Lucas 23

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs BKJ

Sair da comparação
1 Dandu nsidaa nècuàchì Junta yucán, nì ndacuìta‑ne, nì saca‑neyà cuàhàn‑nè xì‑yá nùù Pilatu.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, levaram-no a Pilatos.
2 Te cuàhà nì càhàn tnùhu‑ne sàhà‑yá nùù témà, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, sànì xini‑nsì, dacá‑né dìnì nèhivì ñuu‑nsì yohó, vàchi cachí‑nè mà váha chiyàhvi‑nsi renta xi nación nùù rey cahnú César, vàchi cachí‑nè mii‑né nduú‑né rey Cristu.
2 E eles começaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este indivíduo pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, um rei.
3 Dandu nì ndàcàtnùhù Pilatu nùù‑yá, cachí‑te: ―Mii‑ní, ¿a ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, á coó? Dandu cachí Jesús: ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: És tu o REI DOS JUDEUS? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Dandu nì cachi Pilatu xì dùtù xícusahnú, xì stná nèhivì cuáhà yucán: ―Sànì càhìn xì nècuàchì yohó, te còò ni‑iin falta ni quidá‑né tuxí.
4 Então, disse Pilatos aos principais sacerdotes e à multidão: Eu não acho culpa alguma neste homem.
5 Doco nècuàchì cáhàn tnùhu sàhà‑yá mà, vihi gá dana nì càhàn‑nè, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, cuàhà nèhivì raza‑nsì dacuahá‑né, te danácuîdà‑nè nècuàchìmà dècuèndè ladu Galilea xì ndéˋ stná ladu yohó, nsidanicuú ladu ndé ndoó‑nsí ―nì cacachi‑nè.
5 E eles, ainda mais violentos, disseram: Ele agita o povo ensinando por toda a Judeia, começando pela Galileia até este lugar.
6 Na ní inini Pilatu ñà‑jaàn, dandu nì ndàcàtnùhù‑té, ¿a nécuàchì Galilea nduú Jesús, á coó?
6 Quando Pilatos ouviu falar da Galileia, ele perguntou se aquele homem era um galileu.
7 Te divi (ñà‑ndáà nduá). Ñàyùcàndùá, nì cundaà inì‑te ñà‑divi rey Herodes nduú ana ndiá ìcà nsidandaà sàhà chuun ma. Sàháyùcàndùá, nì dàyáha‑tèyá ndahà rey mà, vàchi iá stná tèmà ñuu Jerusalén quìvì yucán.
7 E, assim que soube que ele pertencia a jurisdição de Herodes, ele enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Daaní, na ní xini rey mà‑yá, nì cudiì gá inì‑te, vàchi sàcàní tiempu cuní‑te cundehè‑téyâ. Vàchi cuàhà gá ñà‑ndùá cachí nèhivì sàhà‑yá, te cuní stná‑te cundehè‑té quida‑ya iin milagru.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque ele desejava vê-lo há muito tempo, por ter ouvido muitas coisas dele; e esperava ver algum milagre feito por ele.
9 Ñàyùcàndùá, cuàhà ní ndàcàtnùhù‑té nùù‑yá, doco còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá nùù‑té.
9 Então, o interrogava com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Te yucán nì casaà stná dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì sàcuìta stná‑nè, te yáha ga dana nì càhàn tnùhu‑ne dìquì‑yá.
10 E os principais sacerdotes e os escribas estavam ali, e o acusavam com veemência.
11 Doco Herodes xì soldadu xi‑tè, cuisì‑ní nì dàvádiquì uun‑tèyá, te nì sàcùndiaà‑teyá. Dandu nì chindixi‑tèyá sìcoto vico, te nì dànúhù‑teyá nùù Pilatu.
11 E Herodes, com os seus homens de guerra, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa deslumbrante, e enviou-o novamente a Pilatos.
12 Te cunaha‑ní, divi quìvì yucán nì nàcòovàha stnahá Herodes xì Pilatu, vàchi nìsa xini ùhì stnahá‑te.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes se tornaram amigos; porque antes tinham uma inimizade entre eles.
