Romanos 14
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC
1 Jii jäyaꞌayhajxy näjeꞌe, cahnä Diosmädiaꞌagy hajxy hoy yhabøcyñä, hoy hajxy tøø jia mäbøcy jaꞌa Jesucristocøxpä. Hahixøøby jaduhṉ coo hajxy mmäguꞌughádät. Pero cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo mädiaꞌagy hajxy mmøødyajyónät jaꞌa cuhdujtcøxpä.
1 Acolhei aquele que é fraco na fé, com bondade, sem discutir as suas opiniões.
2 Pønjatiä Diosmädiaꞌagy hoy tøø yhabøcy, ñajuøøby hajxy jeꞌeduhṉ coo jaduhṉ yhawiinmatsä coo hotyiijä mgáyät. Pero pønjaty hoy tøø quiaꞌa habøcy, cábäc tyijy yhoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät. Páadiäc tyijy quiaꞌa hoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, yajnajuøøby jaduhṉ coo hänaꞌc jaꞌa tsuꞌuc̈h hajxy hänajty tøø quiunuuꞌxy maa habojtsnax̱y wyiinduumän. Jadúhṉäc tyijy miäbaady néjjiämä habojtsnax̱y jaduhṉ mwiingudsähgøøbiän.
2 Um crê poder comer de tudo; outro, que é fraco, só come legumes.
3 Hoorä, pø mdsuꞌchp miic̈hä tsuꞌuc̈h, cab jaduhṉ mbéxät jaꞌa hänaꞌcä tsuꞌuc̈h caꞌa tsuꞌtspä. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pøṉä tsuꞌuc̈h caꞌa tsuꞌtsp, cab jaduhṉ waam̱b ñämáꞌawät jaꞌa hänaꞌcä tsuꞌuc̈h tsuꞌtspä cooc tyijy jaduhṉ quiädieey. Haa caꞌa, jaꞌa Dios yhuung jeꞌebä.
3 Quem come de tudo não despreze aquele que não come. Quem não come não julgue aquele que come, porque Deus o acolhe do mesmo modo.
4 Cabä cuhdujt jaduhṉ myiṉ̃ coo waam̱b mnämáꞌawät pøṉä Diosmädiaꞌagy panøcxp. Haa caꞌa, jaꞌa Dios jaꞌa mioonsä jeꞌebä. Jagooyyä Dios cuhdujt jaduhṉ miøødä coo miänáꞌanät pø hoyyä mioonsä quiudiuṉ̃, pø caj. Hamdsoojä Dios jaduhṉ ñämáꞌawät neby hoy wiädítät. Haa caꞌa, jaꞌa Dios jeꞌe hanehm̱b.
4 Quem és tu, para julgares o servo de outros? Que esteja firme, ou caia, isto é lá com o seu senhor. Mas ele estará firme, porque poderoso é Deus para o sustentar.
5 Näjeꞌejä jäyaꞌayhajxy miänaꞌañ coo pooꞌxxiøø jyiijä mädyii hajxy yhamajtsc‑hádäp. Näjeꞌe hajxy miänaam̱bä coo Dios hajxy homiänaajä nwiingudsähgǿøyyämät. Pero mijts, jaduhṉ hajxy mgudiúnät nebiä Dios hajxy hamdsoo tøø xyajwiinjuøꞌøyän.
5 Um faz distinção entre dia e dia; outro, porém, considera iguais todos os dias. Cada um proceda segundo sua convicção.
6 Hix̱, pønjaty jaduhṉ mänaam̱b coogä pooꞌxxiøø jyiijä, nägüeeṉtä hajxy jaduhṉ wiädity jaꞌa pooꞌxxiøøjooty. Jaduhṉä Dios hajxy wyiingudsähgøꞌøy. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pønjaty jaduhṉ mänaam̱b cooc jaduhṉ quiaꞌa cädieeyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, hoy hänajty tøø jia cunuuꞌxyii maa habojtsnax̱y wyiinduumän, mioobiä Dios Dioscujúꞌuyäp jaduhṉ coo jaduhṉ yajcayii. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pøṉ jaduhṉ mänaam̱b cooc jaduhṉ quiaꞌa hoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, jaanä jaduhṉä Dios Dioscujúꞌuyäp mioobiä coo jaduhṉ yajcayii.
6 Quem distingue o dia, age assim pelo Senhor. Quem come de tudo, o faz pelo Senhor, porque dá graças a Deus. E quem não come, abstém-se pelo Senhor, e igualmente dá graças a Deus.
7 Coo Diosmädiaꞌagy hajxy nmäbǿjcäm jaꞌa Jesucristocøxpä, paady hajxy xmioonsähájtäm. Paady jaduhṉ quiaꞌa hahixøꞌøy coo hajxy njäyaꞌayhájtämät nebiä nhamdsoojoot hajxy chójcäm. Ni jaꞌa cuhdujt hajxy ngaꞌa møødhájtäm coo hajxy hamdsoo nniyajnähdíjjämät mänaa hajxy nhoꞌogáaṉäm ndägoyyáaṉäm.
