Lucas 4
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs BKJ
1 Daaní, (nì nsihi nì cuhiì Jesús) nì quee‑ya ladu yùte Jordán, chitu anima‑yà Espíritu Ìì xí Dios. Dandu nihí Espíritu Ìì mà‑yá nì sàhàn ñà‑coo‑ya yucù dàná.
1 E Jesus, sendo cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão, e foi conduzido pelo Espírito ao deserto,
2 Ùì dico quìvì nìsa ìa‑ya yucán, te nì cuni ñà‑malu dacà‑síyâ, (doco cónì cúndéé‑sî). Te inii tiempu mà nì ìa dòcó‑yà. Daaní, na ní yàha quìvì mà, dandú nì xìhì‑yà doco.
2 sendo tentado pelo diabo durante quarenta dias. E naqueles dias ele não comeu nada; e terminados eles, teve fome.
3 Te nì cachi ñà‑malu xì‑yá: ―Nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, dandu cachì‑ní xì yùù yohó ni nándúá pan cuxi‑ní.
3 E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, ordena que esta pedra se transforme em pão.
4 Dandú nì cachi Jesús xì‑sí: ―Còó, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì: “Màdì cuisì pan cutiacu nèhivì; còó, vàchi xiñuhu cucumi stná‑nè nsidaa palabra ìì cachí Dios”.
4 E Jesus lhe respondeu, dizendo: Está escrito: Que nem só de pão viverá o homem, mas de toda a palavra de Deus.
5 Daaní, nì saca‑sìyá cuàhàn‑si xi‑yá dìnì iin yucù ducún, te nì dàcùní‑siyá nsidanicuú ñuu iá ñuhìví; iin ratu tii, te sànì dàcùní‑siyá nsidaámà.
5 E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe em um instante todos os reinos do mundo.
6 Dandu cachí‑si xi‑yá: ―Vàtùni dacútâhvìˊ mii‑ní nsidaa ñuu yucán ñà‑dandacu‑ní nùá, te nìhì stná‑ní nsidaa ñà‑vico icúmíâ, vàchi ndahí sà‑ìá nsidaájàn, te dandacúí nùá, te anà‑ni nì cui cudíì inì dacútâhvìˊ ñà‑dandacú‑né nùá.
6 E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei todo este poder e a sua glória; porque foi entregue a mim, e o dou a quem eu quero.
7 Ñàyùcàndùá nú ni mácuììn sìsì‑ní nùí, te cahvi‑ní yùhù, dandu dacútâhvìˊ mii‑ní nsidaájàn.
7 Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.
8 Dandu nì cachi Jesús xì‑sí: ―Còó, vàchi dohó cachí nùù tutu ìì: “Cuisì mii Stoho‑ndà Dios ndiá ìcà‑ndà cahvi‑nda, te cunucuachi‑nda nùù‑xí”.
8 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te para trás de mim, Satanás; porque está escrito: Tu adorarás ao Senhor teu Deus, e só a ele tu servirás.
9 Daaní, nì saca‑sìyá cuàhàn‑si xi‑yá ndè ñuu Jerusalén. Yucán nì chicoo‑sìyá ndè dìnì veheñùhu cahnú, te nì cachì‑si xi‑yá: ―Nú ndisa Dèhemanì Dios nduu‑ní, dandu dandiachi‑ní mii‑ní,
9 E ele o trouxe para Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui para abaixo;
10 vàchi ducán cachí nùù tutu ìì:
10 porque está escrito: Ele dará aos seus anjos ordem sobre ti, para te guardar;
11 Te cachí stná tutu mà:
11 e eles te sustentarão em suas mãos, para que em algum momento o teu pé nunca tropeces numa pedra.
12 Dandu nì cachi Jesús xì‑sí: ―Cachí stná tutu ìì: “Màsà quídá canúú‑ndá ñà‑có‑cùní Stoho‑ndà Señor”.
12 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Tu não tentarás ao Senhor teu Deus.
