João 8
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA
1 Daaní, nì quee Jesús cuàhàn‑yà yucù Olivo.
1 Jesus, no entanto, foi para o monte das Oliveiras.
2 Dandu inga quìvì na ní tùinuù, vàxi tu‑ya veheñùhu cahnú. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá; te nì sàcòo‑ya nì chinaha‑yànè.
2 De madrugada, voltou novamente para o templo, e todo o povo se reuniu em volta dele; e Jesus, assentado, os ensinava.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii maestru ináhá ley sànaha, xì stná dava nècuàchì fariseu, xíndaca‑ne iin nècuàchì ñahà nì sàà, te nì chicani‑ne nècuàchìmà nùù‑yá, vàchi ñahà mà, nì càhàn‑nè xì iin nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram à presença dele uma mulher surpreendida em adultério e, fazendo-a ficar em pé no meio de todos,
4 Ñàyùcàndùá nì cacachi nècuàchì tiàa ma xi‑yá: ―Maestro, nì tnii‑nsi ñahà yohó na quidá‑né iin cuàchi.
4 disseram a Jesus: — Mestre, esta mulher foi surpreendida em flagrante adultério.
5 Te cachí ley xi Moisés ñà‑ìcúmí‑nê cui‑nè xì yùù nú quidá‑né ducán. Doco mii‑ní, ¿nansa cachí‑nî quida‑nda?
5 Na Lei, Moisés nos ordenou que tais mulheres sejam apedrejadas. E o senhor, o que tem a dizer?
6 Ducán nì cachi nècuàchìmà, áma cáchí‑yà iin ñà‑có‑ndìá ìcà‑yá cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Doco mii‑yá, nì nàcòo ndee ni‑ya, tiaá‑yá nùù ñuhù xì dìnìndàhá‑yà.
6 Eles diziam isso tentando-o, para terem de que o acusar. Mas Jesus, inclinando-se, escrevia na terra com o dedo.
7 Dandu chicá cuàhà nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì nàcòo ndaà‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú iá ndisa iin‑nsia còò ni‑iin falta‑xi, dandu divi ni cúndúú primeru caniyuu‑xi nècuàchì yohó.
7 Como eles insistiam na pergunta, Jesus se levantou e lhes disse:
8 Dandu ingà tu nì nàcòo ndee‑ya, tiaá tú‑yá nùù ñuhù.
8 E, inclinando-se novamente, continuou a escrever no chão.
9 Doco nsidaa nècuàchì itá yucán, ináhá‑nê iá stná cuàchi‑ne. Ñàyùcàndùá, dihna nècuàchì chicá sahnú nì caquee cuàhàn, dandu después nì caquee stná iin iin nècuàchì dava ga mà cuàhàn‑nè, ndé mii Jesús nì ndòo, xì stná nècuàchì ñahà mà. Dandu nì nàcòo ndaà‑yà, te nì xini‑yà ndélà mindaa nècuàchìmà iín. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Señora, ¿a sácuàhàn nsidaa nèhivì daquée cuàchi dìquì‑ní? ¿Á coo cá ana cuní cahnì xì‑ní?
9 Mas eles, ouvindo essa resposta, foram saindo um por um, a começar pelos mais velhos até os últimos, ficando só Jesus e a mulher em pé diante dele.
10 — ausente —
10 Levantando-se, Jesus perguntou a ela:
11 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còó, Señor; còò cá iin. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Pues ni yùhù, có‑cùní stnáì cuì‑ní. Cuahán‑nî, te màsà náxícócuîìn‑ní quida gà‑ní cuàchi ma ―nì cachi‑yà.
11 Ela respondeu: — Ninguém, Senhor! Então Jesus disse:
12 Daaní, nì càhàn gà Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà: ―Yùhù nduí ana datnúù xì sàxìnítnùní nèhivì ñuhìví. Ñàyùcàndùá, nsidaa ana nchícùn xìˊ, icúmí cutnuù ndiaha nùù ichì nchícùn‑nè, te ducán nìhìtáhvì stná‑nè vida ndiaha, vàchi mà nunca cunduamà ichì ñáa.
