Lucas 10
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ACF
1 Daaní, na ní nsihi nì cuu ducán, dandu nì nacàxin Stoho‑ndà Señor ùnì dico ùxìn (70) tiàa, te nì techuún‑yánè cùhùn‑nè ùì ùì‑nè codònùù‑né nùù‑yá nacàhin‑ne nsidaa ñuu xì nsidaa xaan ndé icúmí‑yâ yàha stná‑yà.
1 E depois disto designou o Senhor ainda outros setenta, e mandou-os adiante da sua face, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá, cuàhà nèhivì (tàñáha ga cunindisá). Te na iin cosecha cahnú ndanihi‑nda nduú‑né, doco sacu nèhivì nduú ana (chindéé xí‑ndá) ndanchitoa. Ñàyùcàndùá, càcàn tàhvì‑nsiá nùù Lamú dandacú sàhà chuun yohó ñà‑nì téchúûn gá‑yà nèhivì cùhùn quida xi chuun (ìì xí‑yá), vàchi na ian ndanchító iin cosecha ndiaha nduá.
2 E dizia-lhes: Grande é, em verdade, a seara, mas os obreiros são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que envie obreiros para a sua seara.
3 ’Vàtùni cùhùn‑nsià vichi. Yùhù techuín mii‑nsiá cùhùn‑nsià cacanuu‑nsia mahì nèhivì dàná, cunduu‑nsia nahi lelù xicánúú mahì lobu.
3 Ide; eis que vos mando como cordeiros ao meio de lobos.
4 Doco màsà cúníhí‑nsiá ni‑iin itni cuñuhu dìhùn, ni stná morral xi‑nsia, ni inga ndìsàn‑nsiá. Te ni‑iin nèhivì màsà cásàhú xì‑nsiá ichì.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Te nú sànì sàà‑nsià iin vehe ndé cundoo‑nsia, dandu cachi‑nsià xì stoho vehe ma: “Ni cúndóó mánì mii‑nsiá nèhivì vehe yohó”.
5 E, em qualquer casa onde entrardes, dizei primeiro: Paz seja nesta casa.
6 Dandu nú ndisa ndoó nèhivì tùha cundoo ndiaha vehe ma, dandu vàtùni. Doco nú coó, ni cúnàhá ñà‑ndùá nì cachi‑nsià.
6 E, se ali houver algum filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, voltará para vós.
7 ’Cuisì iin‑ni vehe cundoo‑nsia, te cuxi‑nsia te coho‑nsia ñà‑ndùá sáha nècuàchì dìvéhé‑xímá mii‑nsiá. Vàchi nsidaa ana quidáchúûn, xiñuhu cuàha xi‑né iin algu. Màdì vehe yohó vehe yucán cundoo‑nsia, còó; iin‑ni ni cúndóó‑nsiá cuisì iin‑ni vehe.
7 E ficai na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem, pois digno é o obreiro de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Te nú ni sáà‑nsià iin ñuu, te candísâ nèhivì cundoo‑nsia yucán, dandu ñà‑ndùá sáha‑nensià, divi ñà‑jaàn nduá cuxi‑nsia.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Te dandúvàha stná‑nsià nècuàchì cuhí ndoó yucán, te dohó cachi‑nsià xì nèhivì yucán: “Vichi sànì quesaa razón sàhà ñuhìví ìì xí Dios ndé ndoó‑nsiá”, cachi‑nsià.
9 E curai os enfermos que nela houver, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Doco nú nì sàà‑nsia iin ñuu, te có‑xìníndísâ nèhivì yucán mii‑nsiá, dandu màcuìta‑nsia mahì ichì cahnú ñuu mà, te cachì‑nsia xì‑né:
10 Mas em qualquer cidade, em que entrardes e vos não receberem, saindo por suas ruas, dizei:
11 “Dècuèndè yàcá ñuu‑nsià nì tnìi sàhà‑nsí, icúmí‑nsî catù váha‑nsiñà còya, (vàchi ndahví gà modo xi‑nsia). Doco cunaha váha‑nsia, yohó ndé ndoó‑nsiá sànì quesaa stná razón sàhà ñuhìví ìì xí Dios (mate cónì ndúlócô‑nsià)”. Ducán cachi‑nsià (xì nèhivì ñuu mà).
11 Até o pó, que da vossa cidade se nos pegou, sacudimos sobre vós. Sabei, contudo, isto, que já o reino de Deus é chegado a vós.