13 Dandu Pilatu, nì nacana‑tè dùtù xícusahnú, xì nsidaa tè‑nìhí chuun, xì nsidaa gá nèhivì. Te nì nsihi nì catnàtuu nsidaa‑né nùù‑té,
13 E Pilatos chamando os principais sacerdotes e governantes do povo,
14 dandu nì cachì‑te xi‑né: ―Ndacá‑nsiá nècuàchì yohó vàxi, vàchi cahan‑nsiá dacá‑né dìnì nèhivì ñuù‑nsia yohó. Doco sànì xìcàn tnùhù váhi nùù‑né indéhe nsidaa‑nsiá, te sànì cundaà inì, còò ni‑iin cuàchi‑ne nacua cachí‑nsià.
14 disse-lhes: Trouxeram-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o perante vós, não achei neste homem nenhuma culpa daquilo que o acusam,
15 Daaní, después nì dàyáhi‑nè ndahà Herodes, te nì sàhàn stná‑nsia nùù nècuàchìmà, doco ni mii stná‑nè, cónì càchí stná‑nè sàhà ñà‑cui Jesús, vàchi còò ni‑iñàha iníhícá‑nê.
15 mas nem Herodes; pois eu lho enviei novamente, por causa de vós, e nada digno de morte foi cometido por ele.
16 Ñàyùcàndùá, cuàhìn dandacuí ñàhnì cuií‑nè, dandu dàñà‑né.
16 Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
17 (Ducán nì cachi Pilatu), vàchi fuerza icúmí‑tê daña‑té iin nècuàchì ndiadí cada nacává vicò mà.
17 (Porque era-lhe necessário soltar-lhes um por ocasião da festa).
18 Doco nèhivì cuáhà itá yucán, iin‑ni cána fuerte sàstnùhù‑né, cachí‑nè: ―¡Ni cuí Jesús! ¡Barrabás ni dáñà cuní‑nsì! ―nì cachi‑nè,
18 E gritavam todos juntos, dizendo: Fora daqui com este homem, e solta-nos Barrabás;
19 vàchi Barrabás mà nduú iin tiàa nì quida revolución ñuu yucán, te nì sahnì stnàhá‑te, ñàyùcàndùá, ndiadí‑te vehecàa.
19 (que fora lançado na prisão por causa de uma rebelião feita na cidade, e de um assassinato).
20 Daaní, tucutu nì càhàn Pilatu xì nèhivì cuáhà mà, fuerte nì càhàn‑te, vàchi dispuestu iá‑te daña‑té Jesús.
20 Novamente, pois, Pilatos falou, querendo soltar a Jesus.
21 Doco nèhivì mà, tucutu cána ndee‑né, cachí‑nè: ―¡Ni cuí Jesús nchìca cruz! ¡Ni cuí‑nè, cuní‑nsì!
21 Mas eles gritavam, dizendo: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Dandu ñà‑únì nì càhàn‑te xi‑né, cachí‑te: ―¿Índù chuun cui‑nè ñà‑còò ni‑iin falta xi‑ne iá? Sànì ndàcàtnùhí nùù‑né, te còò ni‑iñàha dìsáhà‑xí cui‑nè. Ñàyùcàndùá, icúmí‑nê ñàhnì cuìí ni‑ne, te dàñà‑né ―nì cachì‑te.
22 E ele lhes disse pela terceira vez: Por que, que mal ele fez? Não achei nele culpa de morte. Portanto, castigá-lo-ei e o soltarei.
23 Doco nèhivì cuáhà yucán xì stná dùtù cutnáhâ xí‑nê, vihi gá fuerte nì càna ndee‑né, xícàn‑nè ñà‑cui Jesús nchìca cruz. Te ñà‑fuerte guá nì càna‑ne, sàhámà nì cundee‑né (nì dàxínù ini‑nè Pilatu) ñà‑quida‑tè nacua nì cuni mii‑né.
23 E eles insistiam em alta voz, requerendo para que ele pudesse ser crucificado. E as suas vozes e as dos principais sacerdotes prevaleceram.