7 Nenhum de nós vive para si, e ninguém morre para si.
8 Jaꞌa Jesucristo hajxy xmioonsähájtäm mäduhṉ̃tiä hajxy yaa njugyhájtäm, hoy ñejpiä hajxy cu nja jajt cu nja habéjtäm. Y coo hajxy nhoꞌc coo hajxy ndägóoyyämät, jeꞌenä hajxy hänajty xmioonsähadáaṉäm homiänaajä.
8 Se vivemos, vivemos para o Senhor; se morremos, morremos para o Senhor. Quer vivamos quer morramos, pertencemos ao Senhor.
9 Coo jaꞌa Jesucristo hajxy xñähhoꞌtúutäm, mänit jadähooc jiujypiøjtägajch. Jaduhṉ hajxy xquiuꞌughájtäm, pønjaty jaduhṉ mäbøjp, møød hajxy tøø yhóꞌoguiäbä, møød hajxy jaac jujcypiä jaac tsuxpä. Jaanä jaduhṉ hajxy xyhanéhm̱ämbä.
9 Para isso é que morreu Cristo e retomou a vida, para ser o Senhor tanto dos mortos como dos vivos.
10 Cabä mmäguꞌughajpä hajxy hawiinmats mbéxät, hoyyä Diosmädiaꞌagy hajxy hoy quiaꞌa jagä habøcyñä. Cab hajxy pøṉ mnämáꞌawät cooc tyijy hajxy hoy quiaꞌa cudiuṉ̃, hoyyä wiingcuhdujt hajxy jia panøcxy. Hix̱, coo Jesucristo yaa quiädaactägátsät, mänit hajxy nägøx̱iä jim̱ nnaxøꞌøwáaṉäm jaꞌa Jesucristo wyiinduum tøyhajtyejpä.
10 Por que julgas, então, o teu irmão? Ou por que desprezas o teu irmão? Todos temos que comparecer perante o tribunal de Deus.
11 Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ maa Diosmädiaꞌaguiän:
11 Porque está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará glória a Deus {Is 45,23}.
12 Jaduhṉ hajxy nyajnajuǿøyyäm coo hajxy nägøx̱iä jim̱ nøcxy ndøyhajtyegáaṉäm Dioswiinduum.
12 Assim, pois, cada um de nós dará conta de si mesmo a Deus.
13 Cab hajxy tsøc niñänǿøm̱änä cooc tyijy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hoy ngaꞌa panǿcxäm. Pero jaduhṉ tsøc cudiúuṉäm nebiatiä mäbøjpädøjc‑hajxy quiudiuṉ̃än, jaduhṉ hajxy waam̱b xquiaꞌa nänǿøm̱ämät. Pøṉ jaduhṉ mänaam̱b cooc tyijy quiaꞌa hawiinmatsä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, pues, hahixøøby jaduhṉ coo mgaꞌa tsúꞌudsät coo hänajty mmøødhity. Hix̱, wehṉdä miic̈h jaduhṉ xpiadsúꞌudsät. Coo miic̈h jaduhṉ xjiaanc̈h padsúꞌudsät, cädiéeyäp jeꞌeduhṉ.
13 Deixemos, pois, de nos julgar uns aos outros; antes, cuidai em não pôr um tropeço diante do vosso irmão ou dar-lhe ocasião de queda.
14 Cab jaduhṉ quiädieeyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, hoy hänajty tøø jia cunuuꞌxyii maa habojtsnax̱y wyiinduumän. Nmǿødhøc̈hä tøyhajt jaduhṉ. Hix̱, tuꞌugmädiáꞌagyhøc̈hä Jesucristo nmøødhity, jaꞌa nWiindsøṉhájtämbä. Pero jii jäyaꞌayhajxy näjeꞌe miänaꞌañ cooc tyijy quiaꞌa hoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät. Coo hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tsúꞌudsät, jaꞌa hajxy jaduhṉ mänaam̱bä, pues, cädiéeyäp hajxy jaduhṉ.
14 Sei, estou convencido no Senhor Jesus de que nenhuma coisa é impura em si mesma; somente o é para quem a considera impura.
15 Hoorä, coo miic̈hä tsuꞌuc̈h jaduhṉ mdsúꞌudsät, y coo jaayaꞌay jaduhṉ xpiahíxät, jaꞌa jaduhṉ mänaam̱bä cooc tyijy quiaꞌa hoyyä coogä tsuꞌuc̈h mdsúꞌudsät, myajcädiéeyäp miic̈h jeꞌeduhṉ. Pø jaanc̈h tøy mdsocy, cab jaduhṉ myajcädiéeyät, jeꞌeguiøxpä coo Diosmädiaꞌagy miäbøcy. Hix̱, jaꞌa Jesucristo jaayaꞌay tøø ñähhoꞌtuꞌudy. Pero coo myajcädiéeyät, wehṉdä Jesucristo miädiaꞌagy ñajtshixǿøyyäxät.