12 Te yùhù cachíˋ xì‑nsiá na sáà quìvì juiciu, dandu chicá cuàhà castigu icúmí nèhivì ñuu mà nìhì‑né nùù nèhivì (malu) ñuu Sodoma.
12 E digo-vos que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 ’¡Ndahví nèhivì ñuu Corazín! ¡Ndahví stná nècuàchì ñuu Betsaida! Vàchi cuàhà milagru fuerte nì xini‑nè, (te cónì ndúlócô‑nè). Doco cunaha‑nsiá, nú ducani ni coó stná milagru mà ñuu Tiro, ò ñuu Sidón nì cùí, dandísá, yàchì naxicocuíìn ini nècuàchì ñuu mà sàhà cuàchi‑ne, te nàcùndixi ndahví‑nè nàcùndoo‑ne mahì yàà tutnù, (te cunduamà seña ñà‑ndisa cuhí ini‑nè mii‑né sàhà cuàchi‑ne).
13 Ai de ti, Corazim, ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se fizessem as maravilhas que em vós foram feitas, já há muito, assentadas em saco e cinza, se teriam arrependido.
14 Te quìvì cuu juiciu, chicá iyuhu castigu icúmí nìhì nèhivì ñuu Tiro mà, xì nèhivì ñuu Sidón mà, te chicá fuerte coo castigu xi ñuu Corazín xì ñuu Betsaida mà.
14 Portanto, para Tiro e Sidom haverá menos rigor, no juízo, do que para vós.
15 Stná nècuàchì ñuu Capernaum, mate tuxí ini‑nè nana ducún‑nè ndè gloria, doco còó, ndè andea icúmí‑nê nuu‑ne.
15 E tu, Cafarnaum, que te levantaste até ao céu, até ao inferno serás abatida.
16 ’Cunaha‑nsiá, nú ni quihín casu nèhivì sàhà ñà‑ndùá cachí mii‑nsiá, dandu iin‑ni queámà na ian quihín casu stná‑nè yùhù. Te nú ni cáhîchì ini‑nè mii‑nsiá, icúmí quee stná mà na ian cahíchì stná ini‑nè yùhù. Te nú yùhù ni cáhîchì ini‑nè, dandu iin‑ni queé stná mà na ian sànì cahíchì stná ini‑nè mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi.
16 Quem vos ouve a vós, a mim me ouve; e quem vos rejeita a vós, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Daaní, nì naxicocuíìn ùnì dico ùxìn (70) nècuàchì dacuahá‑yá, te cudíì ini‑nè, cachí‑nè xì‑yá: ―Cunaha‑ní, Stoho‑nsì Señor, dècuèndè stná ñà‑malu nì cundee‑nsí nùù‑xí ñà‑nì ndacùcahan‑nsí quìvì‑ní.
17 E voltaram os setenta com alegria, dizendo: Senhor, pelo teu nome, até os demônios se nos sujeitam.
18 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nì xini stnáì ñà‑malu cusáhnû, nì quea ndè gloria vàxan, nì nacava na ian nì tàsa.
18 E disse-lhes: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Cunaha‑nsiá, vichi sànì dàníhìtáhvì stnáì mii‑nsiá ñà‑nú ni cuánihni‑nsia còò ò sìduhma, dandu (còò ni‑iñàha cuu xi‑nsiá); te vàtùni cundee stná‑nsià nùù nsidaa ñà‑malu, mate yáha ga xiní ùhìàndó, te yáha ga nacúndéâ, doco còò ni‑iñàha cuu xi‑nsiá.
19 Eis que vos dou poder para pisar serpentes e escorpiões, e toda a força do inimigo, e nada vos fará dano algum.
20 Xiñuhu cudiì ini‑nsià vichi, doco màdì sáhà‑ñá vàtùni nì cundee‑nsiá nùù ñà‑malu. Còó, cuisì xiñuhu cudiì inì‑nsia sàhà ñà‑sànì sàcuìtandiaa quìvì‑nsiá nùù (tutu iá) ansivi.
