João 18

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nì nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì quee‑ya cuàhàn‑yà nì yàha‑ya inga ladu yui Cedrón, cutnáhâ‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì yàha‑ya xì‑né mahì iin huertu iá yucán.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Doco tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, divi Judas, ináhá stná‑nè índù iá huertu mà, vàchi cuàhà xichi sáhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá yucán.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Ñàyùcàndùá, nì saca nècuàchìmà itnii soldadu, te nì nìhì stná‑nè itnii policía nùù dùtù xícusahnú xì nùù stná tè‑xínduu fariseu, te cuàhàn‑nè xì nsidaa tèmà ndé nduú huertu mà. Te nsidaa‑té, iníndáhá‑tê lámpara xì nù‑ñùhú xíxìn, xì stná càa dana nduú arma xi‑tè.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Daaní, Jesús, como ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá cuàhàn cuu xi‑yá, nì quee‑ya nì sànchìcùn‑yà tèmà, te nì cachi‑yà xì‑té: ―¿Ana divi nandúcú‑nsiâ?
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Te nì cachì‑te xi‑yá: ―Divi Jesús de Nazaret. Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Yùhù nduí. Te yucán iín stná Judas, cutnáhâ‑né xì nsidaa témà. Te divi Judas mà nduú ana nì dicò xì‑yá.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Daaní, na ní nsihi nì cachi‑yà: “Yùhù nduí”, dandu yàchì nì naxiconihí duma candúà‑te.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Dandu inga xichi nì cachi‑yà xì‑té: ―¿Ana divi nandúcú‑nsiâ? Te nì cacachì‑te: ―Divi Jesús de Nazaret.
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Dandu nì cachi‑yà: ―Sànì cachì xì‑nsiá, yùhù nduí. Ñàyùcàndùá, nú yùhù nchícùn‑nsià, nacoo‑nsia nèhivì xí yohó ni núhù‑nè.
8 Jesus disse:
9 Ducán nì cachi‑yà xì‑té sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachi‑yà ñà‑còò ni‑iin nèhivì xí‑yá nì ndánúhú, ni‑iin nèhivì nì chitnùní ini Dios cunduu nèhivì xí‑yá, cónì ndáñúhú‑nê.
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Daaní, nì tavà Simón Pedro espada xi‑ne, te nì cani‑ne iin mozo xi dùtù cusáhnû, nì sahnde ìì‑né tùtnù nècuàchìmà ladu cuahá‑nè. Te Malco nani mozo mà.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Doco nì cachi Jesús xì Pedro: ―Nachinacaà‑ní espada xi‑ní, vàchi yùhù, icúmî yàhi ñà‑ndùá nì chitnùní ini Yuamánìˊ cuu xí.
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Dandu capitán yucán, xì soldadu xi‑tè, xì stná policía yucán, nì catnii‑tèyá nì chicuhnì‑teyá.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Te nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá nùù nècuàchì nani Anás, vàchi dìdo dùtù cusáhnû cuìà yucán nduú‑né. Te Caifás nani dùtù cusahnu‑ma.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Te divi‑ne nduú ana nì càhàn xì nècuàchì raza‑nè Judea daa na ní cachi‑nè ñà‑xìñùhù cui iin tiàa sàhà nsidaa nèhivì ñuu‑nèmà.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Daaní, chicá cahà‑xí ndé cuàhàn Jesús vàxi stná Simón Pedro xì inga stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te compañeru‑nèmà, ináhá‑nê dùtù cusáhnû. Ñàyùcàndùá, na ní dàyáha soldadu‑yà ini patiu vehe dùtù mà, dandu nì quìhvi stná inga‑nèmà.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Doco Pedro, nì ndòo‑ne nùù yehè patiu‑ni ma. Ñàyùcàndùá, vàxi tu compañeru‑nè ináhá xí dùtù mà, te nì càhàn‑nè xì ñahà chìì ndiaá yehè mà áma dáyâha stná‑ña Pedro.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Dandu nì cachì‑ña xì Pedro: ―¿Amádi mii stná‑ní nduu‑ní iin nècuàchì nchícùn xì Jesús? Te nì cachi‑nè: ―Còó.
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Daaní, divi yucán itá stná mozo (xi dùtù mà) xì stná policía. Te nì xicùn‑té iin ñuhu tnùù ñà‑nadaà‑té, vàchi cúvìxin ga. Te yucán nì tnàtuu stná Pedro, iín‑né nadáà stná‑nè.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Daaní, dùtù cusáhnû, nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhà nèhivì dacuahá‑yá xì sàhà stná palabra chináhá‑yànè.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Yùhù, vate ní càhìn xì nsidaa nèhivì ini veheñùhu cuachi, te ini stná veheñùhu cahnú ndé siempre natácá nèhivì raza‑ndà Judea. Divi yucán nduú lugar ndé siempre nìsa dacuahí nèhivì. Còò ni‑iñàha ni chínáhá dèhíˋ.
20 E Jesus respondeu:
21 Chicá vàha màsà ndácàtnùhù‑ní nùù mií; nùù nèhivì nì inini xi ñà‑ndùá nì cachì chicá vàha, vàchi mii‑né ináhá‑nê ñà‑ndùá nì cachì.
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Daaní, yatni ndé iín Jesús iín stná iin policía, te na ní cachi Jesús ducán, dandu nì cani‑tè nùù‑yá, cachí‑te: ―¿Índù chuun cáhàn‑ní xì dùtù ìì ducán?