15 Ora, se por uma questão de comida entristeces o teu irmão, já não vives segundo a caridade. Pela comida não causes a perdição daquele por quem Cristo morreu!
16 Y coo jaayaꞌay jaduhṉ myajcädiéeyät, wehṉdä miic̈h myajnänǿmät. Y wehṉdä jaayaꞌay yajnänǿøm̱bät, jaꞌa Jesucristo miädiaꞌagy tøø ñajtshixǿøyyäbä. Jaduhṉds jeꞌe, maas hoy hit jaduhṉ coo tsuꞌuc̈h mgaꞌa näꞌägä tsúꞌudsät, hoy jaduhṉ mja najuøꞌøy coo jaduhṉ quiaꞌa cädieeyä coo mdsúꞌudsät.
16 Não venha a tornar-se objeto de calúnia a tua vantagem.
17 Coo hajxy tøø nmäbǿjcäm jaꞌa Jesucristocøxpä, paadiä Dios hajxy xyhanéhm̱änä. Hix̱, cabä Dios waam̱b miänaꞌañ coo hajxy hotyiijä ngaayy nhúucäm; ni jaduhṉ quiaꞌa mänaam̱bä coo hajxy tii ngaꞌa caayy ngaꞌa húucämät. Coo Dios hajxy tøø xpiädáacäm hawaꞌadstuum, paady hajxy hoy njäyaꞌayhájtäm, paady hajxy jootcujc nnimiøødhíjtäm, paadiä Dioshespíritu hajxy xyajxooṉdáacäm.
17 O Reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, paz e gozo no Espírito Santo.
18 Hoorä, pøṉä Jesucristo miädiaꞌagy jaduhṉ cudiunáaṉäp, cumayáaṉäp jeꞌe jaꞌa Diósäm møødä cúꞌugäm. Tsøcxä hajxy jaduhṉ cudiúuṉäm nebiä mäbøjpädøjc‑hajxy quiudiuṉ̃än.
18 Quem deste modo serve a Cristo, agrada a Deus e goza de estima dos homens.
19 Mäguꞌughajpädøjc, tsøgä hoybä hajxy tehṉgajnä høxtáayyäm, jaduhṉ hajxy jootcujc nnimiøødhíjtämät, jaduhṉ hajxy hoy nniguiapxmøcpǿjcämät, jaduhṉä Jesucristo miädiaꞌagy hajxy hoy ngudiúuṉämät hamuumduꞌjoot.
19 Portanto, apliquemo-nos ao que contribui para a paz e para a mútua edificação.
20 — ausente —
20 Não destruas a obra de Deus por questão de comida. Todas as coisas, em verdade, são puras, mas o que é mau para um homem é o fato de comer provocando um escândalo.
21 — ausente —
21 Bom é não comer carne, nem beber vinho, nem outra coisa que para teu irmão possa ser uma ocasião de queda.
22 Hoy miic̈h mja najuøꞌøy coo quiaꞌa cädieeyä coo hotyiijä mgay mhúꞌugät, cab jaduhṉ yhoyyä coo wiinghänaꞌc mmøødyajtsibǿꞌøwät. Jaꞌa Dios miic̈h jaduhṉ xyhijxp coo hoy mgudiuṉ̃. Pøṉ jaduhṉ najuøøby coo quiumayii jaꞌa Diósäm nebiä quiuhdujthaty, jootcujc jeꞌeduhṉ yhity.
22 Tens uma convicção; guarda-a para ti mesmo, diante de Deus. Feliz é aquele que não se condena a si mesmo no ato a que se decide.
23 Pero pøṉ jaduhṉ caꞌa najuøøby pø yejpiä Dios cuhdujt jaduhṉ coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, pø caj, coo jeꞌe jiaanc̈h tsúꞌudsät, cädiéeyäp jeꞌeduhṉ, hoy hamdsoo jaduhṉ jia mänaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Dios tøø miänaꞌañ coo hajxy ngaꞌa tsúꞌtsämät. Paady jaduhṉ miänaꞌañ, wehṉdä tsuꞌuc̈h hänajty tøø quiunuuꞌxyii maa habojtsnax̱iä wyiinduumän. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, hoy ñäꞌä tiiguiøxpä, pøṉ jaduhṉ caꞌa najuøøby pø tøø Dios cuhdujt yecy jeꞌeguiøxpä, o pø caj, coo jaduhṉ jiaanc̈h jatcǿꞌøwät, cädiéeyäp jaduhm̱bä.
23 Mas, aquele que come apesar de suas dúvidas, condena-se, por não se guiar pela convicção. Tudo o que não procede da convicção é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.