Atos 23
New Testament in Mixtec, Southern Puebla (MX:mit:Mixtec, Southern Puebla) (MIT_NTW) vs ARIB
1 Dandu nì indehè váha Pablo nùù nsidaa nècuàchì Junta mà, te nì cachi‑nè: ―Ñánì, ndahà Dios iéˋ ñuhìví yohó, te quìvì vichi, còò ni‑iñàha dandohó gá xì anímè.
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Doco dùtù cusáhnû yucán nani Ananías, nì dàndàcú‑né nùù tiàa itá yatni ndé iín Pablo ñà‑nì càní‑te yuhù‑né.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Dandu nì cachi Pablo xì dùtù mà: ―Cunaha‑ní, icúmí stná Dios cani‑ya mii‑ní iin castigu, ñà‑dànàní uun‑ní nduu‑ní nèhivì váha. ¿Amádi iá‑nî jaàn ñà‑cuàhàn‑ní nsidandaà‑ní chuun‑xi sàhà ley xi‑nda? Pues nú ducán, dandu ¿índù chuun nì dàndàcù‑ní nùù‑té ñà‑nì càní‑te yùhù? vàchi có‑sâha ley xi‑nda (cani stnaha‑nda) ―nì cachi Pablo.
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 Dandu nècuàchì xí‑ita yatni yucán, nì cachi‑nè xì Pablo: ―¿Índù chuun cánàhá‑nî xì ndómà, vàchi dùtù cusáhnû iá nùù Dios ndùù‑ndà?
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Dandu nì cachi Pablo: ―Ñánì, cónì cúndáà inì nduú ndómà dùtù cusáhnû. Vàchi cachí libru ìì: “Màsà cánàhá‑ndà dìquì nècuàchì nihí chuun ñuu‑ndà” ―nì cachi‑nè.
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Dandu nì indehè Pablo nùù nècuàchì Junta mà, te nì xini‑nè, dava‑ne, nècuàchì saduceu nduú‑né, te dava ga‑nè, nècuàchì fariseu nduú‑né. Ñàyùcàndùá, ndee ní càhàn Pablo, nì cachi‑nè xì nsidaa nècuàchìmà: ―Ñánì, nècuàchì fariseu nduú stná yùhù; vàchi yué, divi fariseu nì sanduu stná‑nè. Te divi sàhà‑ñá xiníndísê iá tnùndé ini natiacu‑ndà nú nì xìhì‑ndà, ñàyùcàndùá sanícuàchi nèhivì sàhí vichi.
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Na ní nsihi nì cachi‑nè ducán, dandu nì quesaha nècuàchì fariseu mà nì nàá stnahá‑né xì nècuàchì saduceu mà. Dècuèndè nì tàhndè dava‑ne, vàchi tucu tucu xínacani ini‑nè.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Vàchi nsidaa nècuàchì saduceu mà, có‑xìníndísâ‑né ñà‑ìcúmí‑ndá natiacu‑ndà, ni còò ángel, ni còò stná anima‑ndà, cachí‑nè. Doco nècuàchì fariseu, ndisa, xiníndísâ‑né nsidaámà.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ñàyùcàndùá, yáha ga nì cucuahà sàhámà, te fuerte nì càna nsidaa‑né. Dava maestru nduú fariseu, nì ndacuìta stná‑nè, cáhàn fuerte‑nè, cachí‑nè: ―Còó, nuá nùù nsiùhù, còò falta xi nècuàchì yohó. Vihini ñà‑ndáà ndùá iin ángel nì cachi xì‑né iñàha, te ò iin espíritu xi Dios nì càhàn xì‑né. Ñàyùcàndùá (cuidadu ni cúndóó‑ndá) còtó Dios nàá stnàhà xì‑ndà ―nì cachi‑nè.
