João 4

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Quìvì yucán nì nducuahà gá nèhivì nchícùn xì Jesús. Te nì cuhiì stná‑nè. Doco màdì mii Jesús nì quìdá íì xì‑né, cuisì nècuàchì dacuahá‑yá nì quida iì xì‑né. Dècuèndè más gà nèhivì xí‑yá nì cuhiì nùù nèhivì nì quida iì Juan Bautista. Dandu nì xinitnùhu stná nècuàchì fariseu ñà‑cuàhà guá nèhivì nchícùn xì‑yá. Ñàyùcàndùá, na ní cundaà ini‑yà ñà‑sà‑ìnáhá nècuàchìmà ñà‑jaàn,
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 — ausente —
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 dandu nì quee‑ya ladu Judea mànuhù‑yá ladu Galilea, (mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá).
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Te ichì mà icúmí‑yâ yàha‑ya ladu Samaria.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Te xicá‑yá nì nasaa‑yà yatni iin ñuu tii nani Sicar. Te divi yucán nduú stná ñuhù ndé nìsa itnii José sànaha, vàchi ñuhù nì ndutahvì‑né nùù yua‑né Jacob nduá.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Te yucán iá stná pozo nìsa xichuún Jacob mà sànaha. Pues divi yuhù pozo mà nì sàcòo chii‑yá, vàchi caní ichì nì xìca‑ya, te xávî‑yà. Nahi càxíhúì nduá,
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 te sàcuàhàn nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá ñuu mà ñà‑cuiin‑ne ñà‑cutiacu‑nè. Dandu (nùù pozo mà) nì tnàtuu stná iin nècuàchì ñahà ladu Samaria mà ñà‑tavà‑né tècuìí. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Taxi tahvì‑ní iyuhu tècuìí cohi.
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Te nì cachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Doco mii‑ní, iin nècuàchì raza Judea nduu‑ní. ¿Índù chuun xícàn‑ní tècuìí coho‑ní nùù yùhù? vàchi nsidaa nècuàchì ñuù‑ní, indéhe úhì‑nè nsiùhù tè‑ndùú nècuàchì Samaria yohó.
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Ndahví‑nî, vàchi có‑cùndáà inì‑ní nansa quidá Dios, dacútâhvì‑yá tnùmanì xí‑yá nùù nèhivì; ni có‑ìnáhá stná‑ní ana divi nduú yùhù ana xícàn xì tècuìí nùù‑ní. Vàchi nú ni cúndáà inì‑ní, dandu càcàn tàhvì‑ní nùí, te dacútâhvìˊ mii‑ní tècuìí cutiacu ndiaha‑ní.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá: ―Señor, còò ni‑iñàha nihi‑ní tavà‑ní tècuìí yohó, vàchi cunú ñuhú‑te. ¿Nansa cui tavà‑ní tècuìí cutiacu ndiahí?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Cunaha‑ní, pozo yohó nduú ndé nìsa xihi xìì‑ndà Jacob, mii‑né xì nsidaa dèhe‑ne xì quisì xí‑né, dandu nì nacoo‑neà nùù nsiùhù. ¿Te mii‑ní, a chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà mà cahan‑ní?
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú ni cohó nèhivì tècuìí pozo yohó, dandu tucutu icúmí‑nê cui‑nè tècuìí después.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Doco nú ni cohó‑né tècuìí dacútâhvì yùhù‑nè, dandu mà nunca cui gà‑nète nicanicuahàn. Vàchi ducán quea na ian ñuhú tècuìí ini‑nè, te ndéà ndiaha‑té dècuèndè nìhìtáhvì‑né vida ndiaha nicanicuahàn.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Dandu nì cachi nècuàchì ñahà mà: ―Señor, taxi‑ní tècuìí mà cohi ñà‑màsà cúí guè tècuìí, te màsà quíxí guè yohó taví‑te.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cuahán‑nî cana‑ní iì‑ní quixi‑nsia.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còò iì yùhù. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá cachí‑nî còò iì‑ní,
