Atos 28
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Na ní nsihi nì càcu‑nsi nùù mar mà, dandu nì xinitnùhu‑nsi Malta nani ñuu yucán.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Te nèhivì ndoó yucán, nì quida manì‑né xì‑nsí nì chiñuhu‑nè iin ñuhu, te nì cachi‑nè xì‑nsí ñà‑nì tnátuu‑nsi nadaà‑nsí, vàchi cuún dàvì, te vìxin ga.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Ñàyùcàndùá nì nducu stná Pablo chii tutnù ìchí. Doco na meru daquée‑nènu mahì ñuhu mà, dandu nì quecunu iin còò dàná xínu‑sì nùù ñuhu, te nì tninùhu tnuu‑sì ndahà‑né.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ñàyùcàndùá, na ní caxini nècuàchì ñuu mà itácáá còò mà ndahà Pablo, nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Ádi té‑nì sahnì nduú tè‑jaàn, ñàyùcàndùá vichi icúmí‑tê danáà‑te sàhà‑té. Mate sánì càcu‑tè nùù mar, doco mà níhì‑té cutiacu gà‑te ―nì cachi‑nè.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Doco nì quidi Pablo ndahà‑né, te nì ndiachi còò mà mahì ñuhu. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì yucán, ndé ndiàtú úún‑né, vàchi tuxí ini‑nè cuàhàn xìun ndahà Pablo, ò nú coó, nanàá nàcasàn‑né cui‑nè. Doco caní tiempu ndiatú‑né indéhe‑né, te còò ni‑iñàha ni cuu‑xi nècuàchìmà. Iin‑ni iá‑nè. Ñàyùcàndùá, tucu nì nacani ini nèhivì mà, cachí‑nè: ―Ádi iin dios nduú nècuàchì jaàn.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 — ausente —
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Yatni yucán nduú ñuhù xí nècuàchì dandacú nùù ñuu mà; Publio nani‑né. Te nècuàchìmà, nì dàyáha‑ne nsiùhù vehe‑ne. Ùnì quìvì nì sandoo‑nsi yucán. Te cuàhà gá nì cunsìhi ini‑nè nsiùhù.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Te yucán iá stná yua‑né, indúhu‑né, sáhayocá‑nè, vàchi cuhí‑nè cuèhè daxìn. Dandu nì quìhvi Pablo ndé indúhu nècuàchìmà, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios, nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìquì nècuàchìmà, te ducán nì nduvàha‑ne.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Dandu después dava ga nècuàchì cuhí ndoó ñuu mà, nì caquixi stná‑nè, te nì nduvàha stná‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì cañúhu nècuàchì ñuu mà nsiùhù. Te na ní xìnu ùnì yòò ndoó‑nsí yucan, dandu nì nana‑nsi iin barcu cuàhàn‑nsì quihin tu‑nsi ichì nacaca‑nù xì‑nsí. Te nèhivì ñuu mà, nì sàhatahvì stná‑nè nsiùhù nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑nsí. Te barcu mà, iin yutnù nì ìa yucán inii tiempu vìxin nduú‑nu. Ñuu Alejandría nduú meru ñuù‑nu; te nùù‑nú itá muñecu nani Cástor xì Pólux. Pues divi barcu mà nduú yutnù nì nana‑nsi, te cuàhàn‑nsì.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 — ausente —
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 — ausente —
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Daaní, primeru nì sàà‑nsì ñuu Siracusa, te ùnì quìvì nì sandoo‑nsi yucán. Dandu nì caquee tu‑nsi, te duha duha nì càvà barcu xicá‑nu cuàhàn‑nu, te ducán nì sàà‑nu xi‑nsí ndè ñuu Regio. Dandu inga quìvì, te nì quesaha tú tàchì ladu. Ñàyùcàndùá, nì caquee tu‑nsi cuàhàn‑nsì. Te tìxi ùì quìvì nì sàà‑nsì iin ñuu nani Poteolos.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 — ausente —
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ñuu yucán nì ndacùhun tnahá‑nsí xì nècuàchì iin‑ni nchícùn stná xì Jesús, te nì xìcàn‑nè ñà‑ndòo‑nsi xì‑né iin ùsà quìvì. Dandu después nì quihin tu‑nsi ichì cuàhàn‑nsì carretera cuàhàn ñuu Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Daaní, ñuu Roma mà nì quee ga stná nèhivì xí Jesús vàxi‑ne, vàchi sànì xinitnùhu stná‑nè sàvàxi‑nsi. Dava‑ne, dècuèndè ñuu nani Yàhvi xi Apio nì quesaa‑nè, te dava ga‑nè cuisì ndéˋ ñuu tii nani ùnì Changaru nì quesaa‑nè (ñà‑ndacùhun tnahá‑né xì‑nsí.) Te na ní xini Pablo nècuàchìmà, nì naquimanì‑né Dios, te nì ndòo‑ne contentu.