20 Mas, não vos alegreis porque se vos sujeitem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Divi hora yucán nì cudiì ini Jesús nì quida Espíritu Ìì xí Dios, te nì cachi‑yà (xì Yuamánì‑yá): ―Ndeníhí vàhi mii‑ní, Yuamánìˊ Dios; vàchi mii‑ní nduu‑ní Stoho ansivi xì ñuhìví. (Te palabra ìì xí‑nî), sànì chitnùní inì‑ní ndòo dèháˋ nùù nècuàchì nchichí; doco nùù nècuàchì nihnú ndahvi inì‑xi nahi ñà‑cuati, sànì dàtnúù‑ní sàxìnítnùní‑nè. Ducán iá, vàchi ñà‑jaàn nduá nì chitnùní inì‑ní quida‑ní, te nì cudiì inì‑ní coo ducán ―nì cachi‑yà xì Yuamánì‑yá.
21 Naquela mesma hora se alegrou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, que escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes, e as revelaste às criancinhas; assim é, ó Pai, porque assim te aprouve.
22 Dandu nì cachi stná‑yà: ―Nùù Yuamánìˊ sànì nìhìtáhvìˊ dandacuí nùù nsidanicuú iñàha; te còò ni‑iin nèhivì ináhá ana nduú yùhù, cuisì mii‑yá; te cuisì yùhù ináhá stnáì mii‑yá, cuisì yùhù xì stná nèhivì cuníˋ cundaà inì‑xi sàhà‑yá ―nì cachi‑yà.
22 Tudo por meu Pai foi entregue; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Dandu nì nacuico‑yá nùù nècuàchì dacuahá‑yá, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nansicáhán mii‑nsiá, vàchi ndiaha gá iá ñà‑ndùá sànì xininùù‑nsiá.
23 E, voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Cunaha‑nsiá, cuàhà profeta sànaha, xì cuàhà stná rey, nìsa cuni‑nè cundehè‑né ñà‑ndùá sànì xini mii‑nsiá, doco cónì níhìtáhvì‑né cuni‑nèà. Te nìsa cuni stná‑nè cunini‑ne ñà‑ndùá sànì inini mii‑nsiá, doco cónì sáà‑nè nìhìtáhvì‑né cunini‑neà.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Daaní, nì ndacuiin iin nècuàchì ley xi veheñùhu, cuní‑nè cundaà ini‑nè nansa naxiconihí Jesús nùù‑né. Te dohó nì cachi‑nè xì‑yá: ―Maestro, ¿ndíà ndùá quide, te nìhìtáhvìˊ vida ndiaha nicanicuahàn?
25 E eis que se levantou um certo doutor da lei, tentando-o, e dizendo: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―¿Nansa cachí tutu nduú ley xi Dios? Sànì cahvi‑níà. Pues ¿nansa cacháˋ?
26 E ele lhe disse: Que está escrito na lei? Como lês?
27 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Dohó cacháˋ: “Icúmí‑ndá cuu ini‑ndà sàhà Stoho‑ndà Dios xì nsidanicuú anima‑ndà, xì nsidanicuú ini‑ndà, xì nsidanicuú valor xi‑nda, xì nsidanicuú stná sàxìnítnùní‑ndà. Te nacua cuú ini‑ndà sàhà mii‑nda, ducán icúmí stná‑ndà cuu ini‑ndà sàhà ñanìtnaha‑nda”.
27 E, respondendo ele, disse: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todas as tuas forças, e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cachí vàha‑ní. Ducán quida‑ní, dandu nìhì‑ní vida ndiaha nicanicuahàn.
28 E disse-lhe: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Doco nècuàchìmà, có‑cùní‑nè cachi nèhivì xì‑né tonto iá‑nè, ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Doco ¿índù clase nèhivì cachí xì‑ndà nduú ñanìtnaha‑nda?
29 Ele, porém, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―(Cunini‑ní historia.) Nìsa ìa iin tiàa ñuu Jerusalén, te nì quee‑ne cuàhàn‑nè inga ñuu nani Jericó. Doco (ichì mà) nì ndacùhun tnahá‑né xì itnii tècuìhnà. Te nì sadì‑te nùù‑né, nì xidacuihna‑té nsidaa sìcoto xi‑ne, nì sahnì cuìí‑tené, grave nì dànácuèhè‑tené, te cuàhàn‑te.
30 E, respondendo Jesus, disse: Descia um homem de Jerusalém para Jericó, e caiu nas mãos dos salteadores, os quais o despojaram, e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Daaní, nì cuu nì yàha iin dùtù ichì mà. Te nì xini‑nè indúhu nècuàchì nì nacuèhè mà, doco iladú nì yàha‑ne.