13 Dandu na ní nsihi ñà‑nì cunì‑si dacà‑síyâ, dandu nì nacoo chii‑síyâ cuàhàn‑si.
13 E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por um tempo.
14 Daaní, mànuhù‑yá ladu Galilea, chitu‑yá poder xi Espíritu Ìì xí Dios. Te nì xinitnùhu nèhivì sàhà‑yá inicutu ladu yucán.
14 E Jesus retornou para a Galileia no poder do Espírito, e ali a sua fama correu por toda a região ao redor.
15 Te nì xìcanuu‑ya nì nacàhin‑ya nsidaa veheñùhu ñuu ladu yucán, dacuahá‑yá nèhivì. Te nsidaa‑né, nì ndenihi vàha‑neyà.
15 E ele ensinava nas suas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Dandu nì nasaa‑yà ñuu Nazaret ndé nì sahnu‑ya. Te na ní sàà quìvì descansu, dandu nì sàhàn‑yà veheñùhu yucán, vàchi ducán nduú estilu xi‑ya. Te nì ndacuiin‑yà ini veheñùhu ma cuàhàn‑yà cahvi‑ya (tutu ìì) cunini nèhivì mà. Te nì sàha iin nèhivì‑yá tutu nì tiaa profeta Isaías nì sacahàn cuenta xi Dios sànaha. Dandu nì nacuna‑ya tutu mà nì nanducu‑yá iin lugar, te dohó cachí ndé nì ndacùhun‑ya:
16 E ele chegou a Nazaré, onde fora criado; e, segundo o seu costume, ele entrou na sinagoga no dia do shabat, e levantou-se para ler.
17 — ausente —
17 E ali foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. E, tendo aberto o livro, achou o lugar em que estava escrito:
18 — ausente —
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu para pregar o evangelho aos pobres; ele enviou-me para curar aos quebrantados de coração, para pregar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, e para pôr em liberdade os oprimidos,
19 — ausente —
19 para pregar o ano aceitável do Senhor.
20 Daaní, nì nacadi Jesús tutu mà, te nì naxiconihí‑yáñà nùù tiàa xinúcuáchí yucán. Dandu nì sàcòo‑ya, te nsidaa nèhivì ndoó veheñùhu yucán, indéhe váha‑neyà.
20 E ele fechando o livro, o deu novamente ao ministro, e assentou-se. E os olhos de todos que estavam na sinagoga estavam fixos nele.
21 Dandu nì cachi‑yà xì nsidaa‑né: ―Vichi na meru nì inini‑nsia palabra nì cahvi nùù‑nsiá jaàn, ñà‑sànì cuu ndisa nduá, (te quidé nacua cacháˋ).
21 E ele começou a dizer-lhes: Neste dia se cumpriu esta escritura em vossos ouvidos.
22 Te nsidaa nèhivì yucán, nì ndenihi vàha‑neyà, te nì ndulocó‑nè, vàchi yáha ga ndiaha cáhàn‑yà. Doco cachí stná‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¿Amádi dèhe José nduú nècuàchì yohó?
22 E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que procediam de sua boca. E eles diziam: Não é este o filho de José?
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Ádi cuáhàn‑nsià cachi‑nsià xìˊ nacua cachí dichu: “Nú cuhí‑nî, te nduu‑ní doctor, dandu ¿índù chuun có‑dàndúvàha‑ní mii‑ní?” Vàchi sànì xinitnùhu‑nsia nansa nì quide milagru ñuu Capernaum, ñàyùcàndùá ádi cuáhàn‑nsià cachi‑nsià xìˊ ñà‑xìñùhù quida stnáì milagru mà ñuu‑ndà yohó nacua nì quide yucán.
23 E ele lhes disse: Certamente me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que nós temos ouvido do que tens feito em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Dandu nì cachi tu‑ya: ―Ñà‑ndáà nduá, ni‑iin tiàa nì nìhì chuun cáhàn cuenta xi Dios, có‑quìdáñúhú nècuàchì ñuu‑nè mii‑né.