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Dandu yáha ga nì cucuahà gá náâ stnahá nèhivì mà, ndè yúhî comandante mà vihini cuàhàn‑nè danácuèhè dahuun‑ne Pablo. Ñàyùcàndùá, nì dàndàcú‑né ni tnátuu soldadu, te fuerza nì tavà‑té Pablo nùù nècuàchì yucán, nì nacuaca‑tèné mànuhù‑té xí‑nê ndè vehe cahnú‑te.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Daaní, nì cuñaà quìvì yucán. Dandu nì dàcùní Stoho‑ndà Señor Pablo mii‑yá. Yatni iín‑yá, cáhàn‑yà xì‑né, cachí‑yà: ―Màsà cúhúún inì‑ní, Pablo, vàchi nacua sànì càhàn‑ní sàhí ñuu Jerusalén yohó, ducán icúmí‑nî càhàn stná‑ní sàhí ndè ñuu Roma.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Na ní tùinuù inga quìvì, dandu dava tè‑raza Judea mà, nì candatnuhu‑té nì chinaha‑té Dios, cachí‑te: ―Mà cúxí‑ndá, ni mà cóhó‑ndá tècuìí ndè cachi cahnì‑ndà Pablo, te nú coó, ni sáà Dios cahnì‑yándô.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Cunaha‑ní, tiàa nì candatnuhu ducán, yáha ùì dico nì sanduu‑tè.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Ñàyùcàndùá, nì caquee‑tè cuàhàn‑te nùù dùtù xícusahnú ndoó cutnáhâ xí nècuàchì sahnú xídandacú, te nì cacachì‑te xi‑né: ―Nsiùhù, sànì chinaha‑nsí Dios ñà‑mà cúxí gá‑nsì ndè cachi cahnì‑nsí Pablo, te nú coó, ni cuí‑nsì quida‑ya.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 Ñàyùcàndùá, mii‑nsiá xì nsidaa dava ga nècuàchì dandacú, càcàn‑nsià favor nùù comandante coronel, cachi‑nsià xì‑né ñà‑cùní‑nsià ndàcàtnùhù gá‑nsià nùù Pablo, te sàhájàn nduá cuní‑nsià quixi‑ne tnaa, cundaca‑ne Pablo quixi nùù‑nsiá. Dandu nsiùhù, cuàhàn‑nsì cuita tùha‑nsi ichì cahnì‑nsínè ―nì cachi tè‑raza Judea mà.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Doco yucán nìsa ìa iin sobrinu xi Pablo, iin dèhe cùha‑ne, te nì xinitnùhu stná‑te nansa cuàhàn tiàa cuahà mà quida‑tè, cundiatu dèhé‑tené. Ñàyùcàndùá, nì sàhàn tèchii ma vehe cahnú soldadu, te nì quìhvi‑tè nì cachitnùhu‑tè xì Pablo.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Dandu nècuàchìmà, nì cana‑ne iin capitán, cachí‑nè xì témà: ―Cundaca‑ní tèchii yohó cùhùn nùù comandante coronel, vàchi nihí‑te iin razón cuníˋ cundaa ini‑nè.
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ñàyùcàndùá, nì saca capitán mà tèchii ma cuàhàn‑te nùù comandante coronel, te nì cachì‑te xi nècuàchìmà: ―Nècuàchì ndiadí nani Pablo, nì cana‑ne yùhù nì xìcàn‑nè favor cundaqui tèchii yohó quixi nùù‑ní, vàchi nihí‑te iin razón vàxi.
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 Dandu nì tnii comandante mà ndahà tèchii ma nì tavà cuàán‑nète nì xìcàn tnùhù‑né nùù‑té: ―¿Índù iñàha cuní‑nî cachì‑ní xìˊ?