31 E, ocasionalmente descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e, vendo-o, passou de largo.
32 Daaní, yucán nì yàha stná iin tiàa levita (quidáchúûn veheñùhu), te nì xini stná‑nè nècuàchìmà. Te divini iladú nì yàha stná‑nè.
32 E de igual modo também um levita, chegando àquele lugar, e, vendo-o, passou de largo.
33 Daaní, ichì yucán nì yàha stná iin nècuàchì ñuu Samaria, te na ní sàà‑nè ndé indúhu nècuàchìmà, nì xini‑nè nècuàchìmà, te nì cuhi inì‑ñané.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou ao pé dele e, vendo-o, moveu-se de íntima compaixão;
34 Nì tnàtuu‑ne nì quidatatna‑né ndé nì nacuèhè xi nècuàchìmà, nì dàquée‑ne aceite xì vinu, te nì chidùcún‑nèà. Dandu nì chindànùú‑ñané quisì ndacá‑né. te cuàhàn‑nè xì nècuàchìmà dècuèndè iin vehe ndé quetátú nècuàchì xicá ichì caní. Yucán nì ìa‑ne nì sandiaa‑nè nècuàchìmà.
34 E, aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando-lhes azeite e vinho; e, pondo-o sobre o seu animal, levou-o para uma estalagem, e cuidou dele;
35 Dandu inga quìvì na ní quihin‑ne ichì cuáhàn‑nè, nì tavà‑né ùì dìhùn, nì sàha‑ne nècuàchì dìvéhé‑xímá, cachí‑nè: “Cundiaa sacù‑ní nècuàchì ndahví yohó, te nú chicá cuàhà cuàhàn‑ní quida‑ní gastu, dandu icúmî danáìˊ na náyàhi”, nì cachi‑nè.
35 E, partindo no outro dia, tirou dois dinheiros, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que de mais gastares eu to pagarei quando voltar.
36 Pues, vichi cachì‑ní xìˊ: nùù nsì‑únì tiàa (nì yàha yucán), ¿indù nècuàchì meru nì sanduu ndisa ñanìtnaha nècuàchì nì ndacùhun tnahá xi tècuìhnà mà cahan‑ní? ―nì cachi Jesús.
36 Qual, pois, destes três te parece que foi o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Dandu nì cachi nècuàchì ley xi veheñùhu ma: ―Pues, divi tiàa nì indehè ndahví xì nècuàchìmà. Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Pues, cuahán‑nî, te divi ducán quida stná mii‑ní.
37 E ele disse: O que usou de misericórdia para com ele. Disse, pois, Jesus: Vai, e faze da mesma maneira.
38 Daaní, nì yàha‑ya xì compañeru‑yà ndè chicá nùù‑xí ndé iá iin ñuu tii. Te yucán iá iin nècuàchì ñahà nani Marta, te divi‑ne nì quida xi‑yá invitar ñà‑coo‑ya vehe.
38 E aconteceu que, indo eles de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa;
39 Te yucán iá stná iin cùhì nècuàchìmà nani María. Te María mà, cudíì ini‑nè coo‑ne ñuhù núù Jesús cunini‑ne ñà‑ndùá cachí‑yà.
39 E tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Doco Marta, cuàhà gá chuun yuhùnùhú icúmí‑nê, te ndé cutóntô‑nè sàhà chuun ma. Ñàyùcàndùá, vàxi‑ne ndé iá‑yà, cachí‑nè xì‑yá: ―Señor mío, ¿a có‑dàndóhâ mii‑ní ñà‑sànì nacoo cùhì yùhù quidachuún mindaí. Cachì‑ní xì‑né ñà‑nì chíndéé stná‑nè yùhù.
40 Marta, porém, andava distraída em muitos serviços; e, aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá de que minha irmã me deixe servir só? Dize-lhe que me ajude.
41 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―¡Ndahví‑nî, Marta! Cuàhà gá nacání inì‑ní. Cuàhà gá chuun sahní‑nî mii‑ní sàhà‑xí.
41 E respondendo Jesus, disse-lhe: Marta, Marta, estás ansiosa e afadigada com muitas coisas, mas uma só é necessária;
42 Doco cuisì imindaa chuun nduú ñà‑ìá ndisa necesidad quida‑nda. Te divi chuun vàha ma nduá cudíì ini María quida‑ne vichi, te yùhù, mà cuáhi cuxio chuun vàha ma nùù‑né.
42 E Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.