João 9

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dandu nì yàha Jesús chicá nùù‑xí, te nì xini‑yà yucán iá iin nècuàchì cuaá, dècuèndè nì cacu‑ne cuaá‑nè.
1 Jesus ia caminhando quando viu um homem que tinha nascido cego.
2 Te nì xìcàn tnùhù nècuàchì dacuahá‑yá nùù‑yá, cachí‑nè: ―Maestro, ¿ana cuàchi‑xi nduá, te cuaá nècuàchì yohó nì cacu‑ne? ¿A yuadíhí‑nê iá cuàchi‑xi, ò mii‑né?
2 Os seus discípulos perguntaram: — Mestre, por que este homem nasceu cego? Foi por causa dos pecados dele ou por causa dos pecados dos pais dele?
3 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Ni còò cuàchi ni quidá nècuàchì yohó, ni stná yuadíhí‑nê. Cunaha‑nsiá, sàhà‑ñá ni sáà nèhivì cundaà ini‑nè ñà‑ndiaha guá quidá Dios, ñàyùcàndùá nì cuu xi nècuàchì yohó ducán.
3 Jesus respondeu:
4 Yùhù, na iá va quìvì, icúmî quide obra ndiaha nì sàcùnahí nùù mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi; vàchi (vàxi iin tiempu ùhì) nàcuììn tnùù, dandu mà cúí gá quida ni‑iin nèhivì chuun xi mii‑yá.
4 Precisamos trabalhar enquanto é dia, para fazer as obras daquele que me enviou. Pois está chegando a noite, quando ninguém pode trabalhar.
5 Yùhù, na iá ve ñuhìví yohó, chuun xi nduá datnúì sàxìnítnùní nèhivì.
5 Enquanto estou no mundo, eu sou a luz do mundo.
6 Dandu nì nsihi nì cachi‑yà ducán, nì dàcóyo‑ya tèdìí‑yà ñuhù, te nì quidavàha‑ya iyuhu ndèhì nì dàcánúú‑yâ nùù nècuàchì cuaá mà.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu no chão, fez um pouco de lama com a saliva, passou a lama nos olhos do cego
7 Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Vichi cuahán‑nî quisi‑ní ndé ñuhú tècuìí pila nani Siloé. Pues cunaha‑nsiá, quìvì Siloé mà cuní cacháˋ dàhàn ñuu yucán ñà‑sànì techuún nèhivì‑ndó. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn tiàa ma nì quisi‑ne, te na mándixi‑ne sàtùínúù‑né.
7 e disse: O cego foi, lavou o rosto e voltou vendo.
8 Dandu nsidaa nècuàchì ndoó yatni ndé iá‑nè, xì stná dava ga nècuàchì ináhá xí‑nê antes cuaá‑nè, nì cachi‑nè: ―¿Amádi nècuàchì tiàa jaàn nduú ana nìsa ìa xícàn xì caridad?
8 Os seus vizinhos e as pessoas que costumavam vê-lo pedindo esmola perguntavam: — Não é este o homem que ficava sentado pedindo esmola?
9 Te dava‑ne, cachí‑nè: ―Divi nduú‑né. Te dava ga‑nè, cachí‑nè: ―Còó, cuisì na indéhe nècuàchì cuaá mà, ducán indéhe stná nècuàchì yohó. Doco nècuàchì nì sanduu nècuàchì cuaá mà, nì cachi‑nè: ―Divi nduí.
9 — É! — diziam alguns. — Não, não é. Mas é parecido com ele! — afirmavam outros. Porém ele dizia: — Sou eu mesmo.
10 Dandu nì cacachi nècuàchì yucán xì nècuàchìmà: ―¿Nansa nì cuu nì natùinuù‑ní?
10 — Como é que agora você pode ver? — perguntaram.
11 Te nì cachi nècuàchìmà: ―Iin tiàa nani Jesús, nì quidavàha‑ne iyuhu ndèhì nì dàcánúú‑né nùí, te nì cachi‑nè xìˊ: “Cuahán‑nî ndè pila Siloé, te quisi‑ní”. Ñàyùcàndùá, ducán nì quide, te nì natùinuìˊ.
