Marcos 14
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB
1 Daaní, cumánì gá ùì quìvì cunduu vicò pascua xì stná vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì nanducu‑né nansa tnii dèhé‑nè Jesús ñà‑cui‑yà.
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 Doco nì cachi‑nè: ―Còó, màdì mahì vicò (quida‑nda ducán), vàchi te nú còó, vihini nacuidà nèhivì.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Iá‑yà vehe iin nècuàchì ñuu Betania nani Simón, iin nèhivì nì sandoho cuèhè lepra antes. Te iá‑yà xixí‑yá, te yucán nì sàà stná iin nècuàchì ñahà, nihí‑né iin quìdi iá dùcùn‑xí. Yùù nì cuyucàn mà, te ñuhá ndutè tnàmì finu nani nardo; te ndiaá sàstnùhù‑té. Dandu nì sàhnù nècuàchìmà dùcùn quìdi ma nì sòdò‑nète itnu dìnì‑yá.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Doco dava nècuàchì xixí yucán, nì cuduchi gá ini‑nè, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¿Índù chuun nì sate uun‑ne ndutè jaàn, te ndiaá guâ‑te?
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 Chicá vàha dicò‑néte ni cuí, te mà úhì quee iin ùnì cientu dìhùn plata dasàn‑ndà nùù nècuàchì ndahví. Ducán cachí‑nè, cánàhá‑nè xì nècuàchìmà.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Doco nì cachi Jesús xì nèhivì mà: ―Nacoo‑nsia nècuàchì jaàn. ¿Índù chuun cánàhá‑nsià xì‑né? Vàchi iin ñà‑vàha nduá sànì quida‑ne xìˊ.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Vàchi nècuàchì ndahví, nicanicuahàn ndoó‑né xì‑nsiá, te mà úhì chindee‑nsiánè nú cahan‑nsiá. Doco yùhù, còó, sacù‑ni quìvì iéˋ xì‑nsiá.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ñahà yohó, ñà‑ndùá sáà‑nè quida‑ne, divi nduá sànì quida‑ne sàhí, na ian sànì quidatatna‑né cuerpu xi sàhà‑ñá cundùxan, ducán nduá.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Te yùhù cachítnùhi xì‑nsiá, nsidanicuú ñuu ndé sàà razón ndiaha xí Dios inicutu ñuhìví, yucán icúmí sàà stná palabra sàhà ñà‑vàha nì quida nècuàchì ñahà yohó, te ducán mà nunca sàà nèhivì nandòdó‑né nècuàchìmà.
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Nùù ùxìn ùì compañeru Jesús, iin‑ne nani Judas Iscariote. Nècuàchì yohó, nì sàhàn‑nè nùù dùtù xícusahnú, nì ndatnuhu‑né xì nècuàchìmà ñà‑cahin‑nèyà.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Te nì cacudiì ini nècuàchìmà na ní cundaà ini‑nè. Te nì saquin‑nè compromisu chiyàhvi‑ne. Ñàyùcàndùá, nì quesaha Judas mà nandúcú‑nê índù modo dayáha‑neyà ndahà nècuàchì yucán.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Daaní, nì sàà tu quìvì primeru xi vicò xixí‑né pan có‑ndùtáchí. Te quìvì yucán xíhì stná lelù nduú promesa siempre sáha‑ne vicò pascua mà. Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì dacuahá‑yá xì‑yá: ―¿Índù divi cuní‑nî cùhùn‑nsì quidayucun‑nsì ñà‑cuxi‑ní comida vicò pascua?
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Dandu nì dàndàcú‑yá nùù ùì compañeru‑yà, cachí‑yà: ―Cuahán‑nsià ini ñuu. Te yucán icúmí‑nsiâ ndacùhun tnahá‑nsiá xì iin tiàa idádocó xì iin yoo tècuìí. Nècuàchì yucán cunchicùn‑nsià cùhùn.
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 Te divi vehe ndé quìhvi‑ne, yucán càhàn‑nsià xì nècuàchì dìvéhé‑xímá, cachi‑nsià xì‑né ñà‑dòhó cachí maestru: ¿Índù iá cuartu cahnú ndé cuxi‑ya comida pascua xì nècuàchì dacuahá‑yá?
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Dandu icúmí nècuàchìmà dacuní‑nè mii‑nsiá índù iá iin vehe cahnú pisu dìquì‑xí ndé sà‑ìá nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu. Yucán quidayucun‑nsià ñà‑cudiní‑nda.
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Dandu nì quihin ùì nècuàchìmà ichì cuàhàn‑nè. Te nì sàà‑nè ini ñuu mà, te nacua nì cachi‑yà, ducán ndisa nì cuu. Ñàyùcàndùá divi yucán nì quidayucun‑nè comida pascua.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Daaní, na ní cuñaà, dandu nì sàà stná‑yà xì nsì‑úxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Te na ndoó‑né xixí‑né, dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, iá iin‑nsia cuàhàn cahin xìˊ. Te yohó iá‑nè xixí‑né xì‑ndà.
