Lucas 23
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVT
1 Dandu nsidaa nècuàchì Junta yucán, nì ndacuìta‑ne, nì saca‑neyà cuàhàn‑nè xì‑yá nùù Pilatu.
1 Então todo o conselho levou Jesus a Pilatos.
2 Te cuàhà nì càhàn tnùhu‑ne sàhà‑yá nùù témà, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, sànì xini‑nsì, dacá‑né dìnì nèhivì ñuu‑nsì yohó, vàchi cachí‑nè mà váha chiyàhvi‑nsi renta xi nación nùù rey cahnú César, vàchi cachí‑nè mii‑né nduú‑né rey Cristu.
2 Começaram a apresentar o caso: “Este homem corrompe o nosso povo, dizendo que não se deve pagar impostos ao governo romano e afirmando ser ele próprio o Cristo, o rei”.
3 Dandu nì ndàcàtnùhù Pilatu nùù‑yá, cachí‑te: ―Mii‑ní, ¿a ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, á coó? Dandu cachí Jesús: ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá.
3 Então Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
4 Dandu nì cachi Pilatu xì dùtù xícusahnú, xì stná nèhivì cuáhà yucán: ―Sànì càhìn xì nècuàchì yohó, te còò ni‑iin falta ni quidá‑né tuxí.
4 Pilatos se voltou para os principais sacerdotes e para a multidão e disse: “Não vejo crime algum neste homem!”.
5 Doco nècuàchì cáhàn tnùhu sàhà‑yá mà, vihi gá dana nì càhàn‑nè, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, cuàhà nèhivì raza‑nsì dacuahá‑né, te danácuîdà‑nè nècuàchìmà dècuèndè ladu Galilea xì ndéˋ stná ladu yohó, nsidanicuú ladu ndé ndoó‑nsí ―nì cacachi‑nè.
5 Mas eles insistiam: “Ele provoca revoltas em toda a Judeia com seus ensinamentos, começando pela Galileia e agora aqui, em Jerusalém!”.
6 Na ní inini Pilatu ñà‑jaàn, dandu nì ndàcàtnùhù‑té, ¿a nécuàchì Galilea nduú Jesús, á coó?
6 “Então ele é galileu?”, perguntou Pilatos.
7 Te divi (ñà‑ndáà nduá). Ñàyùcàndùá, nì cundaà inì‑te ñà‑divi rey Herodes nduú ana ndiá ìcà nsidandaà sàhà chuun ma. Sàháyùcàndùá, nì dàyáha‑tèyá ndahà rey mà, vàchi iá stná tèmà ñuu Jerusalén quìvì yucán.
7 Quando responderam que sim, Pilatos o enviou a Herodes Antipas, pois a Galileia ficava sob sua jurisdição, e naqueles dias ele estava em Jerusalém.
8 Daaní, na ní xini rey mà‑yá, nì cudiì gá inì‑te, vàchi sàcàní tiempu cuní‑te cundehè‑téyâ. Vàchi cuàhà gá ñà‑ndùá cachí nèhivì sàhà‑yá, te cuní stná‑te cundehè‑té quida‑ya iin milagru.
8 Herodes se animou com a oportunidade de ver Jesus, pois tinha ouvido falar a seu respeito e esperava, havia tempo, vê-lo realizar algum milagre.
9 Ñàyùcàndùá, cuàhà ní ndàcàtnùhù‑té nùù‑yá, doco còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá nùù‑té.
9 Fez uma série de perguntas a Jesus, mas ele não lhe respondeu.
10 Te yucán nì casaà stná dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì sàcuìta stná‑nè, te yáha ga dana nì càhàn tnùhu‑ne dìquì‑yá.
10 Enquanto isso, os principais sacerdotes e mestres da lei permaneciam ali, gritando acusações.
11 Doco Herodes xì soldadu xi‑tè, cuisì‑ní nì dàvádiquì uun‑tèyá, te nì sàcùndiaà‑teyá. Dandu nì chindixi‑tèyá sìcoto vico, te nì dànúhù‑teyá nùù Pilatu.
11 Então Herodes e seus soldados começaram a zombar de Jesus e ridicularizá-lo. Por fim, vestiram nele um manto real e o mandaram de volta a Pilatos.