24 — ausente —
24 E Pilatos deu sentença, que deveria ser como eles exigiam.
25 Ñàyùcàndùá, nì daña‑té Barrabás nùù‑né, vàchi divi‑tè nì xìcàn‑nè dàñà, mate iin ana nì quida revolución nduú‑te, te nì sahnì stnàhá‑te, ñàyùcàndùá nì sàcùndiadì‑te. Doco Jesús, còó. Nì dàyáha Pilatu mii‑yá (ndahà soldadu) ñà‑quida temà xì‑yá ñà‑ndùá nì xìcàn nèhivì cuáhà mà.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma rebelião e assassinato, que era o que eles desejavam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá. Te ichì yucán nì xinì‑te vàxi iin nècuàchì ñuu Cirene nani Simón, màndixi‑ne nì sàhàn‑nè nùù ìtú. Te divi nècuàchìmà ní tnii soldadu, te nì dàcuìdá‑tené cruz xi‑ya; ñàyùcàndùá, nsidá‑né cruz cuàhàn‑nè nchícùn‑nèyà.
26 E, enquanto o conduziam, eles pegaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e colocaram nele a cruz, para que ele pudesse carregá-la após Jesus.
27 Cunaha‑ní, cuàhà gá nècuàchì ñahà nchícùn stná xì‑yá cuàhàn, te cuàhà stná nèhivì dava ga. Te nècuàchì ñahà mà, yáha ga xísacu‑ne, ndoó‑né tnùnsí ini sàhà‑yá.
27 E seguia-o uma grande multidão de povo e de mulheres, que também pranteavam e lamentavam por ele.
28 Dandu nì nacuico‑yá yàtà‑yá, cachí‑yà xì‑né: ―Cunini vàha mii‑nsiá nècuàchì ñahà ñuu Jerusalén. Màsà cuácú‑nsiá sàhà yùhù. Chicá vàha ni cuacú‑nsiá sàhà mii‑nsiá xì sàhà dèhe‑nsia.
28 Mas Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; mas chorai por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Vàchi vàxi iin tiempu (ùhì) quìvì nùù‑xí, dandu icúmí nèhivì cachi‑nè: “Nansicáhán nèhivì còò méè‑xi. Chicá nsiha màsà cácú ni‑iin dèhe‑nda ni cuí, te màsà cúcúmí‑ndá ni‑iin méè dachichi‑nda chicá vàha”.
29 Porque eis que virão dias em que dirão: Abençoadas são as estéreis, e os ventres que nunca geraram, e os peitos que nunca amamentaram.
30 Te icúmí stná‑nè cachi‑nè: “¡A sácú vàha ni caá yucù ò lúnsì dìquì‑ndà, te dàhvi dahuun‑nda!” cachi‑nè.
30 Então, eles começarão dizer para os montes: Caiam sobre nós; e aos outeiros: Cubram-nos.
31 Vàchi (ducán iá nahi ejemplu sàhà tutnù): nú dècuèndè yutnù vida cuní nèhivì (cahmi‑ne), dandu vihi gá mà úhì coco stná tutnù ìchí. (Te ducán stná yùhù: nú dècuèndè yùhù cuní nèhivì dandohó‑né, dandu vihi gá más icúmí nèhivì malu ndoho stná‑nè) ―nì cachi‑yà.
31 Pois se eles fazem estas coisas em uma árvore verde, o que se fará na seca?
32 Cunaha‑nsiá, ndacá stná soldadu mà ùì tiàa nì quida falta, cutnáhâ stná‑te xi‑yá cuàhàn ndé cui stná‑te.
32 E havia também outros dois, que eram malfeitores, sendo conduzidos com ele para serem mortos.
33 Dandu nì casaà nsidaa‑né iin xaan ndé cachí‑nè Nùù Iquì Dìnì. Te yucán nì chituu soldadu mà‑yá nchìca cruz, mii‑yá xì stná ùì tè‑nì quida cuàchi ma, iin‑tè ladu cuahá‑yà, te ingà‑te ladu itní‑yà.
