João 18

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nì nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì quee‑ya cuàhàn‑yà nì yàha‑ya inga ladu yui Cedrón, cutnáhâ‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì yàha‑ya xì‑né mahì iin huertu iá yucán.
1 Depois dessas palavras, Jesus saiu com os seus discípulos para além da torrente de Cedron, onde havia um jardim, no qual entrou com os seus discípulos.
2 Doco tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, divi Judas, ináhá stná‑nè índù iá huertu mà, vàchi cuàhà xichi sáhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá yucán.
2 Judas, o traidor, conhecia também aquele lugar, porque Jesus ia freqüentemente para lá com os seus discípulos.
3 Ñàyùcàndùá, nì saca nècuàchìmà itnii soldadu, te nì nìhì stná‑nè itnii policía nùù dùtù xícusahnú xì nùù stná tè‑xínduu fariseu, te cuàhàn‑nè xì nsidaa tèmà ndé nduú huertu mà. Te nsidaa‑té, iníndáhá‑tê lámpara xì nù‑ñùhú xíxìn, xì stná càa dana nduú arma xi‑tè.
3 Tomou então Judas a coorte e os guardas de serviço dos pontífices e dos fariseus, e chegaram ali com lanternas, tochas e armas.
4 Daaní, Jesús, como ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá cuàhàn cuu xi‑yá, nì quee‑ya nì sànchìcùn‑yà tèmà, te nì cachi‑yà xì‑té: ―¿Ana divi nandúcú‑nsiâ?
4 Como Jesus soubesse tudo o que havia de lhe acontecer, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Te nì cachì‑te xi‑yá: ―Divi Jesús de Nazaret. Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Yùhù nduí. Te yucán iín stná Judas, cutnáhâ‑né xì nsidaa témà. Te divi Judas mà nduú ana nì dicò xì‑yá.
5 Responderam: A Jesus de Nazaré. Sou eu, disse-lhes. {Também Judas, o traidor, estava com eles.}
6 Daaní, na ní nsihi nì cachi‑yà: “Yùhù nduí”, dandu yàchì nì naxiconihí duma candúà‑te.
6 Quando lhes disse Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Dandu inga xichi nì cachi‑yà xì‑té: ―¿Ana divi nandúcú‑nsiâ? Te nì cacachì‑te: ―Divi Jesús de Nazaret.
7 Perguntou-lhes ele, pela segunda vez: A quem buscais? Disseram: A Jesus de Nazaré.
8 Dandu nì cachi‑yà: ―Sànì cachì xì‑nsiá, yùhù nduí. Ñàyùcàndùá, nú yùhù nchícùn‑nsià, nacoo‑nsia nèhivì xí yohó ni núhù‑nè.
8 Replicou Jesus: Já vos disse que sou eu. Se é, pois, a mim que buscais, deixai ir estes.
9 Ducán nì cachi‑yà xì‑té sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachi‑yà ñà‑còò ni‑iin nèhivì xí‑yá nì ndánúhú, ni‑iin nèhivì nì chitnùní ini Dios cunduu nèhivì xí‑yá, cónì ndáñúhú‑nê.
9 Assim se cumpriu a palavra que disse: Dos que me deste não perdi nenhum {Jo 17,12}.
10 Daaní, nì tavà Simón Pedro espada xi‑ne, te nì cani‑ne iin mozo xi dùtù cusáhnû, nì sahnde ìì‑né tùtnù nècuàchìmà ladu cuahá‑nè. Te Malco nani mozo mà.
10 Simão Pedro, que tinha uma espada, puxou dela e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha direita. {O servo chamava-se Malco.}
11 Doco nì cachi Jesús xì Pedro: ―Nachinacaà‑ní espada xi‑ní, vàchi yùhù, icúmî yàhi ñà‑ndùá nì chitnùní ini Yuamánìˊ cuu xí.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Enfia a tua espada na bainha! Não hei de beber eu o cálice que o Pai me deu?
