Romanos 14
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARA
1 Jii jäyaꞌayhajxy näjeꞌe, cahnä Diosmädiaꞌagy hajxy hoy yhabøcyñä, hoy hajxy tøø jia mäbøcy jaꞌa Jesucristocøxpä. Hahixøøby jaduhṉ coo hajxy mmäguꞌughádät. Pero cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo mädiaꞌagy hajxy mmøødyajyónät jaꞌa cuhdujtcøxpä.
1 Acolhei ao que é débil na fé, não, porém, para discutir opiniões.
2 Pønjatiä Diosmädiaꞌagy hoy tøø yhabøcy, ñajuøøby hajxy jeꞌeduhṉ coo jaduhṉ yhawiinmatsä coo hotyiijä mgáyät. Pero pønjaty hoy tøø quiaꞌa habøcy, cábäc tyijy yhoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät. Páadiäc tyijy quiaꞌa hoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, yajnajuøøby jaduhṉ coo hänaꞌc jaꞌa tsuꞌuc̈h hajxy hänajty tøø quiunuuꞌxy maa habojtsnax̱y wyiinduumän. Jadúhṉäc tyijy miäbaady néjjiämä habojtsnax̱y jaduhṉ mwiingudsähgøøbiän.
2 Um crê que de tudo pode comer, mas o débil come legumes;
3 Hoorä, pø mdsuꞌchp miic̈hä tsuꞌuc̈h, cab jaduhṉ mbéxät jaꞌa hänaꞌcä tsuꞌuc̈h caꞌa tsuꞌtspä. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pøṉä tsuꞌuc̈h caꞌa tsuꞌtsp, cab jaduhṉ waam̱b ñämáꞌawät jaꞌa hänaꞌcä tsuꞌuc̈h tsuꞌtspä cooc tyijy jaduhṉ quiädieey. Haa caꞌa, jaꞌa Dios yhuung jeꞌebä.
3 quem come não despreze o que não come; e o que não come não julgue o que come, porque Deus o acolheu.
4 Cabä cuhdujt jaduhṉ myiṉ̃ coo waam̱b mnämáꞌawät pøṉä Diosmädiaꞌagy panøcxp. Haa caꞌa, jaꞌa Dios jaꞌa mioonsä jeꞌebä. Jagooyyä Dios cuhdujt jaduhṉ miøødä coo miänáꞌanät pø hoyyä mioonsä quiudiuṉ̃, pø caj. Hamdsoojä Dios jaduhṉ ñämáꞌawät neby hoy wiädítät. Haa caꞌa, jaꞌa Dios jeꞌe hanehm̱b.
4 Quem és tu que julgas o servo alheio? Para o seu próprio senhor está em pé ou cai; mas estará em pé, porque o Senhor é poderoso para o suster.
5 Näjeꞌejä jäyaꞌayhajxy miänaꞌañ coo pooꞌxxiøø jyiijä mädyii hajxy yhamajtsc‑hádäp. Näjeꞌe hajxy miänaam̱bä coo Dios hajxy homiänaajä nwiingudsähgǿøyyämät. Pero mijts, jaduhṉ hajxy mgudiúnät nebiä Dios hajxy hamdsoo tøø xyajwiinjuøꞌøyän.
5 Um faz diferença entre dia e dia; outro julga iguais todos os dias. Cada um tenha opinião bem-definida em sua própria mente.
6 Hix̱, pønjaty jaduhṉ mänaam̱b coogä pooꞌxxiøø jyiijä, nägüeeṉtä hajxy jaduhṉ wiädity jaꞌa pooꞌxxiøøjooty. Jaduhṉä Dios hajxy wyiingudsähgøꞌøy. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pønjaty jaduhṉ mänaam̱b cooc jaduhṉ quiaꞌa cädieeyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, hoy hänajty tøø jia cunuuꞌxyii maa habojtsnax̱y wyiinduumän, mioobiä Dios Dioscujúꞌuyäp jaduhṉ coo jaduhṉ yajcayii. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, pøṉ jaduhṉ mänaam̱b cooc jaduhṉ quiaꞌa hoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, jaanä jaduhṉä Dios Dioscujúꞌuyäp mioobiä coo jaduhṉ yajcayii.
6 Quem distingue entre dia e dia para o Senhor o faz; e quem come para o Senhor come, porque dá graças a Deus; e quem não come para o Senhor não come e dá graças a Deus.
7 Coo Diosmädiaꞌagy hajxy nmäbǿjcäm jaꞌa Jesucristocøxpä, paady hajxy xmioonsähájtäm. Paady jaduhṉ quiaꞌa hahixøꞌøy coo hajxy njäyaꞌayhájtämät nebiä nhamdsoojoot hajxy chójcäm. Ni jaꞌa cuhdujt hajxy ngaꞌa møødhájtäm coo hajxy hamdsoo nniyajnähdíjjämät mänaa hajxy nhoꞌogáaṉäm ndägoyyáaṉäm.