12 De novo, Jesus lhes falou, dizendo:
13 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá: ―Còó, mà ndìsá, vàchi cuisì mii‑ní ndeníhí vàha‑ní mii‑ní.
13 Então os fariseus lhe disseram: — Você dá testemunho de si mesmo. O testemunho que você dá não é verdadeiro.
14 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mate mií cáhìn sàhà‑xí, doco vàtùni cundiaa mà, vàchi ináhî índù nì quei vàxi, te ináhî índù icúmî nùhì. Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâ índù nì quei vàxi, ni có‑ìnáhá stnâ‑nsià índù icúmî nùhì.
14 Jesus respondeu:
15 Indéhe uun‑nsia nansa quidá nèhivì, te ñà‑jaàn cachí‑nsià sàhà‑né, a quidá víi‑né, ò á coó. Doco yùhù, có‑càchíˋ nú quidá víi‑né, ò á coó.
15 Vocês julgam segundo a carne; eu não julgo ninguém.
16 Doco nú ndisa indéhí sàhà‑né, dandu ñà‑ndácuisì nduámà, vàchi màdì cuisì yùhù nduú ana cachí ducán, vàchi cutnáhâ stná Yuamánìˊ xìˊ, divi mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
16 E, se eu julgo, o meu juízo é verdadeiro, porque não sou só eu que julgo, mas eu e o Pai, que me enviou.
17 Cachí ley xi‑nsia: xì ùì testigu vàtùni cunindisa‑nda ñà‑ndáà nduá cachí‑nè.
17 Também na Lei de vocês está escrito que o testemunho de duas pessoas é verdadeiro.
18 Pues, cunaha‑nsiá, yùhù nduú iin ana cáhàn favor xi. Daaní, iá stná mii‑yá nì techuun‑xí, divi Yuamánìˊ, te cáhàn stná‑yà favor xi.
18 Eu dou testemunho de mim mesmo, e o Pai, que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―¿Índù iá yua‑ní? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, ni có‑ìnáhá‑nsiâ yùhù, ni có‑ìnáhá stnâ‑nsià Yuamánìˊ. Vàchi nú ni cúnáhá ndisa‑nsia yùhù nì cùí, dandu ñà‑jaàn nìhì stná‑nsià cunaha stná‑nsià mii‑yá.
19 Então eles lhe perguntaram: — Onde está o seu Pai? Jesus respondeu:
20 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na ní dàcuàhá‑yá nèhivì ndoó yehè veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios. Doco còò iin ni tnii‑xi‑yá, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
20 Jesus proferiu essas palavras perto da caixa de ofertas, quando ensinava no templo. Ninguém o prendeu, porque ainda não havia chegado a sua hora.
21 Daaní, nì cachi tu Jesús xì nècuàchì yucán: ―Yùhù icúmî cùhùn xìqué, te mii‑nsiá, icúmí‑nsiâ nanducu‑nsiá yùhù, doco na quívì cui‑nsià, icúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Te lugar ndé cùhìn, mà cúí cùhùn stná‑nsià.
21 Outra vez Jesus lhes falou, dizendo:
22 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea mà entre mii‑né: ―¿A vihini cahnì nècuàchì jaàn mii‑né, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè lugar ndé cùhùn‑nè mà cúí sàà stná‑ndà?
22 Então os judeus diziam: — Será que ele tem a intenção de se suicidar? Porque diz: “Para onde eu vou vocês não podem ir.”
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nèhivì ñuhìví yohó xínduu‑nsia, doco yùhù, dìquì‑xí ansivi nì quixi, có‑ndùí nèhivì ñuhìví yohó.
23 Jesus lhes disse:
24 Ñàyùcàndùá nì cachì xì‑nsiá daa ñà‑ìcúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Vàchi nú có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ñà‑ndùí ana nì cachì xì‑nsiá, dandu quìvì cui‑nsià cunsida iì‑nsiá cuàchi‑nsia.
24 Por isso, eu lhes disse que vocês morrerão em seus pecados. Porque, se não crerem que
25 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Pues, mii‑ní ¿ana divi nduu‑ní? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndè primeru sànì cachì xì‑nsiá ana nduí.