12 Te cunaha‑ní, divi quìvì yucán nì nàcòovàha stnahá Herodes xì Pilatu, vàchi nìsa xini ùhì stnahá‑te.
12 Naquele dia, Herodes e Pilatos, que eram inimigos, tornaram-se amigos.
13 Dandu Pilatu, nì nacana‑tè dùtù xícusahnú, xì nsidaa tè‑nìhí chuun, xì nsidaa gá nèhivì. Te nì nsihi nì catnàtuu nsidaa‑né nùù‑té,
13 Então Pilatos reuniu os principais sacerdotes e outros líderes religiosos, juntamente com o povo,
14 dandu nì cachì‑te xi‑né: ―Ndacá‑nsiá nècuàchì yohó vàxi, vàchi cahan‑nsiá dacá‑né dìnì nèhivì ñuù‑nsia yohó. Doco sànì xìcàn tnùhù váhi nùù‑né indéhe nsidaa‑nsiá, te sànì cundaà inì, còò ni‑iin cuàchi‑ne nacua cachí‑nsià.
14 e anunciou seu veredicto: “Vocês me trouxeram este homem acusando-o de liderar uma revolta. Eu o interroguei minuciosamente a esse respeito na presença de vocês e vejo que não há nada que o condene.
15 Daaní, después nì dàyáhi‑nè ndahà Herodes, te nì sàhàn stná‑nsia nùù nècuàchìmà, doco ni mii stná‑nè, cónì càchí stná‑nè sàhà ñà‑cui Jesús, vàchi còò ni‑iñàha iníhícá‑nê.
15 Herodes chegou à mesma conclusão e o enviou de volta a nós. Nada do que ele fez merece a pena de morte.
16 Ñàyùcàndùá, cuàhìn dandacuí ñàhnì cuií‑nè, dandu dàñà‑né.
16 Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
17 (Ducán nì cachi Pilatu), vàchi fuerza icúmí‑tê daña‑té iin nècuàchì ndiadí cada nacává vicò mà.
17 (Era necessário libertar-lhes um prisioneiro durante a festa da Páscoa.)
18 Doco nèhivì cuáhà itá yucán, iin‑ni cána fuerte sàstnùhù‑né, cachí‑nè: ―¡Ni cuí Jesús! ¡Barrabás ni dáñà cuní‑nsì! ―nì cachi‑nè,
18 Um grande clamor se levantou da multidão, e a uma só voz gritavam: “Mate-o! Solte-nos Barrabás!”.
19 vàchi Barrabás mà nduú iin tiàa nì quida revolución ñuu yucán, te nì sahnì stnàhá‑te, ñàyùcàndùá, ndiadí‑te vehecàa.
19 Esse Barrabás estava preso por ter participado de uma revolta em Jerusalém contra o governo e ter cometido assassinato.
20 Daaní, tucutu nì càhàn Pilatu xì nèhivì cuáhà mà, fuerte nì càhàn‑te, vàchi dispuestu iá‑te daña‑té Jesús.
20 Pilatos discutiu com eles, pois desejava soltar Jesus.
21 Doco nèhivì mà, tucutu cána ndee‑né, cachí‑nè: ―¡Ni cuí Jesús nchìca cruz! ¡Ni cuí‑nè, cuní‑nsì!
21 Eles, porém, continuaram gritando: “Crucifique-o! Crucifique-o!”.
22 Dandu ñà‑únì nì càhàn‑te xi‑né, cachí‑te: ―¿Índù chuun cui‑nè ñà‑còò ni‑iin falta xi‑ne iá? Sànì ndàcàtnùhí nùù‑né, te còò ni‑iñàha dìsáhà‑xí cui‑nè. Ñàyùcàndùá, icúmí‑nê ñàhnì cuìí ni‑ne, te dàñà‑né ―nì cachì‑te.
22 Pela terceira vez, ele perguntou: “Por quê? Que crime ele cometeu? Não encontrei motivo para condená-lo à morte. Portanto, ordenarei que seja açoitado e o soltarei”.
23 Doco nèhivì cuáhà yucán xì stná dùtù cutnáhâ xí‑nê, vihi gá fuerte nì càna ndee‑né, xícàn‑nè ñà‑cui Jesús nchìca cruz. Te ñà‑fuerte guá nì càna‑ne, sàhámà nì cundee‑né (nì dàxínù ini‑nè Pilatu) ñà‑quida‑tè nacua nì cuni mii‑né.