33 E, quando eles chegaram ao lugar que é chamado Calvário, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita, e outro à esquerda.
34 Dandu nì cachi‑yà: ―Padre mío, cuicahnú inì‑ní sàhà nèhivì yohó, vàchi có‑ìnáhá‑nê ñà‑ndùá quidá‑né. Daaní, tè‑xínduu soldadu mà, nì dasàn‑té sìcoto xi‑ya según nì nìhì iin iin‑tè na ní idàdìquí‑te sàhà‑ñá.
34 Então, disse Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque eles não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram a sorte.
35 Te indéhe váha nsidaa nèhivì cuáhà mà. Te itá stná nècuàchì nihí chuun, sácùndiaa‑nèyà, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, nìsa dacácu‑ne nècuàchì dava ga; pues vichi xiñuhu dacácu stná‑nè mii‑né, nú ndisa Dios nì techuun‑xi‑né vàxi, te nú mii‑yá nani Cristu nduú‑né cahan‑né ―nì cachi‑nè.
35 E o povo ficou parado e olhando, e também os governantes o ridicularizavam, dizendo: Ele salvou aos outros; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Daaní, stná soldadu mà, nì sàcùndiaa stná‑teyá, nì catnàtuu‑tè nùù‑yá chitáníní‑te vinu ia ñà‑coho‑ya,
36 E também os soldados zombavam dele, chegando-se a ele, e oferecendo-lhe vinagre,
37 cachí‑te: ―Nú ndisa rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, dandu dacácu‑ní mii‑ní ―cachí‑te.
37 e dizendo: Se tu és o REI DOS JUDEUS, salva-te a ti mesmo.
38 Te itúú stná iñàha dìnì cruz ndé itándiaa palabra dàhàn griegu, xì dàhàn latín, xì stná dàhàn hebreu, te dohó cacháˋ: “Ana yohó nduú rey xi tè‑raza Judea”.
38 E também havia uma inscrição, escrita acima dele em letras de grego, e latim, e hebraico: Este é o REI DOS JUDEUS.
39 Daaní, nì càhàn stná iin tè‑ìtúú stná nchìca cruz yucán, divi iin tè‑nì quida falta mà; te nì canàhá stná‑te xi‑yá, cachí‑te: ―Nú ndisa rey Cristu nduu‑ní, dandu dacácu‑ní mii‑ní, te dacácu stná‑ní nsiùhù.
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados, enfurecido, dizia: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Doco inga tè‑ìtúú stná yucán, nì càhàn duchi inì‑te xi compañeru‑tema, cachí‑te: ―¿A có‑yûhî stná‑ní Dios ñà‑iin‑ni castigu sànì nìhì nsidaa‑nda?
40 Mas o outro, respondendo, repreendia-o, dizendo: Tu nem mesmo temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Te ndohó, ndiá ìcà‑ndà ndoho‑nda, vàchi iá ndisa cuàchi‑nda, ñàyùcàndùá iá castigu xi‑nda. Doco Jesús yohó, còó; còò ni‑iñàha iníhícá‑yâ.
41 Porque nós, em verdade, padecemos justamente, pois nós recebemos a devida recompensa dos nossos atos; mas este homem nada fez de errado.
42 Dandu nì cachì‑te xi Jesús: ―Nsinuu inì‑ní yùhù na quìvì naxicocuíìn‑ní cusahnu‑ní ñuhìví yohó.
42 E ele disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando tu vieres em teu reino.
43 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑ní, quìvì vichi icúmí‑nî cutnaha‑ní xìˊ cundoo‑nda ñuhìví ndiaha xí Dios ―nì cachi‑yà.
43 E disse-lhe Jesus: Verdadeiramente eu te digo: Hoje tu estarás comigo no paraíso.
44 Daaní, nahi càxíhúì nì dàhvi orá, te nì nàcuììn tnùù inicutu ñuhìví, te iin‑ni nì ndòo ducán dècuèndè càhúnì nì cuaà. Te ini veheñùhu cahnú nì quedava cortina cahnú (sadí nihni cuartu yucán).