25 Então lhe perguntaram: — Quem é você? Jesus respondeu:
26 Te cuàhà gá icúmí guêˋ cundehí, te cachì sàhà‑nsiá. Cunaha‑nsiá, palabra ndàcuisì nduá cachí mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi. Nùù mii‑yá nì sàcùnahí cachì nsidaa ñà‑ndùá cachíˋ xì mii‑nsiá nèhivì ñuhìví yohó ―nì cachi Jesús.
26 Muitas coisas tenho para falar e julgar a respeito de vocês. Porém aquele que me enviou é verdadeiro, de modo que as coisas que dele ouvi, essas digo ao mundo.
27 Doco nèhivì yucán, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑divi Yua‑nda Dios cáhàn‑yà sàhà‑xí.
27 Eles não entenderam que Jesus lhes falava do Pai.
28 Ñàyùcàndùá nì cachi tu‑ya xì‑né: ―Nú sànì sàà‑nsià nì chituu ducún‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, dandu cundaà ini‑nsià ñà‑divi yùhù nduí ana cachíˋ xì‑nsiá, te màdì dìnì mií chítnùní inì quide ñà‑ndùá quidé. Cuisì quidé ñà‑ndùá nì dàndàcú Yuamánìˊ nùí, te divi ñà‑jaàn nduá cachíˋ xì‑nsiá.
28 Então Jesus disse:
29 Cunaha‑nsiá, divi Yuamánìˊ nì techuun‑xí vàxi, te nicanicuahàn iá‑yà cutnáhâ stná‑yà xìˊ; mà nunca nacóó‑yá yùhù, vàchi nicanicuahàn quidé ñà‑ndùá cudíì ini‑yà.
29 E aquele que me enviou está comigo, não me deixou só, porque eu faço sempre o que lhe agrada.
30 Ducán nì cachi Jesús, te sàhà palabra jaàn nì sàà nì xinindisá cuàhà gá nèhivì‑yá.
30 Quando Jesus disse isto, muitos creram nele.
31 Daaní, nì càhàn Jesús xì nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, cachí‑yâ: ―Nú iin‑ni cunindisá vàha‑nsia, dandu cunduu ndisa‑nsia nèhivì xí,
31 Então Jesus disse aos judeus que haviam crido nele:
32 te sàà stná‑nsià mànìhì ini‑nsià ñà‑ndùú palabra ndàcuisì. Te divi sàhà palabra mà icúmí‑nsiâ caquee‑nsia libre.
32 conhecerão a verdade, e a verdade os libertará.
33 Dandu nì cachi nèhivì xì‑yá: ―Nsidaa‑nsí, yohòtéhè‑nsí nduú Abraham, te ni‑iin xichi cónì ía ni‑iin lamú dandacu‑xi nùù‑nsí. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun cachí‑nî ñà‑ìcúmí‑nsî quee‑nsi libre?
33 Eles responderam: — Somos descendência de Abraão e jamais fomos escravos de ninguém. Como você pode dizer que seremos livres?
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Palabra ndàcuisì nduá yòhó cachíˋ xì‑nsiá: nsidaa ana tùha quida xi cuàchi, divi cuàchi ma nduá dàndàcù‑xì nùù‑né vida xi‑ne, na ian peón xi cuàchi ma nduú‑né.
34 Jesus respondeu:
35 Te iin peón, màdì nicanicuahàn coo‑tè vehe lamú xi‑tè. Tucu iá xì dèhe iin lamú, nicanicuahàn icúmí‑nê coo‑ne nùù nècuàchìmà.
35 O escravo não fica sempre na casa; o filho, sim, fica para sempre.
36 Ñàyùcàndùá, nú sànì dàcácu Dèhemanì (Dios) mii‑nsiá, te sànì quee‑nsia libre, dandísá, libre dahuun icúmí‑nsiâ cundoo‑nsia.
36 Se, pois, o Filho os libertar, vocês serão verdadeiramente livres.
37 Yùhù ináhî Abraham nduú yohòtéhè‑nsiá. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, vàchi có‑ndôo inì‑nsia xì ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá.
37 Bem sei que vocês são descendência de Abraão; no entanto, estão querendo me matar, porque a minha palavra não está em vocês.
