Lucas 23
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARC
1 Dandu nsidaa nècuàchì Junta yucán, nì ndacuìta‑ne, nì saca‑neyà cuàhàn‑nè xì‑yá nùù Pilatu.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Te cuàhà nì càhàn tnùhu‑ne sàhà‑yá nùù témà, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, sànì xini‑nsì, dacá‑né dìnì nèhivì ñuu‑nsì yohó, vàchi cachí‑nè mà váha chiyàhvi‑nsi renta xi nación nùù rey cahnú César, vàchi cachí‑nè mii‑né nduú‑né rey Cristu.
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Dandu nì ndàcàtnùhù Pilatu nùù‑yá, cachí‑te: ―Mii‑ní, ¿a ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, á coó? Dandu cachí Jesús: ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá.
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Dandu nì cachi Pilatu xì dùtù xícusahnú, xì stná nèhivì cuáhà yucán: ―Sànì càhìn xì nècuàchì yohó, te còò ni‑iin falta ni quidá‑né tuxí.
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Doco nècuàchì cáhàn tnùhu sàhà‑yá mà, vihi gá dana nì càhàn‑nè, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, cuàhà nèhivì raza‑nsì dacuahá‑né, te danácuîdà‑nè nècuàchìmà dècuèndè ladu Galilea xì ndéˋ stná ladu yohó, nsidanicuú ladu ndé ndoó‑nsí ―nì cacachi‑nè.
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Na ní inini Pilatu ñà‑jaàn, dandu nì ndàcàtnùhù‑té, ¿a nécuàchì Galilea nduú Jesús, á coó?
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Te divi (ñà‑ndáà nduá). Ñàyùcàndùá, nì cundaà inì‑te ñà‑divi rey Herodes nduú ana ndiá ìcà nsidandaà sàhà chuun ma. Sàháyùcàndùá, nì dàyáha‑tèyá ndahà rey mà, vàchi iá stná tèmà ñuu Jerusalén quìvì yucán.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Daaní, na ní xini rey mà‑yá, nì cudiì gá inì‑te, vàchi sàcàní tiempu cuní‑te cundehè‑téyâ. Vàchi cuàhà gá ñà‑ndùá cachí nèhivì sàhà‑yá, te cuní stná‑te cundehè‑té quida‑ya iin milagru.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Ñàyùcàndùá, cuàhà ní ndàcàtnùhù‑té nùù‑yá, doco còò ni‑iñàha ni náxícóníhî‑yá nùù‑té.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Te yucán nì casaà stná dùtù xícusahnú, xì nècuàchì ley xi veheñùhu, nì sàcuìta stná‑nè, te yáha ga dana nì càhàn tnùhu‑ne dìquì‑yá.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Doco Herodes xì soldadu xi‑tè, cuisì‑ní nì dàvádiquì uun‑tèyá, te nì sàcùndiaà‑teyá. Dandu nì chindixi‑tèyá sìcoto vico, te nì dànúhù‑teyá nùù Pilatu.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Te cunaha‑ní, divi quìvì yucán nì nàcòovàha stnahá Herodes xì Pilatu, vàchi nìsa xini ùhì stnahá‑te.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Dandu Pilatu, nì nacana‑tè dùtù xícusahnú, xì nsidaa tè‑nìhí chuun, xì nsidaa gá nèhivì. Te nì nsihi nì catnàtuu nsidaa‑né nùù‑té,
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 dandu nì cachì‑te xi‑né: ―Ndacá‑nsiá nècuàchì yohó vàxi, vàchi cahan‑nsiá dacá‑né dìnì nèhivì ñuù‑nsia yohó. Doco sànì xìcàn tnùhù váhi nùù‑né indéhe nsidaa‑nsiá, te sànì cundaà inì, còò ni‑iin cuàchi‑ne nacua cachí‑nsià.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Daaní, después nì dàyáhi‑nè ndahà Herodes, te nì sàhàn stná‑nsia nùù nècuàchìmà, doco ni mii stná‑nè, cónì càchí stná‑nè sàhà ñà‑cui Jesús, vàchi còò ni‑iñàha iníhícá‑nê.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ñàyùcàndùá, cuàhìn dandacuí ñàhnì cuií‑nè, dandu dàñà‑né.
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 (Ducán nì cachi Pilatu), vàchi fuerza icúmí‑tê daña‑té iin nècuàchì ndiadí cada nacává vicò mà.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 Doco nèhivì cuáhà itá yucán, iin‑ni cána fuerte sàstnùhù‑né, cachí‑nè: ―¡Ni cuí Jesús! ¡Barrabás ni dáñà cuní‑nsì! ―nì cachi‑nè,
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 vàchi Barrabás mà nduú iin tiàa nì quida revolución ñuu yucán, te nì sahnì stnàhá‑te, ñàyùcàndùá, ndiadí‑te vehecàa.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Daaní, tucutu nì càhàn Pilatu xì nèhivì cuáhà mà, fuerte nì càhàn‑te, vàchi dispuestu iá‑te daña‑té Jesús.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Doco nèhivì mà, tucutu cána ndee‑né, cachí‑nè: ―¡Ni cuí Jesús nchìca cruz! ¡Ni cuí‑nè, cuní‑nsì!
