Lucas 4
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARA
1 Daaní, (nì nsihi nì cuhiì Jesús) nì quee‑ya ladu yùte Jordán, chitu anima‑yà Espíritu Ìì xí Dios. Dandu nihí Espíritu Ìì mà‑yá nì sàhàn ñà‑coo‑ya yucù dàná.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Ùì dico quìvì nìsa ìa‑ya yucán, te nì cuni ñà‑malu dacà‑síyâ, (doco cónì cúndéé‑sî). Te inii tiempu mà nì ìa dòcó‑yà. Daaní, na ní yàha quìvì mà, dandú nì xìhì‑yà doco.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Te nì cachi ñà‑malu xì‑yá: ―Nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, dandu cachì‑ní xì yùù yohó ni nándúá pan cuxi‑ní.
3 Disse-lhe, então, o diabo: Se és o Filho de Deus, manda que esta pedra se transforme em pão.
4 Dandú nì cachi Jesús xì‑sí: ―Còó, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì: “Màdì cuisì pan cutiacu nèhivì; còó, vàchi xiñuhu cucumi stná‑nè nsidaa palabra ìì cachí Dios”.
4 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
5 Daaní, nì saca‑sìyá cuàhàn‑si xi‑yá dìnì iin yucù ducún, te nì dàcùní‑siyá nsidanicuú ñuu iá ñuhìví; iin ratu tii, te sànì dàcùní‑siyá nsidaámà.
5 E, elevando-o, mostrou-lhe, num momento, todos os reinos do mundo.
6 Dandu cachí‑si xi‑yá: ―Vàtùni dacútâhvìˊ mii‑ní nsidaa ñuu yucán ñà‑dandacu‑ní nùá, te nìhì stná‑ní nsidaa ñà‑vico icúmíâ, vàchi ndahí sà‑ìá nsidaájàn, te dandacúí nùá, te anà‑ni nì cui cudíì inì dacútâhvìˊ ñà‑dandacú‑né nùá.
6 Disse-lhe o diabo: Dar-te-ei toda esta autoridade e a glória destes reinos, porque ela me foi entregue, e a dou a quem eu quiser.
7 Ñàyùcàndùá nú ni mácuììn sìsì‑ní nùí, te cahvi‑ní yùhù, dandu dacútâhvìˊ mii‑ní nsidaájàn.
7 Portanto, se prostrado me adorares, toda será tua.
8 Dandu nì cachi Jesús xì‑sí: ―Còó, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì: “Cuisì mii Stoho‑ndà Dios ndiá ìcà‑ndà cahvi‑nda, te cunucuachi‑nda nùù‑xí”.
8 Mas Jesus lhe respondeu: Está escrito:
9 Daaní, nì saca‑sìyá cuàhàn‑si xi‑yá ndè ñuu Jerusalén. Yucán nì chicoo‑sìyá ndè dìnì veheñùhu cahnú, te nì cachì‑si xi‑yá: ―Nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, dandu dandiachi‑ní mii‑ní,
9 Então, o levou a Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse: Se és o Filho de Deus, atira-te daqui abaixo;
10 vàchi ducán cachí nùù tutu ìì:
10 porque está escrito: Aos seus anjos ordenará a teu respeito que te guardem;
11 Te cachí stná tutu mà:
11 e: Eles te susterão nas suas mãos, para não tropeçares nalguma pedra.
12 Dandu nì cachi Jesús xì‑sí: ―Cachí stná tutu ìì: “Màsà quídá canúú‑ndá ñà‑có‑cùní Stoho‑ndà Señor”.
12 Respondeu-lhe Jesus: Dito está:
13 Dandu na ní nsihi ñà‑nì cunì‑si dacà‑síyâ, dandu nì nacoo chii‑síyâ cuàhàn‑si.
13 Passadas que foram as tentações de toda sorte, apartou-se dele o diabo, até momento oportuno.
14 Daaní, mànuhù‑yá ladu Galilea, chitu‑yá poder xi Espíritu Ìì xí Dios. Te nì xinitnùhu nèhivì sàhà‑yá inicutu ladu yucán.
14 Então, Jesus, no poder do Espírito, regressou para a Galileia, e a sua fama correu por toda a circunvizinhança.
15 Te nì xìcanuu‑ya nì nacàhin‑ya nsidaa veheñùhu ñuu ladu yucán, dacuahá‑yá nèhivì. Te nsidaa‑né, nì ndenihi vàha‑neyà.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Dandu nì nasaa‑yà ñuu Nazaret ndé nì sahnu‑ya. Te na ní sàà quìvì descansu, dandu nì sàhàn‑yà veheñùhu yucán, vàchi ducán nduú estilu xi‑ya. Te nì ndacuiin‑yà ini veheñùhu ma cuàhàn‑yà cahvi‑ya (tutu ìì) cunini nèhivì mà. Te nì sàha iin nèhivì‑yá tutu nì tiaa profeta Isaías nì sacahàn cuenta xi Dios sànaha. Dandu nì nacuna‑ya tutu mà nì nanducu‑yá iin lugar, te dohó cachí ndé nì ndacùhun‑ya:
16 Indo para Nazaré, onde fora criado, entrou, num sábado, na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 — ausente —
17 Então, lhe deram o livro do profeta Isaías, e, abrindo o livro, achou o lugar onde estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, pelo que me ungiu para evangelizar os pobres; enviou-me para proclamar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, para pôr em liberdade os oprimidos,
19 — ausente —
19 e apregoar o ano aceitável do Senhor.
