João 8

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Daaní, nì quee Jesús cuàhàn‑yà yucù Olivo.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Dandu inga quìvì na ní tùinuù, vàxi tu‑ya veheñùhu cahnú. Te nì nataca cuàhà gá nèhivì nùù‑yá; te nì sàcòo‑ya nì chinaha‑yànè.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Dandu yucán nì sàà stná itnii maestru ináhá ley sànaha, xì stná dava nècuàchì fariseu, xíndaca‑ne iin nècuàchì ñahà nì sàà, te nì chicani‑ne nècuàchìmà nùù‑yá, vàchi ñahà mà, nì càhàn‑nè xì iin nècuàchì có‑ndùú nècuàchì vehe‑ne.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Ñàyùcàndùá nì cacachi nècuàchì tiàa ma xi‑yá: ―Maestro, nì tnii‑nsi ñahà yohó na quidá‑né iin cuàchi.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Te cachí ley xi Moisés ñà‑ìcúmí‑nê cui‑nè xì yùù nú quidá‑né ducán. Doco mii‑ní, ¿nansa cachí‑nî quida‑nda?
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Ducán nì cachi nècuàchìmà, áma cáchí‑yà iin ñà‑có‑ndìá ìcà‑yá cahan‑né, te ducán nìhìndèè‑né daquée cuàchi‑ne dìquì‑yá. Doco mii‑yá, nì nàcòo ndee ni‑ya, tiaá‑yá nùù ñuhù xì dìnìndàhá‑yà.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Dandu chicá cuàhà nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá, ñàyùcàndùá, nì nàcòo ndaà‑yà, te nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú iá ndisa iin‑nsia còò ni‑iin falta‑xi, dandu divi ni cúndúú primeru caniyuu‑xi nècuàchì yohó.
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Dandu ingà tu nì nàcòo ndee‑ya, tiaá tú‑yá nùù ñuhù.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Doco nsidaa nècuàchì itá yucán, ináhá‑nê iá stná cuàchi‑ne. Ñàyùcàndùá, dihna nècuàchì chicá sahnú nì caquee cuàhàn, dandu después nì caquee stná iin iin nècuàchì dava ga mà cuàhàn‑nè, ndé mii Jesús nì ndòo, xì stná nècuàchì ñahà mà. Dandu nì nàcòo ndaà‑yà, te nì xini‑yà ndélà mindaa nècuàchìmà iín. Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Señora, ¿a sácuàhàn nsidaa nèhivì daquée cuàchi dìquì‑ní? ¿Á coo cá ana cuní cahnì xì‑ní?
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 — ausente —
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còó, Señor; còò cá iin. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Pues ni yùhù, có‑cùní stnáì cuì‑ní. Cuahán‑nî, te màsà náxícócuîìn‑ní quida gà‑ní cuàchi ma ―nì cachi‑yà.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Daaní, nì càhàn gà Jesús xì nèhivì yucán, cachí‑yà: ―Yùhù nduí ana datnúù xì sàxìnítnùní nèhivì ñuhìví. Ñàyùcàndùá, nsidaa ana nchícùn xìˊ, icúmí cutnuù ndiaha nùù ichì nchícùn‑nè, te ducán nìhìtáhvì stná‑nè vida ndiaha, vàchi mà nunca cunduamà ichì ñáa.
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Dandu nì cachi nècuàchì fariseu xì‑yá: ―Còó, mà ndìsá, vàchi cuisì mii‑ní ndeníhí vàha‑ní mii‑ní.
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Mate mií cáhìn sàhà‑xí, doco vàtùni cundiaa mà, vàchi ináhî índù nì quei vàxi, te ináhî índù icúmî nùhì. Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâ índù nì quei vàxi, ni có‑ìnáhá stnâ‑nsià índù icúmî nùhì.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Indéhe uun‑nsia nansa quidá nèhivì, te ñà‑jaàn cachí‑nsià sàhà‑né, a quidá víi‑né, ò á coó. Doco yùhù, có‑càchíˋ nú quidá víi‑né, ò á coó.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Doco nú ndisa indéhí sàhà‑né, dandu ñà‑ndácuisì nduámà, vàchi màdì cuisì yùhù nduú ana cachí ducán, vàchi cutnáhâ stná Yuamánìˊ xìˊ, divi mii‑yá ana nì techuun‑xí vàxi.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Cachí ley xi‑nsia: xì ùì testigu vàtùni cunindisa‑nda ñà‑ndáà nduá cachí‑nè.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Pues, cunaha‑nsiá, yùhù nduú iin ana cáhàn favor xi. Daaní, iá stná mii‑yá nì techuun‑xí, divi Yuamánìˊ, te cáhàn stná‑yà favor xi.