7 Porque nenhum de nós vive para si mesmo, nem morre para si.
8 Jaꞌa Jesucristo hajxy xmioonsähájtäm mäduhṉ̃tiä hajxy yaa njugyhájtäm, hoy ñejpiä hajxy cu nja jajt cu nja habéjtäm. Y coo hajxy nhoꞌc coo hajxy ndägóoyyämät, jeꞌenä hajxy hänajty xmioonsähadáaṉäm homiänaajä.
8 Porque, se vivemos, para o Senhor vivemos; se morremos, para o Senhor morremos. Quer, pois, vivamos ou morramos, somos do Senhor.
9 Coo jaꞌa Jesucristo hajxy xñähhoꞌtúutäm, mänit jadähooc jiujypiøjtägajch. Jaduhṉ hajxy xquiuꞌughájtäm, pønjaty jaduhṉ mäbøjp, møød hajxy tøø yhóꞌoguiäbä, møød hajxy jaac jujcypiä jaac tsuxpä. Jaanä jaduhṉ hajxy xyhanéhm̱ämbä.
9 Foi precisamente para esse fim que Cristo morreu e ressurgiu: para ser Senhor tanto de mortos como de vivos.
10 Cabä mmäguꞌughajpä hajxy hawiinmats mbéxät, hoyyä Diosmädiaꞌagy hajxy hoy quiaꞌa jagä habøcyñä. Cab hajxy pøṉ mnämáꞌawät cooc tyijy hajxy hoy quiaꞌa cudiuṉ̃, hoyyä wiingcuhdujt hajxy jia panøcxy. Hix̱, coo Jesucristo yaa quiädaactägátsät, mänit hajxy nägøx̱iä jim̱ nnaxøꞌøwáaṉäm jaꞌa Jesucristo wyiinduum tøyhajtyejpä.
10 Tu, porém, por que julgas teu irmão? E tu, por que desprezas o teu? Pois todos compareceremos perante o tribunal de Deus.
11 Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ maa Diosmädiaꞌaguiän:
11 Como está escrito: Por minha vida, diz o Senhor, diante de mim se dobrará todo joelho, e toda língua dará louvores a Deus.
12 Jaduhṉ hajxy nyajnajuǿøyyäm coo hajxy nägøx̱iä jim̱ nøcxy ndøyhajtyegáaṉäm Dioswiinduum.
12 Assim, pois, cada um de nós dará contas de si mesmo a Deus.
13 Cab hajxy tsøc niñänǿøm̱änä cooc tyijy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hoy ngaꞌa panǿcxäm. Pero jaduhṉ tsøc cudiúuṉäm nebiatiä mäbøjpädøjc‑hajxy quiudiuṉ̃än, jaduhṉ hajxy waam̱b xquiaꞌa nänǿøm̱ämät. Pøṉ jaduhṉ mänaam̱b cooc tyijy quiaꞌa hawiinmatsä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, pues, hahixøøby jaduhṉ coo mgaꞌa tsúꞌudsät coo hänajty mmøødhity. Hix̱, wehṉdä miic̈h jaduhṉ xpiadsúꞌudsät. Coo miic̈h jaduhṉ xjiaanc̈h padsúꞌudsät, cädiéeyäp jeꞌeduhṉ.
13 Não nos julguemos mais uns aos outros; pelo contrário, tomai o propósito de não pordes tropeço ou escândalo ao vosso irmão.
14 Cab jaduhṉ quiädieeyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, hoy hänajty tøø jia cunuuꞌxyii maa habojtsnax̱y wyiinduumän. Nmǿødhøc̈hä tøyhajt jaduhṉ. Hix̱, tuꞌugmädiáꞌagyhøc̈hä Jesucristo nmøødhity, jaꞌa nWiindsøṉhájtämbä. Pero jii jäyaꞌayhajxy näjeꞌe miänaꞌañ cooc tyijy quiaꞌa hoyyä coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät. Coo hajxy jaduhṉ jiaanc̈h tsúꞌudsät, jaꞌa hajxy jaduhṉ mänaam̱bä, pues, cädiéeyäp hajxy jaduhṉ.
14 Eu sei e estou persuadido, no Senhor Jesus, de que nenhuma coisa é de si mesma impura, salvo para aquele que assim a considera; para esse é impura.
15 Hoorä, coo miic̈hä tsuꞌuc̈h jaduhṉ mdsúꞌudsät, y coo jaayaꞌay jaduhṉ xpiahíxät, jaꞌa jaduhṉ mänaam̱bä cooc tyijy quiaꞌa hoyyä coogä tsuꞌuc̈h mdsúꞌudsät, myajcädiéeyäp miic̈h jeꞌeduhṉ. Pø jaanc̈h tøy mdsocy, cab jaduhṉ myajcädiéeyät, jeꞌeguiøxpä coo Diosmädiaꞌagy miäbøcy. Hix̱, jaꞌa Jesucristo jaayaꞌay tøø ñähhoꞌtuꞌudy. Pero coo myajcädiéeyät, wehṉdä Jesucristo miädiaꞌagy ñajtshixǿøyyäxät.
