Atos 23
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARC
1 Dandu nì indehè váha Pablo nùù nsidaa nècuàchì Junta mà, te nì cachi‑nè: ―Ñánì, ndahà Dios iéˋ ñuhìví yohó, te quìvì vichi, còò ni‑iñàha dandohó gá xì anímè.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Doco dùtù cusáhnû yucán nani Ananías, nì dàndàcú‑né nùù tiàa itá yatni ndé iín Pablo ñà‑nì càní‑te yuhù‑né.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Dandu nì cachi Pablo xì dùtù mà: ―Cunaha‑ní, icúmí stná Dios cani‑ya mii‑ní iin castigu, ñà‑dànàní uun‑ní nduu‑ní nèhivì váha. ¿Amádi iá‑nî jaàn ñà‑cuàhàn‑ní nsidandaà‑ní chuun‑xi sàhà ley xi‑nda? Pues nú ducán, dandu ¿índù chuun nì dàndàcù‑ní nùù‑té ñà‑nì càní‑te yùhù? vàchi có‑sâha ley xi‑nda (cani stnaha‑nda) ―nì cachi Pablo.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Dandu nècuàchì xí‑ita yatni yucán, nì cachi‑nè xì Pablo: ―¿Índù chuun cánàhá‑nî xì ndómà, vàchi dùtù cusáhnû iá nùù Dios ndùù‑ndà?
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Dandu nì cachi Pablo: ―Ñánì, cónì cúndáà inì nduú ndómà dùtù cusáhnû. Vàchi cachí libru ìì: “Màsà cánàhá‑ndà dìquì nècuàchì nihí chuun ñuu‑ndà” ―nì cachi‑nè.
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Dandu nì indehè Pablo nùù nècuàchì Junta mà, te nì xini‑nè, dava‑ne, nècuàchì saduceu nduú‑né, te dava ga‑nè, nècuàchì fariseu nduú‑né. Ñàyùcàndùá, ndee ní càhàn Pablo, nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchìmà: ―Ñánì, nècuàchì fariseu nduú stná yùhù; vàchi yué, divi fariseu nì sanduu stná‑nè. Te divi sàhà‑ñá xiníndísê iá tnùndé ini natiacu‑ndà nú nì xìhì‑ndà, ñàyùcàndùá sanícuàchi nèhivì sàhí vichi.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Na ní nsihi nì cachi‑nè ducán, dandu nì quesaha nècuàchì fariseu mà nì nàá stnahá‑né xì nècuàchì saduceu mà. Dècuèndè nì tàhndè dava‑ne, vàchi tucu tucu xínacani ini‑nè.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Vàchi nsidaa nècuàchì saduceu mà, có‑xìníndísâ‑né ñà‑ìcúmí‑ndá natiacu‑ndà, ni còò ángel, ni còò stná anima‑ndà, cachí‑nè. Doco nècuàchì fariseu, ndisa, xiníndísâ‑né nsidaámà.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ñàyùcàndùá, yáha ga nì cucuahà sàhámà, te fuerte nì càna nsidaa‑né. Dava maestru nduú fariseu, nì ndacuìta stná‑nè, cáhàn fuerte‑nè, cachí‑nè: ―Còó, nuá nùù nsiùhù, còò falta xi nècuàchì yohó. Vihini ñà‑ndáà ndùá iin ángel nì cachi xì‑né iñàha, te ò iin espíritu xi Dios nì càhàn xì‑né. Ñàyùcàndùá (cuidadu ni cúndóó‑ndá) còtó Dios nàá stnàhà xì‑ndà ―nì cachi‑nè.