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 vàchi ùhùn xichi sànì nandàhà‑ní, te nì sate tnahá‑nsiá. Te tiàa iá xì‑ní vichi, màdì iì‑ní nduú‑né. Ñà‑jaàn ndisa nì cachi ndàà‑ní.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Vichi sànì cundaà inì, na iin nèhivì cáhàn cuenta xi Dios nduu‑ní, señor.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Doco estilu xi xìì‑nsí nduá cahvi‑nsí Dios dìnì yucù jaàn; doco mii‑nsiá, còó. Ñuu‑nsià Jerusalén nduú lugar ndé ndiá ìcà‑ndà cahvi‑nda Dios, cachí mii‑nsiá.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Señora, cunindisa‑ní yùhù: vàxi iin quìvì, dandu màdì cuisì dìnì yucù jaàn, ni màdì cuisì ñuu Jerusalén cùhùn‑nsià cahvi‑nsiá Yua‑nda Dios.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Mii‑nsiá, có‑ìnáhá ndisá‑nsiá ana divi cahvi‑nsiá. Doco nsiùhù, ináhá vâha‑nsi ana cahvi‑nsí, vàchi cuisì nsiùhù tè‑ndùú nècuàchì raza Judea icúmí xí palabra nansa càcu anima nèhivì.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Cunaha‑ní, vàxi iin quìvì, dandu nèhivì cuní cahvi ndisa xi Dios, inì‑ni anima‑nè icúmí‑nê cahvi‑néyà, te cahvi stná‑nèyà nacua cachí palabra ndàcuisì xí‑yá, vàchi ducán cuní‑yà quida‑ne na cahvi‑néyà. Te vichi sànì sàà stná quìvì quida‑ne ducán.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Vàchi mii espíritu ndiaha nduú Dios. Ñàyùcàndùá, nú cuàhàn‑ndà cahvi‑ndayá, dandu inì‑ni anima‑ndà icúmí‑ndá cahvi‑ndayá; te icúmí‑ndá cahvi stná‑ndàyá cuisì nacua cachí palabra ndàcuisì xí‑yá ―nì cachi Jesús.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Dandu nì cachi nècuàchì ñahà mà: ―Yùhù ináhî quixi mii‑yá ana nduú Mesías, divi mii‑yá nani Cristu. Te nú sànì quesaa‑yà, dandu cachitnùhu‑ya xì nèhivì nsidaa ñà‑ndùú ñà‑ndáà.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Yùhù ana cáhàn xì‑ní vichi, divi nduú mii‑yá.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Daaní, cáhàn va‑ya xì nècuàchì yucán, te nì cansiaa tu nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì ndulocó‑nè, cónì cúndáà ini‑nè índù chuun ndatnúhú‑yâ xì nècuàchì ñahà mà. Doco cónì xícàn tnùhù‑né nùù‑yá índù chuun cáhàn‑yà xì‑né, ni cónì ndácàtnùhù‑né nùù‑yá índù palabra cachí‑yà xì‑né.
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Dandu nècuàchì ñahà mà, nì nacoo‑ne yoo xi‑ne mànuhù‑né ini ñuu mà, te nì càhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Naha‑nsià cúhùn‑ndà cundehè‑nsiá iin tiàa iá yucán, vàchi nì nacani‑ne xìˊ nsidaa ñà‑ndùá nì quide vida xi. ¿Amádi mii‑yá nduú Cristu (ndiatu‑nda)?
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 Ñàyùcàndùá, nì ndecoyo cuàhà nèhivì ñuu yucán vàxi‑ne ndé iá Jesús,
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 vàchi iá ìì‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì sacundahví nècuàchì dàcuàhá‑yá mà nùù‑yá, cachí‑nè: ―Maestro, cuxi‑ní iyuhu.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Sà‑ìcúmî ñà‑cutiacuì mate có‑cùndáà inì‑nsia índù iñàha nduá.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Dandu nì ndatnuhu nècuàchì dacuahá‑yá iin‑ne xì inga‑nè, cachí‑nè: ―¿A vihi‑ni nì quixi iin nèhivì nihí xi ñà‑ndùá cuxi‑ya cahan‑nsiá?
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―Còó. Ñà‑ìtiácú yùhù nduú ñà‑quide cumplir nacua nì cachi mii‑yá nì techuun‑xí vàxi. Cuníˋ dansihí chuun ndiaha nì sàha‑ya yùhù. Te ñà‑jaàn nduá itiácuì.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 (Ináhî) cachí‑nsià cumánì gá cùmì yòò, dandu ndanchito cosecha. Doco yùhù cachíˋ xì‑nsiá, cundehè‑nsiá (nadaa nèhivì ndoó ñuhìví), vàchi nahi cosecha xínduu stná‑nè, te sà‑ìá ndanchitoa. Te na quidá nèhivì chuun ndiaha xí cosecha mà, pues ñà‑nìhì ñanìtnaha‑ne vida ndiaha nicanicuahàn nduá. Dandu después, icúmí‑nê nìhì‑né ñà‑vàha xi‑ne, te cudiì gá ini‑nè, mii‑né xì stná nèhivì nì chihi stná xì (palabra primeru).
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 — ausente —
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Te ñà‑jaàn nduú nahi dichu cachí: “Diín nèhivì chihí, te diín nèhivì ndaníhí xí cosecha”.
