João 8
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH
1 Daaní, nì quee Jesús cuàhàn‑yà yucù Olivo.
1 [Depois todos foram para casa, mas Jesus foi para o monte das Oliveiras.
2 Dandu inga quìvì na ní tùinuù, vàxi tu‑ya veheñùhu cahnú. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá; te nì sàcòo‑ya nì chinaha‑yànè.
2 De madrugada ele voltou ao pátio do Templo, e o povo se reuniu em volta dele. Jesus estava sentado, ensinando a todos.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii maestru ináhá ley sànaha, xì stná dava nècuàchì fariseu, xíndaca‑ne iin nècuàchì ñahà nì sàà, te nì chicani‑ne nècuàchìmà nùù‑yá, vàchi ñahà mà, nì càhàn‑nè xì iin nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne.
3 Aí alguns mestres da Lei e fariseus levaram a Jesus uma mulher que tinha sido apanhada em adultério e a obrigaram a ficar de pé no meio de todos.
4 Ñàyùcàndùá nì cacachi nècuàchì tiàa ma xi‑yá: ―Maestro, nì tnii‑nsi ñahà yohó na quidá‑né iin cuàchi.
4 Eles disseram: — Mestre, esta mulher foi apanhada no ato de adultério.
5 Te cachí ley xi Moisés ñà‑ìcúmí‑nê cui‑nè xì yùù nú quidá‑né ducán. Doco mii‑ní, ¿nansa cachí‑nî quida‑nda?
5 De acordo com a Lei que Moisés nos deu, as mulheres adúlteras devem ser mortas a pedradas. Mas o senhor, o que é que diz sobre isso?
6 Ducán nì cachi nècuàchìmà, áma cáchí‑yà iin ñà‑có‑ndìá ìcà‑yá cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Doco mii‑yá, nì nàcòo ndee ni‑ya, tiaá‑yá nùù ñuhù xì dìnìndàhá‑yà.
6 Eles fizeram essa pergunta para conseguir uma prova contra Jesus, pois queriam acusá-lo. Mas ele se abaixou e começou a escrever no chão com o dedo.
7 Dandu chicá cuàhà nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì nàcòo ndaà‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú iá ndisa iin‑nsia còò ni‑iin falta‑xi, dandu divi ni cúndúú primeru caniyuu‑xi nècuàchì yohó.
7 Como eles continuaram a fazer a mesma pergunta, Jesus endireitou o corpo e disse a eles:
8 Dandu ingà tu nì nàcòo ndee‑ya, tiaá tú‑yá nùù ñuhù.
8 Depois abaixou-se outra vez e continuou a escrever no chão.
9 Doco nsidaa nècuàchì itá yucán, ináhá‑nê iá stná cuàchi‑ne. Ñàyùcàndùá, dihna nècuàchì chicá sahnú nì caquee cuàhàn, dandu después nì caquee stná iin iin nècuàchì dava ga mà cuàhàn‑nè, ndé mii Jesús nì ndòo, xì stná nècuàchì ñahà mà. Dandu nì nàcòo ndaà‑yà, te nì xini‑yà ndélà mindaa nècuàchìmà iín. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Señora, ¿a sácuàhàn nsidaa nèhivì daquée cuàchi dìquì‑ní? ¿Á coo cá ana cuní cahnì xì‑ní?
9 Quando ouviram isso, todos foram embora, um por um, começando pelos mais velhos. Ficaram só Jesus e a mulher, e ela continuou ali, de pé.
10 — ausente —
10 Então Jesus endireitou o corpo e disse:
11 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còó, Señor; còò cá iin. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Pues ni yùhù, có‑cùní stnáì cuì‑ní. Cuahán‑nî, te màsà náxícócuîìn‑ní quida gà‑ní cuàchi ma ―nì cachi‑yà.
11 — Ninguém, senhor! — respondeu ela. Jesus disse:
12 Daaní, nì càhàn gà Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà: ―Yùhù nduí ana datnúù xì sàxìnítnùní nèhivì ñuhìví. Ñàyùcàndùá, nsidaa ana nchícùn xìˊ, icúmí cutnuù ndiaha nùù ichì nchícùn‑nè, te ducán nìhìtáhvì stná‑nè vida ndiaha, vàchi mà nunca cunduamà ichì ñáa.