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Dandu ñà‑únì nì càhàn‑te xi‑né, cachí‑te: ―¿Índù chuun cui‑nè ñà‑còò ni‑iin falta xi‑ne iá? Sànì ndàcàtnùhí nùù‑né, te còò ni‑iñàha dìsáhà‑xí cui‑nè. Ñàyùcàndùá, icúmí‑nê ñàhnì cuìí ni‑ne, te dàñà‑né ―nì cachì‑te.
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 Doco nèhivì cuáhà yucán xì stná dùtù cutnáhâ xí‑nê, vihi gá fuerte nì càna ndee‑né, xícàn‑nè ñà‑cui Jesús nchìca cruz. Te ñà‑fuerte guá nì càna‑ne, sàhámà nì cundee‑né (nì dàxínù ini‑nè Pilatu) ñà‑quida‑tè nacua nì cuni mii‑né.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 — ausente —
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 Ñàyùcàndùá, nì daña‑té Barrabás nùù‑né, vàchi divi‑tè nì xìcàn‑nè dàñà, mate iin ana nì quida revolución nduú‑te, te nì sahnì stnàhá‑te, ñàyùcàndùá nì sàcùndiadì‑te. Doco Jesús, còó. Nì dàyáha Pilatu mii‑yá (ndahà soldadu) ñà‑quida temà xì‑yá ñà‑ndùá nì xìcàn nèhivì cuáhà mà.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Dandu nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá. Te ichì yucán nì xinì‑te vàxi iin nècuàchì ñuu Cirene nani Simón, màndixi‑ne nì sàhàn‑nè nùù ìtú. Te divi nècuàchìmà ní tnii soldadu, te nì dàcuìdá‑tené cruz xi‑ya; ñàyùcàndùá, nsidá‑né cruz cuàhàn‑nè nchícùn‑nèyà.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Cunaha‑ní, cuàhà gá nècuàchì ñahà nchícùn stná xì‑yá cuàhàn, te cuàhà stná nèhivì dava ga. Te nècuàchì ñahà mà, yáha ga xísacu‑ne, ndoó‑né tnùnsí ini sàhà‑yá.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Dandu nì nacuico‑yá yàtà‑yá, cachí‑yà xì‑né: ―Cunini vàha mii‑nsiá nècuàchì ñahà ñuu Jerusalén. Màsà cuácú‑nsiá sàhà yùhù. Chicá vàha ni cuacú‑nsiá sàhà mii‑nsiá xì sàhà dèhe‑nsia.
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 Vàchi vàxi iin tiempu (ùhì) quìvì nùù‑xí, dandu icúmí nèhivì cachi‑nè: “Nansicáhán nèhivì còò méè‑xi. Chicá nsiha màsà cácú ni‑iin dèhe‑nda ni cuí, te màsà cúcúmí‑ndá ni‑iin méè dachichi‑nda chicá vàha”.
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Te icúmí stná‑nè cachi‑nè: “¡A sácú vàha ni caá yucù ò lúnsì dìquì‑ndà, te dàhvi dahuun‑nda!” cachi‑nè.
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Vàchi (ducán iá nahi ejemplu sàhà tutnù): nú dècuèndè yutnù vida cuní nèhivì (cahmi‑ne), dandu vihi gá mà úhì coco stná tutnù ìchí. (Te ducán stná yùhù: nú dècuèndè yùhù cuní nèhivì dandohó‑né, dandu vihi gá más icúmí nèhivì malu ndoho stná‑nè) ―nì cachi‑yà.
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 Cunaha‑nsiá, ndacá stná soldadu mà ùì tiàa nì quida falta, cutnáhâ stná‑te xi‑yá cuàhàn ndé cui stná‑te.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Dandu nì casaà nsidaa‑né iin xaan ndé cachí‑nè Nùù Iquì Dìnì. Te yucán nì chituu soldadu mà‑yá nchìca cruz, mii‑yá xì stná ùì tè‑nì quida cuàchi ma, iin‑tè ladu cuahá‑yà, te ingà‑te ladu itní‑yà.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 Dandu nì cachi‑yà: ―Padre mío, cuicahnú inì‑ní sàhà nèhivì yohó, vàchi có‑ìnáhá‑nê ñà‑ndùá quidá‑né. Daaní, tè‑xínduu soldadu mà, nì dasàn‑té sìcoto xi‑ya según nì nìhì iin iin‑tè na ní idàdìquí‑te sàhà‑ñá.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Te indéhe váha nsidaa nèhivì cuáhà mà. Te itá stná nècuàchì nihí chuun, sácùndiaa‑nèyà, cachí‑nè: ―Nècuàchì yohó, nìsa dacácu‑ne nècuàchì dava ga; pues vichi xiñuhu dacácu stná‑nè mii‑né, nú ndisa Dios nì techuun‑xi‑né vàxi, te nú mii‑yá nani Cristu nduú‑né cahan‑né ―nì cachi‑nè.