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 Te nì cachi tèchii ma: ―Cunaha‑ní, iin‑ni sànì ndatnuhu váha dava tè‑raza Judea ñà‑cuàhàn‑te càcàn‑te favor nùù‑ní ñà‑cundaca‑ní tiu xi Pablo cùhùn nùù nsidaa nècuàchì xídandacú, vàchi cuàhàn‑nè quida‑ne na ian cuní‑nè ndàcàtnùhù gá‑nè nùù tiu‑xi.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Doco, mii‑ní, màsà cúníndísá‑nî quida‑ne, vàchi cuàhà tiàa cuàhàn cundiatu dèhé, más ùì dico xínduu‑tè, te sànì chinaha‑té Dios ñà‑cuàhàn‑te cahnì‑té tiu xi. Ni mà cúxí gà‑te, ni mà cóhó gà‑te tècuìí ndè cachi cui‑nè, xícachì‑te. Te vichi, sà‑ìtá tùha‑tè ndiatú‑te dandáà‑ní ―nì cachi tèchii ma.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Dandu nì chinaha comandante tèmà, cachí‑nè: ―Sà‑ìá nùhù‑ní vitni, doco màsà cáchì‑ní xì ni‑iin nèhivì ñà‑ndùá nì cachitnùhu‑ní xìˊ.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Dandu nì cana comandante mà ùì capitán, te nì cachi‑nè xì‑té: ―Quidayucun‑nsià ñà‑caquihin‑nsia ichì cundaca‑nsia ùì cientu soldadu cùhùn ñuu Cesarea, te ni cácúhùn stná ùnì dico ùxìn (70) soldadu xì idu, xì stná ùì cientu tè‑nìhí lanza. Nsidaa‑nsiá cundoo tùha‑nsia caquee‑nsia cà‑íìn sàñaà ―nì cachi‑nè.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Dandu nì cachi stná‑nè nì cuìtá iin ùì idu cunùú stná Pablo, te ni cúndácá víi‑ténê sàà nùù gobernador Félix.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Daaní, nì tiaa stná comandante mà iin tutu cùhùn, te dohó cacháˋ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 “Yùhù nani Claudio Lisias, te cásàhú tnùñuhí xì mii‑ní nècuàchì gobernador Félix.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Tiàa nani Pablo, nì catnii tè‑raza Judea‑nè, cuàhàn‑te cahnì‑ténê nì cùí, dandu nì sàà yùhù ndacá stnahí xì soldadu, te nì nacuidahín‑nè nùù témà, vàchi sànì cundaà inì nduú‑né iin nècuàchì romanu.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Daaní, cuníˋ cundaà inì ndíà dìsáhà‑xí dacuidá cuàchi guá‑tené, ñàyùcàndùá nì saquìn‑nè nùù nsidaa tè‑xídandacú nùù raza‑nè.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Te yucán nì xinì, còò ni‑iin cuàchi icúmí‑nê ñà‑cui‑nè, ni ñà‑cundiadi stná‑nè, cuisì‑ní sàhà dàñùhù xi mii‑té cáhàn tnùhù‑té sàhà‑né.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Daaní, después nì xinitnùhu stnáì nansa ndatnúhú dava‑tè, cuní‑te dandáñúhú‑tênê. Ñàyùcàndùá, vichi duha nì dàndàcuí sàà‑nè nùù mii‑ní; te nì dàndàcú stnáì nùù tiàa xícahàn tnùhù mà ñà‑nì sáà stná‑te nùù‑ní. Ni cúcuéê ni‑ní”. (Ñà‑jaàn ndùá nì tiaa comandante mà.)
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Daaní, soldadu mà, ducán nì caquida‑tè cumplir, divi ñuú mà nì saca‑tè Pablo nì sàà‑te xi‑né ndè ñuu Antípatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Dandu inga quìvì nì naxicocuíìn tè‑xìcásáhà mà mànuhù‑té ndé ndoó‑te, doco tè‑xínihi xi idu, nì ndòo‑tè xì Pablo. Dandu nì quihin tu‑tè ichì cuàhàn‑te xi‑né nì sàà ñuu Cesarea. Yucán nì nacoo‑tè carta nihí‑te nùù gobernador, te nì nacoo stná‑te Pablo ndahà témà.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 — ausente —
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Dandu nì nsihi nì cahvi tèmà tutu mà, dandu nì xìcàn tnùhù‑té nùù Pablo índù ladu nduú ñuu‑nè. Te na ní cundaà inì‑te divi ladu Cilicia nduú ñuu‑nè, dandu nì cachì‑te: ―Na quésáá stná nècuàchì cáhàn tnùhù sàhà‑ní, dandísá ndundaà dahuun chuun xi‑ní ―nì cachì‑te. Dandu nì dàndàcú‑te cundiadi Pablo vehechuún cahnú nì quidavàha nsì‑Herodes.
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 — ausente —
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.