Lucas 4
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Daaní, (nì nsihi nì cuhiì Jesús) nì quee‑ya ladu yùte Jordán, chitu anima‑yà Espíritu Ìì xí Dios. Dandu nihí Espíritu Ìì mà‑yá nì sàhàn ñà‑coo‑ya yucù dàná.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ùì dico quìvì nìsa ìa‑ya yucán, te nì cuni ñà‑malu dacà‑síyâ, (doco cónì cúndéé‑sî). Te inii tiempu mà nì ìa dòcó‑yà. Daaní, na ní yàha quìvì mà, dandú nì xìhì‑yà doco.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Te nì cachi ñà‑malu xì‑yá: ―Nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, dandu cachì‑ní xì yùù yohó ni nándúá pan cuxi‑ní.
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Dandú nì cachi Jesús xì‑sí: ―Còó, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì: “Màdì cuisì pan cutiacu nèhivì; còó, vàchi xiñuhu cucumi stná‑nè nsidaa palabra ìì cachí Dios”.
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Daaní, nì saca‑sìyá cuàhàn‑si xi‑yá dìnì iin yucù ducún, te nì dàcùní‑siyá nsidanicuú ñuu iá ñuhìví; iin ratu tii, te sànì dàcùní‑siyá nsidaámà.
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 Dandu cachí‑si xi‑yá: ―Vàtùni dacútâhvìˊ mii‑ní nsidaa ñuu yucán ñà‑dandacu‑ní nùá, te nìhì stná‑ní nsidaa ñà‑vico icúmíâ, vàchi ndahí sà‑ìá nsidaájàn, te dandacúí nùá, te anà‑ni nì cui cudíì inì dacútâhvìˊ ñà‑dandacú‑né nùá.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Ñàyùcàndùá nú ni mácuììn sìsì‑ní nùí, te cahvi‑ní yùhù, dandu dacútâhvìˊ mii‑ní nsidaájàn.
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Dandu nì cachi Jesús xì‑sí: ―Còó, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì: “Cuisì mii Stoho‑ndà Dios ndiá ìcà‑ndà cahvi‑nda, te cunucuachi‑nda nùù‑xí”.
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Daaní, nì saca‑sìyá cuàhàn‑si xi‑yá ndè ñuu Jerusalén. Yucán nì chicoo‑sìyá ndè dìnì veheñùhu cahnú, te nì cachì‑si xi‑yá: ―Nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, dandu dandiachi‑ní mii‑ní,
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 vàchi ducán cachí nùù tutu ìì:
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Te cachí stná tutu mà:
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Dandu nì cachi Jesús xì‑sí: ―Cachí stná tutu ìì: “Màsà quídá canúú‑ndá ñà‑có‑cùní Stoho‑ndà Señor”.
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Dandu na ní nsihi ñà‑nì cunì‑si dacà‑síyâ, dandu nì nacoo chii‑síyâ cuàhàn‑si.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Daaní, mànuhù‑yá ladu Galilea, chitu‑yá poder xi Espíritu Ìì xí Dios. Te nì xinitnùhu nèhivì sàhà‑yá inicutu ladu yucán.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Te nì xìcanuu‑ya nì nacàhin‑ya nsidaa veheñùhu ñuu ladu yucán, dacuahá‑yá nèhivì. Te nsidaa‑né, nì ndenihi vàha‑neyà.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Dandu nì nasaa‑yà ñuu Nazaret ndé nì sahnu‑ya. Te na ní sàà quìvì descansu, dandu nì sàhàn‑yà veheñùhu yucán, vàchi ducán nduú estilu xi‑ya. Te nì ndacuiin‑yà ini veheñùhu ma cuàhàn‑yà cahvi‑ya (tutu ìì) cunini nèhivì mà. Te nì sàha iin nèhivì‑yá tutu nì tiaa profeta Isaías nì sacahàn cuenta xi Dios sànaha. Dandu nì nacuna‑ya tutu mà nì nanducu‑yá iin lugar, te dohó cachí ndé nì ndacùhun‑ya:
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 — ausente —
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 — ausente —
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Daaní, nì nacadi Jesús tutu mà, te nì naxiconihí‑yáñà nùù tiàa xinúcuáchí yucán. Dandu nì sàcòo‑ya, te nsidaa nèhivì ndoó veheñùhu yucán, indéhe váha‑neyà.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né: ―Vichi na meru nì inini‑nsia palabra nì cahvi nùù‑nsiá jaàn, ñà‑sànì cuu ndisa nduá, (te quidé nacua cacháˋ).
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Te nsidaa nèhivì yucán, nì ndenihi vàha‑neyà, te nì ndulocó‑nè, vàchi yáha ga ndiaha cáhàn‑yà. Doco cachí stná‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¿Amádi dèhe José nduú nècuàchì yohó?
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ádi cuáhàn‑nsià cachi‑nsià xìˊ nacua cachí dichu: “Nú cuhí‑nî, te nduu‑ní doctor, dandu ¿índù chuun có‑dàndúvàha‑ní mii‑ní?” Vàchi sànì xinitnùhu‑nsia nansa nì quide milagru ñuu Capernaum, ñàyùcàndùá ádi cuáhàn‑nsià cachi‑nsià xìˊ ñà‑xìñùhù quida stnáì milagru mà ñuu‑ndà yohó nacua nì quide yucán.