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Dandu nì nàcùndoo nsidaa nècuàchìmà tnùnsí ini, te nì cachi iin iin‑ne xì‑yá: ―¿A víhíní yùhù? ―¿Te ò yùhù? ―cachí inga‑nè.
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nùù nsì‑úxìn ùì‑nsià, iin‑nsia cuàhàn cahin xìˊ, mate iin‑ni xixí‑né xì‑ndà, te tavá stná‑nè pan nùù cazuela yohó.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Ñà‑ndáà nduá, icúmí cuu ndisa ñà‑nduàˊ nì cachitnùhu nùù tutu ìì ñà‑ìcúmí cui yùhù ana nduu Tnaha Nèhivì Ñuhìví. Doco tiàa cuàhàn cahin xìˊ, ¡ndahví‑nè! Chicá vàha màsà túinuù‑né ñuhìví nì cùí ―nì cachi‑yà.
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Na meru xixí nsidaa‑né, nì tnii‑ya iin pan, te nì naquimanì‑yá Dios sàhà‑ñá, te nì dàcuàchí‑yáñà, nì dasàn‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá mà, cachí‑yà: ―Tnii iin iin‑nsia pan yohó, vàchi nahi iquìcúñú yùhù nduá.
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Dandu nì tnii stná‑yà pocillu, nì naquimanì stná‑yà Dios sàhà ñà‑ñùhú, te nì sàha‑ya nì caxihi nsidaa‑né.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Dandu nì cachi‑yà: ―Ndutè sì‑uva yohó, nahi nìí nduú‑te, vàchi divi sàhà nìí icúmî nacoi iin ichì sàà cunchicùn nèhivì nú sànì xìtià‑ñà sàhà cuàhà‑né.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Doco cunaha‑nsiá, mà cóhó guéˋ ndutè sì‑uva yohó dècuèndè cachi sàà nacoho saa túì‑te quìvì sáà cusahnú Dios inicutu ñuhìví yohó.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Daaní, nì xito nsidaa‑né alabanza, te nì quee‑ne cuàhàn‑nè xì‑yá ndè yucù Olivo.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñuú vichi icúmí nsidaa‑nsiá nacoo nihni‑nsia yùhù, vàchi ducán cachí tutu ìì: “Cuàhìn dacúxíóé pastor, dandu icúmí riì cuìtià nihni‑sì”, cacháˋ.
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Doco nú sànì natiacuì, dandu icúmî codònùí nùù‑nsiá cùhùn ndè ladu Galilea.
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Dandu nì cachi Pedro xì‑yá: ―Mate ni sáà nsidaa nèhivì nacoo nihni‑ne mii‑ní, doco yùhù, còó, mà nunca.
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Cunaha‑ní, divi ñuú vichi icúmí‑nî nacuaà‑ní yùhù. Tàñáha ga coto lehe ùì xichi sinduhá, te sànì nacuaà‑ní yùhù ùnì xichi.
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Doco Pedro, yáha ga ndee ní càhàn‑nè, cachí‑nè: ―Còó. Mate ni cahní‑nèndó, doco mà nunca sàì nacuaìˊ mii‑ní ―nì cachi‑nè. Te divi ducání nì cachi gà stná nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mà.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Dandu nì sàà‑yà xì‑né iin xaan nani Getsemaní. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, yohó ndòo‑nsia. Te yùhù, cùhìn chicá nùù‑xí càcàn tàhví nùù Dios.
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Dandu nì saca‑ya Pedro xì Jacobo xì Juan, cuàhàn‑yà xì‑né. Te nì sàcòo‑ya na ian yúhî‑yà, te nì quesaha‑yá yáha ga nacání cuáhà ini‑yà.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Yáha ga iéˋ tnùnsí ini, na ian cuníà cahnì dahuan yùhù. Ñàyùcàndùá, yohó ni ndóo‑nsia, te cunchito tùha‑nsia.
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Dandu cuàhàn‑yà chicá nùù‑xí, te nì sàcùnduhù ndèé‑yá nì xìcàn tàhvì‑yá nùù Dios, áma cui cuxio tnùndoho icúmí‑yâ yàha‑ya.
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Te dohó nì cachi‑yà: ―Yuamánìˊ, nsidaa iñàha vàtùni quida‑ní. Ñàyùcàndùá, xícàn tàhví nùù‑ní áma cúxíó tnùndoho icúmî yàhi, vàchi na iin (ñà‑úà ñuhú iin) taza nduá nùí, te ùhì cohià. Doco màdì ñà‑ndùá cuní yùhù ni cúndúá, cuisì ñà‑ndùá cuní mii‑ní.
