Atos 28
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs NAA
1 Na ní nsihi nì càcu‑nsi nùù mar mà, dandu nì xinitnùhu‑nsi Malta nani ñuu yucán.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Te nèhivì ndoó yucán, nì quida manì‑né xì‑nsí nì chiñuhu‑nè iin ñuhu, te nì cachi‑nè xì‑nsí ñà‑nì tnátuu‑nsi nadaà‑nsí, vàchi cuún dàvì, te vìxin ga.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ñàyùcàndùá nì nducu stná Pablo chii tutnù ìchí. Doco na meru daquée‑nènu mahì ñuhu mà, dandu nì quecunu iin còò dàná xínu‑sì nùù ñuhu, te nì tninùhu tnuu‑sì ndahà‑né.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 Ñàyùcàndùá, na ní caxini nècuàchì ñuu mà itácáá còò mà ndahà Pablo, nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Ádi té‑nì sahnì nduú tè‑jaàn, ñàyùcàndùá vichi icúmí‑tê danáà‑te sàhà‑té. Mate sánì càcu‑tè nùù mar, doco mà níhì‑té cutiacu gà‑te ―nì cachi‑nè.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Doco nì quidi Pablo ndahà‑né, te nì ndiachi còò mà mahì ñuhu. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì yucán, ndé ndiàtú úún‑né, vàchi tuxí ini‑nè cuàhàn xìun ndahà Pablo, ò nú coó, nanàá nàcasàn‑né cui‑nè. Doco caní tiempu ndiatú‑né indéhe‑né, te còò ni‑iñàha ni cuu‑xi nècuàchìmà. Iin‑ni iá‑nè. Ñàyùcàndùá, tucu nì nacani ini nèhivì mà, cachí‑nè: ―Ádi iin dios nduú nècuàchì jaàn.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 — ausente —
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 Yatni yucán nduú ñuhù xí nècuàchì dandacú nùù ñuu mà; Publio nani‑né. Te nècuàchìmà, nì dàyáha‑ne nsiùhù vehe‑ne. Ùnì quìvì nì sandoo‑nsi yucán. Te cuàhà gá nì cunsìhi ini‑nè nsiùhù.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 Te yucán iá stná yua‑né, indúhu‑né, sáhayocá‑nè, vàchi cuhí‑nè cuèhè daxìn. Dandu nì quìhvi Pablo ndé indúhu nècuàchìmà, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios, nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìquì nècuàchìmà, te ducán nì nduvàha‑ne.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Dandu después dava ga nècuàchì cuhí ndoó ñuu mà, nì caquixi stná‑nè, te nì nduvàha stná‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì cañúhu nècuàchì ñuu mà nsiùhù. Te na ní xìnu ùnì yòò ndoó‑nsí yucan, dandu nì nana‑nsi iin barcu cuàhàn‑nsì quihin tu‑nsi ichì nacaca‑nù xì‑nsí. Te nèhivì ñuu mà, nì sàhatahvì stná‑nè nsiùhù nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑nsí. Te barcu mà, iin yutnù nì ìa yucán inii tiempu vìxin nduú‑nu. Ñuu Alejandría nduú meru ñuù‑nu; te nùù‑nú itá muñecu nani Cástor xì Pólux. Pues divi barcu mà nduú yutnù nì nana‑nsi, te cuàhàn‑nsì.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 — ausente —
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 — ausente —
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Daaní, primeru nì sàà‑nsì ñuu Siracusa, te ùnì quìvì nì sandoo‑nsi yucán. Dandu nì caquee tu‑nsi, te duha duha nì càvà barcu xicá‑nu cuàhàn‑nu, te ducán nì sàà‑nu xi‑nsí ndè ñuu Regio. Dandu inga quìvì, te nì quesaha tú tàchì ladu. Ñàyùcàndùá, nì caquee tu‑nsi cuàhàn‑nsì. Te tìxi ùì quìvì nì sàà‑nsì iin ñuu nani Poteolos.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 — ausente —
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Ñuu yucán nì ndacùhun tnahá‑nsí xì nècuàchì iin‑ni nchícùn stná xì Jesús, te nì xìcàn‑nè ñà‑ndòo‑nsi xì‑né iin ùsà quìvì. Dandu después nì quihin tu‑nsi ichì cuàhàn‑nsì carretera cuàhàn ñuu Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Daaní, ñuu Roma mà nì quee ga stná nèhivì xí Jesús vàxi‑ne, vàchi sànì xinitnùhu stná‑nè sàvàxi‑nsi. Dava‑ne, dècuèndè ñuu nani Yàhvi xi Apio nì quesaa‑nè, te dava ga‑nè cuisì ndéˋ ñuu tii nani ùnì Changaru nì quesaa‑nè (ñà‑ndacùhun tnahá‑né xì‑nsí.) Te na ní xini Pablo nècuàchìmà, nì naquimanì‑né Dios, te nì ndòo‑ne contentu.