12 Dandu capitán yucán, xì soldadu xi‑tè, xì stná policía yucán, nì catnii‑tèyá nì chicuhnì‑teyá.
12 Então a coorte, o tribuno e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o ataram.
13 Te nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá nùù nècuàchì nani Anás, vàchi dìdo dùtù cusáhnû cuìà yucán nduú‑né. Te Caifás nani dùtù cusahnu‑ma.
13 Conduziram-no primeiro a Anás, por ser sogro de Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano.
14 Te divi‑ne nduú ana nì càhàn xì nècuàchì raza‑nè Judea daa na ní cachi‑nè ñà‑xìñùhù cui iin tiàa sàhà nsidaa nèhivì ñuu‑nèmà.
14 Caifás fora quem dera aos judeus o conselho: Convém que um só homem morra em lugar do povo.
15 Daaní, chicá cahà‑xí ndé cuàhàn Jesús vàxi stná Simón Pedro xì inga stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te compañeru‑nèmà, ináhá‑nê dùtù cusáhnû. Ñàyùcàndùá, na ní dàyáha soldadu‑yà ini patiu vehe dùtù mà, dandu nì quìhvi stná inga‑nèmà.
15 Simão Pedro seguia Jesus, e mais outro discípulo. Este discípulo era conhecido do sumo sacerdote e entrou com Jesus no pátio da casa do sumo sacerdote,
16 Doco Pedro, nì ndòo‑ne nùù yehè patiu‑ni ma. Ñàyùcàndùá, vàxi tu compañeru‑nè ináhá xí dùtù mà, te nì càhàn‑nè xì ñahà chìì ndiaá yehè mà áma dáyâha stná‑ña Pedro.
16 porém Pedro ficou de fora, à porta. Mas o outro discípulo {que era conhecido do sumo sacerdote} saiu e falou à porteira, e esta deixou Pedro entrar.
17 Dandu nì cachì‑ña xì Pedro: ―¿Amádi mii stná‑ní nduu‑ní iin nècuàchì nchícùn xì Jesús? Te nì cachi‑nè: ―Còó.
17 A porteira perguntou a Pedro: Não és acaso também tu dos discípulos desse homem? Não o sou, respondeu ele.
18 Daaní, divi yucán itá stná mozo (xi dùtù mà) xì stná policía. Te nì xicùn‑té iin ñuhu tnùù ñà‑nadaà‑té, vàchi cúvìxin ga. Te yucán nì tnàtuu stná Pedro, iín‑né nadáà stná‑nè.
18 Os servos e os guardas acenderam um fogo, porque fazia frio, e se aqueciam. Com eles estava também Pedro, de pé, aquecendo-se.
19 Daaní, dùtù cusáhnû, nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhà nèhivì dacuahá‑yá xì sàhà stná palabra chináhá‑yànè.
19 O sumo sacerdote indagou de Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Yùhù, vate ní càhìn xì nsidaa nèhivì ini veheñùhu cuachi, te ini stná veheñùhu cahnú ndé siempre natácá nèhivì raza‑ndà Judea. Divi yucán nduú lugar ndé siempre nìsa dacuahí nèhivì. Còò ni‑iñàha ni chínáhá dèhíˋ.
20 Jesus respondeu-lhe: Falei publicamente ao mundo. Ensinei na sinagoga e no templo, onde se reúnem os judeus, e nada falei às ocultas.
21 Chicá vàha màsà ndácàtnùhù‑ní nùù mií; nùù nèhivì nì inini xi ñà‑ndùá nì cachì chicá vàha, vàchi mii‑né ináhá‑nê ñà‑ndùá nì cachì.
21 Por que me perguntas? Pergunta àqueles que ouviram o que lhes disse. Estes sabem o que ensinei.
22 Daaní, yatni ndé iín Jesús iín stná iin policía, te na ní cachi Jesús ducán, dandu nì cani‑tè nùù‑yá, cachí‑te: ―¿Índù chuun cáhàn‑ní xì dùtù ìì ducán?