20 Daaní, nì nacadi Jesús tutu mà, te nì naxiconihí‑yáñà nùù tiàa xinúcuáchí yucán. Dandu nì sàcòo‑ya, te nsidaa nèhivì ndoó veheñùhu yucán, indéhe váha‑neyà.
20 Tendo fechado o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se; e todos na sinagoga tinham os olhos fitos nele.
21 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né: ―Vichi na meru nì inini‑nsia palabra nì cahvi nùù‑nsiá jaàn, ñà‑sànì cuu ndisa nduá, (te quidé nacua cacháˋ).
21 Então, passou Jesus a dizer-lhes: Hoje, se cumpriu a Escritura que acabais de ouvir.
22 Te nsidaa nèhivì yucán, nì ndenihi vàha‑neyà, te nì ndulocó‑nè, vàchi yáha ga ndiaha cáhàn‑yà. Doco cachí stná‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¿Amádi dèhe José nduú nècuàchì yohó?
22 Todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que lhe saíam dos lábios, e perguntavam: Não é este o filho de José?
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ádi cuáhàn‑nsià cachi‑nsià xìˊ nacua cachí dichu: “Nú cuhí‑nî, te nduu‑ní doctor, dandu ¿índù chuun có‑dàndúvàha‑ní mii‑ní?” Vàchi sànì xinitnùhu‑nsia nansa nì quide milagru ñuu Capernaum, ñàyùcàndùá ádi cuáhàn‑nsià cachi‑nsià xìˊ ñà‑xìñùhù quida stnáì milagru mà ñuu‑ndà yohó nacua nì quide yucán.
23 Disse-lhes Jesus: Sem dúvida, citar-me-eis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que ouvimos ter-se dado em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Dandu nì cachi tu‑ya: ―Ñà‑ndáà nduá, ni‑iin tiàa nì nìhì chuun cáhàn cuenta xi Dios, có‑quìdáñúhú nècuàchì ñuu‑nè mii‑né.
24 E prosseguiu: De fato, vos afirmo que nenhum profeta é bem-recebido na sua própria terra.
25 Doco cunini‑nsia palabra ndàcuisì yohó: na ní sanduu tiempu xi Elías sànaha, te cónì cùún dàvì ùnì cuìà dava, dandu fuerte nì quixi tnama inicutu ñuu‑ndà Israel yohó, te ndoó cuàhà nècuàchì ñahà nì xìhì iì‑xí ladu xi‑nda,
25 Na verdade vos digo que muitas viúvas havia em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra;
26 doco ni‑iin‑ne cónì níhìtáhvì‑né sàà Elías vehe‑ne. Còó, iin nècuàchì cuaán inga ñuu nani Sarepta yatni ñuu Sidón, divi nì nìhìtáhvì sàà nècuàchìmà vehe‑xi. Daaní, stná tiempu xi profeta Eliseo, mate ndoó cuàhà ana cuhí cuèhè lepra ñuu‑ndà Israel yohó, doco ni‑iin‑ne cónì dándûvàha Eliseo‑nè, cuisì iin nècuàchì inga ñuu Siria nani Naamán ―nì cachi Jesús.
26 e a nenhuma delas foi Elias enviado, senão a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 — ausente —
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o siro.
28 Daaní, nsidaa nèhivì ndoó veheñùhu yucán, yáha ga nì caxidà ini‑nè ñà‑nì cachi‑yà ducán.
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 Ñàyùcàndùá, nì ndacuìta nsihi‑ne, nì tavà‑néyà iladu ñuu mà. Te sàhà‑ñá dìnì yucù indúhá, ñàyùcàndùá nihí‑néyà nì casaà ndé iá tahvì, cuàhàn‑nè dandiachi‑néyà nì cùí.
29 E, levantando-se, expulsaram-no da cidade e o levaram até ao cimo do monte sobre o qual estava edificada, para, de lá, o precipitarem abaixo.
30 Doco nì yàha uun‑ya mahì nsidaa‑né cuàhàn‑yà.
30 Jesus, porém, passando por entre eles, retirou-se.
31 Dandú nì sàà‑yà ñuu Capernaum iá ladu Galilea, te yucán nì dàcuàhá‑yá nèhivì sáhàn veheñùhu quìvì descansu.
31 E desceu a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 Te nècuàchìmà, nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá dacuahá‑yánè, vàchi chináhá‑yà nahi ana cusáhnû.
