, te nì cachi iin iin‑ne xì‑yá: ―¿A víhíní yùhù? ―¿Te ò yùhù? ―cachí inga‑nè.
19 Eles ficaram tristes e, um por um, lhe disseram: "Com certeza não sou eu! "
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nùù nsì‑úxìn ùì‑nsià, iin‑nsia cuàhàn cahin xìˊ, mate iin‑ni xixí‑né xì‑ndà, te tavá stná‑nè pan nùù cazuela yohó.
20 Afirmou Jesus: "É um dos Doze, alguém que come comigo do mesmo prato.
21 Ñà‑ndáà nduá, icúmí cuu ndisa ñà‑nduàˊ nì cachitnùhu nùù tutu ìì ñà‑ìcúmí cui yùhù ana nduu Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Doco tiàa cuàhàn cahin xìˊ, ¡ndahví‑nè! Chicá vàha màsà túinuù‑né ñuhìví nì cùí ―nì cachi‑yà.
21 O Filho do homem vai, como está escrito a seu respeito. Mas ai daquele que trai o Filho do homem! Melhor lhe seria não haver nascido".
22 Na meru xixí nsidaa‑né, nì tnii‑ya iin pan, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì dàcuàchí‑yáñà, nì dasàn‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá mà, cachí‑yà: ―Tnii iin iin‑nsia pan yohó, vàchi nahi iquìcúñú yùhù nduá.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, deu graças, partiu-o, e o deu aos discípulos, dizendo: "Tomem; isto é o meu corpo".
23 Dandu nì tnii stná‑yà pocillu, nì naquimanì stná‑yà Dios sàhà ñà‑ñùhú, te nì sàha‑ya nì caxihi nsidaa‑né.
23 Em seguida tomou o cálice, deu graças, ofereceu-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Dandu nì cachi‑yà: ―Ndutè sì‑uva yohó, nahi nìí nduú‑te, vàchi divi sàhà nìí icúmî nacoi iin ichì sàà cunchicùn nèhivì nú sànì xìtià‑ñà sàhà cuàhà‑né.
24 E lhes disse: "Isto é o meu sangue da aliança, que é derramado em favor de muitos.
25 Doco cunaha‑nsiá, mà cóhó guéˋ ndutè sì‑uva yohó dècuèndè cachi sàà nacoho saa túì‑te quìvì sáà cusahnú Dios inicutu ñuhìví yohó.
25 Eu lhes afirmo que não beberei outra vez do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo no Reino de Deus".
26 Daaní, nì xito nsidaa‑né alabanza, te nì quee‑ne cuàhàn‑nè xì‑yá ndè yucù Olivo.
26 Depois de terem cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñuú vichi icúmí nsidaa‑nsiá nacoo nihni‑nsia yùhù, vàchi ducán cachí tutu ìì: “Cuàhìn dacúxíóé pastor, dandu icúmí riì cuìtià nihni‑sì”, cacháˋ.
27 Disse-lhes Jesus: "Vocês todos me abandonarão. Pois está escrito: ‘Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas’.
28 Doco nú sànì natiacuì, dandu icúmî codònùí nùù‑nsiá cùhùn ndè ladu Galilea.
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galiléia".
29 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Mate ni sáà nsidaa nèhivì nacoo nihni‑ne mii‑ní, doco yùhù, còó, mà nunca.
29 Pedro declarou: "Ainda que todos te abandonem, eu não te abandonarei! "
30 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑ní, divi ñuú vichi icúmí‑nî nacuaà‑ní yùhù. Tàñáha ga coto lehe ùì xichi sinduhá, te sànì nacuaà‑ní yùhù ùnì xichi.
30 Respondeu Jesus: "Asseguro-lhe que ainda hoje, esta noite, antes que duas vezes cante o galo, três vezes você me negará".
31 Doco Pedro, yáha ga ndee ní càhàn‑nè, cachí‑nè: ―Còó. Mate ni cahní‑nèndó, doco mà nunca sàì nacuaìˊ mii‑ní ―nì cachi‑nè. Te divi ducání nì cachi gà stná nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mà.
31 Mas Pedro insistia ainda mais: "Mesmo que seja preciso que eu morra contigo, nunca te negarei". E todos os outros disseram o mesmo.
32 Dandu nì sàà‑yà xì‑né iin xaan nani Getsemaní. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, yohó ndòo‑nsia. Te yùhù, cùhìn chicá nùù‑xí càcàn tàhví nùù Dios.
32 Então foram para um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse aos seus discípulos: "Sentem-se aqui enquanto vou orar".
33 Dandu nì saca‑ya Pedro xì Jacobo xì Juan, cuàhàn‑yà xì‑né. Te nì sàcòo‑ya na ian yúhî‑yà, te nì quesaha‑yá yáha ga nacání cuáhà ini‑yà.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João, e começou a ficar aflito e angustiado.