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Dandu vàxi tu‑ya ndé nì ndòo nècuàchì dacuahá‑yá, te nì xini‑yà xíquidì‑nè. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì Pedro: ―Simón, ¿índù chuun quídì‑ní? ¿Áma cui cunchito‑ní ducán iin hora ni?
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 Cundoo tùha‑nsia, te càcàn tàhvì‑nsiá nùù Dios sàhá màsà dándáhvî ñà‑malu mii‑nsiá, vàchi mate iá voluntad xi‑nsia, doco iyuhu gá valor icúmí cuerpu‑nsià ñà‑quidandee ínì‑nsia.
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Dandu nì sàhàn‑yà inga xichi, te divi ducán‑ní nì cachi tu‑ya xì Yua‑yá Dios.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dandu vàxi tu‑ya, te nì xini‑yà tucutu quídì‑nè, vàchi sádì vàhná‑nè. Ni có‑nàníhì tnùní ini‑nè nansa naxiconihí‑né nùù‑yá.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Dandu tucu tu nì sàhàn‑yà ñà‑únì, te nì nsiaa tu‑ya nùù‑né, cachí‑yà: ―Cùdù cuéyàà‑nsià, te quetatu‑nsià vichi, vàchi sà‑ìá, sànì sàà hora xi yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, divi hora icúmî yàhi ndahà nèhivì cuáchi.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ndacuìta‑nsia, cúhùn‑ndà, vàchi sà‑ìtúú quesaa ana nì cahin xìˊ.
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Daaní, na cáhàn ìì‑yá xì nècuàchìmà, dandu nì quesaa Judas, divi iin nècuàchì nùù ùxìn ùì nècuàchì dacuahá‑yá. Te ndacá stná‑nè cuàhà gá tiàa xínihi xi espada xì garroti. Cuenta xi dùtù xícusahnú vàxi‑tè, xì cuenta xi stná nècuàchì ley xi veheñùhu, xì stná nècuàchì xídandacú nùù ñuu mà.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Te sànì ndatnuhu Judas xì nsidaa tiàa xícutnahá xi‑né ñà‑coo iin seña ana tnii‑tè. Divi ana chìtú‑nè cunduu meru ana tnìì cúhùn presu.
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Dandu na sánì quesaa‑nè, dandu vichi vichi nì tnàtuu‑ne nùù Jesús, cachí‑nè: ―¡Maestro, maestro! Dandu nì chìtú‑nè nùù‑yá.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Dandu compañeru‑nèmà, nì tnii‑tè Jesús, nì ndòo‑ya ndahà‑té.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Doco iin nèhivì xí‑yá, nì tavà‑né espada xi‑ne, nì cani‑ne iin tiàa quidáchúûn nùù dùtù cusáhnû, nì sahnde‑nè iin tùtnù‑té.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa nèhivì cuáhà mà: ―A ducán nduú modo tnií‑nsiá yùhù, vàxi‑nsia nihí‑nsiá espada xì garroti ñà‑tnii‑nsia yùhù, na ian tècuìhnà nduí,
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 mate nsìquívì nìsa ìe xì‑nsiá veheñùhu cahnú dacuahí nèhivì, doco cónì tnìí‑nsiá yùhù. Doco cunaha‑nsiá, dohó quidá‑nsiá xìˊ vichi sàhà‑ñá cuu ndisa ñà‑ndùá cachí nùù tutu ìì ―nì cachi Jesús.
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Dandu nì nacoo nihni nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá mii‑yá, nì xinudèhé‑nè.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Daaní, nchícùn stná iin tèchii ndixi‑xi iin dahmà. Te nì tnìì stná‑te.
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 Doco nì ndòo sìcoto xi‑tè, te nì xinu‑tè cuáhàn‑te iá chaa‑té.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Daaní, ndacá tiàa ma‑yá nì sàà dècuèndè ndé iá dùtù chicá cusáhnû. Te yucán sànì nataca nsidaa gá dùtù xícusahnú, xì stná nècuàchì sahnú xídandacú nùù ñuu mà, xì stná nècuàchì ley xi veheñùhu.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Te Pedro, nchícùn xìcà ní‑né mii‑yá cuàhàn‑nè. Te nì yàha stná‑nè patiu xi vehe dùtù cusáhnúmá, te nì sàcòo stná‑nè xì policía ndoó nadáà nùù ñuhu.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 Daaní, dùtù xícusahnú, xì nsidaa Junta Càhnùmà, nì nducu‑né ana daquée cuàchi dìquì Jesús, (te cundua iin cuàchi pesadu) sàhà‑ñá cui‑yà. Doco còò iin ni túi càhàn ducán.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Vàchi cuàhà tètnùhù nì càhàn tnùhù dìquì‑yá, doco cónì ndúdává ñà‑ndùá nì cachi iin iin‑tè.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Vàchi dava‑tè, nì ndacuìta‑tè nì càhàn tnùhù‑té dìquì‑yá, cachí‑te:
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 ―Nècuàchì yohó, nì inini‑nsi nì cachi‑nè cuàhàn‑nè dacaá‑né veheñùhu nì quidavàha nèhivì (ñuu‑ndà). Dandu tìxi ùnì quìvì cuàhàn‑nè quidavàha saa‑né inga‑ñà, doco màdì xì ndahà nèhivì cuyucàn, cachí‑nè ―nì cachi tètnùhù mà.