38 Cuisì ñà‑ndùá sànì xinì nùù Yuamánìˊ nduá cachíˋ xì‑nsiá, te ducán stná mii‑nsiá, ñà‑ndùá nì inini‑nsia nùù yua‑nsiá, divi nduá quidá stná‑nsià.
38 Eu falo das coisas que vi junto de meu Pai; vocês, porém, fazem o que ouviram do pai de vocês.
39 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Nsiùhù, Abraham nì sanduu primeru yua‑nsí. Te nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú ndisa Abraham ni cúndúú yohòtéhè‑nsiá nì cùí, dandu icúmí‑nsiâ quida viì‑nsiá nacua nìsa quida nècuàchìmà sànaha. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, mate palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá, te nduú stná mà palabra nì inini nùù Dios. Cunaha‑nsiá ni‑iin xichi cónì cùní Abraham quida‑ne nacua cuní mii‑nsiá quida‑nsia xìˊ.
39 Então lhe disseram: — Nosso pai é Abraão. Mas Jesus respondeu:
40 — ausente —
40 Mas agora vocês estão querendo me matar, a mim que lhes falei a verdade que ouvi de Deus; Abraão não fez isso.
41 Doco mii‑nsiá, nacua quidá yua‑nsiá, divi ducán quidá stná‑nsià. Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá: ―Nsiùhù, có‑ndùú‑nsí dèhe ndahví. Mindaa Yua‑nsí iá, te divi nduú Dios.
41 Vocês fazem as obras do pai de vocês. Eles responderam: — Nós não somos filhos ilegítimos. Temos um pai, que é Deus.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú Dios ni cúndúú yua‑nsiá nì cùí, dandu icúmí‑nsiâ cuu ini‑nsià sàhí, vàchi nùù mii‑yá nì quei vàxi. Màdì yùhù nì nácání mií inì quixi, còó. Divi mii‑yá nì techuun‑xí vàxi.
42 Jesus disse:
43 Te ¿índù chuun mà cùì mànìhì inì‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá? Pues divi sàhà‑ñá mà cúndéé inì‑nsia cunindisá‑nsiá palabra xi.
43 Por que vocês não compreendem a minha linguagem? É porque vocês são incapazes de ouvir a minha palavra.
44 Vàchi divi ñà‑malu nduú yua‑nsiá, te nacua cudíì ini quisì mà quida quini‑sì, divi ducán stná mii‑nsiá, cudíì stná inì‑nsia quida‑nsia ducán. Dècuèndè tiempu chicá antes cudíì inì‑si dacahní stnahá‑si nèhivì. Mà nunca tùha‑sì quida‑sì ni‑iñàha nduú ñà‑ndáà, vàchi còò ni‑iin palabra vàha nihnú inì‑si. Te na cáhàn tnùhù‑sí, (màsà ndúlócô‑ndà), vàchi ducání tnuhu ini anima‑si. Tnuhu‑sí, te yua ñá‑tnùhù nduú‑si.
44 Vocês são do diabo, que é o pai de vocês, e querem satisfazer os desejos dele. Ele foi assassino desde o princípio e jamais se firmou na verdade, porque nele não há verdade. Quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Te yùhù, sàhà‑ñá cachíˋ xì‑nsiá ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì, ñàyùcàndùá có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù.
45 Mas, porque eu digo a verdade, vocês não creem em mim.
46 Te nú iá cuàchi nì quide cahan‑nsiá, dandu ¿índù chuun có‑càchí claru‑nsiàñà? Doco te nú ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá yùhù.
46 Quem de vocês me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não creem em mim?
47 Nsidaa ana nduú nèhivì xí Dios, cudíì ini‑nè cunini‑ne palabra vàxi nùù‑yá. Doco sàhà‑ñá có‑ndùú‑nsiá nèhivì xí‑yá, ñàyùcàndùá có‑ìníní‑nsiá palabra xi‑ya ―nì cachi Jesús.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso, vocês não me ouvem, porque não são de Deus.