34 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Yáha ga iéˋ tnùnsí ini, na ian cuníà cahnì dahuan yùhù. Ñàyùcàndùá, yohó ni ndóo‑nsia, te cunchito tùha‑nsia.
34 E lhes disse: "A minha alma está profundamente triste, numa tristeza mortal. Fiquem aqui e vigiem".
35 Dandu cuàhàn‑yà chicá nùù‑xí, te nì sàcùnduhù ndèé‑yá nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Dios, áma cui cuxio tnùndoho icúmí‑yâ yàha‑ya.
35 Indo um pouco mais adiante, prostrou-se e orava para que, se possível, fosse afastada dele aquela hora.
36 Te dohó nì cachi‑yà: ―Yuamánìˊ, nsidaa iñàha vàtùni quida‑ní. Ñàyùcàndùá, xícàn tàhví nùù‑ní áma cúxíó tnùndoho icúmî yàhi, vàchi na iin (ñà‑úà ñuhú iin) taza nduá nùí, te ùhì cohià. Doco màdì ñà‑ndùá cuní yùhù ni cúndúá, cuisì ñà‑ndùá cuní mii‑ní.
36 E dizia: "Aba, Pai, tudo te é possível. Afasta de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, mas sim o que tu queres".
37 Dandu vàxi tu‑ya ndé nì ndòo nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xini‑yà xíquidì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Pedro: ―Simón, ¿índù chuun quídì‑ní? ¿Áma cui cunchito‑ní ducán iin hora ni?
37 Então, voltou aos seus discípulos e os encontrou dormindo. "Simão", disse ele a Pedro, "você está dormindo? Não pôde vigiar nem por uma hora?
38 Cundoo tùha‑nsia, te càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhá màsà dándáhvî ñà‑malu mii‑nsiá, vàchi mate iá voluntad xi‑nsia, doco iyuhu gá valor icúmí cuerpu‑nsià ñà‑quidandee ínì‑nsia.
38 Vigiem e orem para que não caiam em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca. "
39 Dandu nì sàhàn‑yà inga xichi, te divi ducán‑ní nì cachi tu‑ya xì Yua‑yá Dios.
39 Mais uma vez ele se afastou e orou, repetindo as mesmas palavras.
40 Dandu vàxi tu‑ya, te nì xini‑yà tucutu quídì‑nè, vàchi sádì vàhná‑nè. Ni có‑nàníhì tnùní ini‑nè nansa naxiconihí‑né nùù‑yá.
40 Quando voltou, de novo os encontrou dormindo, porque seus olhos estavam pesados. Eles não sabiam o que lhe dizer.
41 Dandu tucu tu nì sàhàn‑yà ñà‑únì, te nì nsiaa tu‑ya nùù‑né, cachí‑yà: ―Cùdù cuéyàà‑nsià, te quetatu‑nsià vichi, vàchi sà‑ìá, sànì sàà hora xi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, divi hora icúmî yàhi ndahà nèhivì cuáchi.
41 Voltando pela terceira vez, ele lhes disse: "Vocês ainda dormem e descansam? Basta! Chegou a hora! Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndacuìta‑nsia, cúhùn‑ndà, vàchi sà‑ìtúú quesaa ana nì cahin xìˊ.
42 Levantem-se e vamos! Aí vem aquele que me trai! "
43 Daaní, na cáhàn ìì‑yá xì nècuàchìmà, dandu nì quesaa Judas, divi iin nècuàchì nùù ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá. Te ndacá stná‑nè cuàhà gá tiàa xínihi xi espada xì garroti. Cuenta xi dùtù xícusahnú vàxi‑tè, xì cuenta xi stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà.
43 Enquanto ele ainda falava, apareceu Judas, um dos Doze. Com ele estava uma multidão armada de espadas e varas, enviada pelos chefes dos sacerdotes, mestres da lei e líderes religiosos.
44 Te sànì ndatnuhu Judas xì nsidaa tiàa xícutnahá xi‑né ñà‑coo iin seña ana tnii‑tè. Divi ana chìtú‑nè cunduu meru ana tnìì cúhùn presu.
44 O traidor havia combinado um sinal com eles: "Aquele a quem eu saudar com um beijo, é ele: prendam-no e levem-no em segurança".
45 Dandu na sánì quesaa‑nè, dandu vichi vichi nì tnàtuu‑ne nùù Jesús, cachí‑nè: ―¡Maestro, maestro! Dandu nì chìtú‑nè nùù‑yá.
