Atos 23
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs VC
1 Dandu nì indehè váha Pablo nùù nsidaa nècuàchì Junta mà, te nì cachi‑nè: ―Ñánì, ndahà Dios iéˋ ñuhìví yohó, te quìvì vichi, còò ni‑iñàha dandohó gá xì anímè.
1 Paulo, fitando os olhos nos membros do conselho, disse: Irmãos, eu tenho procedido diante de Deus com toda a boa consciência ate o dia de hoje...
2 Doco dùtù cusáhnû yucán nani Ananías, nì dàndàcú‑né nùù tiàa itá yatni ndé iín Pablo ñà‑nì càní‑te yuhù‑né.
2 Mas Ananias, sumo sacerdote, mandou aos que estavam ao seu lado que lhe batessem na boca.
3 Dandu nì cachi Pablo xì dùtù mà: ―Cunaha‑ní, icúmí stná Dios cani‑ya mii‑ní iin castigu, ñà‑dànàní uun‑ní nduu‑ní nèhivì váha. ¿Amádi iá‑nî jaàn ñà‑cuàhàn‑ní nsidandaà‑ní chuun‑xi sàhà ley xi‑nda? Pues nú ducán, dandu ¿índù chuun nì dàndàcù‑ní nùù‑té ñà‑nì càní‑te yùhù? vàchi có‑sâha ley xi‑nda (cani stnaha‑nda) ―nì cachi Pablo.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá também a ti, hipócrita! Tu estás aí assentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Dandu nècuàchì xí‑ita yatni yucán, nì cachi‑nè xì Pablo: ―¿Índù chuun cánàhá‑nî xì ndómà, vàchi dùtù cusáhnû iá nùù Dios ndùù‑ndà?
4 Os assistentes disseram: Tu injurias o sumo sacerdote de Deus.
5 Dandu nì cachi Pablo: ―Ñánì, cónì cúndáà inì nduú ndómà dùtù cusáhnû. Vàchi cachí libru ìì: “Màsà cánàhá‑ndà dìquì nècuàchì nihí chuun ñuu‑ndà” ―nì cachi‑nè.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que é o sumo sacerdote. Pois está escrito: Não falarás mal do príncipe do teu povo {Ex 22,28}.
6 Dandu nì indehè Pablo nùù nècuàchì Junta mà, te nì xini‑nè, dava‑ne, nècuàchì saduceu nduú‑né, te dava ga‑nè, nècuàchì fariseu nduú‑né. Ñàyùcàndùá, ndee ní càhàn Pablo, nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchìmà: ―Ñánì, nècuàchì fariseu nduú stná yùhù; vàchi yué, divi fariseu nì sanduu stná‑nè. Te divi sàhà‑ñá xiníndísê iá tnùndé ini natiacu‑ndà nú nì xìhì‑ndà, ñàyùcàndùá sanícuàchi nèhivì sàhí vichi.
6 Paulo sabia que uma parte do Sinédrio era de saduceus e a outra de fariseus e disse em alta voz.: Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Por causa da minha esperança na ressurreição dos mortos é que sou julgado.
7 Na ní nsihi nì cachi‑nè ducán, dandu nì quesaha nècuàchì fariseu mà nì nàá stnahá‑né xì nècuàchì saduceu mà. Dècuèndè nì tàhndè dava‑ne, vàchi tucu tucu xínacani ini‑nè.
7 Ao dizer ele estas palavras, houve uma discussão entre os fariseus e os saduceus, e dividiu-se a assembléia.
8 Vàchi nsidaa nècuàchì saduceu mà, có‑xìníndísâ‑né ñà‑ìcúmí‑ndá natiacu‑ndà, ni còò ángel, ni còò stná anima‑ndà, cachí‑nè. Doco nècuàchì fariseu, ndisa, xiníndísâ‑né nsidaámà.