22 A estas palavras, um dos guardas presentes deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que respondes ao sumo sacerdote?
23 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Nú cónì cáhàn viìˊ tuxi‑ní, dandu cachì‑ní xìˊ índù palabra cónì càchí viìˊ. Doco nú còò ni‑iñàha ni cáhàn quini, dandu có‑ìcúmí‑nî cani‑ní yùhù.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, prova-o, mas se falei bem, por que me bates?
24 Dandu nì dàyáha Anás mà‑yá cuàhàn‑yà ndahà dùtù cusáhnû nani Caifás. Te nuhní tnuu‑ya cuàhàn‑yà.
24 {Anás enviou-o preso ao sumo sacerdote Caifás.}
25 Doco Simón Pedro, iín stná‑nè nadáà‑né. Dandu nèhivì itá yucán, nì ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè: ―¿Amádi mii stná‑ní nduu‑ní nèhivì xí Jesús? Dandu nì nacuaà nècuàchìmà mii‑yá, cachí‑nè: ―Còó, màdì yúhù.
25 Simão Pedro estava lá se aquecendo. Perguntaram-lhe: Não és porventura, também tu, dos seus discípulos? Negou-o, dizendo: Não!
26 Daaní, nì càhàn inga mozo xi dùtù yucán, divi tnaha tiàa nì tàhndè tùtnù‑xí; te nì cachì‑te xi Pedro: ―¿Amádi mii‑ní nì xinì iá xì Jesús huertu yucán?
26 Disse-lhe um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro cortara a orelha: Não te vi eu com ele no horto?
27 Doco inga tu nì cachi‑nè: ―Còó. Daaní, divi momentu mà nì xito lehe.
27 Mas Pedro negou-o outra vez, e imediatamente o galo cantou.
28 Daaní, nì saca‑tèyá nì caquee‑tè xì‑yá nùù Caifás, cuàhàn‑te xi‑yá ndè vehe gobernador, te yucán nì dàyáha‑tèyá ini vehe. Iín váa gá nduá. Doco tè‑xínduu raza Judea mà, cónì cá‑quìhvi‑tè vehe yucán, vàchi nú ni quíhvi‑tè, dandu mà cóó ndoo ga‑nè (nacua cachí ley xi‑ne), te mà cóó gá permisu cuxi‑tè ñà‑ndùá xixí‑te na nduá vicò pascua mà.
28 Da casa de Caifás conduziram Jesus ao pretório. Era de manhã cedo. Mas os judeus não entraram no pretório, para não se contaminarem e poderem comer a Páscoa.
29 Dandu Pilatu, nì quee‑tè fuera vàxi‑tè ndé itá ana nì casaà mà, te nì cachì‑te: ―¿Ndíà nduá nì quida tiàa yohó, te sanícuàchi‑nsia sàhà‑né?
29 Saiu, por isso, Pilatos para ter com eles, e perguntou: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Dandu nì cacachì‑te xi Pilatu: ―Nú ni cúndúú‑né iin nècuàchì cónì quìdá cuàchi ni cuí, dandísá, mà cúndácá‑nsínè quixi nùù‑ní.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue a ti.
31 Dandu nì cachi Pilatu: ―Cundaca‑nsianè cuahán, te mii‑nsiá nsidandaà‑nsià sàhà‑né nacua cachí ley xi mii‑nsiá. Doco nì cacachi tè‑raza Judea mà: ―Ley (xi mii‑nsiá), có‑sâha ñà‑cahnì‑nsí iin ana iá falta xi.
31 Disse, então, Pilatos: Tomai-o e julgai-o vós mesmos segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: Não nos é permitido matar ninguém.
32 Ducán nì cacachì‑te sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu Jesús na ní cachi‑yà nansa icúmí‑yâ cui‑yà.