45 Dirigindo-se imediatamente a Jesus, Judas disse: "Mestre! ", e o beijou.
46 Dandu compañeru‑nèmà, nì tnii‑tè Jesús, nì ndòo‑ya ndahà‑té.
46 Os homens agarraram Jesus e o prenderam.
47 Doco iin nèhivì xí‑yá, nì tavà‑né espada xi‑ne, nì cani‑ne iin tiàa quidáchúûn nùù dùtù cusáhnû, nì sahnde‑nè iin tùtnù‑té.
47 Então, um dos que estavam por perto puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
48 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa nèhivì cuáhà mà: ―A ducán nduú modo tnií‑nsiá yùhù, vàxi‑nsia nihí‑nsiá espada xì garroti ñà‑tnii‑nsia yùhù, na ian tècuìhnà nduí,
48 Disse Jesus: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês venham me prender com espadas e varas?
49 mate nsìquívì nìsa ìe xì‑nsiá veheñùhu cahnú dacuahí nèhivì, doco cónì tnìí‑nsiá yùhù. Doco cunaha‑nsiá, dohó quidá‑nsiá xìˊ vichi sàhà‑ñá cuu ndisa ñà‑ndùá cachí nùù tutu ìì ―nì cachi Jesús.
49 Todos os dias eu estava com vocês, ensinando no templo, e vocês não me prenderam. Mas as Escrituras precisam ser cumpridas".
50 Dandu nì nacoo nihni nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá, nì xinudèhé‑nè.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Daaní, nchícùn stná iin tèchii ndixi‑xi iin dahmà. Te nì tnìì stná‑te.
51 Um jovem, vestindo apenas um lençol de linho, estava seguindo a Jesus. Quando tentaram prendê-lo,
52 Doco nì ndòo sìcoto xi‑tè, te nì xinu‑tè cuáhàn‑te iá chaa‑té.
52 ele fugiu nu, deixando o lençol para trás.
53 Daaní, ndacá tiàa ma‑yá nì sàà dècuèndè ndé iá dùtù chicá cusáhnû. Te yucán sànì nataca nsidaa gá dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì sahnú xídandacú nùù ñuu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote; e então se reuniram todos os chefes dos sacerdotes, os líderes religiosos e os mestres da lei.
54 Te Pedro, nchícùn xìcà ní‑né mii‑yá cuàhàn‑nè. Te nì yàha stná‑nè patiu xi vehe dùtù cusáhnúmá, te nì sàcòo stná‑nè xì policía ndoó nadáà nùù ñuhu.
54 Pedro o seguiu de longe até o pátio do sumo sacerdote. Sentando-se ali com os guardas, esquentava-se junto ao fogo.
55 Daaní, dùtù xícusahnú, xì nsidaa Junta Càhnùmà, nì nducu‑né ana daquée cuàchi dìquì Jesús, (te cundua iin cuàchi pesadu) sàhà‑ñá cui‑yà. Doco còò iin ni túi càhàn ducán.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio estavam procurando depoimentos contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte, mas não encontravam nenhum.
56 Vàchi cuàhà tètnùhù nì càhàn tnùhù dìquì‑yá, doco cónì ndúdává ñà‑ndùá nì cachi iin iin‑tè.
56 Muitos testemunharam falsamente contra ele, mas as declarações deles não eram coerentes.
57 Vàchi dava‑tè, nì ndacuìta‑tè nì càhàn tnùhù‑té dìquì‑yá, cachí‑te:
57 Então se levantaram alguns e declararam falsamente contra ele:
58 ―Nècuàchì yohó, nì inini‑nsi nì cachi‑nè cuàhàn‑nè dacaá‑né veheñùhu nì quidavàha nèhivì (ñuu‑ndà). Dandu tìxi ùnì quìvì cuàhàn‑nè quidavàha saa‑né inga‑ñà, doco màdì xì ndahà nèhivì cuyucàn, cachí‑nè ―nì cachi tètnùhù mà.
58 "Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos de homens’ ".
59 Doco ni ñà‑jaàn, cónì ndúdává xí ñà‑ndùá nì cachi ingà‑te.
59 Mas, nem mesmo assim, o depoimento deles era coerente.
60 Dandu nì ndacuiin dùtù cusáhnû, cachí‑nè xì‑yá: ―¿Áma náxícóníhí‑nî ni‑iñàha? ¿Nansa iá ñà‑càchí guâ nècuàchì yohó sàhà‑ní?
60 Depois o sumo sacerdote levantou-se diante deles e perguntou a Jesus: "Você não vai responder à acusação que estes lhe fazem? "
61 Doco mii‑yá, dadí uun iín‑yá; còò ni‑iñàha ni cachí‑yà. Dandu tucutu nì càhàn dùtù mà, cachí‑nè: ―¿A divi Cristu Dèhemanì Yua‑nda Dios ndùù‑ní càhàn‑ní?