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 Daaní, nì sàà nsidaa‑nsí ñuu Roma. Te capitán cutnáhâ xí‑nsî, nì quida‑ne entregar tiàa ndiaá‑nè, nì ndòo nècuàchìmà ndahà iin comandante. Doco Pablo, nì nìhì‑né permisu coo cuaán‑né, mii‑né xì stná iin soldadu cundiaa xì‑né.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Daaní, nì yàha ùnì quìvì, te nì nacana Pablo nècuàchì raza‑nè chicá idónuu nì sàà vehe‑ne. Te na sánì nataca nsidaa‑né, dandu nì cachi Pablo xì‑né: ―Ñánì, còò ni‑iñàha ni quidé dìquì nècuàchì ñuu‑ndà, te ni‑iin xichi cónì càhíchì stná inì estilu xi xìì‑ndà. Doco nì tnii nècuàchì raza‑ndà yùhù na iéˋ ñuu Jerusalén, te nì dàyáha‑ne yùhù ndahà tè‑romanu.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 Te tè‑yùcán, nì xìcàn tnùhù váha‑tè nùí, dandu cuàhàn‑te daña‑té yùhù nì cùí, vàchi còò ni‑iñàha disáhà‑xí cuì. Doco nècuàchì raza‑ndà ndoó yucán, cónì cùní‑nè dàñí. Ñàyùcàndùá, fuerza nì xìquèn dayáha‑tè yùhù nùù rey cahnú César ñà‑nsidandaà tèmà sàhí. Doco ni‑iyuhu có‑ndùámà ñá‑cùníˋ daquée cuàchi dìquì nèhivì raza‑ndà; còó.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 — ausente —
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 ’Pues cunaha‑nsiá, iá ñà‑dìsáhà‑xí nì quide mii‑nsiá invitar cundehí‑nsià, te càhìn xì‑nsiá yohó, vàchi vichi ndisa sà‑ìá iin tnùndé ini ndiaha xí nècuàchì raza‑ndà Israel. Doco divi sàhà‑ñá (xiníndísê tnùndé ini ndiaha ma), ñàyùcàndùá nì sàì nì sàcùnuhni cadena yohó ―nì cachi Pablo.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì Pablo: ―Còó; còò ni‑iin carta ni quixí ladu Judea cáhàn sàhà‑ní, ni còò ni‑iin stná nècuàchì raza‑ndà nì quésáá daquée cuàchi‑xi dìquì‑ní.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 Doco cachí‑nî xì‑nsí nansa iá ichì sàà, tuxí inì‑ní. Vàchi nsiùhù cuní‑nsì cundaà ini‑nsì, vàchi nsidanicuú lugar cáhàn ùhí nèhivì dìquì ichì mà ―nì cachi‑nè.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 Daaní, nì saquin Pablo iin quìvì quixi tu nsidaa‑né. Te na ní sàà quìvì mà, cuàhà gá nèhivì nì casaà vehe Pablo. Ñàyùcàndùá, ndè dàtnàà, xì ndè nì cuaà dahuun nì ndòo‑ne yucán, cáhàn Pablo xì‑né, datúi‑ne nansa iá ichì ndé dandacú Dios, te dansínuu ini‑nè nècuàchìmà nansa cachí ley xi Dios nì tiaa Moisés, xì nansa cuní cachi stná palabra nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Ducán nì quida‑ne, vàchi cuní‑nè dacúníndísâ‑né nècuàchìmà, te cahvi‑ne xì Jesús.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 Daaní, na ní nsihamà, dandu dava nècuàchì iníní má, nì xinindisá‑né, te dava‑ne, còó.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Màdì iin‑ni ni xiníndísâ nsidaa‑né. Daaní después cuní‑nè nùhù‑nè. Doco na táñâha ga caquee‑ne, nì cachi Pablo xì‑né: ―Ndisa, ñà‑ndáà nduá nì cachi Espíritu Ìì xí Dios xì xìì‑ndà sànaha na ní dàcáhàn‑yà profeta nani Isaías, vàchi dohó nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 — ausente —
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 — ausente —
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Pues vichi cunaha‑nsiá, sànì nìhìtáhvì nèhivì nsidaa gá raza cunini stná‑nè razón ndiaha nansa càcu‑ne nùù‑yá. Te mii‑né, ndisa, icúmí‑nê cunsìhi ini‑ne cunini‑ne
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 ―nì cachi Pablo. Dandu nècuàchì raza Judea mà, nì caquee nsihi‑ne, te nì quesaha‑né ndatnúhú fuerte‑nè sàhà palabra mà.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 Daaní, inii ùì cuìà nìsa ìa Pablo iin vehe renta (ñuu mà), te dayáha‑ne nsidaa nèhivì sáà nùù‑né,
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 cachítnùhu‑ne xì nècuàchìmà sàhà ichì ñuhìví ìì xí Dios, vàchi libre iá‑nè càhàn‑nè xì nsidaa nèhivì mà. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì dàcuàhá‑né nècuàchìmà sàhà Stoho‑ndà Jesucristu, còò iin ni sadí xì nùù‑né.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.