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Dandu yáha ga nì cucuahà gá náâ stnahá nèhivì mà, ndè yúhî comandante mà vihini cuàhàn‑nè danácuèhè dahuun‑ne Pablo. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑né ni tnátuu soldadu, te fuerza nì tavà‑té Pablo nùù nècuàchì yucán, nì nacuaca‑tèné mànuhù‑té xí‑nê ndè vehe cahnú‑te.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Daaní, nì cuñaà quìvì yucán. Dandu nì dàcùní Stoho‑ndà Señor Pablo mii‑yá. Yatni iín‑yá, cáhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―Màsà cúhúún inì‑ní, Pablo, vàchi nacua sànì càhàn‑ní sàhí ñuu Jerusalén yohó, ducán icúmí‑nî càhàn stná‑ní sàhí ndè ñuu Roma.
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Na ní tùinuù inga quìvì, dandu dava tè‑raza Judea mà, nì candatnuhu‑té nì chinaha‑té Dios, cachí‑te: ―Mà cúxí‑ndá, ni mà cóhó‑ndá tècuìí ndè cachi cahnì‑ndà Pablo, te nú coó, ni sáà Dios cahnì‑yándô.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Cunaha‑ní, tiàa nì candatnuhu ducán, yáha ùì dico nì sanduu‑tè.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Ñàyùcàndùá, nì caquee‑tè cuàhàn‑te nùù dùtù xícusahnú ndoó cutnáhâ xí nècuàchì sahnú xídandacú, te nì cacachì‑te xi‑né: ―Nsiùhù, sànì chinaha‑nsí Dios ñà‑mà cúxí gá‑nsì ndè cachi cahnì‑nsí Pablo, te nú coó, ni cuí‑nsì quida‑ya.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá xì nsidaa dava ga nècuàchì dandacú, càcàn‑nsià favor nùù comandante coronel, cachi‑nsià xì‑né ñà‑cùní‑nsià ndàcàtnùhù gá‑nsià nùù Pablo, te sàhájàn nduá cuní‑nsià quixi‑ne tnaa, cundaca‑ne Pablo quixi nùù‑nsiá. Dandu nsiùhù, cuàhàn‑nsì cuita tùha‑nsi ichì cahnì‑nsínè ―nì cachi tè‑raza Judea mà.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Doco yucán nìsa ìa iin sobrinu xi Pablo, iin dèhe cùha‑ne, te nì xinitnùhu stná‑te nansa cuàhàn tiàa cuahà mà quida‑tè, cundiatu dèhé‑tené. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn tèchii ma vehe cahnú soldadu, te nì quìhvi‑tè nì cachitnùhu‑tè xì Pablo.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Dandu nècuàchìmà, nì cana‑ne iin capitán, cachí‑nè xì témà: ―Cundaca‑ní tèchii yohó cùhùn nùù comandante coronel, vàchi nihí‑te iin razón cuníˋ cundaa ini‑nè.
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ñàyùcàndùá, nì saca capitán mà tèchii ma cuàhàn‑te nùù comandante coronel, te nì cachì‑te xi nècuàchìmà: ―Nècuàchì ndiadí nani Pablo, nì cana‑ne yùhù nì xìcàn‑nè favor cundaqui tèchii yohó quixi nùù‑ní, vàchi nihí‑te iin razón vàxi.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Dandu nì tnii comandante mà ndahà tèchii ma nì tavà cuàán‑nète nì xìcàn tnùhù‑né nùù‑té: ―¿Índù iñàha cuní‑nî cachì‑ní xìˊ?
