Atos 28
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARC
1 Na ní nsihi nì càcu‑nsi nùù mar mà, dandu nì xinitnùhu‑nsi Malta nani ñuu yucán.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Te nèhivì ndoó yucán, nì quida manì‑né xì‑nsí nì chiñuhu‑nè iin ñuhu, te nì cachi‑nè xì‑nsí ñà‑nì tnátuu‑nsi nadaà‑nsí, vàchi cuún dàvì, te vìxin ga.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Ñàyùcàndùá nì nducu stná Pablo chii tutnù ìchí. Doco na meru daquée‑nènu mahì ñuhu mà, dandu nì quecunu iin còò dàná xínu‑sì nùù ñuhu, te nì tninùhu tnuu‑sì ndahà‑né.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Ñàyùcàndùá, na ní caxini nècuàchì ñuu mà itácáá còò mà ndahà Pablo, nì cachi‑nè iin‑ne xì inga‑nè: ―Ádi té‑nì sahnì nduú tè‑jaàn, ñàyùcàndùá vichi icúmí‑tê danáà‑te sàhà‑té. Mate sánì càcu‑tè nùù mar, doco mà níhì‑té cutiacu gà‑te ―nì cachi‑nè.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Doco nì quidi Pablo ndahà‑né, te nì ndiachi còò mà mahì ñuhu. Ñàyùcàndùá, nsidaa nèhivì yucán, ndé ndiàtú úún‑né, vàchi tuxí ini‑nè cuàhàn xìun ndahà Pablo, ò nú coó, nanàá nàcasàn‑né cui‑nè. Doco caní tiempu ndiatú‑né indéhe‑né, te còò ni‑iñàha ni cuu‑xi nècuàchìmà. Iin‑ni iá‑nè. Ñàyùcàndùá, tucu nì nacani ini nèhivì mà, cachí‑nè: ―Ádi iin dios nduú nècuàchì jaàn.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 — ausente —
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Yatni yucán nduú ñuhù xí nècuàchì dandacú nùù ñuu mà; Publio nani‑né. Te nècuàchìmà, nì dàyáha‑ne nsiùhù vehe‑ne. Ùnì quìvì nì sandoo‑nsi yucán. Te cuàhà gá nì cunsìhi ini‑nè nsiùhù.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Te yucán iá stná yua‑né, indúhu‑né, sáhayocá‑nè, vàchi cuhí‑nè cuèhè daxìn. Dandu nì quìhvi Pablo ndé indúhu nècuàchìmà, te nì xìcàn tàhvì‑né nùù Dios, nì chitàndòó‑né ndahà‑né dìquì nècuàchìmà, te ducán nì nduvàha‑ne.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Dandu después dava ga nècuàchì cuhí ndoó ñuu mà, nì caquixi stná‑nè, te nì nduvàha stná‑nè. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì cañúhu nècuàchì ñuu mà nsiùhù. Te na ní xìnu ùnì yòò ndoó‑nsí yucan, dandu nì nana‑nsi iin barcu cuàhàn‑nsì quihin tu‑nsi ichì nacaca‑nù xì‑nsí. Te nèhivì ñuu mà, nì sàhatahvì stná‑nè nsiùhù nsidaa ñà‑ndùá xiñuhu nùù‑nsí. Te barcu mà, iin yutnù nì ìa yucán inii tiempu vìxin nduú‑nu. Ñuu Alejandría nduú meru ñuù‑nu; te nùù‑nú itá muñecu nani Cástor xì Pólux. Pues divi barcu mà nduú yutnù nì nana‑nsi, te cuàhàn‑nsì.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 — ausente —
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 — ausente —
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Daaní, primeru nì sàà‑nsì ñuu Siracusa, te ùnì quìvì nì sandoo‑nsi yucán. Dandu nì caquee tu‑nsi, te duha duha nì càvà barcu xicá‑nu cuàhàn‑nu, te ducán nì sàà‑nu xi‑nsí ndè ñuu Regio. Dandu inga quìvì, te nì quesaha tú tàchì ladu. Ñàyùcàndùá, nì caquee tu‑nsi cuàhàn‑nsì. Te tìxi ùì quìvì nì sàà‑nsì iin ñuu nani Poteolos.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 — ausente —
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ñuu yucán nì ndacùhun tnahá‑nsí xì nècuàchì iin‑ni nchícùn stná xì Jesús, te nì xìcàn‑nè ñà‑ndòo‑nsi xì‑né iin ùsà quìvì. Dandu después nì quihin tu‑nsi ichì cuàhàn‑nsì carretera cuàhàn ñuu Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Daaní, ñuu Roma mà nì quee ga stná nèhivì xí Jesús vàxi‑ne, vàchi sànì xinitnùhu stná‑nè sàvàxi‑nsi. Dava‑ne, dècuèndè ñuu nani Yàhvi xi Apio nì quesaa‑nè, te dava ga‑nè cuisì ndéˋ ñuu tii nani ùnì Changaru nì quesaa‑nè (ñà‑ndacùhun tnahá‑né xì‑nsí.) Te na ní xini Pablo nècuàchìmà, nì naquimanì‑né Dios, te nì ndòo‑ne contentu.