23 A multidão gritava cada vez mais alto, exigindo que Jesus fosse crucificado, e seu clamor prevaleceu.
24 — ausente —
24 Então Pilatos condenou Jesus à morte, conforme exigiam.
25 Ñàyùcàndùá, nì daña‑té Barrabás nùù‑né, vàchi divi‑tè nì xìcàn‑nè dàñà, mate iin ana nì quida revolución nduú‑te, te nì sahnì stnàhá‑te, ñàyùcàndùá nì sàcùndiadì‑te. Doco Jesús, còó. Nì dàyáha Pilatu mii‑yá (ndahà soldadu) ñà‑quida temà xì‑yá ñà‑ndùá nì xìcàn nèhivì cuáhà mà.
25 A pedido deles, libertou Barrabás, o homem preso por revolta e assassinato. Depois, entregou-lhes Jesus para fazerem com ele o que quisessem.
26 Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá. Te ichì yucán nì xinì‑te vàxi iin nècuàchì ñuu Cirene nani Simón, màndixi‑ne nì sàhàn‑nè nùù ìtú. Te divi nècuàchìmà ní tnii soldadu, te nì dàcuìdá‑tené cruz xi‑ya; ñàyùcàndùá, nsidá‑né cruz cuàhàn‑nè nchícùn‑nèyà.
26 Enquanto levavam Jesus, um homem chamado Simão, de Cirene, vinha do campo. Os soldados o agarraram, puseram a cruz sobre ele e o obrigaram a carregá-la atrás de Jesus.
27 Cunaha‑ní, cuàhà gá nècuàchì ñahà nchícùn stná xì‑yá cuàhàn, te cuàhà stná nèhivì dava ga. Te nècuàchì ñahà mà, yáha ga xísacu‑ne, ndoó‑né tnùnsí ini sàhà‑yá.
27 Uma grande multidão os seguia, incluindo muitas mulheres aflitas que choravam por ele.
28 Dandu nì nacuico‑yá yàtà‑yá, cachí‑yà xì‑né: ―Cunini vàha mii‑nsiá nècuàchì ñahà ñuu Jerusalén. Màsà cuácú‑nsiá sàhà yùhù. Chicá vàha ni cuacú‑nsiá sàhà mii‑nsiá xì sàhà dèhe‑nsia.
28 Mas Jesus, dirigindo-se a elas, disse: “Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por si mesmas e por seus filhos.
29 Vàchi vàxi iin tiempu (ùhì) quìvì nùù‑xí, dandu icúmí nèhivì cachi‑nè: “Nansicáhán nèhivì còò méè‑xi. Chicá nsiha màsà cácú ni‑iin dèhe‑nda ni cuí, te màsà cúcúmí‑ndá ni‑iin méè dachichi‑nda chicá vàha”.
29 Pois estão chegando os dias em que dirão: ‘Felizes as mulheres que nunca tiveram filhos e os seios que nunca amamentaram!’.
30 Te icúmí stná‑nè cachi‑nè: “¡A sácú vàha ni caá yucù ò lúnsì dìquì‑ndà, te dàhvi dahuun‑nda!” cachi‑nè.
30 Suplicarão aos montes: ‘Caiam sobre nós!’ e pedirão às colinas: ‘Soterrem-nos!’.
31 Vàchi (ducán iá nahi ejemplu sàhà tutnù): nú dècuèndè yutnù vida cuní nèhivì (cahmi‑ne), dandu vihi gá mà úhì coco stná tutnù ìchí. (Te ducán stná yùhù: nú dècuèndè yùhù cuní nèhivì dandohó‑né, dandu vihi gá más icúmí nèhivì malu ndoho stná‑nè) ―nì cachi‑yà.
31 Pois, se fazem estas coisas com a árvore verde, o que acontecerá com a árvore seca?”.
32 Cunaha‑nsiá, ndacá stná soldadu mà ùì tiàa nì quida falta, cutnáhâ stná‑te xi‑yá cuàhàn ndé cui stná‑te.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, foram levados com ele a fim de também serem executados.