15 Se, por causa de comida, o teu irmão se entristece, já não andas segundo o amor fraternal. Por causa da tua comida, não faças perecer aquele a favor de quem Cristo morreu.
16 Y coo jaayaꞌay jaduhṉ myajcädiéeyät, wehṉdä miic̈h myajnänǿmät. Y wehṉdä jaayaꞌay yajnänǿøm̱bät, jaꞌa Jesucristo miädiaꞌagy tøø ñajtshixǿøyyäbä. Jaduhṉds jeꞌe, maas hoy hit jaduhṉ coo tsuꞌuc̈h mgaꞌa näꞌägä tsúꞌudsät, hoy jaduhṉ mja najuøꞌøy coo jaduhṉ quiaꞌa cädieeyä coo mdsúꞌudsät.
16 Não seja, pois, vituperado o vosso bem.
17 Coo hajxy tøø nmäbǿjcäm jaꞌa Jesucristocøxpä, paadiä Dios hajxy xyhanéhm̱änä. Hix̱, cabä Dios waam̱b miänaꞌañ coo hajxy hotyiijä ngaayy nhúucäm; ni jaduhṉ quiaꞌa mänaam̱bä coo hajxy tii ngaꞌa caayy ngaꞌa húucämät. Coo Dios hajxy tøø xpiädáacäm hawaꞌadstuum, paady hajxy hoy njäyaꞌayhájtäm, paady hajxy jootcujc nnimiøødhíjtäm, paadiä Dioshespíritu hajxy xyajxooṉdáacäm.
17 Porque o reino de Deus não é comida nem bebida, mas justiça, e paz, e alegria no Espírito Santo.
18 Hoorä, pøṉä Jesucristo miädiaꞌagy jaduhṉ cudiunáaṉäp, cumayáaṉäp jeꞌe jaꞌa Diósäm møødä cúꞌugäm. Tsøcxä hajxy jaduhṉ cudiúuṉäm nebiä mäbøjpädøjc‑hajxy quiudiuṉ̃än.
18 Aquele que deste modo serve a Cristo é agradável a Deus e aprovado pelos homens.
19 Mäguꞌughajpädøjc, tsøgä hoybä hajxy tehṉgajnä høxtáayyäm, jaduhṉ hajxy jootcujc nnimiøødhíjtämät, jaduhṉ hajxy hoy nniguiapxmøcpǿjcämät, jaduhṉä Jesucristo miädiaꞌagy hajxy hoy ngudiúuṉämät hamuumduꞌjoot.
19 Assim, pois, seguimos as coisas da paz e também as da edificação de uns para com os outros.
20 — ausente —
20 Não destruas a obra de Deus por causa da comida. Todas as coisas, na verdade, são limpas, mas é mau para o homem o comer com escândalo.
21 — ausente —
21 É bom não comer carne, nem beber vinho, nem fazer qualquer outra coisa com que teu irmão venha a tropeçar [ou se ofender ou se enfraquecer].
22 Hoy miic̈h mja najuøꞌøy coo quiaꞌa cädieeyä coo hotyiijä mgay mhúꞌugät, cab jaduhṉ yhoyyä coo wiinghänaꞌc mmøødyajtsibǿꞌøwät. Jaꞌa Dios miic̈h jaduhṉ xyhijxp coo hoy mgudiuṉ̃. Pøṉ jaduhṉ najuøøby coo quiumayii jaꞌa Diósäm nebiä quiuhdujthaty, jootcujc jeꞌeduhṉ yhity.
22 A fé que tens, tem-na para ti mesmo perante Deus. Bem-aventurado é aquele que não se condena naquilo que aprova.
23 Pero pøṉ jaduhṉ caꞌa najuøøby pø yejpiä Dios cuhdujt jaduhṉ coo tsuꞌuc̈h ndsúꞌtsämät, pø caj, coo jeꞌe jiaanc̈h tsúꞌudsät, cädiéeyäp jeꞌeduhṉ, hoy hamdsoo jaduhṉ jia mänaꞌañ cooc tyijy jaꞌa Dios tøø miänaꞌañ coo hajxy ngaꞌa tsúꞌtsämät. Paady jaduhṉ miänaꞌañ, wehṉdä tsuꞌuc̈h hänajty tøø quiunuuꞌxyii maa habojtsnax̱iä wyiinduumän. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, hoy ñäꞌä tiiguiøxpä, pøṉ jaduhṉ caꞌa najuøøby pø tøø Dios cuhdujt yecy jeꞌeguiøxpä, o pø caj, coo jaduhṉ jiaanc̈h jatcǿꞌøwät, cädiéeyäp jaduhm̱bä.
23 Mas aquele que tem dúvidas é condenado se comer, porque o que faz não provém de fé; e tudo o que não provém de fé é pecado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.