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Yùhù nì techuín mii‑nsiá ñà‑quida‑nsia iin chuun (ndiaha ñà‑chindee‑nsiá nèhivì nìhì‑né vida ndiaha, na ian) ndanihi‑nsia cosecha. Doco màdì mii‑nsiá nduú ana nì dàquésáhá xí chuun ma; còó, diín nèhivì nduú ana nì caquidachuún primeru, dandu después nì quìhvi stná mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Cunaha‑nsiá, cuàhà nèhivì ñuu tii ladu Samaria mà nì xinindisa‑xi‑yá, vàchi nì xinindisá‑né palabra nì cachi nècuàchì ñahà mà ñà‑nì nacani‑ya xì‑né nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ne vida xi‑ne.
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ñàyùcàndùá na ní quesaa nsidaa‑né ndé iá‑yà, dandu nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑nì còó chii gá‑yà ñuu‑nè; te sàhájàn nì ìa ga‑yà ùì gà quìvì.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Dandu cuàhà gá stná nèhivì nì xinindisa‑xi‑yá, vàchi nì inini‑ne nì càhàn mii‑yá.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Ñàyùcàndùá, nì cacachi‑nè xì nècuàchì ñahà mà: ―Vichi màdì cuisì sàhà ñà‑ndùá nì cachì‑ní nì xìníndísâ‑nsí; còó, vàchi vichi sànì inini stná‑nsì mii‑yá na cáhàn‑yà palabra xi‑ya, ñàyùcàndùá sànì cundaà ini‑nsì ñà‑divi mii‑yá nduú ana dacácu xi nèhivì ñuhìví; meru Cristu nduú‑yá ―nì cachi‑nè.
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Daaní, nì nsihi nì ìa Jesús ñuu yucán ùì quìvì, dandu nì naquihin‑ya ichì mànuhù‑yá ladu Galilea.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Te mii‑yá nduú ana nì cachi ñà‑có‑quìdáñúhú nèhivì iin tiàa cáhàn cuenta xi Dios nú nduú‑né iin nècuàchì ñuu‑nè.
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Daaní, na ní nasaa‑yà ladu Galilea mà, nì cudiì ini nècuàchì ladu yucán sàhà‑yá, vàchi nì sàhàn stná‑nè ñuu Jerusalén quìvì nì ìa vicò, te nì xini stná‑nè nsidaa milagru nì quida‑ya yucán.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Daaní, nì nasaa stná‑yà ñuu tii Caná iá ladu mà, divi ñuu ndé nì quida‑ya milagru xì tècuìí uun nì nanduu‑tè ndutè vídì sì‑uva. Te yucán nì quesaa stná iin nèhivì xí gobiernu nì quixi ñuu Capernaum, vàchi iá iin dèhe‑ne cuhí.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Te nì xinitnùhu‑ne sànì nsiaa tu Jesús nì sàhàn‑yà ladu Judea. Ñàyùcàndùá vàxi‑ne nchícùn‑nèyà, te nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma cúhùn‑yà xì‑né ñuu‑nè, te dandúvàha‑ya dèhe‑ne, vàchi sàcùcáhví‑te.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 Doco nì cachi Jesús xì‑né: ―Mii‑nsiá, nú màsà quídé iin milagru fuerte cundehè‑nsiá, mà sáà‑nsià cunindisá‑nsiá.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Doco nì cachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Señor, cúhùn‑ndà vehi por favor, còtó cui dèhi.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Vàtùni nùhù‑ní, vàchi cuàhàn nduvàha dèhe‑ní. Dandu nì xinindisá nècuàchìmà palabra nì cachi‑yà xì‑né, ñàyùcàndùá mànuhù‑né vehe‑ne.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Te na sá‑ìtúú‑né nasaa‑nè, nì ndacùhun tnahá‑né xì itnii peón xi‑ne nihi‑xi razón vàxi, te nì cachì‑te: ―Sàcuàhàn nduvàha dèhe‑ní.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 Dandu nì xìcàn tnùhù‑né índù hora nì quesaha nì nchìco cuèhè. Te nì cachì‑te: ―Icu, nahi càhiin nì nchìco ini‑vè.
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Ñàyùcàndùá, nì cundaà ini‑nè, divi hora nì càhàn‑nè xì Jesús nì sanduamà, divi hora nì cachi‑yà xì‑né ñà‑cuàhàn nduvàha dèhe‑ne. Ñàyùcàndùá, nì xinindisá‑néyà, mii‑né xì nsidaa stná nèhivì vehe‑ne.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Cunaha‑nsiá, milagru yohó nduú milagru ùì nì quida‑ya na ní nasaa‑yà ladu Galilea nì sàhàn‑yà ñuu Judea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.