8 {Pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus admitem uma e outra coisa.}
9 Ñàyùcàndùá, yáha ga nì cucuahà sàhámà, te fuerte nì càna nsidaa‑né. Dava maestru nduú fariseu, nì ndacuìta stná‑nè, cáhàn fuerte‑nè, cachí‑nè: ―Còó, nuá nùù nsiùhù, còò falta xi nècuàchì yohó. Vihini ñà‑ndáà ndùá iin ángel nì cachi xì‑né iñàha, te ò iin espíritu xi Dios nì càhàn xì‑né. Ñàyùcàndùá (cuidadu ni cúndóó‑ndá) còtó Dios nàá stnàhà xì‑ndà ―nì cachi‑nè.
9 Originou-se, então, grande vozearia. Levantaram-se alguns escribas dos fariseus e contestaram ruidosamente: Não achamos mal algum neste homem. {Quem sabe} se não lhe falou algum espírito ou um anjo...
10 Dandu yáha ga nì cucuahà gá náâ stnahá nèhivì mà, ndè yúhî comandante mà vihini cuàhàn‑nè danácuèhè dahuun‑ne Pablo. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑né ni tnátuu soldadu, te fuerza nì tavà‑té Pablo nùù nècuàchì yucán, nì nacuaca‑tèné mànuhù‑té xí‑nê ndè vehe cahnú‑te.
10 A discussão fazia-se sempre mais violenta. O tribuno temeu que Paulo fosse despedaçado por eles e mandou aos soldados que descessem, o tirassem do meio deles e o levassem para a cidadela.
11 Daaní, nì cuñaà quìvì yucán. Dandu nì dàcùní Stoho‑ndà Señor Pablo mii‑yá. Yatni iín‑yá, cáhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―Màsà cúhúún inì‑ní, Pablo, vàchi nacua sànì càhàn‑ní sàhí ñuu Jerusalén yohó, ducán icúmí‑nî càhàn stná‑ní sàhí ndè ñuu Roma.
11 Na noite seguinte, apareceu-lhe o Senhor e lhe disse: Coragem! Deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa também que o dês em Roma.
12 Na ní tùinuù inga quìvì, dandu dava tè‑raza Judea mà, nì candatnuhu‑té nì chinaha‑té Dios, cachí‑te: ―Mà cúxí‑ndá, ni mà cóhó‑ndá tècuìí ndè cachi cahnì‑ndà Pablo, te nú coó, ni sáà Dios cahnì‑yándô.
12 Quando amanheceu, coligaram-se alguns judeus e juraram com imprecações não comer nem beber nada, enquanto não matassem Paulo.
13 Cunaha‑ní, tiàa nì candatnuhu ducán, yáha ùì dico nì sanduu‑tè.
13 Eram mais de quarenta as pessoas que fizeram essa conjuração.
14 Ñàyùcàndùá, nì caquee‑tè cuàhàn‑te nùù dùtù xícusahnú ndoó cutnáhâ xí nècuàchì sahnú xídandacú, te nì cacachì‑te xi‑né: ―Nsiùhù, sànì chinaha‑nsí Dios ñà‑mà cúxí gá‑nsì ndè cachi cahnì‑nsí Pablo, te nú coó, ni cuí‑nsì quida‑ya.
14 Foram apresentar-se aos sumos sacerdotes e aos cidadãos, dizendo: Juramos solenemente nada comer enquanto não matarmos Paulo.
15 Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá xì nsidaa dava ga nècuàchì dandacú, càcàn‑nsià favor nùù comandante coronel, cachi‑nsià xì‑né ñà‑cùní‑nsià ndàcàtnùhù gá‑nsià nùù Pablo, te sàhájàn nduá cuní‑nsià quixi‑ne tnaa, cundaca‑ne Pablo quixi nùù‑nsiá. Dandu nsiùhù, cuàhàn‑nsì cuita tùha‑nsi ichì cahnì‑nsínè ―nì cachi tè‑raza Judea mà.
15 Vós, pois, ide com o conselho requerer do tribuno que o conduza à vossa presença, como se houvésseis de investigar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo durante o trajeto.
16 Doco yucán nìsa ìa iin sobrinu xi Pablo, iin dèhe cùha‑ne, te nì xinitnùhu stná‑te nansa cuàhàn tiàa cuahà mà quida‑tè, cundiatu dèhé‑tené. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn tèchii ma vehe cahnú soldadu, te nì quìhvi‑tè nì cachitnùhu‑tè xì Pablo.