33 Dandu nì casaà nsidaa‑né iin xaan ndé cachí‑nè Nùù Iquì Dìnì. Te yucán nì chituu soldadu mà‑yá nchìca cruz, mii‑yá xì stná ùì tè‑nì quida cuàchi ma, iin‑tè ladu cuahá‑yà, te ingà‑te ladu itní‑yà.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, o pregaram na cruz. Os criminosos também foram crucificados, um à sua direita e outro à sua esquerda.
34 Dandu nì cachi‑yà: ―Padre mío, cuicahnú inì‑ní sàhà nèhivì yohó, vàchi có‑ìnáhá‑nê ñà‑ndùá quidá‑né. Daaní, tè‑xínduu soldadu mà, nì dasàn‑té sìcoto xi‑ya según nì nìhì iin iin‑tè na ní idàdìquí‑te sàhà‑ñá.
34 Jesus disse: “Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que fazem”. E os soldados tiraram sortes para dividir entre si as roupas de Jesus.
35 Te indéhe váha nsidaa nèhivì cuáhà mà. Te itá stná nècuàchì nihí chuun, sácùndiaa‑nèyà, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, nìsa dacácu‑ne nècuàchì dava ga; pues vichi xiñuhu dacácu stná‑nè mii‑né, nú ndisa Dios nì techuun‑xi‑né vàxi, te nú mii‑yá nani Cristu nduú‑né cahan‑né ―nì cachi‑nè.
35 A multidão observava, e os líderes zombavam. “Salvou os outros, salve a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus”, diziam.
36 Daaní, stná soldadu mà, nì sàcùndiaa stná‑teyá, nì catnàtuu‑tè nùù‑yá chitáníní‑te vinu ia ñà‑coho‑ya,
36 Os soldados também zombavam dele, oferecendo-lhe vinagre para beber.
37 cachí‑te: ―Nú ndisa rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, dandu dacácu‑ní mii‑ní ―cachí‑te.
37 Diziam: “Se você é o Rei dos judeus, salve a si mesmo!”.
38 Te itúú stná iñàha dìnì cruz ndé itándiaa palabra dàhàn griegu, xì dàhàn latín, xì stná dàhàn hebreu, te dohó cacháˋ: “Ana yohó nduú rey xi tè‑raza Judea”.
38 Uma tabuleta presa acima dele dizia: “Este é o Rei dos Judeus”.
39 Daaní, nì càhàn stná iin tè‑ìtúú stná nchìca cruz yucán, divi iin tè‑nì quida falta mà; te nì canàhá stná‑te xi‑yá, cachí‑te: ―Nú ndisa rey Cristu nduu‑ní, dandu dacácu‑ní mii‑ní, te dacácu stná‑ní nsiùhù.
39 Um dos criminosos, dependurado ao lado dele, zombava: “Então você é o Cristo? Salve a si mesmo e a nós também!”.
40 Doco inga tè‑ìtúú stná yucán, nì càhàn duchi inì‑te xi compañeru‑tema, cachí‑te: ―¿A có‑yûhî stná‑ní Dios ñà‑iin‑ni castigu sànì nìhì nsidaa‑nda?
40 Mas o outro criminoso o repreendeu: “Você não teme a Deus, nem mesmo ao ser condenado à morte?
41 Te ndohó, ndiá ìcà‑ndà ndoho‑nda, vàchi iá ndisa cuàchi‑nda, ñàyùcàndùá iá castigu xi‑nda. Doco Jesús yohó, còó; còò ni‑iñàha iníhícá‑yâ.
41 Nós merecemos morrer por nossos crimes, mas este homem não cometeu mal algum”.
42 Dandu nì cachì‑te xi Jesús: ―Nsinuu inì‑ní yùhù na quìvì naxicocuíìn‑ní cusahnu‑ní ñuhìví yohó.
42 Então ele disse: “Jesus, lembre-se de mim quando vier no seu reino”.
43 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑ní, quìvì vichi icúmí‑nî cutnaha‑ní xìˊ cundoo‑nda ñuhìví ndiaha xí Dios ―nì cachi‑yà.
43 E Jesus lhe respondeu: “Eu lhe asseguro que hoje você estará comigo no paraíso”.
44 Daaní, nahi càxíhúì nì dàhvi orá, te nì nàcuììn tnùù inicutu ñuhìví, te iin‑ni nì ndòo ducán dècuèndè càhúnì nì cuaà. Te ini veheñùhu cahnú nì quedava cortina cahnú (sadí nihni cuartu yucán).