12 De novo Jesus começou a falar com eles e disse:
13 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá: ―Còó, mà ndìsá, vàchi cuisì mii‑ní ndeníhí vàha‑ní mii‑ní.
13 Os fariseus disseram a Jesus: — Agora você está falando a favor de você mesmo. Por isso o que você diz não tem valor.
14 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mate mií cáhìn sàhà‑xí, doco vàtùni cundiaa mà, vàchi ináhî índù nì quei vàxi, te ináhî índù icúmî nùhì. Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâ índù nì quei vàxi, ni có‑ìnáhá stnâ‑nsià índù icúmî nùhì.
14 Jesus respondeu:
15 Indéhe uun‑nsia nansa quidá nèhivì, te ñà‑jaàn cachí‑nsià sàhà‑né, a quidá víi‑né, ò á coó. Doco yùhù, có‑càchíˋ nú quidá víi‑né, ò á coó.
15 Vocês julgam de modo puramente humano; mas eu não julgo ninguém.
16 Doco nú ndisa indéhí sàhà‑né, dandu ñà‑ndácuisì nduámà, vàchi màdì cuisì yùhù nduú ana cachí ducán, vàchi cutnáhâ stná Yuamánìˊ xìˊ, divi mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
16 E, se eu julgar, o meu julgamento é verdadeiro porque não julgo sozinho, pois o Pai, que me enviou, está comigo.
17 Cachí ley xi‑nsia: xì ùì testigu vàtùni cunindisa‑nda ñà‑ndáà nduá cachí‑nè.
17 Na
18 Pues, cunaha‑nsiá, yùhù nduú iin ana cáhàn favor xi. Daaní, iá stná mii‑yá nì techuun‑xí, divi Yuamánìˊ, te cáhàn stná‑yà favor xi.
18 Eu dou testemunho a respeito de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho a meu respeito.
19 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―¿Índù iá yua‑ní? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, ni có‑ìnáhá‑nsiâ yùhù, ni có‑ìnáhá stnâ‑nsià Yuamánìˊ. Vàchi nú ni cúnáhá ndisa‑nsia yùhù nì cùí, dandu ñà‑jaàn nìhì stná‑nsià cunaha stná‑nsià mii‑yá.
19 — Onde está o seu pai? — perguntaram. Jesus respondeu:
20 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na ní dàcuàhá‑yá nèhivì ndoó yehè veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios. Doco còò iin ni tnii‑xi‑yá, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
20 Jesus disse essas coisas quando estava ensinando no pátio do Templo, perto da caixa das ofertas. Ninguém o prendeu porque ainda não tinha chegado a sua hora.
21 Daaní, nì cachi tu Jesús xì nècuàchì yucán: ―Yùhù icúmî cùhùn xìqué, te mii‑nsiá, icúmí‑nsiâ nanducu‑nsiá yùhù, doco na quívì cui‑nsià, icúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Te lugar ndé cùhìn, mà cúí cùhùn stná‑nsià.
21 Jesus disse outra vez:
22 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea mà entre mii‑né: ―¿A vihini cahnì nècuàchì jaàn mii‑né, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè lugar ndé cùhùn‑nè mà cúí sàà stná‑ndà?
22 Os líderes judeus disseram: — Ele diz que nós não podemos ir para onde ele vai! Será que ele vai se matar?
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nèhivì ñuhìví yohó xínduu‑nsia, doco yùhù, dìquì‑xí ansivi nì quixi, có‑ndùí nèhivì ñuhìví yohó.
23 Jesus continuou:
24 Ñàyùcàndùá nì cachì xì‑nsiá daa ñà‑ìcúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Vàchi nú có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ñà‑ndùí ana nì cachì xì‑nsiá, dandu quìvì cui‑nsià cunsida iì‑nsiá cuàchi‑nsia.
24 Por isso eu disse que vocês vão morrer sem o perdão dos seus pecados. De fato, morrerão sem o perdão dos seus pecados se não crerem que “
25 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Pues, mii‑ní ¿ana divi nduu‑ní? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndè primeru sànì cachì xì‑nsiá ana nduí.