16 Mas um filho da irmã de Paulo, inteirado da cilada, dirigiu-se à cidadela e o comunicou a Paulo.
17 Dandu nècuàchìmà, nì cana‑ne iin capitán, cachí‑nè xì témà: ―Cundaca‑ní tèchii yohó cùhùn nùù comandante coronel, vàchi nihí‑te iin razón cuníˋ cundaa ini‑nè.
17 Este chamou a si um dos centuriões e disse-lhe: Leva este moço ao tribuno, porque tem alguma coisa a lhe transmitir.
18 Ñàyùcàndùá, nì saca capitán mà tèchii ma cuàhàn‑te nùù comandante coronel, te nì cachì‑te xi nècuàchìmà: ―Nècuàchì ndiadí nani Pablo, nì cana‑ne yùhù nì xìcàn‑nè favor cundaqui tèchii yohó quixi nùù‑ní, vàchi nihí‑te iin razón vàxi.
18 Ele o introduziu à presença do tribuno e lhe disse: O preso Paulo rogou-me que trouxesse este moço à tua presença, porque tem alguma coisa a dizer-te.
19 Dandu nì tnii comandante mà ndahà tèchii ma nì tavà cuàán‑nète nì xìcàn tnùhù‑né nùù‑té: ―¿Índù iñàha cuní‑nî cachì‑ní xìˊ?
19 O tribuno, tomando-o pela mão, retirou-se com ele à parte e perguntou: Que tens a dizer-me?
20 Te nì cachi tèchii ma: ―Cunaha‑ní, iin‑ni sànì ndatnuhu váha dava tè‑raza Judea ñà‑cuàhàn‑te càcàn‑te favor nùù‑ní ñà‑cundaca‑ní tiu xi Pablo cùhùn nùù nsidaa nècuàchì xídandacú, vàchi cuàhàn‑nè quida‑ne na ian cuní‑nè ndàcàtnùhù gá‑nè nùù tiu‑xi.
20 Respondeu-lhe ele: Os judeus têm combinado rogar-te amanhã que apresentes Paulo ao Grande Conselho, como se houvessem de inquirir dele alguma coisa com mais precisão.
21 Doco, mii‑ní, màsà cúníndísá‑nî quida‑ne, vàchi cuàhà tiàa cuàhàn cundiatu dèhé, más ùì dico xínduu‑tè, te sànì chinaha‑té Dios ñà‑cuàhàn‑te cahnì‑té tiu xi. Ni mà cúxí gà‑te, ni mà cóhó gà‑te tècuìí ndè cachi cui‑nè, xícachì‑te. Te vichi, sà‑ìtá tùha‑tè ndiatú‑te dandáà‑ní ―nì cachi tèchii ma.
21 Mas tu não creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe armam traição. Juraram solenemente nada comer, nem beber, enquanto não o matarem. Eles já estão preparados e só esperam a tua permissão.
22 Dandu nì chinaha comandante tèmà, cachí‑nè: ―Sà‑ìá nùhù‑ní vitni, doco màsà cáchì‑ní xì ni‑iin nèhivì ñà‑ndùá nì cachitnùhu‑ní xìˊ.
22 Então o tribuno despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que o havia avisado.
23 Dandu nì cana comandante mà ùì capitán, te nì cachi‑nè xì‑té: ―Quidayucun‑nsià ñà‑caquihin‑nsia ichì cundaca‑nsia ùì cientu soldadu cùhùn ñuu Cesarea, te ni cácúhùn stná ùnì dico ùxìn (70) soldadu xì idu, xì stná ùì cientu tè‑nìhí lanza. Nsidaa‑nsiá cundoo tùha‑nsia caquee‑nsia cà‑íìn sàñaà ―nì cachi‑nè.
23 Depois disso, chamou ele dois centuriões e disse-lhes: Preparai duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem a Cesaréia à terceira hora da noite.
