João 18

New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nì nsihi nì cachi‑yà ducán, dandu nì quee‑ya cuàhàn‑yà nì yàha‑ya inga ladu yui Cedrón, cutnáhâ‑yá xì nècuàchì dacuahá‑yá. Te nì yàha‑ya xì‑né mahì iin huertu iá yucán.
1 Tendo Jesus dito estas palavras, saiu juntamente com seus discípulos para o outro lado do ribeiro Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Doco tiàa cuàhàn cahin xì‑yá, divi Judas, ináhá stná‑nè índù iá huertu mà, vàchi cuàhà xichi sáhàn‑yà xì nècuàchì dacuahá‑yá yucán.
2 E Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus ali estivera muitas vezes com seus discípulos.
3 Ñàyùcàndùá, nì saca nècuàchìmà itnii soldadu, te nì nìhì stná‑nè itnii policía nùù dùtù xícusahnú xì nùù stná tè‑xínduu fariseu, te cuàhàn‑nè xì nsidaa tèmà ndé nduú huertu mà. Te nsidaa‑té, iníndáhá‑tê lámpara xì nù‑ñùhú xíxìn, xì stná càa dana nduú arma xi‑tè.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e, dos principais sacerdotes e dos fariseus, alguns guardas, chegou a este lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Daaní, Jesús, como ináhá‑yâ nsidaa ñà‑ndùá cuàhàn cuu xi‑yá, nì quee‑ya nì sànchìcùn‑yà tèmà, te nì cachi‑yà xì‑té: ―¿Ana divi nandúcú‑nsiâ?
4 Sabendo, pois, Jesus todas as coisas que sobre ele haviam de vir, adiantou-se e perguntou-lhes: A quem buscais?
5 Te nì cachì‑te xi‑yá: ―Divi Jesús de Nazaret. Dandu nì cachi‑yà xì‑té: ―Yùhù nduí. Te yucán iín stná Judas, cutnáhâ‑né xì nsidaa témà. Te divi Judas mà nduú ana nì dicò xì‑yá.
5 Responderam-lhe: A Jesus, o Nazareno. Então, Jesus lhes disse: Sou eu. Ora, Judas, o traidor, estava também com eles.
6 Daaní, na ní nsihi nì cachi‑yà: “Yùhù nduí”, dandu yàchì nì naxiconihí duma candúà‑te.
6 Quando, pois, Jesus lhes disse: Sou eu, recuaram e caíram por terra.
7 Dandu inga xichi nì cachi‑yà xì‑té: ―¿Ana divi nandúcú‑nsiâ? Te nì cacachì‑te: ―Divi Jesús de Nazaret.
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: A quem buscais? Responderam: A Jesus, o Nazareno.
8 Dandu nì cachi‑yà: ―Sànì cachì xì‑nsiá, yùhù nduí. Ñàyùcàndùá, nú yùhù nchícùn‑nsià, nacoo‑nsia nèhivì xí yohó ni núhù‑nè.
8 Então, lhes disse Jesus: Já vos declarei que sou eu; se é a mim, pois, que buscais, deixai ir estes;
9 Ducán nì cachi‑yà xì‑té sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachi‑yà ñà‑còò ni‑iin nèhivì xí‑yá nì ndánúhú, ni‑iin nèhivì nì chitnùní ini Dios cunduu nèhivì xí‑yá, cónì ndáñúhú‑nê.
9 para se cumprir a palavra que dissera: Não perdi nenhum dos que me deste.
10 Daaní, nì tavà Simón Pedro espada xi‑ne, te nì cani‑ne iin mozo xi dùtù cusáhnû, nì sahnde ìì‑né tùtnù nècuàchìmà ladu cuahá‑nè. Te Malco nani mozo mà.
10 Então, Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita; e o nome do servo era Malco.
11 Doco nì cachi Jesús xì Pedro: ―Nachinacaà‑ní espada xi‑ní, vàchi yùhù, icúmî yàhi ñà‑ndùá nì chitnùní ini Yuamánìˊ cuu xí.
