João 4
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB
1 Quìvì yucán nì nducuahà gá nèhivì nchícùn xì Jesús. Te nì cuhiì stná‑nè. Doco màdì mii Jesús nì quìdá íì xì‑né, cuisì nècuàchì dacuahá‑yá nì quida iì xì‑né. Dècuèndè más gà nèhivì xí‑yá nì cuhiì nùù nèhivì nì quida iì Juan Bautista. Dandu nì xinitnùhu stná nècuàchì fariseu ñà‑cuàhà guá nèhivì nchícùn xì‑yá. Ñàyùcàndùá, na ní cundaà ini‑yà ñà‑sà‑ìnáhá nècuàchìmà ñà‑jaàn,
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 dandu nì quee‑ya ladu Judea mànuhù‑yá ladu Galilea, (mii‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá).
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Te ichì mà icúmí‑yâ yàha‑ya ladu Samaria.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Te xicá‑yá nì nasaa‑yà yatni iin ñuu tii nani Sicar. Te divi yucán nduú stná ñuhù ndé nìsa itnii José sànaha, vàchi ñuhù nì ndutahvì‑né nùù yua‑né Jacob nduá.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Te yucán iá stná pozo nìsa xichuún Jacob mà sànaha. Pues divi yuhù pozo mà nì sàcòo chii‑yá, vàchi caní ichì nì xìca‑ya, te xávî‑yà. Nahi càxíhúì nduá,
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 te sàcuàhàn nsidaa nècuàchì dacuahá‑yá ñuu mà ñà‑cuiin‑ne ñà‑cutiacu‑nè. Dandu (nùù pozo mà) nì tnàtuu stná iin nècuàchì ñahà ladu Samaria mà ñà‑tavà‑né tècuìí. Te nì cachi‑yà xì‑né: ―Taxi tahvì‑ní iyuhu tècuìí cohi.
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Te nì cachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Doco mii‑ní, iin nècuàchì raza Judea nduu‑ní. ¿Índù chuun xícàn‑ní tècuìí coho‑ní nùù yùhù? vàchi nsidaa nècuàchì ñuù‑ní, indéhe úhì‑nè nsiùhù tè‑ndùú nècuàchì Samaria yohó.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Ndahví‑nî, vàchi có‑cùndáà inì‑ní nansa quidá Dios, dacútâhvì‑yá tnùmanì xí‑yá nùù nèhivì; ni có‑ìnáhá stná‑ní ana divi nduú yùhù ana xícàn xì tècuìí nùù‑ní. Vàchi nú ni cúndáà inì‑ní, dandu càcàn tàhvì‑ní nùí, te dacútâhvìˊ mii‑ní tècuìí cutiacu ndiaha‑ní.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Dandu nì cachi‑nè xì‑yá: ―Señor, còò ni‑iñàha nihi‑ní tavà‑ní tècuìí yohó, vàchi cunú ñuhú‑te. ¿Nansa cui tavà‑ní tècuìí cutiacu ndiahí?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Cunaha‑ní, pozo yohó nduú ndé nìsa xihi xìì‑ndà Jacob, mii‑né xì nsidaa dèhe‑ne xì quisì xí‑né, dandu nì nacoo‑neà nùù nsiùhù. ¿Te mii‑ní, a chicá ndiaá‑nî nùù xìì‑ndà mà cahan‑ní?
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Nú ni cohó nèhivì tècuìí pozo yohó, dandu tucutu icúmí‑nê cui‑nè tècuìí después.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Doco nú ni cohó‑né tècuìí dacútâhvì yùhù‑nè, dandu mà nunca cui gà‑nète nicanicuahàn. Vàchi ducán quea na ian ñuhú tècuìí ini‑nè, te ndéà ndiaha‑té dècuèndè nìhìtáhvì‑né vida ndiaha nicanicuahàn.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Dandu nì cachi nècuàchì ñahà mà: ―Señor, taxi‑ní tècuìí mà cohi ñà‑màsà cúí guè tècuìí, te màsà quíxí guè yohó taví‑te.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Cuahán‑nî cana‑ní iì‑ní quixi‑nsia.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Còò iì yùhù. Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Ñà‑ndáà nduá cachí‑nî còò iì‑ní,