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Te nì cachi tèchii ma: ―Cunaha‑ní, iin‑ni sànì ndatnuhu váha dava tè‑raza Judea ñà‑cuàhàn‑te càcàn‑te favor nùù‑ní ñà‑cundaca‑ní tiu xi Pablo cùhùn nùù nsidaa nècuàchì xídandacú, vàchi cuàhàn‑nè quida‑ne na ian cuní‑nè ndàcàtnùhù gá‑nè nùù tiu‑xi.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Doco, mii‑ní, màsà cúníndísá‑nî quida‑ne, vàchi cuàhà tiàa cuàhàn cundiatu dèhé, más ùì dico xínduu‑tè, te sànì chinaha‑té Dios ñà‑cuàhàn‑te cahnì‑té tiu xi. Ni mà cúxí gà‑te, ni mà cóhó gà‑te tècuìí ndè cachi cui‑nè, xícachì‑te. Te vichi, sà‑ìtá tùha‑tè ndiatú‑te dandáà‑ní ―nì cachi tèchii ma.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Dandu nì chinaha comandante tèmà, cachí‑nè: ―Sà‑ìá nùhù‑ní vitni, doco màsà cáchì‑ní xì ni‑iin nèhivì ñà‑ndùá nì cachitnùhu‑ní xìˊ.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Dandu nì cana comandante mà ùì capitán, te nì cachi‑nè xì‑té: ―Quidayucun‑nsià ñà‑caquihin‑nsia ichì cundaca‑nsia ùì cientu soldadu cùhùn ñuu Cesarea, te ni cácúhùn stná ùnì dico ùxìn (70) soldadu xì idu, xì stná ùì cientu tè‑nìhí lanza. Nsidaa‑nsiá cundoo tùha‑nsia caquee‑nsia cà‑íìn sàñaà ―nì cachi‑nè.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Dandu nì cachi stná‑nè nì cuìtá iin ùì idu cunùú stná Pablo, te ni cúndácá víi‑ténê sàà nùù gobernador Félix.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Daaní, nì tiaa stná comandante mà iin tutu cùhùn, te dohó cacháˋ:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 “Yùhù nani Claudio Lisias, te cásàhú tnùñuhí xì mii‑ní nècuàchì gobernador Félix.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Tiàa nani Pablo, nì catnii tè‑raza Judea‑nè, cuàhàn‑te cahnì‑ténê nì cùí, dandu nì sàà yùhù ndacá stnahí xì soldadu, te nì nacuidahín‑nè nùù témà, vàchi sànì cundaà inì nduú‑né iin nècuàchì romanu.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Daaní, cuníˋ cundaà inì ndíà dìsáhà‑xí dacuidá cuàchi guá‑tené, ñàyùcàndùá nì saquìn‑nè nùù nsidaa tè‑xídandacú nùù raza‑nè.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Te yucán nì xinì, còò ni‑iin cuàchi icúmí‑nê ñà‑cui‑nè, ni ñà‑cundiadi stná‑nè, cuisì‑ní sàhà dàñùhù xi mii‑té cáhàn tnùhù‑té sàhà‑né.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Daaní, después nì xinitnùhu stnáì nansa ndatnúhú dava‑tè, cuní‑te dandáñúhú‑tênê. Ñàyùcàndùá, vichi duha nì dàndàcuí sàà‑nè nùù mii‑ní; te nì dàndàcú stnáì nùù tiàa xícahàn tnùhù mà ñà‑nì sáà stná‑te nùù‑ní. Ni cúcuéê ni‑ní”. (Ñà‑jaàn ndùá nì tiaa comandante mà.)
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Daaní, soldadu mà, ducán nì caquida‑tè cumplir, divi ñuú mà nì saca‑tè Pablo nì sàà‑te xi‑né ndè ñuu Antípatris.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Dandu inga quìvì nì naxicocuíìn tè‑xìcásáhà mà mànuhù‑té ndé ndoó‑te, doco tè‑xínihi xi idu, nì ndòo‑tè xì Pablo. Dandu nì quihin tu‑tè ichì cuàhàn‑te xi‑né nì sàà ñuu Cesarea. Yucán nì nacoo‑tè carta nihí‑te nùù gobernador, te nì nacoo stná‑te Pablo ndahà témà.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 — ausente —
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Dandu nì nsihi nì cahvi tèmà tutu mà, dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù Pablo índù ladu nduú ñuu‑nè. Te na ní cundaà inì‑te divi ladu Cilicia nduú ñuu‑nè, dandu nì cachì‑te: ―Na quésáá stná nècuàchì cáhàn tnùhù sàhà‑ní, dandísá ndundaà dahuun chuun xi‑ní ―nì cachì‑te. Dandu nì dàndàcú‑te cundiadi Pablo vehechuún cahnú nì quidavàha nsì‑Herodes.
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 — ausente —
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.