11 Ele respondeu: — O homem chamado Jesus fez um pouco de lama, passou a lama nos meus olhos e disse: “Vá ao tanque de Siloé e lave o rosto.” Então eu fui, lavei o rosto e fiquei vendo.
12 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑né: ―Pues vichi, ¿índù iá tiàa ma? Te nì cachi nècuàchìmà: ―Có‑cùndáà inì.
12 — Onde está esse homem? — perguntaram. — Não sei! — respondeu ele.
13 Dandu nèhivì yucán, ndacá‑né nècuàchìmà cuàhàn nùù nècuàchì fariseu.
13 Então levaram aos fariseus o homem que havia sido cego.
14 Vàchi cunaha‑nsiá, quìvì descansu nduá na ní quidavàha Jesús ndèhì nì dànátùi‑ya nùù nècuàchìmà.
14 O dia em que Jesus havia feito lama e curado o homem da cegueira era um sábado.
15 Ñàyùcàndùá, nì xìcàn tnùhù stná nècuàchì fariseu nùù nècuàchìmà nansa nì cuu nì natùinuù‑né. Dandu nì cachi‑nè: ―Nì quidavàha nècuàchìmà ndèhì, te nì dàcánúú‑nê nùí; dandu nì sàhìn nì quisi, te vichi duha nì natùinuìˊ.
15 Aí os fariseus também perguntaram como ele tinha sido curado. — Ele pôs lama nos meus olhos, eu lavei o rosto e agora estou vendo — respondeu o homem.
16 Dandu dava nècuàchì fariseu mà, nì cacachi‑nè: ―Tiàa nì quida ducan xi nècuàchì yohó, có‑ìá‑nè ladu xi Dios, vàchi có‑chîvàha‑ne quìvì descansu. Doco dava ga nècuàchìmà, nì cacachi‑nè: ―Còó, vàchi nú nècuàchì cuàchi ni cúndúú nècuàchìmà, dandu mà cúí quida‑ne iin milagru nahi ñà‑yòhó. Ñàyùcàndùá, nì tàhndè dava nècuàchì fariseu mà.
16 Alguns fariseus disseram: — O homem que fez isso não é de Deus porque não respeita a E outros perguntaram: — Como pode um pecador fazer milagres tão grandes? E por causa disso houve divisão entre eles.
17 Dandu nì cachi tu‑ne xì tiàa nì sanduu nècuàchì cuaá mà: ―Te mii‑ní tu, ¿nansa cachí‑nî sàhà nècuàchìmà ñà‑sànì dànátùi‑ne nùù‑ní? Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Iin profeta cáhàn cuenta xi Dios nduú‑né.
17 Então os fariseus tornaram a perguntar ao homem: — Você diz que ele curou você da cegueira. E o que é que você diz dele? — Ele é um
18 Doco nècuàchì xídandacú nùù tè‑raza Judea, cónì xìníndísâ‑né ñà‑cuàá ndisa nècuàchìmà na ní cacu‑ne. Ñàyùcàndùá, nì cana‑ne yuadíhí nècuàchìmà,
18 Os líderes judeus não acreditavam que ele tinha sido cego e que agora podia ver. Por isso chamaram os pais dele
19 te nì xìcàn tnùhù‑né nùù nècuàchì sahnuma, cachí‑nè: ―¿A dèhe‑nsia nduú nècuàchì yohó, te a ndísá cuaá‑nè na ní cacu‑ne, cachí‑nsià? Te nú ducán, ¿nansa nì cuu nì natùinuù‑né vichi?
19 e perguntaram: — Esse homem é filho de vocês? Vocês dizem que ele nasceu cego. E como é que agora ele está vendo?
20 Dandu nì cachi yuadíhí nècuàchìmà: ―Ináhá‑nsî dèhe‑nsi nduú tè‑yòhó, te ñà‑ndáà nduá cuaá‑te na ní cacu‑tè.
20 Os pais responderam: — Sabemos que ele é nosso filho e que nasceu cego.
21 Doco có‑cùndáà ini‑nsì nansa nì cuu nì natùinuù‑té, ni có‑ìnáhá stná‑nsì ana nduú nècuàchì nì dàndúvàha xi‑té. Cunaha‑nsiá, tè‑sàhnú sàndùú‑te; nùù mii‑té ndàcàtnùhù‑nsiá. Vàtùni nacani‑tè nansa nì cuu xi‑té.