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―¿Índù iá yua‑ní? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Mii‑nsiá, ni có‑ìnáhá‑nsiâ yùhù, ni có‑ìnáhá stnâ‑nsià Yuamánìˊ. Vàchi nú ni cúnáhá ndisa‑nsia yùhù nì cùí, dandu ñà‑jaàn nìhì stná‑nsià cunaha stná‑nsià mii‑yá.
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Ñà‑jaàn nduá nì cachi Jesús na ní dàcuàhá‑yá nèhivì ndoó yehè veheñùhu cahnú yatni ndé itá alcancía xi Dios. Doco còò iin ni tnii‑xi‑yá, vàchi tàñáha ga sàà quìvì cuu xi‑yá ducán.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Daaní, nì cachi tu Jesús xì nècuàchì yucán: ―Yùhù icúmî cùhùn xìqué, te mii‑nsiá, icúmí‑nsiâ nanducu‑nsiá yùhù, doco na quívì cui‑nsià, icúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Te lugar ndé cùhìn, mà cúí cùhùn stná‑nsià.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Ñàyùcàndùá, nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea mà entre mii‑né: ―¿A vihini cahnì nècuàchì jaàn mii‑né, ñàyùcàndùá nì cachi‑nè lugar ndé cùhùn‑nè mà cúí sàà stná‑ndà?
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nèhivì ñuhìví yohó xínduu‑nsia, doco yùhù, dìquì‑xí ansivi nì quixi, có‑ndùí nèhivì ñuhìví yohó.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Ñàyùcàndùá nì cachì xì‑nsiá daa ñà‑ìcúmí‑nsiâ cui‑nsià xì cuàchi‑nsia. Vàchi nú có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù ñà‑ndùí ana nì cachì xì‑nsiá, dandu quìvì cui‑nsià cunsida iì‑nsiá cuàchi‑nsia.
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑nè xì‑yá: ―Pues, mii‑ní ¿ana divi nduu‑ní? Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Ndè primeru sànì cachì xì‑nsiá ana nduí.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Te cuàhà gá icúmí guêˋ cundehí, te cachì sàhà‑nsiá. Cunaha‑nsiá, palabra ndàcuisì nduá cachí mii‑yá ana dìchúún‑xí vàxi. Nùù mii‑yá nì sàcùnahí cachì nsidaa ñà‑ndùá cachíˋ xì mii‑nsiá nèhivì ñuhìví yohó ―nì cachi Jesús.
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Doco nèhivì yucán, cónì sánìhì ini‑nè ñà‑divi Yua‑nda Dios cáhàn‑yà sàhà‑xí.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Ñàyùcàndùá nì cachi tu‑ya xì‑né: ―Nú sànì sàà‑nsià nì chituu ducún‑nsià yùhù ana nduú Tnaha Nèhivì Ñuhìví, dandu cundaà ini‑nsià ñà‑divi yùhù nduí ana cachíˋ xì‑nsiá, te màdì dìnì mií chítnùní inì quide ñà‑ndùá quidé. Cuisì quidé ñà‑ndùá nì dàndàcú Yuamánìˊ nùí, te divi ñà‑jaàn nduá cachíˋ xì‑nsiá.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Cunaha‑nsiá, divi Yuamánìˊ nì techuun‑xí vàxi, te nicanicuahàn iá‑yà cutnáhâ stná‑yà xìˊ; mà nunca nacóó‑yá yùhù, vàchi nicanicuahàn quidé ñà‑ndùá cudíì ini‑yà.