11 Mas Jesus disse a Pedro: Mete a espada na bainha; não beberei, porventura, o cálice que o Pai me deu?
12 Dandu capitán yucán, xì soldadu xi‑tè, xì stná policía yucán, nì catnii‑tèyá nì chicuhnì‑teyá.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus, manietaram-no
13 Te nì saca‑tèyá cuàhàn‑te xi‑yá nùù nècuàchì nani Anás, vàchi dìdo dùtù cusáhnû cuìà yucán nduú‑né. Te Caifás nani dùtù cusahnu‑ma.
13 e o conduziram primeiramente a Anás; pois era sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Te divi‑ne nduú ana nì càhàn xì nècuàchì raza‑nè Judea daa na ní cachi‑nè ñà‑xìñùhù cui iin tiàa sàhà nsidaa nèhivì ñuu‑nèmà.
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Daaní, chicá cahà‑xí ndé cuàhàn Jesús vàxi stná Simón Pedro xì inga stná nècuàchì dacuahá‑yá. Te compañeru‑nèmà, ináhá‑nê dùtù cusáhnû. Ñàyùcàndùá, na ní dàyáha soldadu‑yà ini patiu vehe dùtù mà, dandu nì quìhvi stná inga‑nèmà.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam a Jesus. Sendo este discípulo conhecido do sumo sacerdote, entrou para o pátio deste com Jesus.
16 Doco Pedro, nì ndòo‑ne nùù yehè patiu‑ni ma. Ñàyùcàndùá, vàxi tu compañeru‑nè ináhá xí dùtù mà, te nì càhàn‑nè xì ñahà chìì ndiaá yehè mà áma dáyâha stná‑ña Pedro.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. Saindo, pois, o outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, falou com a encarregada da porta e levou a Pedro para dentro.
17 Dandu nì cachì‑ña xì Pedro: ―¿Amádi mii stná‑ní nduu‑ní iin nècuàchì nchícùn xì Jesús? Te nì cachi‑nè: ―Còó.
17 Então, a criada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: Não és tu também um dos discípulos deste homem? Não sou, respondeu ele.
18 Daaní, divi yucán itá stná mozo (xi dùtù mà) xì stná policía. Te nì xicùn‑té iin ñuhu tnùù ñà‑nadaà‑té, vàchi cúvìxin ga. Te yucán nì tnàtuu stná Pedro, iín‑né nadáà stná‑nè.
18 Ora, os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido um braseiro, por causa do frio, e aquentavam-se. Pedro estava no meio deles, aquentando-se também.
19 Daaní, dùtù cusáhnû, nì ndàcàtnùhù‑né nùù‑yá sàhà nèhivì dacuahá‑yá xì sàhà stná palabra chináhá‑yànè.
19 Então, o sumo sacerdote interrogou a Jesus acerca dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 Ñàyùcàndùá, nì cachi‑yà xì‑né: ―Yùhù, vate ní càhìn xì nsidaa nèhivì ini veheñùhu cuachi, te ini stná veheñùhu cahnú ndé siempre natácá nèhivì raza‑ndà Judea. Divi yucán nduú lugar ndé siempre nìsa dacuahí nèhivì. Còò ni‑iñàha ni chínáhá dèhíˋ.
20 Declarou-lhe Jesus: Eu tenho falado francamente ao mundo; ensinei continuamente tanto nas sinagogas como no templo, onde todos os judeus se reúnem, e nada disse em oculto.
21 Chicá vàha màsà ndácàtnùhù‑ní nùù mií; nùù nèhivì nì inini xi ñà‑ndùá nì cachì chicá vàha, vàchi mii‑né ináhá‑nê ñà‑ndùá nì cachì.
21 Por que me interrogas? Pergunta aos que ouviram o que lhes falei; bem sabem eles o que eu disse.
22 Daaní, yatni ndé iín Jesús iín stná iin policía, te na ní cachi Jesús ducán, dandu nì cani‑tè nùù‑yá, cachí‑te: ―¿Índù chuun cáhàn‑ní xì dùtù ìì ducán?
22 Dizendo ele isto, um dos guardas que ali estavam deu uma bofetada em Jesus, dizendo: É assim que falas ao sumo sacerdote?