61 Mas Jesus permaneceu em silêncio e nada respondeu. Outra vez o sumo sacerdote lhe perguntou: "Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito? "
62 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà: ―Jaan, divi nduí. Te icúmí‑nsiâ cuni‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na naxicocuíìn, iéˋ ladu cuahá mii‑yá cahnú poder‑xi mànui mahì vìcò cahnú ansivi.
62 "Sou", disse Jesus. "E vereis o Filho do homem assentado à direita do Poderoso vindo com as nuvens do céu".
63 Dandu dùtù cusáhnú má, (nì xìdà ini‑nè, ñàyucàndùá) nì ndata canúú‑nê iyuhu sìcoto ndixí‑né, te nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà: ―¡Có‑xìñùhù gá‑ndà ni‑iin ana quixi cunduu testigu!
63 O sumo sacerdote, rasgando as próprias vestes, perguntou: "Por que precisamos de mais testemunhas?
64 Vàchi vichi sànì inini‑nsia ñà‑quini guá nì càhàn nècuàchì yohó. ¿Nansa quida‑nda xi‑né, cachí mii‑nsiá? Dandu nsidaa‑né, nì cachi‑nè ñà‑ìcúmí‑yâ cui‑yà.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Que acham? " Todos o julgaram digno de morte.
65 Dandu nì caquesaha dava tiàa ma nì sivi dìí‑teyá, te nì chidàhvi stná‑te nùù‑yá, sahní cuìí‑teyá xì sìcàtú, cachí‑te: ―¡Cachi cuàá‑nî ana nì cani xi‑ní! Daaní, stná policía yucán, ndee ní cani‑ne nùù‑yá.
65 Então alguns começaram a cuspir nele; vendaram-lhe os olhos e, dando-lhe murros, diziam: "Profetize! " E os guardas o levaram, dando-lhe tapas.
66 Doco Pedro, tìxi‑xi iá‑nè patiu. Dandu nì quixi iin ñahà chìì quidáchúûn vehe dùtù mà.
66 Estando Pedro em baixo, no pátio, uma das criadas do sumo sacerdote passou por ali.
67 Te na ní xinìa Pedro iín‑né nadáà stná‑nè nùù ñuhu, dandu nì indehè váha‑ñà nùù‑né, te nì cacha xi‑né: ―¿Amádi mii‑ní nìsa cutnahá stná‑ní xì Jesús de Nazaret?
67 Vendo Pedro a aquecer-se, olhou bem para ele e disse: "Você também estava com Jesus, o Nazareno".
68 Doco nì nacuaà‑né mii‑yá, cachí‑nè: ―Còó, tàcùníˋ nècuàchìmà, ni có‑cùndáà inì ñà‑ndùá cachú. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè corredor yucán. Te daa ní xito iin lehe.
68 Contudo ele o negou, dizendo: "Não o conheço, nem sei do que você está falando". E saiu para o alpendre.
69 Te ñahà chìì mà, nì indehè tú‑ñané, te nì cachì‑ña xi nècuàchì itá yucán: ―Compañeru Jesús nduú stná nècuàchì jaàn.
69 Quando a criada o viu lá, disse novamente aos que estavam por perto: "Esse aí é um deles".
70 Doco divi‑ni nì nacuaà tú Pedro‑yà. Daaní, tìxi inga ratu gà, tucutu nì càhàn nècuàchì itá yucán xì‑né, cachí‑nè: ―Ndisa, iin compañeru nècuàchìmà nduu‑ní, vàchi nècuàchì ladu Galilea nduu‑ní, te nacua cáhàn nèhivì ladu yucán, ducán cáhàn stná‑ní.
70 De novo ele negou. Pouco tempo depois, os que estavam sentados ali perto disseram a Pedro: "Certamente você é um deles. Você é galileu! "
71 Dandu nì cachi‑nè: ―Nú tètnùhù nduí, ni quixí castigu xi nùù Dios. Yùhù, chináhî Dios, tàcùníˋ nècuàchì cachí‑nsiàmà.
71 Ele começou a se amaldiçoar e a jurar: "Não conheço o homem de quem vocês estão falando! "
72 Dandu momentu yucán nì xito lehe ñà‑úì; te nì nsinuu ini Pedro nansa nì cachi Jesús xì‑né daa, ñà‑tàñáha ga coto lehe ùì xichi, te ùnì xichi sànì nacuaà‑né mii‑yá. Pues divi palabra mà (ní nsinuu ini‑nè), te na ní nacani ini‑nè sàhámà, nì quesaha‑né nì sacu‑ne.
72 E logo o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: "Antes que duas vezes cante o galo, você me negará três vezes". E se pôs a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.