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Doco ni ñà‑jaàn, cónì ndúdává xí ñà‑ndùá nì cachi ingà‑te.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Dandu nì ndacuiin dùtù cusáhnû, cachí‑nè xì‑yá: ―¿Áma náxícóníhí‑nî ni‑iñàha? ¿Nansa iá ñà‑càchí guâ nècuàchì yohó sàhà‑ní?
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Doco mii‑yá, dadí uun iín‑yá; còò ni‑iñàha ni cachí‑yà. Dandu tucutu nì càhàn dùtù mà, cachí‑nè: ―¿A divi Cristu Dèhemanì Yua‑nda Dios ndùù‑ní càhàn‑ní?
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Dandu nì cachi‑yà xì nècuàchìmà: ―Jaan, divi nduí. Te icúmí‑nsiâ cuni‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví na naxicocuíìn, iéˋ ladu cuahá mii‑yá cahnú poder‑xi mànui mahì vìcò cahnú ansivi.
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Dandu dùtù cusáhnú má, (nì xìdà ini‑nè, ñàyucàndùá) nì ndata canúú‑nê iyuhu sìcoto ndixí‑né, te nì cachi‑nè xì nèhivì cuáhà mà: ―¡Có‑xìñùhù gá‑ndà ni‑iin ana quixi cunduu testigu!
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Vàchi vichi sànì inini‑nsia ñà‑quini guá nì càhàn nècuàchì yohó. ¿Nansa quida‑nda xi‑né, cachí mii‑nsiá? Dandu nsidaa‑né, nì cachi‑nè ñà‑ìcúmí‑yâ cui‑yà.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Dandu nì caquesaha dava tiàa ma nì sivi dìí‑teyá, te nì chidàhvi stná‑te nùù‑yá, sahní cuìí‑teyá xì sìcàtú, cachí‑te: ―¡Cachi cuàá‑nî ana nì cani xi‑ní! Daaní, stná policía yucán, ndee ní cani‑ne nùù‑yá.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Doco Pedro, tìxi‑xi iá‑nè patiu. Dandu nì quixi iin ñahà chìì quidáchúûn vehe dùtù mà.
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 Te na ní xinìa Pedro iín‑né nadáà stná‑nè nùù ñuhu, dandu nì indehè váha‑ñà nùù‑né, te nì cacha xi‑né: ―¿Amádi mii‑ní nìsa cutnahá stná‑ní xì Jesús de Nazaret?
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Doco nì nacuaà‑né mii‑yá, cachí‑nè: ―Còó, tàcùníˋ nècuàchìmà, ni có‑cùndáà inì ñà‑ndùá cachú. Dandu nì quee‑ne cuàhàn‑nè corredor yucán. Te daa ní xito iin lehe.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Te ñahà chìì mà, nì indehè tú‑ñané, te nì cachì‑ña xi nècuàchì itá yucán: ―Compañeru Jesús nduú stná nècuàchì jaàn.
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Doco divi‑ni nì nacuaà tú Pedro‑yà. Daaní, tìxi inga ratu gà, tucutu nì càhàn nècuàchì itá yucán xì‑né, cachí‑nè: ―Ndisa, iin compañeru nècuàchìmà nduu‑ní, vàchi nècuàchì ladu Galilea nduu‑ní, te nacua cáhàn nèhivì ladu yucán, ducán cáhàn stná‑ní.
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Dandu nì cachi‑nè: ―Nú tètnùhù nduí, ni quixí castigu xi nùù Dios. Yùhù, chináhî Dios, tàcùníˋ nècuàchì cachí‑nsiàmà.
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Dandu momentu yucán nì xito lehe ñà‑úì; te nì nsinuu ini Pedro nansa nì cachi Jesús xì‑né daa, ñà‑tàñáha ga coto lehe ùì xichi, te ùnì xichi sànì nacuaà‑né mii‑yá. Pues divi palabra mà (ní nsinuu ini‑nè), te na ní nacani ini‑nè sàhámà, nì quesaha‑né nì sacu‑ne.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.