23 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Nú cónì cáhàn viìˊ tuxi‑ní, dandu cachì‑ní xìˊ índù palabra cónì càchí viìˊ. Doco nú còò ni‑iñàha ni cáhàn quini, dandu có‑ìcúmí‑nî cani‑ní yùhù.
23 Replicou-lhe Jesus: Se falei mal, dá testemunho do mal; mas, se falei bem, por que me feres?
24 Dandu nì dàyáha Anás mà‑yá cuàhàn‑yà ndahà dùtù cusáhnû nani Caifás. Te nuhní tnuu‑ya cuàhàn‑yà.
24 Então, Anás o enviou, manietado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Doco Simón Pedro, iín stná‑nè nadáà‑né. Dandu nèhivì itá yucán, nì ndàcàtnùhù‑né nùù nècuàchìmà, cachí‑nè: ―¿Amádi mii stná‑ní nduu‑ní nèhivì xí Jesús? Dandu nì nacuaà nècuàchìmà mii‑yá, cachí‑nè: ―Còó, màdì yúhù.
25 Lá estava Simão Pedro, aquentando-se. Perguntaram-lhe, pois: És tu, porventura, um dos discípulos dele? Ele negou e disse: Não sou.
26 Daaní, nì càhàn inga mozo xi dùtù yucán, divi tnaha tiàa nì tàhndè tùtnù‑xí; te nì cachì‑te xi Pedro: ―¿Amádi mii‑ní nì xinì iá xì Jesús huertu yucán?
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: Não te vi eu no jardim com ele?
27 Doco inga tu nì cachi‑nè: ―Còó. Daaní, divi momentu mà nì xito lehe.
27 De novo, Pedro o negou, e, no mesmo instante, cantou o galo.
28 Daaní, nì saca‑tèyá nì caquee‑tè xì‑yá nùù Caifás, cuàhàn‑te xi‑yá ndè vehe gobernador, te yucán nì dàyáha‑tèyá ini vehe. Iín váa gá nduá. Doco tè‑xínduu raza Judea mà, cónì cá‑quìhvi‑tè vehe yucán, vàchi nú ni quíhvi‑tè, dandu mà cóó ndoo ga‑nè (nacua cachí ley xi‑ne), te mà cóó gá permisu cuxi‑tè ñà‑ndùá xixí‑te na nduá vicò pascua mà.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no pretório para não se contaminarem, mas poderem comer a Páscoa.
29 Dandu Pilatu, nì quee‑tè fuera vàxi‑tè ndé itá ana nì casaà mà, te nì cachì‑te: ―¿Ndíà nduá nì quida tiàa yohó, te sanícuàchi‑nsia sàhà‑né?
29 Então, Pilatos saiu para lhes falar e lhes disse: Que acusação trazeis contra este homem?
30 Dandu nì cacachì‑te xi Pilatu: ―Nú ni cúndúú‑né iin nècuàchì cónì quìdá cuàchi ni cuí, dandísá, mà cúndácá‑nsínè quixi nùù‑ní.
30 Responderam-lhe: Se este não fosse malfeitor, não to entregaríamos.
31 Dandu nì cachi Pilatu: ―Cundaca‑nsianè cuahán, te mii‑nsiá nsidandaà‑nsià sàhà‑né nacua cachí ley xi mii‑nsiá. Doco nì cacachi tè‑raza Judea mà: ―Ley (xi mii‑nsiá), có‑sâha ñà‑cahnì‑nsí iin ana iá falta xi.
31 Replicou-lhes, pois, Pilatos: Tomai-o vós outros e julgai-o segundo a vossa lei. Responderam-lhe os judeus: A nós não nos é lícito matar ninguém;
32 Ducán nì cacachì‑te sàhà‑ñá ni cuú ndisa ñà‑ndùá nì cachitnùhu Jesús na ní cachi‑yà nansa icúmí‑yâ cui‑yà.
32 para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando o modo por que havia de morrer.