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Ducán nì cachi Jesús, te sàhà palabra jaàn nì sàà nì xinindisá cuàhà gá nèhivì‑yá.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Daaní, nì càhàn Jesús xì nèhivì xiníndísá‑xí‑yâ, cachí‑yâ: ―Nú iin‑ni cunindisá vàha‑nsia, dandu cunduu ndisa‑nsia nèhivì xí,
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 te sàà stná‑nsià mànìhì ini‑nsià ñà‑ndùú palabra ndàcuisì. Te divi sàhà palabra mà icúmí‑nsiâ caquee‑nsia libre.
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Dandu nì cachi nèhivì xì‑yá: ―Nsidaa‑nsí, yohòtéhè‑nsí nduú Abraham, te ni‑iin xichi cónì ía ni‑iin lamú dandacu‑xi nùù‑nsí. Ñàyùcàndùá, ¿índù chuun cachí‑nî ñà‑ìcúmí‑nsî quee‑nsi libre?
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Palabra ndàcuisì nduá yòhó cachíˋ xì‑nsiá: nsidaa ana tùha quida xi cuàchi, divi cuàchi ma nduá dàndàcù‑xì nùù‑né vida xi‑ne, na ian peón xi cuàchi ma nduú‑né.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Te iin peón, màdì nicanicuahàn coo‑tè vehe lamú xi‑tè. Tucu iá xì dèhe iin lamú, nicanicuahàn icúmí‑nê coo‑ne nùù nècuàchìmà.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Ñàyùcàndùá, nú sànì dàcácu Dèhemanì (Dios) mii‑nsiá, te sànì quee‑nsia libre, dandísá, libre dahuun icúmí‑nsiâ cundoo‑nsia.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Yùhù ináhî Abraham nduú yohòtéhè‑nsiá. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, vàchi có‑ndôo inì‑nsia xì ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Cuisì ñà‑ndùá sànì xinì nùù Yuamánìˊ nduá cachíˋ xì‑nsiá, te ducán stná mii‑nsiá, ñà‑ndùá nì inini‑nsia nùù yua‑nsiá, divi nduá quidá stná‑nsià.
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Nsiùhù, Abraham nì sanduu primeru yua‑nsí. Te nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú ndisa Abraham ni cúndúú yohòtéhè‑nsiá nì cùí, dandu icúmí‑nsiâ quida viì‑nsiá nacua nìsa quida nècuàchìmà sànaha. Doco vichi cuní‑nsià cahnì‑nsiá yùhù, mate palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá, te nduú stná mà palabra nì inini nùù Dios. Cunaha‑nsiá ni‑iin xichi cónì cùní Abraham quida‑ne nacua cuní mii‑nsiá quida‑nsia xìˊ.
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 — ausente —
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Doco mii‑nsiá, nacua quidá yua‑nsiá, divi ducán quidá stná‑nsià. Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá: ―Nsiùhù, có‑ndùú‑nsí dèhe ndahví. Mindaa Yua‑nsí iá, te divi nduú Dios.
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Nú Dios ni cúndúú yua‑nsiá nì cùí, dandu icúmí‑nsiâ cuu ini‑nsià sàhí, vàchi nùù mii‑yá nì quei vàxi. Màdì yùhù nì nácání mií inì quixi, còó. Divi mii‑yá nì techuun‑xí vàxi.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 Te ¿índù chuun mà cùì mànìhì inì‑nsia ñà‑ndùá cachíˋ xì‑nsiá? Pues divi sàhà‑ñá mà cúndéé inì‑nsia cunindisá‑nsiá palabra xi.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Vàchi divi ñà‑malu nduú yua‑nsiá, te nacua cudíì ini quisì mà quida quini‑sì, divi ducán stná mii‑nsiá, cudíì stná inì‑nsia quida‑nsia ducán. Dècuèndè tiempu chicá antes cudíì inì‑si dacahní stnahá‑si nèhivì. Mà nunca tùha‑sì quida‑sì ni‑iñàha nduú ñà‑ndáà, vàchi còò ni‑iin palabra vàha nihnú inì‑si. Te na cáhàn tnùhù‑sí, (màsà ndúlócô‑ndà), vàchi ducání tnuhu ini anima‑si. Tnuhu‑sí, te yua ñá‑tnùhù nduú‑si.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Te yùhù, sàhà‑ñá cachíˋ xì‑nsiá ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì, ñàyùcàndùá có‑xìníndísâ‑nsiá yùhù.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Te nú iá cuàchi nì quide cahan‑nsiá, dandu ¿índù chuun có‑càchí claru‑nsiàñà? Doco te nú ñà‑ndáà nduá cachíˋ xì‑nsiá, dandu xiñuhu cunindisá‑nsiá yùhù.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Nsidaa ana nduú nèhivì xí Dios, cudíì ini‑nè cunini‑ne palabra vàxi nùù‑yá. Doco sàhà‑ñá có‑ndùú‑nsiá nèhivì xí‑yá, ñàyùcàndùá có‑ìníní‑nsiá palabra xi‑ya ―nì cachi Jesús.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Dandu nì càhàn tu nèhivì raza‑yà Judea xì‑yá, cachí‑nè: ―Ádi ñá‑ndâà nduá cachí‑nsì, iin nècuàchì samaritanu (sìquini) nduu‑ní, te iá stná iin ñà‑malu anima‑ní.