44 Já era cerca de meio-dia, e a escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde.
45 — ausente —
45 A luz do sol desapareceu, e a cortina do santuário do templo rasgou-se ao meio.
46 Dandu Jesús, fuerte nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà: ―Padre mío, nùù ndahà mii‑ní quidé entregar anímè ―nì cachi‑yà. Dandu nì xìhì‑yà.
46 Então Jesus clamou em alta voz: “Pai, em tuas mãos entrego meu espírito!”. E, com essas palavras, deu o último suspiro.
47 Daaní, capitán (iín yucán), nì xinì‑te nsidaa ñà‑ndùá nì cuu, te nì ndenihi vàha‑tè Dios, cachí‑te: ―Ñà‑ndáà nduá, nèhivì ndàcuisì inì‑xi nì sanduu nècuàchì yohó.
47 Quando o oficial romano que supervisionava a execução viu o que havia acontecido, adorou a Deus e disse: “Sem dúvida este homem era inocente”.
48 Te nsidaa gá nèhivì nì sàà yucán, nì xini‑nè nansa nì cuu, dandu nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né vehe‑ne, caní ndáha‑né nchìca‑ne.
48 E, quando toda a multidão que tinha ido assistir à crucificação viu isso, voltou para casa entristecida e batendo no peito.
49 Te yucán ndoó stná cuàhà nècuàchì ñahà nì quixi ñuu Galilea cutnáhâ‑né xì‑yá nì quesaa ñuu Jerusalén. Te mii‑né xì stná nècuàchì dava ga ináhá xí‑yâ, xica itá‑né, indéhe váha‑ne ñà‑ndùá nì cuu.
49 Mas os amigos de Jesus, incluindo as mulheres que o seguiram desde a Galileia, olhavam de longe.
50 Daaní, (ñuu mà) nìsa ìa stná iin tiàa nani José. Iin nècuàchì vàha nduú‑né, vàchi ndàcuisì ini‑nè. Te meru ñuu‑nè nduú iin ñuu tii nani Arimatea ndé ndoó puru nècuàchì raza‑nè Judea. Iin nècuàchì Junta Cahnú nduú stná‑nè, doco mii‑né, cónì ndóo ini‑nè xì ñà‑ndùá nì dàndàcú compañeru‑nè ñà‑cui Jesús, vàchi nihnú ini‑nè (Dios, te xiníndísâ‑né) ñà‑ìcúmí‑yâ cusahnú‑yá ñuhìví yohó.
50 Havia um homem bom e justo chamado José, membro do conselho dos líderes do povo,
51 — ausente —
51 mas que não tinha concordado com a decisão e os atos dos outros líderes religiosos. Era da cidade de Arimateia, na Judeia, e esperava a vinda do reino de Deus.
52 Pues divi nècuàchìmà nì sàhàn nùù Pilatu, nì xìcàn‑nè iquìcúñú Jesús.
52 José foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus.
53 Dandu nì sàhàn‑nè nì nanihi‑neyà, nì chidùcún‑nèyà iin dahmà, te nì chinacaa‑nèyà ini cueva xi nsìi nì sate nèhivì nùù cavà. Te cueva mà, ni‑iin nsìi tàñáha ga cundùxin inià.
53 Desceu o corpo da cruz, enrolou-o num lençol de linho e o colocou num túmulo novo, escavado na rocha.
54 Cunaha‑ní, quìvì yucán nì sanduu víspera xi vicò pascua, te sà‑ìtúú cunduu stná quìvì descansu.
54 Isso aconteceu na sexta-feira à tarde, no dia da preparação, quando o sábado estava para começar.
55 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ñahà nì quixi Galilea mà, nì catenchicùn stná‑nè nì sàhàn ndé nì sàcùndùxin‑ya, te nì xini‑nè lugar mà, xì nansa nì sàcùnacaa cuerpu‑yà.
55 As mulheres da Galileia seguiram José e viram o túmulo onde o corpo de Jesus foi colocado.
56 Dandu mànuhù‑né, nì quidayucun‑nè tàtnà tnàmì xì pomada sahán tnami. Daaní, quìvì descansu mà nì quetatu‑nè nacua cachí ley (xi‑ne).
56 Depois, foram para casa e prepararam especiarias e perfumes para ungir o corpo. No sábado, descansaram, conforme a lei exigia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.