32 Assim se cumpria a palavra com a qual Jesus indicou de que gênero de morte havia de morrer {Mt 20,19}.
33 Daaní, nì nansìhvi Pilatu vehe‑tè, te nì cana‑tè Jesús, nì cachì‑te xi‑yá: ―Mii‑ní, ¿a ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní cahan‑ní?
33 Pilatos entrou no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―¿A mii‑ní nì nacani inì‑ní ndàcàtnùhù‑ní nùí ducán, te ò inga nèhivì nì cachi xì‑ní ducán?
34 Jesus respondeu: Dizes isso por ti mesmo, ou foram outros que to disseram de mim?
35 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá: ―Yùhù, có‑ndùí iin tè‑raza‑ní Judea. Divi nècuàchì ñuù‑ní xì dùtù xícusahnú nduú ana nì dàyáha xi‑ní ndahí. ¿Índù cuàchi nì quida‑ní?
35 Disse Pilatos: Acaso sou eu judeu? A tua nação e os sumos sacerdotes entregaram-te a mim. Que fizeste?
36 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Cunaha‑ní, ñuu ndé cusáhnûí, có‑ndùá ñuhìví yohó, vàchi nú ñuhìví yohó ni cúndúá, dandísá icúmí nèhivì‑xí cuidahan‑né yùhù nùù ana xiní ùhì xìˊ sàhà‑ñá màsà yáhi ndahà nècuàchì raza Judea ni cuí. Doco ñuu ndé cusáhnûí, tucu iáˋ, mà ndúdává xí ñuhìví yohó.
36 Respondeu Jesus: O meu Reino não é deste mundo. Se o meu Reino fosse deste mundo, os meus súditos certamente teriam pelejado para que eu não fosse entregue aos judeus. Mas o meu Reino não é deste mundo.
37 Ñàyùcàndùá, nì cachi tu Pilatu xì‑yá: ―¿Àsù nduú stná‑ní iin rey cusáhnû? Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá, divi rey nduí. Te divi sàhà‑ñá cachitnùhi xì nèhivì ñà‑ndùú palabra ndàcuisì, ñàyùcàndùá nì quesaì ñuhìví yohó. Te vichi nsidaa ana cudíì ini xì palabra ndàcuisì mà, divi nduú stná ana cudíì ini xì ñà‑ndùá cachíˋ.
37 Perguntou-lhe então Pilatos: És, portanto, rei? Respondeu Jesus: Sim, eu sou rei. É para dar testemunho da verdade que nasci e vim ao mundo. Todo o que é da verdade ouve a minha voz.
38 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá: ―¿Índù ñà‑ndisa nduú palabra ndàcuisì? Nansa nì dàndáà Pilatu ñà‑cui Jesús Daaní, nì nsihi nì cachi Pilatu ducán, dandu nì quee‑tè inga xichi nì càhàn‑te xi tè‑xínduu raza Judea, cachí‑te xi tèmà: ―Sànì càhìn xì nècuàchì yohó, te còò ni‑iin falta ndácùhin‑nè.
38 Disse-lhe Pilatos: Que é a verdade?... Falando isso, saiu de novo, foi ter com os judeus e disse-lhes: Não acho nele crime algum.
39 Doco estilu xi‑nsia nduá ñà‑dàñà iin tè‑ndiàdí cada nacává vicò pascua yohó. Ñàyùcàndùá, vichi ¿a cuní‑nsià dàñà nècuàchì yohó cachí nduú rey xi tè‑raza‑nsià Judea?
39 Mas é costume entre vós que pela Páscoa vos solte um preso. Quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Daaní, tucu tu nì càna fuerte nsidaa‑témà, cachí‑te: ―Còó, màdì nècuàchì jaàn cuní‑nsì dàñà. Barrabás chicá vàha ni dáñà ―nì cacachì‑te. Doco cunaha‑nsiá, iin tècuìhnà nduú Barrabás mà.
40 Então todos gritaram novamente e disseram: Não! A este não! Mas a Barrabás! {Barrabás era um salteador.}

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.