44 E era já quase à hora sexta, e houve trevas sobre toda a terra até a hora nona.
45 — ausente —
45 E o sol se escureceu, e o véu do templo rasgou-se ao meio.
46 Dandu Jesús, fuerte nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà: ―Padre mío, nùù ndahà mii‑ní quidé entregar anímè ―nì cachi‑yà. Dandu nì xìhì‑yà.
46 E Jesus gritando em alta voz, disse: Pai, nas tuas mãos eu entrego o meu espírito. E, tendo dito isso, ele rendeu o espírito.
47 Daaní, capitán (iín yucán), nì xinì‑te nsidaa ñà‑ndùá nì cuu, te nì ndenihi vàha‑tè Dios, cachí‑te: ―Ñà‑ndáà nduá, nèhivì ndàcuisì inì‑xi nì sanduu nècuàchì yohó.
47 Ora, quando o centurião viu o que estava feito, ele glorificou a Deus, dizendo: Certamente este era um homem justo.
48 Te nsidaa gá nèhivì nì sàà yucán, nì xini‑nè nansa nì cuu, dandu nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né vehe‑ne, caní ndáha‑né nchìca‑ne.
48 E toda a multidão que se ajuntara para observar, vendo as coisas que estavam feitas, retornavam batendo no peito.
49 Te yucán ndoó stná cuàhà nècuàchì ñahà nì quixi ñuu Galilea cutnáhâ‑né xì‑yá nì quesaa ñuu Jerusalén. Te mii‑né xì stná nècuàchì dava ga ináhá xí‑yâ, xica itá‑né, indéhe váha‑ne ñà‑ndùá nì cuu.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galileia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Daaní, (ñuu mà) nìsa ìa stná iin tiàa nani José. Iin nècuàchì vàha nduú‑né, vàchi ndàcuisì ini‑nè. Te meru ñuu‑nè nduú iin ñuu tii nani Arimatea ndé ndoó puru nècuàchì raza‑nè Judea. Iin nècuàchì Junta Cahnú nduú stná‑nè, doco mii‑né, cónì ndóo ini‑nè xì ñà‑ndùá nì dàndàcú compañeru‑nè ñà‑cui Jesús, vàchi nihnú ini‑nè (Dios, te xiníndísâ‑né) ñà‑ìcúmí‑yâ cusahnú‑yá ñuhìví yohó.
50 E eis que havia um homem de nome José, um conselheiro, e ele era homem bom e justo;
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos deles), ele era de Arimateia, cidade dos judeus; e ele também esperava o reino de Deus.
52 Pues divi nècuàchìmà nì sàhàn nùù Pilatu, nì xìcàn‑nè iquìcúñú Jesús.
52 Este homem foi a Pilatos, e implorou pelo corpo de Jesus.
53 Dandu nì sàhàn‑nè nì nanihi‑neyà, nì chidùcún‑nèyà iin dahmà, te nì chinacaa‑nèyà ini cueva xi nsìi nì sate nèhivì nùù cavà. Te cueva mà, ni‑iin nsìi tàñáha ga cundùxin inià.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o em um pano de linho, e o deitou em um sepulcro lavrado na rocha, onde nenhum homem ainda havia sido posto.
54 Cunaha‑ní, quìvì yucán nì sanduu víspera xi vicò pascua, te sà‑ìtúú cunduu stná quìvì descansu.
54 E era o dia da preparação, e ia começar o shabat.
55 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ñahà nì quixi Galilea mà, nì catenchicùn stná‑nè nì sàhàn ndé nì sàcùndùxin‑ya, te nì xini‑nè lugar mà, xì nansa nì sàcùnacaa cuerpu‑yà.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia o seguiram também, e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Dandu mànuhù‑né, nì quidayucun‑nè tàtnà tnàmì xì pomada sahán tnami. Daaní, quìvì descansu mà nì quetatu‑nè nacua cachí ley (xi‑ne).
56 E elas retornando, prepararam especiarias e unguentos; e no dia do shabat repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.