25 — Quem é você? — perguntaram a Jesus. Ele respondeu:
26 Te cuàhà gá icúmí guêˋ cundehí, te cachì sàhà‑nsiá. Cunaha‑nsiá, palabra ndàcuisì nduá cachí mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi. Nùù mii‑yá nì sàcùnahí cachì nsidaa ñà‑ndùá cachíˋ xì mii‑nsiá nèhivì ñuhìví yohó ―nì cachi Jesús.
26 Existem muitas coisas a respeito de vocês das quais eu preciso falar e as quais eu preciso julgar. Porém quem me enviou é verdadeiro, e eu digo ao mundo somente o que ele me disse.
27 Doco nèhivì yucán, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑divi Yua‑nda Dios cáhàn‑yà sàhà‑xí.
27 Eles não entenderam que ele estava falando a respeito do Pai.
28 Ñàyùcàndùá nì cachi tu‑ya xì‑né: ―Nú sànì sàà‑nsià nì chituu ducún‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, dandu cundaà ini‑nsià ñà‑divi yùhù nduí ana cachíˋ xì‑nsiá, te màdì dìnì mií chítnùní inì quide ñà‑ndùá quidé. Cuisì quidé ñà‑ndùá nì dàndàcú Yuamánìˊ nùí, te divi ñà‑jaàn nduá cachíˋ xì‑nsiá.
28 Por isso Jesus disse:
29 Cunaha‑nsiá, divi Yuamánìˊ nì techuun‑xí vàxi, te nicanicuahàn iá‑yà cutnáhâ stná‑yà xìˊ; mà nunca nacóó‑yá yùhù, vàchi nicanicuahàn quidé ñà‑ndùá cudíì ini‑yà.
29 Quem me enviou está comigo e não me deixou sozinho, pois faço sempre o que lhe agrada.
30 Ducán nì cachi Jesús, te sàhà palabra jaàn nì sàà nì xinindisá cuàhà gá nèhivì‑yá.
30 Quando Jesus disse isso, muitos creram nele.
31 Daaní, nì càhàn Jesús xì nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, cachí‑yâ: ―Nú iin‑ni cunindisá vàha‑nsia, dandu cunduu ndisa‑nsia nèhivì xí,
31 Então Jesus disse para os que creram nele:
32 te sàà stná‑nsià mànìhì ini‑nsià ñà‑ndùú palabra ndàcuisì. Te divi sàhà palabra mà icúmí‑nsiâ caquee‑nsia libre.
32 e conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Dandu nì cachi nèhivì xì‑yá: ―Nsidaa‑nsí, yohòtéhè‑nsí nduú Abraham, te ni‑iin xichi cónì ía ni‑iin lamú dandacu‑xi nùù‑nsí. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun cachí‑nî ñà‑ìcúmí‑nsî quee‑nsi libre?
33 Eles responderam: — Nós somos descendentes de Abraão e nunca fomos escravos de ninguém. Como é que você diz que ficaremos livres?
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Palabra ndàcuisì nduá yòhó cachíˋ xì‑nsiá: nsidaa ana tùha quida xi cuàchi, divi cuàchi ma nduá dàndàcù‑xì nùù‑né vida xi‑ne, na ian peón xi cuàchi ma nduú‑né.
34 Jesus disse a eles:
35 Te iin peón, màdì nicanicuahàn coo‑tè vehe lamú xi‑tè. Tucu iá xì dèhe iin lamú, nicanicuahàn icúmí‑nê coo‑ne nùù nècuàchìmà.
35 O escravo não fica sempre com a família, mas o filho sempre faz parte da família.
36 Ñàyùcàndùá, nú sànì dàcácu Dèhemanì (Dios) mii‑nsiá, te sànì quee‑nsia libre, dandísá, libre dahuun icúmí‑nsiâ cundoo‑nsia.
36 Se o Filho os libertar, vocês serão, de fato, livres.
37 Yùhù ináhî Abraham nduú yohòtéhè‑nsiá. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, vàchi có‑ndôo inì‑nsia xì ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá.