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Daaní, nì sàà nsidaa‑nsí ñuu Roma. Te capitán cutnáhâ xí‑nsî, nì quida‑ne entregar tiàa ndiaá‑nè, nì ndòo nècuàchìmà ndahà iin comandante. Doco Pablo, nì nìhì‑né permisu coo cuaán‑né, mii‑né xì stná iin soldadu cundiaa xì‑né.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Daaní, nì yàha ùnì quìvì, te nì nacana Pablo nècuàchì raza‑nè chicá idónuu nì sàà vehe‑ne. Te na sánì nataca nsidaa‑né, dandu nì cachi Pablo xì‑né: ―Ñánì, còò ni‑iñàha ni quidé dìquì nècuàchì ñuu‑ndà, te ni‑iin xichi cónì càhíchì stná inì estilu xi xìì‑ndà. Doco nì tnii nècuàchì raza‑ndà yùhù na iéˋ ñuu Jerusalén, te nì dàyáha‑ne yùhù ndahà tè‑romanu.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Te tè‑yùcán, nì xìcàn tnùhù váha‑tè nùí, dandu cuàhàn‑te daña‑té yùhù nì cùí, vàchi còò ni‑iñàha disáhà‑xí cuì. Doco nècuàchì raza‑ndà ndoó yucán, cónì cùní‑nè dàñí. Ñàyùcàndùá, fuerza nì xìquèn dayáha‑tè yùhù nùù rey cahnú César ñà‑nsidandaà tèmà sàhí. Doco ni‑iyuhu có‑ndùámà ñá‑cùníˋ daquée cuàchi dìquì nèhivì raza‑ndà; còó.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 — ausente —
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 ’Pues cunaha‑nsiá, iá ñà‑dìsáhà‑xí nì quide mii‑nsiá invitar cundehí‑nsià, te càhìn xì‑nsiá yohó, vàchi vichi ndisa sà‑ìá iin tnùndé ini ndiaha xí nècuàchì raza‑ndà Israel. Doco divi sàhà‑ñá (xiníndísê tnùndé ini ndiaha ma), ñàyùcàndùá nì sàì nì sàcùnuhni cadena yohó ―nì cachi Pablo.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì Pablo: ―Còó; còò ni‑iin carta ni quixí ladu Judea cáhàn sàhà‑ní, ni còò ni‑iin stná nècuàchì raza‑ndà nì quésáá daquée cuàchi‑xi dìquì‑ní.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Doco cachí‑nî xì‑nsí nansa iá ichì sàà, tuxí inì‑ní. Vàchi nsiùhù cuní‑nsì cundaà ini‑nsì, vàchi nsidanicuú lugar cáhàn ùhí nèhivì dìquì ichì mà ―nì cachi‑nè.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Daaní, nì saquin Pablo iin quìvì quixi tu nsidaa‑né. Te na ní sàà quìvì mà, cuàhà gá nèhivì nì casaà vehe Pablo. Ñàyùcàndùá, ndè dàtnàà, xì ndè nì cuaà dahuun nì ndòo‑ne yucán, cáhàn Pablo xì‑né, datúi‑ne nansa iá ichì ndé dandacú Dios, te dansínuu ini‑nè nècuàchìmà nansa cachí ley xi Dios nì tiaa Moisés, xì nansa cuní cachi stná palabra nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Ducán nì quida‑ne, vàchi cuní‑nè dacúníndísâ‑né nècuàchìmà, te cahvi‑ne xì Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Daaní, na ní nsihamà, dandu dava nècuàchì iníní má, nì xinindisá‑né, te dava‑ne, còó.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Màdì iin‑ni ni xiníndísâ nsidaa‑né. Daaní después cuní‑nè nùhù‑nè. Doco na táñâha ga caquee‑ne, nì cachi Pablo xì‑né: ―Ndisa, ñà‑ndáà nduá nì cachi Espíritu Ìì xí Dios xì xìì‑ndà sànaha na ní dàcáhàn‑yà profeta nani Isaías, vàchi dohó nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 — ausente —
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 — ausente —
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Pues vichi cunaha‑nsiá, sànì nìhìtáhvì nèhivì nsidaa gá raza cunini stná‑nè razón ndiaha nansa càcu‑ne nùù‑yá. Te mii‑né, ndisa, icúmí‑nê cunsìhi ini‑ne cunini‑ne
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 ―nì cachi Pablo. Dandu nècuàchì raza Judea mà, nì caquee nsihi‑ne, te nì quesaha‑né ndatnúhú fuerte‑nè sàhà palabra mà.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Daaní, inii ùì cuìà nìsa ìa Pablo iin vehe renta (ñuu mà), te dayáha‑ne nsidaa nèhivì sáà nùù‑né,
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 cachítnùhu‑ne xì nècuàchìmà sàhà ichì ñuhìví ìì xí Dios, vàchi libre iá‑nè càhàn‑nè xì nsidaa nèhivì mà. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì dàcuàhá‑né nècuàchìmà sàhà Stoho‑ndà Jesucristu, còò iin ni sadí xì nùù‑né.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.