32 E muito se maravilhavam da sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Te mahì nèhivì ndoó ini veheñùhu yucán nìsa ìa iin tiàa inácáá iin ñà‑malu anima‑xi. Te fuerte nì ndàhì ndee‑né,
33 Achava-se na sinagoga um homem possesso de um espírito de demônio imundo, e bradou em alta voz:
34 cachí‑nè: ―¡Nacoo‑ní nsiùhù! ¿Ndíà cunduu‑ní nsiùhù, Jesús de Nazaret? ¿A váxi‑ní dandáñúhú‑nî nsiùhù nduá? ¡Yùhù ináhî mii‑ní! ¡Ana ìì nì quixi nùù Dios nduu‑ní!
34 Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para perder-nos? Bem sei quem és: o Santo de Deus!
35 Dandu ní sadi Jesús nùá, cachí‑yà: ―¡Màsà cáhùn, te quee cuahán! ¡Nacoo tiàa yohó! Dandu indéhe nsidaa nèhivì yucán, te nì nàcasàn tiàa ma nì quida ñà‑malu, te nì quee‑sì cuàhàn‑si, cónì dánâcuèhè‑siné.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te e sai deste homem. O demônio, depois de o ter lançado por terra no meio de todos, saiu dele sem lhe fazer mal.
36 Ñàyùcàndùá nì ndulocó sàstnùhù nèhivì ndoó yucán, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¡Yáha ga fuerte palabra xi nècuàchì yohó! Vàchi na dandacú iin ana nì nìhì chuun cahnú, ducán dandacú‑né nùù ñà‑malu, te fuerza queá cuàhàn.
36 Todos ficaram grandemente admirados e comentavam entre si, dizendo: Que palavra é esta, pois, com autoridade e poder, ordena aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Ñàyùcàndùá, nì xìtià razón sàhà‑yá inicutu ladu yucán.
37 E a sua fama corria por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Daaní, na sánì quee‑ya veheñùhu yucán, dandu cuàhàn‑yà vehe Simón. Te yucán indúhu dìdo‑ne ñahà; cuhí vàha‑ne, fuerte quidá yòcò xì‑né. Dandu nì sacundahví nèhivì yucán ñà‑nì quidá‑yá favor chindee‑yá nècuàchìmà.
38 Deixando ele a sinagoga, foi para a casa de Simão. Ora, a sogra de Simão achava-se enferma, com febre muito alta; e rogaram-lhe por ela.
39 Ñàyùcàndùá nì nacahnù ndee‑ya ladu dìnì‑né, te nì dàndàcú‑yá nùù yòcò mà ñà‑nì cúcuíàn luegu. Te divi ducán nì cuu. Vichi vichi nì ndacuiin nècuàchìmà nì quesaha‑né nì xinucuachi‑né nùù mii‑yá xì compañeru‑yà.
39 Inclinando-se ele para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e logo se levantou, passando a servi-los.
40 Daaní, na ní quècahnu orá, dandu nì casaca cuàhà nèhivì nècuàchì cuhí xi‑ne, nihí‑né nècuàchìmà nì sàà nùù‑yá, nsidanuu cuèhè ndohó‑né, ñàyùcàndùá nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì iin iin‑ne, te ducán nì canduvàha‑ne.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos de diferentes moléstias lhos traziam; e ele os curava, impondo as mãos sobre cada um.
41 Nùù cuàhà nècuàchì cuhí nì caquee stná ñà‑malu, cána‑sì, cachí‑si xi‑yá: ―Dèhemanì Dios nduu‑ní. Dandu nì sadi‑yà nùù‑sí, cónì sáha‑ya càhàn gà‑si, vàchi ináhá‑sî Cristu nì quixi nùù Dios nduú‑yá.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam ser ele o Cristo.
42 Daaní, na ní tùinuù (inga quìvì), nì quee cuaán‑yá cuàhàn‑yà iin xaan ndé còò nèhivì. Te nandúcú nèhivì‑yá nì casaà‑nè ndé iá‑yà, te nì xìcàn‑nè ñà‑màsà nácóó‑yánè, te cùhùn‑yà.
42 Sendo dia, saiu e foi para um lugar deserto; as multidões o procuravam, e foram até junto dele, e instavam para que não os deixasse.
43 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndè cuàhà stná inga ñuu icúmî cùhìn cachitnùhi xì nèhivì razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios, vàchi sàhà chuun jaàn nì techuún Yuamánìˊ yùhù vàxi ―nì cachi‑yà.
43 Ele, porém, lhes disse: É necessário que eu anuncie o evangelho do reino de Deus também às outras cidades, pois para isso é que fui enviado.
44 Ñàyùcàndùá, ducán nì xìcanuu‑ya ladu Galilea nì nacàhin‑ya iin iin veheñùhu, te nì càhàn‑yà sàhù (xì nèhivì xínataca yucán).
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.