24 E ele disse: Em verdade eu vos digo que: Nenhum profeta é aceito na sua própria terra.
25 Doco cunini‑nsia palabra ndàcuisì yohó: na ní sanduu tiempu xi Elías sànaha, te cónì cùún dàvì ùnì cuìà dava, dandu fuerte nì quixi tnama inicutu ñuu‑ndà Israel yohó, te ndoó cuàhà nècuàchì ñahà nì xìhì iì‑xí ladu xi‑nda,
25 Mas em verdade eu vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, e houve grande fome por toda a terra;
26 doco ni‑iin‑ne cónì níhìtáhvì‑né sàà Elías vehe‑ne. Còó, iin nècuàchì cuaán inga ñuu nani Sarepta yatni ñuu Sidón, divi nì nìhìtáhvì sàà nècuàchìmà vehe‑xi. Daaní, stná tiempu xi profeta Eliseo, mate ndoó cuàhà ana cuhí cuèhè lepra ñuu‑ndà Israel yohó, doco ni‑iin‑ne cónì dándûvàha Eliseo‑nè, cuisì iin nècuàchì inga ñuu Siria nani Naamán ―nì cachi Jesús.
26 mas a nenhuma delas Elias foi enviado, senão a Sarepta, uma cidade de Sidom, a uma mulher que era viúva.
27 — ausente —
27 E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o sírio.
28 Daaní, nsidaa nèhivì ndoó veheñùhu yucán, yáha ga nì caxidà ini‑nè ñà‑nì cachi‑yà ducán.
28 E todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, ficaram cheios de ira,
29 Ñàyùcàndùá, nì ndacuìta nsihi‑ne, nì tavà‑néyà iladu ñuu mà. Te sàhà‑ñá dìnì yucù indúhá, ñàyùcàndùá nihí‑néyà nì casaà ndé iá tahvì, cuàhàn‑nè dandiachi‑néyà nì cùí.
29 e, levantando-se, expulsaram-no da cidade, e o levaram até o cume do monte em que a sua cidade estava edificada, para poderem precipitá-lo dali.
30 Doco nì yàha uun‑ya mahì nsidaa‑né cuàhàn‑yà.
30 Mas ele, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho,
31 Dandú nì sàà‑yà ñuu Capernaum iá ladu Galilea, te yucán nì dàcuàhá‑yá nèhivì sáhàn veheñùhu quìvì descansu.
31 e desceu a Cafarnaum, uma cidade da Galileia, e os ensinava nos dias do shabat.
32 Te nècuàchìmà, nì ndulocó‑nè sàhà ñà‑ndùá dacuahá‑yánè, vàchi chináhá‑yà nahi ana cusáhnû.
32 E eles maravilharam-se da sua doutrina; porque a sua palavra era com poder.
33 Te mahì nèhivì ndoó ini veheñùhu yucán nìsa ìa iin tiàa inácáá iin ñà‑malu anima‑xi. Te fuerte nì ndàhì ndee‑né,
33 E na sinagoga havia um homem que tinha o espírito de um demônio imundo, e gritava em alta voz,
34 cachí‑nè: ―¡Nacoo‑ní nsiùhù! ¿Ndíà cunduu‑ní nsiùhù, Jesús de Nazaret? ¿A váxi‑ní dandáñúhú‑nî nsiùhù nduá? ¡Yùhù ináhî mii‑ní! ¡Ana ìì nì quixi nùù Dios nduu‑ní!
34 dizendo: Deixa-nos sozinho; o que temos nós em comum contigo, ó Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: O Santo de Deus.
35 Dandu ní sadi Jesús nùá, cachí‑yà: ―¡Màsà cáhùn, te quee cuahán! ¡Nacoo tiàa yohó! Dandu indéhe nsidaa nèhivì yucán, te nì nàcasàn tiàa ma nì quida ñà‑malu, te nì quee‑sì cuàhàn‑si, cónì dánâcuèhè‑siné.