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Daaní, nì sàà nsidaa‑nsí ñuu Roma. Te capitán cutnáhâ xí‑nsî, nì quida‑ne entregar tiàa ndiaá‑nè, nì ndòo nècuàchìmà ndahà iin comandante. Doco Pablo, nì nìhì‑né permisu coo cuaán‑né, mii‑né xì stná iin soldadu cundiaa xì‑né.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Daaní, nì yàha ùnì quìvì, te nì nacana Pablo nècuàchì raza‑nè chicá idónuu nì sàà vehe‑ne. Te na sánì nataca nsidaa‑né, dandu nì cachi Pablo xì‑né: ―Ñánì, còò ni‑iñàha ni quidé dìquì nècuàchì ñuu‑ndà, te ni‑iin xichi cónì càhíchì stná inì estilu xi xìì‑ndà. Doco nì tnii nècuàchì raza‑ndà yùhù na iéˋ ñuu Jerusalén, te nì dàyáha‑ne yùhù ndahà tè‑romanu.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Te tè‑yùcán, nì xìcàn tnùhù váha‑tè nùí, dandu cuàhàn‑te daña‑té yùhù nì cùí, vàchi còò ni‑iñàha disáhà‑xí cuì. Doco nècuàchì raza‑ndà ndoó yucán, cónì cùní‑nè dàñí. Ñàyùcàndùá, fuerza nì xìquèn dayáha‑tè yùhù nùù rey cahnú César ñà‑nsidandaà tèmà sàhí. Doco ni‑iyuhu có‑ndùámà ñá‑cùníˋ daquée cuàchi dìquì nèhivì raza‑ndà; còó.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 — ausente —
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 ’Pues cunaha‑nsiá, iá ñà‑dìsáhà‑xí nì quide mii‑nsiá invitar cundehí‑nsià, te càhìn xì‑nsiá yohó, vàchi vichi ndisa sà‑ìá iin tnùndé ini ndiaha xí nècuàchì raza‑ndà Israel. Doco divi sàhà‑ñá (xiníndísê tnùndé ini ndiaha ma), ñàyùcàndùá nì sàì nì sàcùnuhni cadena yohó ―nì cachi Pablo.
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Dandu nì cacachi nècuàchìmà xì Pablo: ―Còó; còò ni‑iin carta ni quixí ladu Judea cáhàn sàhà‑ní, ni còò ni‑iin stná nècuàchì raza‑ndà nì quésáá daquée cuàchi‑xi dìquì‑ní.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Doco cachí‑nî xì‑nsí nansa iá ichì sàà, tuxí inì‑ní. Vàchi nsiùhù cuní‑nsì cundaà ini‑nsì, vàchi nsidanicuú lugar cáhàn ùhí nèhivì dìquì ichì mà ―nì cachi‑nè.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Daaní, nì saquin Pablo iin quìvì quixi tu nsidaa‑né. Te na ní sàà quìvì mà, cuàhà gá nèhivì nì casaà vehe Pablo. Ñàyùcàndùá, ndè dàtnàà, xì ndè nì cuaà dahuun nì ndòo‑ne yucán, cáhàn Pablo xì‑né, datúi‑ne nansa iá ichì ndé dandacú Dios, te dansínuu ini‑nè nècuàchìmà nansa cachí ley xi Dios nì tiaa Moisés, xì nansa cuní cachi stná palabra nì tiaa nècuàchì profeta sànaha. Ducán nì quida‑ne, vàchi cuní‑nè dacúníndísâ‑né nècuàchìmà, te cahvi‑ne xì Jesús.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Daaní, na ní nsihamà, dandu dava nècuàchì iníní má, nì xinindisá‑né, te dava‑ne, còó.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Màdì iin‑ni ni xiníndísâ nsidaa‑né. Daaní después cuní‑nè nùhù‑nè. Doco na táñâha ga caquee‑ne, nì cachi Pablo xì‑né: ―Ndisa, ñà‑ndáà nduá nì cachi Espíritu Ìì xí Dios xì xìì‑ndà sànaha na ní dàcáhàn‑yà profeta nani Isaías, vàchi dohó nì cachi‑yà xì nècuàchìmà:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 — ausente —
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Pues vichi cunaha‑nsiá, sànì nìhìtáhvì nèhivì nsidaa gá raza cunini stná‑nè razón ndiaha nansa càcu‑ne nùù‑yá. Te mii‑né, ndisa, icúmí‑nê cunsìhi ini‑ne cunini‑ne
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 ―nì cachi Pablo. Dandu nècuàchì raza Judea mà, nì caquee nsihi‑ne, te nì quesaha‑né ndatnúhú fuerte‑nè sàhà palabra mà.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Daaní, inii ùì cuìà nìsa ìa Pablo iin vehe renta (ñuu mà), te dayáha‑ne nsidaa nèhivì sáà nùù‑né,
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 cachítnùhu‑ne xì nècuàchìmà sàhà ichì ñuhìví ìì xí Dios, vàchi libre iá‑nè càhàn‑nè xì nsidaa nèhivì mà. Ñàyùcàndùá, cuàhà gá nì dàcuàhá‑né nècuàchìmà sàhà Stoho‑ndà Jesucristu, còò iin ni sadí xì nùù‑né.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.