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Dandu nì cachi tu‑ya: ―Ñà‑ndáà nduá, ni‑iin tiàa nì nìhì chuun cáhàn cuenta xi Dios, có‑quìdáñúhú nècuàchì ñuu‑nè mii‑né.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Doco cunini‑nsia palabra ndàcuisì yohó: na ní sanduu tiempu xi Elías sànaha, te cónì cùún dàvì ùnì cuìà dava, dandu fuerte nì quixi tnama inicutu ñuu‑ndà Israel yohó, te ndoó cuàhà nècuàchì ñahà nì xìhì iì‑xí ladu xi‑nda,
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 doco ni‑iin‑ne cónì níhìtáhvì‑né sàà Elías vehe‑ne. Còó, iin nècuàchì cuaán inga ñuu nani Sarepta yatni ñuu Sidón, divi nì nìhìtáhvì sàà nècuàchìmà vehe‑xi. Daaní, stná tiempu xi profeta Eliseo, mate ndoó cuàhà ana cuhí cuèhè lepra ñuu‑ndà Israel yohó, doco ni‑iin‑ne cónì dándûvàha Eliseo‑nè, cuisì iin nècuàchì inga ñuu Siria nani Naamán ―nì cachi Jesús.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 — ausente —
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Daaní, nsidaa nèhivì ndoó veheñùhu yucán, yáha ga nì caxidà ini‑nè ñà‑nì cachi‑yà ducán.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Ñàyùcàndùá, nì ndacuìta nsihi‑ne, nì tavà‑néyà iladu ñuu mà. Te sàhà‑ñá dìnì yucù indúhá, ñàyùcàndùá nihí‑néyà nì casaà ndé iá tahvì, cuàhàn‑nè dandiachi‑néyà nì cùí.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Doco nì yàha uun‑ya mahì nsidaa‑né cuàhàn‑yà.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Dandú nì sàà‑yà ñuu Capernaum iá ladu Galilea, te yucán nì dàcuàhá‑yá nèhivì sáhàn veheñùhu quìvì descansu.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Te nècuàchìmà, nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá dacuahá‑yánè, vàchi chináhá‑yà nahi ana cusáhnû.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Te mahì nèhivì ndoó ini veheñùhu yucán nìsa ìa iin tiàa inácáá iin ñà‑malu anima‑xi. Te fuerte nì ndàhì ndee‑né,
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 cachí‑nè: ―¡Nacoo‑ní nsiùhù! ¿Ndíà cunduu‑ní nsiùhù, Jesús de Nazaret? ¿A váxi‑ní dandáñúhú‑nî nsiùhù nduá? ¡Yùhù ináhî mii‑ní! ¡Ana ìì nì quixi nùù Dios nduu‑ní!
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Dandu ní sadi Jesús nùá, cachí‑yà: ―¡Màsà cáhùn, te quee cuahán! ¡Nacoo tiàa yohó! Dandu indéhe nsidaa nèhivì yucán, te nì nàcasàn tiàa ma nì quida ñà‑malu, te nì quee‑sì cuàhàn‑si, cónì dánâcuèhè‑siné.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Ñàyùcàndùá nì ndulocó sàstnùhù nèhivì ndoó yucán, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¡Yáha ga fuerte palabra xi nècuàchì yohó! Vàchi na dandacú iin ana nì nìhì chuun cahnú, ducán dandacú‑né nùù ñà‑malu, te fuerza queá cuàhàn.
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ñàyùcàndùá, nì xìtià razón sàhà‑yá inicutu ladu yucán.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Daaní, na sánì quee‑ya veheñùhu yucán, dandu cuàhàn‑yà vehe Simón. Te yucán indúhu dìdo‑ne ñahà; cuhí vàha‑ne, fuerte quidá yòcò xì‑né. Dandu nì sacundahví nèhivì yucán ñà‑nì quidá‑yá favor chindee‑yá nècuàchìmà.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Ñàyùcàndùá nì nacahnù ndee‑ya ladu dìnì‑né, te nì dàndàcú‑yá nùù yòcò mà ñà‑nì cúcuíàn luegu. Te divi ducán nì cuu. Vichi vichi nì ndacuiin nècuàchìmà nì quesaha‑né nì xinucuachi‑né nùù mii‑yá xì compañeru‑yà.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Daaní, na ní quècahnu orá, dandu nì casaca cuàhà nèhivì nècuàchì cuhí xi‑ne, nihí‑né nècuàchìmà nì sàà nùù‑yá, nsidanuu cuèhè ndohó‑né, ñàyùcàndùá nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì iin iin‑ne, te ducán nì canduvàha‑ne.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Nùù cuàhà nècuàchì cuhí nì caquee stná ñà‑malu, cána‑sì, cachí‑si xi‑yá: ―Dèhemanì Dios nduu‑ní. Dandu nì sadi‑yà nùù‑sí, cónì sáha‑ya càhàn gà‑si, vàchi ináhá‑sî Cristu nì quixi nùù Dios nduú‑yá.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Daaní, na ní tùinuù (inga quìvì), nì quee cuaán‑yá cuàhàn‑yà iin xaan ndé còò nèhivì. Te nandúcú nèhivì‑yá nì casaà‑nè ndé iá‑yà, te nì xìcàn‑nè ñà‑màsà nácóó‑yánè, te cùhùn‑yà.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndè cuàhà stná inga ñuu icúmî cùhìn cachitnùhi xì nèhivì razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios, vàchi sàhà chuun jaàn nì techuún Yuamánìˊ yùhù vàxi ―nì cachi‑yà.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Ñàyùcàndùá, ducán nì xìcanuu‑ya ladu Galilea nì nacàhin‑ya iin iin veheñùhu, te nì càhàn‑yà sàhù (xì nèhivì xínataca yucán).
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.