48 Dandu nì càhàn tu nèhivì raza‑yà Judea xì‑yá, cachí‑nè: ―Ádi ñá‑ndâà nduá cachí‑nsì, iin nècuàchì samaritanu (sìquini) nduu‑ní, te iá stná iin ñà‑malu anima‑ní.
48 Os judeus disseram a Jesus: — Será que não temos razão em dizer que você é samaritano e tem demônio?
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Còò ñà‑malu anímè. (Na cáhìn xì‑nsiá), cuisì cuníˋ quee tnùñuhu xí Yuamánìˊ. Doco mii‑nsiá, cahíchì inì‑nsia yùhù.
49 Jesus respondeu:
50 Có‑nàndúquî nansa tavà nèhivì tnùñuhu xí mií, vàchi iá iin ana quida‑xi ñà‑jaàn, te mii‑yá nduú stná ana icúmí nsidandaà viì sàhà nsidaa chuun.
50 Eu não procuro a minha própria glória; há quem a busque e julgue.
51 Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú ni chívàha iin nèhivì ñà‑ndùá chináhì, dandu mà nunca sàà‑nè cui‑nè nicanicuahàn.
51 Em verdade, em verdade lhes digo que, se alguém guardar a minha palavra, não verá a morte eternamente.
52 Dandu nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea yucán: ―Vichi sànì cundaà ndisa ini‑nsì iá ñà‑malu anima‑ní, vàchi sànaha nì xìhì Abraham yucán, te nì xìhì stná nsidaa profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios. Doco mii‑ní cachí‑nî mà nunca sàà cui nèhivì chívàha xi ñà‑ndùá cachí‑nî.
52 Então os judeus disseram: — Agora estamos certos de que você tem demônio. Abraão morreu, e também os profetas, e você diz: “Se alguém guardar a minha palavra, não provará a morte eternamente.”
53 ¿A tuxí inì‑ní chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà Abraham? Vàchi còò gá ndómà, xì stná profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios, sànì caxihì nsihi‑ne. ¿Ana divi nduu‑ní cahan‑ní?
53 Você não está querendo dizer que é maior do que Abraão, o nosso pai, que morreu? Também os profetas morreram. Quem você pensa que é?
54 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú mií ni cachíˋ ñà‑chicá ndiaíˋ, dandu, mà cúndiááˋ mà. Vàchi divi Yuamánìˊ nduú ana icúmí tavà xì tnùñuhu xí yùhù, mate mii‑yá nduú ana càhvì stná‑nsià, cachí‑nsià.
54 Jesus respondeu:
55 Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâyà; cuisì yùhù, ndisa, ináhî‑yà. Te nú ni cachíˋ có‑ìnáhî‑yà, dandu cunduu stnáì tè‑tnùhù nahi mii‑nsiá. Doco yùhù, ináhî mii‑yá, te chívàhi ñà‑ndùá cachí‑yà.
55 Entretanto, vocês não o conhecem; eu, porém, o conheço. Se eu disser que não o conheço, serei como vocês: mentiroso; mas eu o conheço e guardo a sua palavra.
56 Xìì‑ndà Abraham mà, nì cudiì ini‑nè ñà‑nìhìtáhvì‑né cuni‑nè tiempu (quesaì ñuhìví yohó). Ñàyùcàndùá, contentu nì ndòo‑ne na ní cuu ndisa ñà‑jaàn.
56 Abraão, o pai de vocês, alegrou-se por ver o meu dia; e ele viu esse dia e ficou alegre.
57 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá: ―¡Mii‑ní, ni có‑xìcà‑ní ùì dico ùxìn cuìà, te ináhá‑nî Abraham cahan‑ní!
57 Então os judeus lhe perguntaram: — Você não tem nem cinquenta anos e viu Abraão?
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, tàyóo Abraham, doco yùhù sà‑ìéˋ.
58 Jesus respondeu:
59 Ñàyùcàndùá nì dàtàcá nècuàchìmà yùù cuàhàn‑nè cahnì‑néyà nì cùí, doco nì quee dèhé‑yà veheñùhu ma nì chindaà‑yà mahì‑né cuàhàn‑yà.
59 Então pegaram pedras para atirar nele, mas Jesus se ocultou e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.