Lucas 10

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Daaní, na ní nsihi nì cuu ducán, dandu nì nacàxin Stoho‑ndà Señor ùnì dico ùxìn (70) tiàa, te nì techuún‑yánè cùhùn‑nè ùì ùì‑nè codònùù‑né nùù‑yá nacàhin‑ne nsidaa ñuu xì nsidaa xaan ndé icúmí‑yâ yàha stná‑yà.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá, cuàhà nèhivì (tàñáha ga cunindisá). Te na iin cosecha cahnú ndanihi‑nda nduú‑né, doco sacu nèhivì nduú ana (chindéé xí‑ndá) ndanchitoa. Ñàyùcàndùá, càcàn tàhvì‑nsiá nùù Lamú dandacú sàhà chuun yohó ñà‑nì téchúûn gá‑yà nèhivì cùhùn quida xi chuun (ìì xí‑yá), vàchi na ian ndanchító iin cosecha ndiaha nduá.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 ’Vàtùni cùhùn‑nsià vichi. Yùhù techuín mii‑nsiá cùhùn‑nsià cacanuu‑nsia mahì nèhivì dàná, cunduu‑nsia nahi lelù xicánúú mahì lobu.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Doco màsà cúníhí‑nsiá ni‑iin itni cuñuhu dìhùn, ni stná morral xi‑nsia, ni inga ndìsàn‑nsiá. Te ni‑iin nèhivì màsà cásàhú xì‑nsiá ichì.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 Te nú sànì sàà‑nsià iin vehe ndé cundoo‑nsia, dandu cachi‑nsià xì stoho vehe ma: “Ni cúndóó mánì mii‑nsiá nèhivì vehe yohó”.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Dandu nú ndisa ndoó nèhivì tùha cundoo ndiaha vehe ma, dandu vàtùni. Doco nú coó, ni cúnàhá ñà‑ndùá nì cachi‑nsià.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 ’Cuisì iin‑ni vehe cundoo‑nsia, te cuxi‑nsia te coho‑nsia ñà‑ndùá sáha nècuàchì dìvéhé‑xímá mii‑nsiá. Vàchi nsidaa ana quidáchúûn, xiñuhu cuàha xi‑né iin algu. Màdì vehe yohó vehe yucán cundoo‑nsia, còó; iin‑ni ni cúndóó‑nsiá cuisì iin‑ni vehe.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Te nú ni sáà‑nsià iin ñuu, te candísâ nèhivì cundoo‑nsia yucán, dandu ñà‑ndùá sáha‑nensià, divi ñà‑jaàn nduá cuxi‑nsia.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Te dandúvàha stná‑nsià nècuàchì cuhí ndoó yucán, te dohó cachi‑nsià xì nèhivì yucán: “Vichi sànì quesaa razón sàhà ñuhìví ìì xí Dios ndé ndoó‑nsiá”, cachi‑nsià.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Doco nú nì sàà‑nsia iin ñuu, te có‑xìníndísâ nèhivì yucán mii‑nsiá, dandu màcuìta‑nsia mahì ichì cahnú ñuu mà, te cachì‑nsia xì‑né:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 “Dècuèndè yàcá ñuu‑nsià nì tnìi sàhà‑nsí, icúmí‑nsî catù váha‑nsiñà còya, (vàchi ndahví gà modo xi‑nsia). Doco cunaha váha‑nsia, yohó ndé ndoó‑nsiá sànì quesaa stná razón sàhà ñuhìví ìì xí Dios (mate cónì ndúlócô‑nsià)”. Ducán cachi‑nsià (xì nèhivì ñuu mà).
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá na sáà quìvì juiciu, dandu chicá cuàhà castigu icúmí nèhivì ñuu mà nìhì‑né nùù nèhivì (malu) ñuu Sodoma.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 ’¡Ndahví nèhivì ñuu Corazín! ¡Ndahví stná nècuàchì ñuu Betsaida! Vàchi cuàhà milagru fuerte nì xini‑nè, (te cónì ndúlócô‑nè). Doco cunaha‑nsiá, nú ducani ni coó stná milagru mà ñuu Tiro, ò ñuu Sidón nì cùí, dandísá, yàchì naxicocuíìn ini nècuàchì ñuu mà sàhà cuàchi‑ne, te nàcùndixi ndahví‑nè nàcùndoo‑ne mahì yàà tutnù, (te cunduamà seña ñà‑ndisa cuhí ini‑nè mii‑né sàhà cuàchi‑ne).