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Daaní, stná soldadu mà, nì sàcùndiaa stná‑teyá, nì catnàtuu‑tè nùù‑yá chitáníní‑te vinu ia ñà‑coho‑ya,
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 cachí‑te: ―Nú ndisa rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní, dandu dacácu‑ní mii‑ní ―cachí‑te.
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Te itúú stná iñàha dìnì cruz ndé itándiaa palabra dàhàn griegu, xì dàhàn latín, xì stná dàhàn hebreu, te dohó cacháˋ: “Ana yohó nduú rey xi tè‑raza Judea”.
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Daaní, nì càhàn stná iin tè‑ìtúú stná nchìca cruz yucán, divi iin tè‑nì quida falta mà; te nì canàhá stná‑te xi‑yá, cachí‑te: ―Nú ndisa rey Cristu nduu‑ní, dandu dacácu‑ní mii‑ní, te dacácu stná‑ní nsiùhù.
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Doco inga tè‑ìtúú stná yucán, nì càhàn duchi inì‑te xi compañeru‑tema, cachí‑te: ―¿A có‑yûhî stná‑ní Dios ñà‑iin‑ni castigu sànì nìhì nsidaa‑nda?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Te ndohó, ndiá ìcà‑ndà ndoho‑nda, vàchi iá ndisa cuàchi‑nda, ñàyùcàndùá iá castigu xi‑nda. Doco Jesús yohó, còó; còò ni‑iñàha iníhícá‑yâ.
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Dandu nì cachì‑te xi Jesús: ―Nsinuu inì‑ní yùhù na quìvì naxicocuíìn‑ní cusahnu‑ní ñuhìví yohó.
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑ní, quìvì vichi icúmí‑nî cutnaha‑ní xìˊ cundoo‑nda ñuhìví ndiaha xí Dios ―nì cachi‑yà.
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Daaní, nahi càxíhúì nì dàhvi orá, te nì nàcuììn tnùù inicutu ñuhìví, te iin‑ni nì ndòo ducán dècuèndè càhúnì nì cuaà. Te ini veheñùhu cahnú nì quedava cortina cahnú (sadí nihni cuartu yucán).
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 — ausente —
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Dandu Jesús, fuerte nì ndàhì ndee‑yá, cachí‑yà: ―Padre mío, nùù ndahà mii‑ní quidé entregar anímè ―nì cachi‑yà. Dandu nì xìhì‑yà.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Daaní, capitán (iín yucán), nì xinì‑te nsidaa ñà‑ndùá nì cuu, te nì ndenihi vàha‑tè Dios, cachí‑te: ―Ñà‑ndáà nduá, nèhivì ndàcuisì inì‑xi nì sanduu nècuàchì yohó.
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Te nsidaa gá nèhivì nì sàà yucán, nì xini‑nè nansa nì cuu, dandu nì naquihin‑ne ichì mànuhù‑né vehe‑ne, caní ndáha‑né nchìca‑ne.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Te yucán ndoó stná cuàhà nècuàchì ñahà nì quixi ñuu Galilea cutnáhâ‑né xì‑yá nì quesaa ñuu Jerusalén. Te mii‑né xì stná nècuàchì dava ga ináhá xí‑yâ, xica itá‑né, indéhe váha‑ne ñà‑ndùá nì cuu.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Daaní, (ñuu mà) nìsa ìa stná iin tiàa nani José. Iin nècuàchì vàha nduú‑né, vàchi ndàcuisì ini‑nè. Te meru ñuu‑nè nduú iin ñuu tii nani Arimatea ndé ndoó puru nècuàchì raza‑nè Judea. Iin nècuàchì Junta Cahnú nduú stná‑nè, doco mii‑né, cónì ndóo ini‑nè xì ñà‑ndùá nì dàndàcú compañeru‑nè ñà‑cui Jesús, vàchi nihnú ini‑nè (Dios, te xiníndísâ‑né) ñà‑ìcúmí‑yâ cusahnú‑yá ñuhìví yohó.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 — ausente —
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Pues divi nècuàchìmà nì sàhàn nùù Pilatu, nì xìcàn‑nè iquìcúñú Jesús.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 Dandu nì sàhàn‑nè nì nanihi‑neyà, nì chidùcún‑nèyà iin dahmà, te nì chinacaa‑nèyà ini cueva xi nsìi nì sate nèhivì nùù cavà. Te cueva mà, ni‑iin nsìi tàñáha ga cundùxin inià.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Cunaha‑ní, quìvì yucán nì sanduu víspera xi vicò pascua, te sà‑ìtúú cunduu stná quìvì descansu.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Ñàyùcàndùá, nècuàchì ñahà nì quixi Galilea mà, nì catenchicùn stná‑nè nì sàhàn ndé nì sàcùndùxin‑ya, te nì xini‑nè lugar mà, xì nansa nì sàcùnacaa cuerpu‑yà.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Dandu mànuhù‑né, nì quidayucun‑nè tàtnà tnàmì xì pomada sahán tnami. Daaní, quìvì descansu mà nì quetatu‑nè nacua cachí ley (xi‑ne).
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.