21 Mas não sabemos como é que ele agora pode ver e não sabemos também quem foi que o curou. Ele é maior de idade; perguntem, e ele mesmo poderá explicar.
22 Ñà‑jaàn nduá nì cachi yuadíhí nècuàchìmà, vàchi yúhî‑nè nècuàchì dava ga raza‑nè Judea, vàchi sànì ndatnuhu váha nècuàchì (dandacú) sàhà nsidaa ana cachi vate sàhà Jesús ñà‑ndùú‑yá Cristu (nì quixi nùù Dios); te vichi sànì tavà‑né orden ñà‑mà cóó gá permisu cùhùn nècuàchìmà veheñùhu.
22 Os pais disseram isso porque estavam com medo, pois os líderes judeus tinham combinado expulsar da sinagoga quem afirmasse que Jesus era o Messias .
23 Ñàyùcàndùá, nì cachi yuadíhí tiàa ma ñà‑sàsàhnú dèhe‑nemà, chicá vàha ndàcàtnùhù xì nùù mii‑né.
23 Foi por isso que os pais disseram: “Ele é maior de idade; perguntem a ele.”
24 Daaní, nì cana tu nècuàchì dandacu‑ma tiàa nì nduvàha ma ñà‑tnàtuu‑ne, te nì cachi‑nè xì nècuàchìmà: ―Tavà‑ní tnùñuhu xí Dios; vàchi nsiùhù, ináhá‑nsî nècuàchì cuàchi nduú nècuàchì nì càhàn xì‑ní.
24 Então os líderes judeus chamaram pela segunda vez o homem que tinha sido cego e disseram: — Jure por Deus que você vai dizer a verdade. Nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Dandu nì cachi tiàa ma xi nsidaa‑né: ―Yùhù, có‑cùndáà inì, a nècuàchì cuàchi nduú‑né, á coó. Cuisì imindaa iñàha ináhî: divi ñà‑antes nìsa ìa cuaá dahuin, doco vichi sànì natùinuìˊ.
25 Ele respondeu: — Se ele é pecador, eu não sei. De uma coisa eu sei: eu era cego e agora vejo!
26 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―¿Nansa nì quida‑ne xì‑ní? ¿Ndíà nduá nì quida‑ne, te nì nanihì‑ní vista xi‑ní?
26 — O que foi que ele fez a você? Como curou você da cegueira? — tornaram a perguntar.
27 Dandu nì cachi tiàa ma xi‑né: ―Pues sànì cachì xì‑nsiá nsidaámà, te có‑xìníndísâ‑nsiá. ¿Índù chuun cuní‑nsià nacani guè xì‑nsiá ingà tu? ¿A cuní stná‑nsià yàha‑nsia ladu xi Jesús?
27 O homem respondeu: — Eu já disse, e vocês não acreditaram. Por que querem ouvir isso outra vez? Por acaso vocês também querem ser seguidores dele?
28 Dandu nì quesaha nècuàchìmà cánàhá‑nè, cachí‑nè: ―Mii‑ní, ladu xi nècuàchìmà iá‑nî, doco nsiùhù, ladu xi (xìì‑ndà) Moisés iá‑nsì.
28 Então eles o xingaram e disseram: — Você é que é seguidor dele! Nós somos seguidores de Moisés.
29 Ináhá‑nsî nì càhàn Dios xì Moisés, doco nècuàchì jaàn, ni có‑ìnáhá‑nsî índù ladu nì quixi‑ne.
29 Sabemos que Deus falou com Moisés; mas este homem, nós nem mesmo sabemos de onde ele é.
30 Dandu nì cachi tiàa ma xi nsidaa‑né: ―Pues ndiaha mánì nduájàn. Ni có‑ìnáhá‑ndá índù nì quixi‑ne, doco sànì dàndúvàha‑ne nduchìnúìˊ.