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Te quìvì cuu juiciu, chicá iyuhu castigu icúmí nìhì nèhivì ñuu Tiro mà, xì nèhivì ñuu Sidón mà, te chicá fuerte coo castigu xi ñuu Corazín xì ñuu Betsaida mà.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Stná nècuàchì ñuu Capernaum, mate tuxí ini‑nè nana ducún‑nè ndè gloria, doco còó, ndè andea icúmí‑nê nuu‑ne.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 ’Cunaha‑nsiá, nú ni quihín casu nèhivì sàhà ñà‑ndùá cachí mii‑nsiá, dandu iin‑ni queámà na ian quihín casu stná‑nè yùhù. Te nú ni cáhîchì ini‑nè mii‑nsiá, icúmí quee stná mà na ian cahíchì stná ini‑nè yùhù. Te nú yùhù ni cáhîchì ini‑nè, dandu iin‑ni queé stná mà na ian sànì cahíchì stná ini‑nè mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Daaní, nì naxicocuíìn ùnì dico ùxìn (70) nècuàchì dacuahá‑yá, te cudíì ini‑nè, cachí‑nè xì‑yá: ―Cunaha‑ní, Stoho‑nsì Señor, dècuèndè stná ñà‑malu nì cundee‑nsí nùù‑xí ñà‑nì ndacùcahan‑nsí quìvì‑ní.
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nì xini stnáì ñà‑malu cusáhnû, nì quea ndè gloria vàxan, nì nacava na ian nì tàsa.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Cunaha‑nsiá, vichi sànì dàníhìtáhvì stnáì mii‑nsiá ñà‑nú ni cuánihni‑nsia còò ò sìduhma, dandu (còò ni‑iñàha cuu xi‑nsiá); te vàtùni cundee stná‑nsià nùù nsidaa ñà‑malu, mate yáha ga xiní ùhìàndó, te yáha ga nacúndéâ, doco còò ni‑iñàha cuu xi‑nsiá.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Xiñuhu cudiì ini‑nsià vichi, doco màdì sáhà‑ñá vàtùni nì cundee‑nsiá nùù ñà‑malu. Còó, cuisì xiñuhu cudiì inì‑nsia sàhà ñà‑sànì sàcuìtandiaa quìvì‑nsiá nùù (tutu iá) ansivi.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Divi hora yucán nì cudiì ini Jesús nì quida Espíritu Ìì xí Dios, te nì cachi‑yà (xì Yuamánì‑yá): ―Ndeníhí vàhi mii‑ní, Yuamánìˊ Dios; vàchi mii‑ní nduu‑ní Stoho ansivi xì ñuhìví. (Te palabra ìì xí‑nî), sànì chitnùní inì‑ní ndòo dèháˋ nùù nècuàchì nchichí; doco nùù nècuàchì nihnú ndahvi inì‑xi nahi ñà‑cuati, sànì dàtnúù‑ní sàxìnítnùní‑nè. Ducán iá, vàchi ñà‑jaàn nduá nì chitnùní inì‑ní quida‑ní, te nì cudiì inì‑ní coo ducán ―nì cachi‑yà xì Yuamánì‑yá.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 Dandu nì cachi stná‑yà: ―Nùù Yuamánìˊ sànì nìhìtáhvìˊ dandacuí nùù nsidanicuú iñàha; te còò ni‑iin nèhivì ináhá ana nduú yùhù, cuisì mii‑yá; te cuisì yùhù ináhá stnáì mii‑yá, cuisì yùhù xì stná nèhivì cuníˋ cundaà inì‑xi sàhà‑yá ―nì cachi‑yà.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Dandu nì nacuico‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nansicáhán mii‑nsiá, vàchi ndiaha gá iá ñà‑ndùá sànì xininùù‑nsiá.
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Cunaha‑nsiá, cuàhà profeta sànaha, xì cuàhà stná rey, nìsa cuni‑nè cundehè‑né ñà‑ndùá sànì xini mii‑nsiá, doco cónì níhìtáhvì‑né cuni‑nèà. Te nìsa cuni stná‑nè cunini‑ne ñà‑ndùá sànì inini mii‑nsiá, doco cónì sáà‑nè nìhìtáhvì‑né cunini‑neà.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Daaní, nì ndacuiin iin nècuàchì ley xi veheñùhu, cuní‑nè cundaà ini‑nè nansa naxiconihí Jesús nùù‑né. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá: ―Maestro, ¿ndíà ndùá quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Nansa cachí tutu nduú ley xi Dios? Sànì cahvi‑níà. Pues ¿nansa cacháˋ?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Dohó cacháˋ: “Icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà Stoho‑ndà Dios xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú ini‑ndà, xì nsidanicuú valor xi‑nda, xì nsidanicuú stná sàxìnítnùní‑ndà. Te nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”.