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 vàchi ùhùn xichi sànì nandàhà‑ní, te nì sate tnahá‑nsiá. Te tiàa iá xì‑ní vichi, màdì iì‑ní nduú‑né. Ñà‑jaàn ndisa nì cachi ndàà‑ní.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Dandu nì cachi nècuàchìmà: ―Vichi sànì cundaà inì, na iin nèhivì cáhàn cuenta xi Dios nduu‑ní, señor.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Doco estilu xi xìì‑nsí nduá cahvi‑nsí Dios dìnì yucù jaàn; doco mii‑nsiá, còó. Ñuu‑nsià Jerusalén nduú lugar ndé ndiá ìcà‑ndà cahvi‑nda Dios, cachí mii‑nsiá.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Señora, cunindisa‑ní yùhù: vàxi iin quìvì, dandu màdì cuisì dìnì yucù jaàn, ni màdì cuisì ñuu Jerusalén cùhùn‑nsià cahvi‑nsiá Yua‑nda Dios.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mii‑nsiá, có‑ìnáhá ndisá‑nsiá ana divi cahvi‑nsiá. Doco nsiùhù, ináhá vâha‑nsi ana cahvi‑nsí, vàchi cuisì nsiùhù tè‑ndùú nècuàchì raza Judea icúmí xí palabra nansa càcu anima nèhivì.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Cunaha‑ní, vàxi iin quìvì, dandu nèhivì cuní cahvi ndisa xi Dios, inì‑ni anima‑nè icúmí‑nê cahvi‑néyà, te cahvi stná‑nèyà nacua cachí palabra ndàcuisì xí‑yá, vàchi ducán cuní‑yà quida‑ne na cahvi‑néyà. Te vichi sànì sàà stná quìvì quida‑ne ducán.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Vàchi mii espíritu ndiaha nduú Dios. Ñàyùcàndùá, nú cuàhàn‑ndà cahvi‑ndayá, dandu inì‑ni anima‑ndà icúmí‑ndá cahvi‑ndayá; te icúmí‑ndá cahvi stná‑ndàyá cuisì nacua cachí palabra ndàcuisì xí‑yá ―nì cachi Jesús.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Dandu nì cachi nècuàchì ñahà mà: ―Yùhù ináhî quixi mii‑yá ana nduú Mesías, divi mii‑yá nani Cristu. Te nú sànì quesaa‑yà, dandu cachitnùhu‑ya xì nèhivì nsidaa ñà‑ndùú ñà‑ndáà.
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Yùhù ana cáhàn xì‑ní vichi, divi nduú mii‑yá.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Daaní, cáhàn va‑ya xì nècuàchì yucán, te nì cansiaa tu nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì ndulocó‑nè, cónì cúndáà ini‑nè índù chuun ndatnúhú‑yâ xì nècuàchì ñahà mà. Doco cónì xícàn tnùhù‑né nùù‑yá índù chuun cáhàn‑yà xì‑né, ni cónì ndácàtnùhù‑né nùù‑yá índù palabra cachí‑yà xì‑né.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Dandu nècuàchì ñahà mà, nì nacoo‑ne yoo xi‑ne mànuhù‑né ini ñuu mà, te nì càhàn‑nè xì nèhivì, cachí‑nè:
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 ―Naha‑nsià cúhùn‑ndà cundehè‑nsiá iin tiàa iá yucán, vàchi nì nacani‑ne xìˊ nsidaa ñà‑ndùá nì quide vida xi. ¿Amádi mii‑yá nduú Cristu (ndiatu‑nda)?
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ñàyùcàndùá, nì ndecoyo cuàhà nèhivì ñuu yucán vàxi‑ne ndé iá Jesús,
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 vàchi iá ìì‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì sacundahví nècuàchì dàcuàhá‑yá mà nùù‑yá, cachí‑nè: ―Maestro, cuxi‑ní iyuhu.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Doco nì cachi‑yà xì‑né: ―Sà‑ìcúmî ñà‑cutiacuì mate có‑cùndáà inì‑nsia índù iñàha nduá.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Dandu nì ndatnuhu nècuàchì dacuahá‑yá iin‑ne xì inga‑nè, cachí‑nè: ―¿A vihi‑ni nì quixi iin nèhivì nihí xi ñà‑ndùá cuxi‑ya cahan‑nsiá?
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Ñàyùcàndùá nì cachi‑yà xì‑né: ―Còó. Ñà‑ìtiácú yùhù nduú ñà‑quide cumplir nacua nì cachi mii‑yá nì techuun‑xí vàxi. Cuníˋ dansihí chuun ndiaha nì sàha‑ya yùhù. Te ñà‑jaàn nduá itiácuì.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 (Ináhî) cachí‑nsià cumánì gá cùmì yòò, dandu ndanchito cosecha. Doco yùhù cachíˋ xì‑nsiá, cundehè‑nsiá (nadaa nèhivì ndoó ñuhìví), vàchi nahi cosecha xínduu stná‑nè, te sà‑ìá ndanchitoa. Te na quidá nèhivì chuun ndiaha xí cosecha mà, pues ñà‑nìhì ñanìtnaha‑ne vida ndiaha nicanicuahàn nduá. Dandu después, icúmí‑nê nìhì‑né ñà‑vàha xi‑ne, te cudiì gá ini‑nè, mii‑né xì stná nèhivì nì chihi stná xì (palabra primeru).