37 Eu sei que vocês são descendentes de Abraão; porém estão tentando me matar porque não aceitam os meus ensinamentos.
38 Cuisì ñà‑ndùá sànì xinì nùù Yuamánìˊ nduá cachíˋ xì‑nsiá, te ducán stná mii‑nsiá, ñà‑ndùá nì inini‑nsia nùù yua‑nsiá, divi nduá quidá stná‑nsià.
38 Eu falo das coisas que o meu Pai me mostrou, mas vocês fazem o que aprenderam com o pai de vocês.
39 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Nsiùhù, Abraham nì sanduu primeru yua‑nsí. Te nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú ndisa Abraham ni cúndúú yohòtéhè‑nsiá nì cùí, dandu icúmí‑nsiâ quida viì‑nsiá nacua nìsa quida nècuàchìmà sànaha. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, mate palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá, te nduú stná mà palabra nì inini nùù Dios. Cunaha‑nsiá ni‑iin xichi cónì cùní Abraham quida‑ne nacua cuní mii‑nsiá quida‑nsia xìˊ.
39 — O nosso pai é Abraão! — responderam eles. Então Jesus disse:
40 — ausente —
40 Mas eu lhes tenho dito a verdade que ouvi de Deus, e assim mesmo vocês estão tentando me matar. Abraão nunca fez uma coisa assim!
41 Doco mii‑nsiá, nacua quidá yua‑nsiá, divi ducán quidá stná‑nsià. Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá: ―Nsiùhù, có‑ndùú‑nsí dèhe ndahví. Mindaa Yua‑nsí iá, te divi nduú Dios.
41 Vocês estão fazendo o que o pai de vocês fez. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos; nós temos um Pai, que é Deus!
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú Dios ni cúndúú yua‑nsiá nì cùí, dandu icúmí‑nsiâ cuu ini‑nsià sàhí, vàchi nùù mii‑yá nì quei vàxi. Màdì yùhù nì nácání mií inì quixi, còó. Divi mii‑yá nì techuun‑xí vàxi.
42 Jesus disse a eles:
43 Te ¿índù chuun mà cùì mànìhì inì‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá? Pues divi sàhà‑ñá mà cúndéé inì‑nsia cunindisá‑nsiá palabra xi.
43 Por que é que vocês não entendem o que eu digo? É porque não querem ouvir a minha mensagem.
44 Vàchi divi ñà‑malu nduú yua‑nsiá, te nacua cudíì ini quisì mà quida quini‑sì, divi ducán stná mii‑nsiá, cudíì stná inì‑nsia quida‑nsia ducán. Dècuèndè tiempu chicá antes cudíì inì‑si dacahní stnahá‑si nèhivì. Mà nunca tùha‑sì quida‑sì ni‑iñàha nduú ñà‑ndáà, vàchi còò ni‑iin palabra vàha nihnú inì‑si. Te na cáhàn tnùhù‑sí, (màsà ndúlócô‑ndà), vàchi ducání tnuhu ini anima‑si. Tnuhu‑sí, te yua ñá‑tnùhù nduú‑si.
44 Vocês são filhos do Diabo e querem fazer o que o pai de vocês quer. Desde a criação do mundo ele foi assassino e nunca esteve do lado da verdade porque nele não existe verdade. Quando o Diabo mente, está apenas fazendo o que é o seu costume, pois é mentiroso e é o pai de todas as mentiras.
45 Te yùhù, sàhà‑ñá cachíˋ xì‑nsiá ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì, ñàyùcàndùá có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 Te nú iá cuàchi nì quide cahan‑nsiá, dandu ¿índù chuun có‑càchí claru‑nsiàñà? Doco te nú ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá yùhù.
46 Qual de vocês pode provar que eu tenho algum pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Nsidaa ana nduú nèhivì xí Dios, cudíì ini‑nè cunini‑ne palabra vàxi nùù‑yá. Doco sàhà‑ñá có‑ndùú‑nsiá nèhivì xí‑yá, ñàyùcàndùá có‑ìníní‑nsiá palabra xi‑ya ―nì cachi Jesús.