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cachí vàha‑ní. Ducán quida‑ní, dandu nìhì‑ní vida ndiaha nicanicuahàn.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Doco nècuàchìmà, có‑cùní‑nè cachi nèhivì xì‑né tonto iá‑nè, ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Doco ¿índù clase nèhivì cachí xì‑ndà nduú ñanìtnaha‑nda?
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―(Cunini‑ní historia.) Nìsa ìa iin tiàa ñuu Jerusalén, te nì quee‑ne cuàhàn‑nè inga ñuu nani Jericó. Doco (ichì mà) nì ndacùhun tnahá‑né xì itnii tècuìhnà. Te nì sadì‑te nùù‑né, nì xidacuihna‑té nsidaa sìcoto xi‑ne, nì sahnì cuìí‑tené, grave nì dànácuèhè‑tené, te cuàhàn‑te.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Daaní, nì cuu nì yàha iin dùtù ichì mà. Te nì xini‑nè indúhu nècuàchì nì nacuèhè mà, doco iladú nì yàha‑ne.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Daaní, yucán nì yàha stná iin tiàa levita (quidáchúûn veheñùhu), te nì xini stná‑nè nècuàchìmà. Te divini iladú nì yàha stná‑nè.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 Daaní, ichì yucán nì yàha stná iin nècuàchì ñuu Samaria, te na ní sàà‑nè ndé indúhu nècuàchìmà, nì xini‑nè nècuàchìmà, te nì cuhi inì‑ñané.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Nì tnàtuu‑ne nì quidatatna‑né ndé nì nacuèhè xi nècuàchìmà, nì dàquée‑ne aceite xì vinu, te nì chidùcún‑nèà. Dandu nì chindànùú‑ñané quisì ndacá‑né. te cuàhàn‑nè xì nècuàchìmà dècuèndè iin vehe ndé quetátú nècuàchì xicá ichì caní. Yucán nì ìa‑ne nì sandiaa‑nè nècuàchìmà.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Dandu inga quìvì na ní quihin‑ne ichì cuáhàn‑nè, nì tavà‑né ùì dìhùn, nì sàha‑ne nècuàchì dìvéhé‑xímá, cachí‑nè: “Cundiaa sacù‑ní nècuàchì ndahví yohó, te nú chicá cuàhà cuàhàn‑ní quida‑ní gastu, dandu icúmî danáìˊ na náyàhi”, nì cachi‑nè.
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Pues, vichi cachì‑ní xìˊ: nùù nsì‑únì tiàa (nì yàha yucán), ¿indù nècuàchì meru nì sanduu ndisa ñanìtnaha nècuàchì nì ndacùhun tnahá xi tècuìhnà mà cahan‑ní? ―nì cachi Jesús.
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Dandu nì cachi nècuàchì ley xi veheñùhu ma: ―Pues, divi tiàa nì indehè ndahví xì nècuàchìmà. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Pues, cuahán‑nî, te divi ducán quida stná mii‑ní.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Daaní, nì yàha‑ya xì compañeru‑yà ndè chicá nùù‑xí ndé iá iin ñuu tii. Te yucán iá iin nècuàchì ñahà nani Marta, te divi‑ne nì quida xi‑yá invitar ñà‑coo‑ya vehe.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Te yucán iá stná iin cùhì nècuàchìmà nani María. Te María mà, cudíì ini‑nè coo‑ne ñuhù núù Jesús cunini‑ne ñà‑ndùá cachí‑yà.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 Doco Marta, cuàhà gá chuun yuhùnùhú icúmí‑nê, te ndé cutóntô‑nè sàhà chuun ma. Ñàyùcàndùá, vàxi‑ne ndé iá‑yà, cachí‑nè xì‑yá: ―Señor mío, ¿a có‑dàndóhâ mii‑ní ñà‑sànì nacoo cùhì yùhù quidachuún mindaí. Cachì‑ní xì‑né ñà‑nì chíndéé stná‑nè yùhù.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―¡Ndahví‑nî, Marta! Cuàhà gá nacání inì‑ní. Cuàhà gá chuun sahní‑nî mii‑ní sàhà‑xí.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Doco cuisì imindaa chuun nduú ñà‑ìá ndisa necesidad quida‑nda. Te divi chuun vàha ma nduá cudíì ini María quida‑ne vichi, te yùhù, mà cuáhi cuxio chuun vàha ma nùù‑né.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.