24 Dandu nì cachi stná‑nè nì cuìtá iin ùì idu cunùú stná Pablo, te ni cúndácá víi‑ténê sàà nùù gobernador Félix.
24 Aprontai também cavalgaduras para Paulo, que tendes de levar com toda a segurança ao governador Félix.
25 Daaní, nì tiaa stná comandante mà iin tutu cùhùn, te dohó cacháˋ:
25 E ele escreveu uma carta nestes termos:
26 “Yùhù nani Claudio Lisias, te cásàhú tnùñuhí xì mii‑ní nècuàchì gobernador Félix.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde!
27 Tiàa nani Pablo, nì catnii tè‑raza Judea‑nè, cuàhàn‑te cahnì‑ténê nì cùí, dandu nì sàà yùhù ndacá stnahí xì soldadu, te nì nacuidahín‑nè nùù témà, vàchi sànì cundaà inì nduú‑né iin nècuàchì romanu.
27 Esse homem foi preso pelos judeus e estava a ponto de ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a tropa, o livrei, ao saber que era romano.
28 Daaní, cuníˋ cundaà inì ndíà dìsáhà‑xí dacuidá cuàchi guá‑tené, ñàyùcàndùá nì saquìn‑nè nùù nsidaa tè‑xídandacú nùù raza‑nè.
28 Então, querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao Grande Conselho.
29 Te yucán nì xinì, còò ni‑iin cuàchi icúmí‑nê ñà‑cui‑nè, ni ñà‑cundiadi stná‑nè, cuisì‑ní sàhà dàñùhù xi mii‑té cáhàn tnùhù‑té sàhà‑né.
29 Soube que era acusado sobre questões da lei deles, sem haver nele delito algum que merecesse morte ou prisão.
30 Daaní, después nì xinitnùhu stnáì nansa ndatnúhú dava‑tè, cuní‑te dandáñúhú‑tênê. Ñàyùcàndùá, vichi duha nì dàndàcuí sàà‑nè nùù mii‑ní; te nì dàndàcú stnáì nùù tiàa xícahàn tnùhù mà ñà‑nì sáà stná‑te nùù‑ní. Ni cúcuéê ni‑ní”. (Ñà‑jaàn ndùá nì tiaa comandante mà.)
30 Mas, como tivesse chegado a mim a notícia das traições que maquinavam contra ele, envio-o com urgência a ti, intimando também aos acusadores que recorram a ti. Adeus.
31 Daaní, soldadu mà, ducán nì caquida‑tè cumplir, divi ñuú mà nì saca‑tè Pablo nì sàà‑te xi‑né ndè ñuu Antípatris.
31 Os soldados, conforme lhes fora ordenado, tomaram Paulo e o levaram de noite a Antipátride.
32 Dandu inga quìvì nì naxicocuíìn tè‑xìcásáhà mà mànuhù‑té ndé ndoó‑te, doco tè‑xínihi xi idu, nì ndòo‑tè xì Pablo. Dandu nì quihin tu‑tè ichì cuàhàn‑te xi‑né nì sàà ñuu Cesarea. Yucán nì nacoo‑tè carta nihí‑te nùù gobernador, te nì nacoo stná‑te Pablo ndahà témà.
32 No dia seguinte, voltaram para a guarnição, deixando que os soldados da cavalaria o escoltassem.
33 — ausente —
33 À sua chegada a Cesaréia, entregaram ao governador a carta e apresentaram-lhe também Paulo.
34 Dandu nì nsihi nì cahvi tèmà tutu mà, dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù Pablo índù ladu nduú ñuu‑nè. Te na ní cundaà inì‑te divi ladu Cilicia nduú ñuu‑nè, dandu nì cachì‑te: ―Na quésáá stná nècuàchì cáhàn tnùhù sàhà‑ní, dandísá ndundaà dahuun chuun xi‑ní ―nì cachì‑te. Dandu nì dàndàcú‑te cundiadi Pablo vehechuún cahnú nì quidavàha nsì‑Herodes.
34 Ele, depois de lê-la e perguntar de que província ele era, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 — ausente —
35 Ouvir-te-ei quando chegarem teus acusadores. Mandou, então, que Paulo fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.