35 E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele! E quando o demônio o jogou no meio, saiu dele, e não o feriu.
36 Ñàyùcàndùá nì ndulocó sàstnùhù nèhivì ndoó yucán, cachí‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―¡Yáha ga fuerte palabra xi nècuàchì yohó! Vàchi na dandacú iin ana nì nìhì chuun cahnú, ducán dandacú‑né nùù ñà‑malu, te fuerza queá cuàhàn.
36 E todos se admiraram, e falavam entre si, dizendo: Que palavra é esta? Pois com autoridade e poder ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Ñàyùcàndùá, nì xìtià razón sàhà‑yá inicutu ladu yucán.
37 E a sua fama percorria por todos os lugares ao redor daquela região.
38 Daaní, na sánì quee‑ya veheñùhu yucán, dandu cuàhàn‑yà vehe Simón. Te yucán indúhu dìdo‑ne ñahà; cuhí vàha‑ne, fuerte quidá yòcò xì‑né. Dandu nì sacundahví nèhivì yucán ñà‑nì quidá‑yá favor chindee‑yá nècuàchìmà.
38 E ele levantando-se da sinagoga, entrou na casa de Simão. E a mãe da esposa de Simão estava acometida por uma febre alta, e eles pediram-lhe por ela.
39 Ñàyùcàndùá nì nacahnù ndee‑ya ladu dìnì‑né, te nì dàndàcú‑yá nùù yòcò mà ñà‑nì cúcuíàn luegu. Te divi ducán nì cuu. Vichi vichi nì ndacuiin nècuàchìmà nì quesaha‑né nì xinucuachi‑né nùù mii‑yá xì compañeru‑yà.
39 E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e, levantando-se imediatamente, ela os serviu.
40 Daaní, na ní quècahnu orá, dandu nì casaca cuàhà nèhivì nècuàchì cuhí xi‑ne, nihí‑né nècuàchìmà nì sàà nùù‑yá, nsidanuu cuèhè ndohó‑né, ñàyùcàndùá nì chitàndòó‑yá ndahà‑yá dìnì iin iin‑ne, te ducán nì canduvàha‑ne.
40 Ora, quando o sol estava se pondo, trouxeram-lhe todos que estavam enfermos com diversas doenças; e ele impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.
41 Nùù cuàhà nècuàchì cuhí nì caquee stná ñà‑malu, cána‑sì, cachí‑si xi‑yá: ―Dèhemanì Dios nduu‑ní. Dandu nì sadi‑yà nùù‑sí, cónì sáha‑ya càhàn gà‑si, vàchi ináhá‑sî Cristu nì quixi nùù Dios nduú‑yá.
41 E também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo-os, não os deixava falar; porque eles sabiam que ele era o Cristo.
42 Daaní, na ní tùinuù (inga quìvì), nì quee cuaán‑yá cuàhàn‑yà iin xaan ndé còò nèhivì. Te nandúcú nèhivì‑yá nì casaà‑nè ndé iá‑yà, te nì xìcàn‑nè ñà‑màsà nácóó‑yánè, te cùhùn‑yà.
42 E quando já era dia, ele partiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava, e vindo a ele, tentavam impedi-lo de retirar-se deles.
43 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndè cuàhà stná inga ñuu icúmî cùhìn cachitnùhi xì nèhivì razón ndiaha sàhà ñuhìví ìì xí Dios, vàchi sàhà chuun jaàn nì techuún Yuamánìˊ yùhù vàxi ―nì cachi‑yà.
43 E ele disse-lhes: Eu também necessito pregar o reino de Deus para outras cidades; porque para isso eu fui enviado.
44 Ñàyùcàndùá, ducán nì xìcanuu‑ya ladu Galilea nì nacàhin‑ya iin iin veheñùhu, te nì càhàn‑yà sàhù (xì nèhivì xínataca yucán).
44 E ele pregava nas sinagogas da Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.