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 Dandu nì cachi‑yà xì‑né: ―Còò ñà‑malu anímè. (Na cáhìn xì‑nsiá), cuisì cuníˋ quee tnùñuhu xí Yuamánìˊ. Doco mii‑nsiá, cahíchì inì‑nsia yùhù.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Có‑nàndúquî nansa tavà nèhivì tnùñuhu xí mií, vàchi iá iin ana quida‑xi ñà‑jaàn, te mii‑yá nduú stná ana icúmí nsidandaà viì sàhà nsidaa chuun.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Palabra ndàcuisì nduá cachíˋ xì‑nsiá yohó: nú ni chívàha iin nèhivì ñà‑ndùá chináhì, dandu mà nunca sàà‑nè cui‑nè nicanicuahàn.
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 Dandu nì cachi nècuàchì raza‑yà Judea yucán: ―Vichi sànì cundaà ndisa ini‑nsì iá ñà‑malu anima‑ní, vàchi sànaha nì xìhì Abraham yucán, te nì xìhì stná nsidaa profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios. Doco mii‑ní cachí‑nî mà nunca sàà cui nèhivì chívàha xi ñà‑ndùá cachí‑nî.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 ¿A tuxí inì‑ní chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà Abraham? Vàchi còò gá ndómà, xì stná profeta nìsa cahàn cuenta xi Dios, sànì caxihì nsihi‑ne. ¿Ana divi nduu‑ní cahan‑ní?
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú mií ni cachíˋ ñà‑chicá ndiaíˋ, dandu, mà cúndiááˋ mà. Vàchi divi Yuamánìˊ nduú ana icúmí tavà xì tnùñuhu xí yùhù, mate mii‑yá nduú ana càhvì stná‑nsià, cachí‑nsià.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Doco mii‑nsiá, có‑ìnáhá‑nsiâyà; cuisì yùhù, ndisa, ináhî‑yà. Te nú ni cachíˋ có‑ìnáhî‑yà, dandu cunduu stnáì tè‑tnùhù nahi mii‑nsiá. Doco yùhù, ináhî mii‑yá, te chívàhi ñà‑ndùá cachí‑yà.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Xìì‑ndà Abraham mà, nì cudiì ini‑nè ñà‑nìhìtáhvì‑né cuni‑nè tiempu (quesaì ñuhìví yohó). Ñàyùcàndùá, contentu nì ndòo‑ne na ní cuu ndisa ñà‑jaàn.
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 Dandu nì cachi nèhivì mà xì‑yá: ―¡Mii‑ní, ni có‑xìcà‑ní ùì dico ùxìn cuìà, te ináhá‑nî Abraham cahan‑ní!
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cunaha‑nsiá, tàyóo Abraham, doco yùhù sà‑ìéˋ.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Ñàyùcàndùá nì dàtàcá nècuàchìmà yùù cuàhàn‑nè cahnì‑néyà nì cùí, doco nì quee dèhé‑yà veheñùhu ma nì chindaà‑yà mahì‑né cuàhàn‑yà.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.