30 Ele respondeu: — Que coisa esquisita! Vocês não sabem de onde ele é, mas ele me curou.
31 Pues ináhá‑ndá ñà‑có‑ìníní Dios na xícàn tàhvì iin nèhivì có‑quìdá víi. Doco nú nihnú vàha ini‑ndàyá, te quida‑nda ñà‑ndùá cachí‑yà, dandu quihín casu‑yà na xícàn tàhvì‑ndà nùù‑yá.
31 Sabemos que Deus não atende pecadores, mas ele atende os que o respeitam e fazem a sua vontade.
32 Te ni dècuèndè sànaha có‑xìnítnùhu‑nda coo ana danátùi xi nùù iin nèhivì cuaá dècuèndè quìvì nì cacu‑ne.
32 Desde que o mundo existe, nunca se ouviu dizer que alguém tivesse curado um cego de nascença.
33 Ñàyùcàndùá, sànì cundaà inì, ladu xi Dios iá Jesús, vàchi nú coó, mà cúí quida‑ya ni‑iin milagru.
33 Se esse homem não fosse enviado por Deus, não teria podido fazer nada.
34 Dandu nì cachi nsidaa nècuàchìmà xì tiàa ma: ―Mii‑ní, dècuèndè nì quesaà‑ní ñuhìví sà‑ìá cuàhà cuàchi‑ní, te ¿a tuxí inì‑ní cuàhàn‑ní chinahà‑ní nsiùhù? Ducán nì cachi‑nè, te nì taxi‑né nècuàchìmà tùvèhé.
34 Eles disseram: — Você nasceu cheio de pecado e é você que quer nos ensinar? E o expulsaram da sinagoga.
35 Dandu nì xinitnùhu Jesús nansa nì cuu xi nècuàchìmà ñà‑nì taxi‑ñánê. Ñàyùcàndùá, na ní ndacùhun stnahá‑yá xì‑né, nì cachi‑yà xì‑né: ―¿A xiníndísá‑nî mii‑yá ana nduú Dèhemanì Dios?
35 Jesus ficou sabendo que tinham expulsado o homem da sinagoga . Foi procurá-lo e, quando o encontrou, perguntou:
36 Dandu nì cachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Señor, cachì‑ní xìˊ ana divi nduú‑yá, dandu cunindisé.
36 Ele respondeu: — Senhor, quem é o Filho do Homem para que eu creia nele?
37 Te nì cachi Jesús xì‑né: ―Sànì xinì‑ní mii‑yá, vàchi divi nduú yùhù ana cáhàn xì‑ní vichi.
37 Jesus disse:
38 Dandu nì cachi tiàa ma: ―Yùhù xiníndísê, Señor mío. Te nì cahvi‑néyà.
38 — Eu creio, Senhor! — disse o homem. E se ajoelhou diante dele.
39 Dandu nì cachi‑yà: ―¿Índù chuun nì quesaì ñuhìví yohó? Divi sàhà‑ñá cunahà claru ana quidá víi ndisa; dandu nèhivì cuaá ini anima‑xi, vàtùni nìhì‑né (cundaà ini‑nè, na ian nì) natùinuù‑né. Doco nèhivì tuxí inì‑xi sàcùndáà vàha inì‑xi, mii‑né nduú ana icúmí cuaá anima‑xi, (mà cúndáà gà ini‑nè) ―nì cachi‑yà.
39 Então Jesus afirmou:
40 Doco dava nècuàchì fariseu cutnáhâ xí‑yâ yucán, nì inini‑ne ñà‑ndùá nì cachi‑yà, te nì cacachi‑nè xì‑yá: ―Te nsiùhù tu, ¿a cuaá stná ini anima‑nsì cahan‑ní?
40 Alguns fariseus que estavam com ele ouviram isso e perguntaram: — Será que isso quer dizer que nós também somos cegos?
41 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú sànì nacuni‑nsià cuaá ini anima‑nsià nì cùí, dandu mà cóó gá cuàchi‑nsia; doco vichi cachí‑nsià (ñà‑cùndáà vàha ini‑nsià), te claru ináhá‑nsiâ nsidaa iñàha. Ñàyùcàndùá, iá ìì cuàchi‑nsia.
41 — Se vocês fossem cegos, não teriam culpa! — respondeu Jesus. — Mas, como dizem que podem ver, então continuam tendo culpa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.