47 A pessoa que é de Deus escuta as palavras de Deus. Vocês não escutam as palavras de Deus porque vocês não são dele.
48 Dandu nì càhàn tu nèhivì raza‑yà Judea xì‑yá, cachí‑nè: ―Ádi ñá‑ndâà nduá cachí‑nsì, iin nècuàchì samaritanu (sìquini) nduu‑ní, te iá stná iin ñà‑malu anima‑ní.
48 Eles disseram a Jesus: — Por acaso não temos razão quando dizemos que você é
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Còò ñà‑malu anímè. (Na cáhìn xì‑nsiá), cuisì cuníˋ quee tnùñuhu xí Yuamánìˊ. Doco mii‑nsiá, cahíchì inì‑nsia yùhù.
49 Jesus respondeu:
50 Có‑nàndúquî nansa tavà nèhivì tnùñuhu xí mií, vàchi iá iin ana quida‑xi ñà‑jaàn, te mii‑yá nduú stná ana icúmí nsidandaà viì sàhà nsidaa chuun.
50 Não procuro conseguir elogios para mim mesmo; mas existe alguém que procura consegui-los para mim, e ele é o Juiz.
51 Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú ni chívàha iin nèhivì ñà‑ndùá chináhì, dandu mà nunca sàà‑nè cui‑nè nicanicuahàn.
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem obedecer aos meus ensinamentos não morrerá nunca.
52 Dandu nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea yucán: ―Vichi sànì cundaà ndisa ini‑nsì iá ñà‑malu anima‑ní, vàchi sànaha nì xìhì Abraham yucán, te nì xìhì stná nsidaa profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios. Doco mii‑ní cachí‑nî mà nunca sàà cui nèhivì chívàha xi ñà‑ndùá cachí‑nî.
52 Então eles disseram: — Agora temos a certeza de que você está dominado por um demônio! Abraão e todos os
53 ¿A tuxí inì‑ní chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà Abraham? Vàchi còò gá ndómà, xì stná profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios, sànì caxihì nsihi‑ne. ¿Ana divi nduu‑ní cahan‑ní?
53 Será que você é mais importante do que Abraão, o nosso pai, que morreu? E os profetas também morreram! Quem você pensa que é?
54 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú mií ni cachíˋ ñà‑chicá ndiaíˋ, dandu, mà cúndiááˋ mà. Vàchi divi Yuamánìˊ nduú ana icúmí tavà xì tnùñuhu xí yùhù, mate mii‑yá nduú ana càhvì stná‑nsià, cachí‑nsià.
54 Ele respondeu:
55 Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâyà; cuisì yùhù, ndisa, ináhî‑yà. Te nú ni cachíˋ có‑ìnáhî‑yà, dandu cunduu stnáì tè‑tnùhù nahi mii‑nsiá. Doco yùhù, ináhî mii‑yá, te chívàhi ñà‑ndùá cachí‑yà.
55 Vocês nunca conheceram a Deus, mas eu o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei mentiroso como vocês; mas eu o conheço e obedeço ao que ele manda.
56 Xìì‑ndà Abraham mà, nì cudiì ini‑nè ñà‑nìhìtáhvì‑né cuni‑nè tiempu (quesaì ñuhìví yohó). Ñàyùcàndùá, contentu nì ndòo‑ne na ní cuu ndisa ñà‑jaàn.
56 Abraão, o pai de vocês, ficou alegre ao ver o tempo da minha vinda. Ele viu esse tempo e ficou feliz.
57 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá: ―¡Mii‑ní, ni có‑xìcà‑ní ùì dico ùxìn cuìà, te ináhá‑nî Abraham cahan‑ní!
57 — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão? — perguntaram eles.
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, tàyóo Abraham, doco yùhù sà‑ìéˋ.
58 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: antes de Abraão nascer, “ — respondeu Jesus.
59 Ñàyùcàndùá nì dàtàcá nècuàchìmà yùù cuàhàn‑nè cahnì‑néyà nì cùí, doco nì quee dèhé‑yà veheñùhu ma nì chindaà‑yà mahì‑né cuàhàn‑yà.
59 Então eles pegaram pedras para atirar em Jesus, mas ele se escondeu e saiu do pátio do Templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.