33 Daaní, nì nansìhvi Pilatu vehe‑tè, te nì cana‑tè Jesús, nì cachì‑te xi‑yá: ―Mii‑ní, ¿a ndísá rey xi nècuàchì raza Judea nduu‑ní cahan‑ní?
33 Tornou Pilatos a entrar no pretório, chamou Jesus e perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus?
34 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―¿A mii‑ní nì nacani inì‑ní ndàcàtnùhù‑ní nùí ducán, te ò inga nèhivì nì cachi xì‑ní ducán?
34 Respondeu Jesus: Vem de ti mesmo esta pergunta ou to disseram outros a meu respeito?
35 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá: ―Yùhù, có‑ndùí iin tè‑raza‑ní Judea. Divi nècuàchì ñuù‑ní xì dùtù xícusahnú nduú ana nì dàyáha xi‑ní ndahí. ¿Índù cuàchi nì quida‑ní?
35 Replicou Pilatos: Porventura, sou judeu? A tua própria gente e os principais sacerdotes é que te entregaram a mim. Que fizeste?
36 Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Cunaha‑ní, ñuu ndé cusáhnûí, có‑ndùá ñuhìví yohó, vàchi nú ñuhìví yohó ni cúndúá, dandísá icúmí nèhivì‑xí cuidahan‑né yùhù nùù ana xiní ùhì xìˊ sàhà‑ñá màsà yáhi ndahà nècuàchì raza Judea ni cuí. Doco ñuu ndé cusáhnûí, tucu iáˋ, mà ndúdává xí ñuhìví yohó.
36 Respondeu Jesus: O meu reino não é deste mundo. Se o meu reino fosse deste mundo, os meus ministros se empenhariam por mim, para que não fosse eu entregue aos judeus; mas agora o meu reino não é daqui.
37 Ñàyùcàndùá, nì cachi tu Pilatu xì‑yá: ―¿Àsù nduú stná‑ní iin rey cusáhnû? Dandu nì cachi Jesús xì‑té: ―Nacua cachí‑nî, divi ducán nduá, divi rey nduí. Te divi sàhà‑ñá cachitnùhi xì nèhivì ñà‑ndùú palabra ndàcuisì, ñàyùcàndùá nì quesaì ñuhìví yohó. Te vichi nsidaa ana cudíì ini xì palabra ndàcuisì mà, divi nduú stná ana cudíì ini xì ñà‑ndùá cachíˋ.
37 Então, lhe disse Pilatos: Logo, tu és rei? Respondeu Jesus: Tu dizes que sou rei. Eu para isso nasci e para isso vim ao mundo, a fim de dar testemunho da verdade. Todo aquele que é da verdade ouve a minha voz.
38 Dandu nì cachi Pilatu xì‑yá: ―¿Índù ñà‑ndisa nduú palabra ndàcuisì? Nansa nì dàndáà Pilatu ñà‑cui Jesús Daaní, nì nsihi nì cachi Pilatu ducán, dandu nì quee‑tè inga xichi nì càhàn‑te xi tè‑xínduu raza Judea, cachí‑te xi tèmà: ―Sànì càhìn xì nècuàchì yohó, te còò ni‑iin falta ndácùhin‑nè.
38 Perguntou-lhe Pilatos: Que é a verdade? Tendo dito isto, voltou aos judeus e lhes disse: Eu não acho nele crime algum.
39 Doco estilu xi‑nsia nduá ñà‑dàñà iin tè‑ndiàdí cada nacává vicò pascua yohó. Ñàyùcàndùá, vichi ¿a cuní‑nsià dàñà nècuàchì yohó cachí nduú rey xi tè‑raza‑nsià Judea?
39 É costume entre vós que eu vos solte alguém por ocasião da Páscoa; quereis, pois, que vos solte o rei dos judeus?
40 Daaní, tucu tu nì càna fuerte nsidaa‑témà, cachí‑te: ―Còó, màdì nècuàchì jaàn cuní‑nsì dàñà. Barrabás chicá vàha ni dáñà ―nì cacachì‑te. Doco cunaha‑nsiá, iin tècuìhnà nduú Barrabás mà.
40 Então, gritaram todos, novamente: Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.