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 — ausente —
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Te ñà‑jaàn nduú nahi dichu cachí: “Diín nèhivì chihí, te diín nèhivì ndaníhí xí cosecha”.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Yùhù nì techuín mii‑nsiá ñà‑quida‑nsia iin chuun (ndiaha ñà‑chindee‑nsiá nèhivì nìhì‑né vida ndiaha, na ian) ndanihi‑nsia cosecha. Doco màdì mii‑nsiá nduú ana nì dàquésáhá xí chuun ma; còó, diín nèhivì nduú ana nì caquidachuún primeru, dandu después nì quìhvi stná mii‑nsiá ―nì cachi Jesús.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Cunaha‑nsiá, cuàhà nèhivì ñuu tii ladu Samaria mà nì xinindisa‑xi‑yá, vàchi nì xinindisá‑né palabra nì cachi nècuàchì ñahà mà ñà‑nì nacani‑ya xì‑né nsidaa ñà‑ndùá nì quida‑ne vida xi‑ne.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ñàyùcàndùá na ní quesaa nsidaa‑né ndé iá‑yà, dandu nì sacundahví‑nè nùù‑yá ñà‑nì còó chii gá‑yà ñuu‑nè; te sàhájàn nì ìa ga‑yà ùì gà quìvì.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Dandu cuàhà gá stná nèhivì nì xinindisa‑xi‑yá, vàchi nì inini‑ne nì càhàn mii‑yá.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Ñàyùcàndùá, nì cacachi‑nè xì nècuàchì ñahà mà: ―Vichi màdì cuisì sàhà ñà‑ndùá nì cachì‑ní nì xìníndísâ‑nsí; còó, vàchi vichi sànì inini stná‑nsì mii‑yá na cáhàn‑yà palabra xi‑ya, ñàyùcàndùá sànì cundaà ini‑nsì ñà‑divi mii‑yá nduú ana dacácu xi nèhivì ñuhìví; meru Cristu nduú‑yá ―nì cachi‑nè.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Daaní, nì nsihi nì ìa Jesús ñuu yucán ùì quìvì, dandu nì naquihin‑ya ichì mànuhù‑yá ladu Galilea.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Te mii‑yá nduú ana nì cachi ñà‑có‑quìdáñúhú nèhivì iin tiàa cáhàn cuenta xi Dios nú nduú‑né iin nècuàchì ñuu‑nè.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Daaní, na ní nasaa‑yà ladu Galilea mà, nì cudiì ini nècuàchì ladu yucán sàhà‑yá, vàchi nì sàhàn stná‑nè ñuu Jerusalén quìvì nì ìa vicò, te nì xini stná‑nè nsidaa milagru nì quida‑ya yucán.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Daaní, nì nasaa stná‑yà ñuu tii Caná iá ladu mà, divi ñuu ndé nì quida‑ya milagru xì tècuìí uun nì nanduu‑tè ndutè vídì sì‑uva. Te yucán nì quesaa stná iin nèhivì xí gobiernu nì quixi ñuu Capernaum, vàchi iá iin dèhe‑ne cuhí.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Te nì xinitnùhu‑ne sànì nsiaa tu Jesús nì sàhàn‑yà ladu Judea. Ñàyùcàndùá vàxi‑ne nchícùn‑nèyà, te nì sacundahví‑nè nùù‑yá áma cúhùn‑yà xì‑né ñuu‑nè, te dandúvàha‑ya dèhe‑ne, vàchi sàcùcáhví‑te.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Doco nì cachi Jesús xì‑né: ―Mii‑nsiá, nú màsà quídé iin milagru fuerte cundehè‑nsiá, mà sáà‑nsià cunindisá‑nsiá.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Doco nì cachi nècuàchìmà xì‑yá: ―Señor, cúhùn‑ndà vehi por favor, còtó cui dèhi.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Dandu nì cachi Jesús xì‑né: ―Vàtùni nùhù‑ní, vàchi cuàhàn nduvàha dèhe‑ní. Dandu nì xinindisá nècuàchìmà palabra nì cachi‑yà xì‑né, ñàyùcàndùá mànuhù‑né vehe‑ne.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Te na sá‑ìtúú‑né nasaa‑nè, nì ndacùhun tnahá‑né xì itnii peón xi‑ne nihi‑xi razón vàxi, te nì cachì‑te: ―Sàcuàhàn nduvàha dèhe‑ní.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Dandu nì xìcàn tnùhù‑né índù hora nì quesaha nì nchìco cuèhè. Te nì cachì‑te: ―Icu, nahi càhiin nì nchìco ini‑vè.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Ñàyùcàndùá, nì cundaà ini‑nè, divi hora nì càhàn‑nè xì Jesús nì sanduamà, divi hora nì cachi‑yà xì‑né ñà‑cuàhàn nduvàha dèhe‑ne. Ñàyùcàndùá, nì xinindisá‑néyà, mii‑né xì nsidaa stná nèhivì vehe‑ne.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Cunaha‑nsiá, milagru yohó nduú milagru ùì nì quida‑ya na ní nasaa‑yà ladu Galilea nì sàhàn‑yà ñuu Judea.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.