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Nú cónì cáhàn viìˊ tuxi‑ní, dandu cachì‑ní xìˊ índù palabra cónì càchí viìˊ. Doco nú còò ni‑iñàha ni cáhàn quini, dandu có‑ìcúmí‑nî cani‑ní yùhù.
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Dandu nì dàyáha Anás mà‑yá cuàhàn‑yà ndahà dùtù cusáhnû nani Caifás. Te nuhní tnuu‑ya cuàhàn‑yà.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Doco Simón Pedro, iín stná‑nè nadáà‑né. Dandu nèhivì itá yucán, nì ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè: ―¿Amádi mii stná‑ní nduu‑ní nèhivì xí Jesús? Dandu nì nacuaà nècuàchìmà mii‑yá, cachí‑nè: ―Còó, màdì yúhù.
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Daaní, nì càhàn inga mozo xi dùtù yucán, divi tnaha tiàa nì tàhndè tùtnù‑xí; te nì cachì‑te xi Pedro: ―¿Amádi mii‑ní nì xinì iá xì Jesús huertu yucán?
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Doco inga tu nì cachi‑nè: ―Còó. Daaní, divi momentu mà nì xito lehe.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Daaní, nì saca‑tèyá nì caquee‑tè xì‑yá nùù Caifás, cuàhàn‑te xi‑yá ndè vehe gobernador, te yucán nì dàyáha‑tèyá ini vehe. Iín váa gá nduá. Doco tè‑xínduu raza Judea mà, cónì cá‑quìhvi‑tè vehe yucán, vàchi nú ni quíhvi‑tè, dandu mà cóó ndoo ga‑nè (nacua cachí ley xi‑ne), te mà cóó gá permisu cuxi‑tè ñà‑ndùá xixí‑te na nduá vicò pascua mà.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Dandu Pilatu, nì quee‑tè fuera vàxi‑tè ndé itá ana nì casaà mà, te nì cachì‑te: ―¿Ndíà nduá nì quida tiàa yohó, te sanícuàchi‑nsia sàhà‑né?
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Dandu nì cacachì‑te xi Pilatu: ―Nú ni cúndúú‑né iin nècuàchì cónì quìdá cuàchi ni cuí, dandísá, mà cúndácá‑nsínè quixi nùù‑ní.
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Dandu nì cachi Pilatu: ―Cundaca‑nsianè cuahán, te mii‑nsiá nsidandaà‑nsià sàhà‑né nacua cachí ley xi mii‑nsiá. Doco nì cacachi tè‑raza Judea mà: ―Ley (xi mii‑nsiá), có‑sâha ñà‑cahnì‑nsí iin ana iá falta xi.
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 Ducán nì cacachì‑te sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu Jesús na ní cachi‑yà nansa icúmí‑yâ cui‑yà.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Daaní, nì nansìhvi Pilatu vehe‑tè, te nì cana‑tè Jesús, nì cachì‑te xi‑yá: ―Mii‑ní, ¿a ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní cahan‑ní?
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―¿A mii‑ní nì nacani inì‑ní ndàcàtnùhù‑ní nùí ducán, te ò inga nèhivì nì cachi xì‑ní ducán?
34 Jesus respondeu:
35 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá: ―Yùhù, có‑ndùí iin tè‑raza‑ní Judea. Divi nècuàchì ñuù‑ní xì dùtù xícusahnú nduú ana nì dàyáha xi‑ní ndahí. ¿Índù cuàchi nì quida‑ní?
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Cunaha‑ní, ñuu ndé cusáhnûí, có‑ndùá ñuhìví yohó, vàchi nú ñuhìví yohó ni cúndúá, dandísá icúmí nèhivì‑xí cuidahan‑né yùhù nùù ana xiní ùhì xìˊ sàhà‑ñá màsà yáhi ndahà nècuàchì raza Judea ni cuí. Doco ñuu ndé cusáhnûí, tucu iáˋ, mà ndúdává xí ñuhìví yohó.
36 Jesus respondeu:
37 Ñàyùcàndùá, nì cachi tu Pilatu xì‑yá: ―¿Àsù nduú stná‑ní iin rey cusáhnû? Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá, divi rey nduí. Te divi sàhà‑ñá cachitnùhi xì nèhivì ñà‑ndùú palabra ndàcuisì, ñàyùcàndùá nì quesaì ñuhìví yohó. Te vichi nsidaa ana cudíì ini xì palabra ndàcuisì mà, divi nduú stná ana cudíì ini xì ñà‑ndùá cachíˋ.
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá: ―¿Índù ñà‑ndisa nduú palabra ndàcuisì? Nansa nì dàndáà Pilatu ñà‑cui Jesús Daaní, nì nsihi nì cachi Pilatu ducán, dandu nì quee‑tè inga xichi nì càhàn‑te xi tè‑xínduu raza Judea, cachí‑te xi tèmà: ―Sànì càhìn xì nècuàchì yohó, te còò ni‑iin falta ndácùhin‑nè.
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Doco estilu xi‑nsia nduá ñà‑dàñà iin tè‑ndiàdí cada nacává vicò pascua yohó. Ñàyùcàndùá, vichi ¿a cuní‑nsià dàñà nècuàchì yohó cachí nduú rey xi tè‑raza‑nsià Judea?
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Daaní, tucu tu nì càna fuerte nsidaa‑témà, cachí‑te: ―Còó, màdì nècuàchì jaàn cuní‑nsì dàñà. Barrabás chicá vàha ni dáñà ―nì cacachì‑te. Doco cunaha‑nsiá, iin tècuìhnà nduú Barrabás mà.
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.