Lucas 6
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ
1 Mänitxøø jaꞌa Jesúshajxy hänajty wiädity trigoniꞌibyquiujc. Pooꞌxxiøøjooty hänajty jeꞌe. Mänitä jiamiøød jaꞌa trigo hajxy tiøjy. Mänit hajxy ñähxajtstuuty. Mänit hajxy jiøøꞌxy.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Mänitä fariseoshajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Mänit hajxy jiiby tiägøøyy tsajtøgooty. Mänitä tsajcaagy hajxy quiaayy jaꞌa teedyhajxy hänajty tøø quiuyoxǿꞌøyäbä. Cabä David jaꞌa cuhdujt hajxy hänajty miøødä coo hajxy jaduhṉ quiáyät. Jagooyyä teedy jaꞌa cuhdujt hajxy hänajty miøødä coo hajxy quiáyät.
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, jadúhṉhøch høøc̈hpä, nmǿødhøch jaꞌa cuhdujt jaduhm̱bä høxtä maa jaꞌa pooꞌxxiøøbaadiän ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Jatuꞌugpä pooꞌxxiøøjootypä jaꞌa Jesús tiägøøyy tsajtøgooty. Mänit tiägøøyy yajwiingapxøøbiä. Jiibiä mähdiøjc hänajty tuꞌug haduꞌugcøꞌødøꞌøds jaꞌa yhahooyhaampiä.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Jiibiä fariseoshajxy hänajty tiänaꞌay møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy. Jiibiä Jesús hajxy hänajty wyiꞌi yheeby. Yhijxmajchp jaꞌa Jesús hajxy hänajty pø yajnaxaam̱biä paꞌam jaꞌa pooꞌxxiøøjooty. Yhøxtaabiä fariseos jaꞌa wiinmahñdy hajxy hänajty nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät coo jaꞌa paꞌamjäyaꞌay hänajty yajmøcpøgyii jaꞌa pooꞌxxiøøjooty.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Jaꞌa Jesús, ñajuøøby hänajty jeꞌe nebiä fariseoshajxy hänajty tiajy miay. Mänitä Jesús jaꞌa mähdiøjc ñämaayy jaꞌa haduꞌugcøꞌødøꞌødspä:
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa fariseoshajxy:
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Mänitä Jesús jaꞌa jäyaꞌay wyiinheeꞌppejty nägøx̱iä. Mänitä Jesús jaꞌa mähdiøjc ñämaayy:
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Mänitä fariseoshajxy jiootmaꞌty hoyhoy. Mänit hajxy quiojyquiapxyhajty nebiä Jesús hajxy tiunaꞌañ.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Cujaboomgumaax̱c jaꞌa Jesús ñøcxy tuṉguhduum. Tuꞌtsuhm̱ä Tieedy piaꞌyaax̱y.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Coo jiobøøyy, mänitä jiamiøødhajxy miøjyaax̱y. Mänitä nämajmetspähajxy wyiimbiiw̱ä coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy yajwáꞌxät.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Jaduhṉdsä nämajmetspähajxy hänajty xiøhaty: Simón, jaꞌa Jesús hänajty tøø yajxøbétiäbä Pedro, møødä piuhyaꞌay Andrés, møødä Jacobo, møødä Juan, møødä Felipe, møødä Bartolomé,
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 møødä Mateo, møødä Tomás, møødä Jacobo, jaꞌa Alfeo yhuung, møødä Simón jaꞌa celote,
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 møødä Judas, jaꞌa Jacobo yhuung, møødä Judas Iscariote; jeꞌe jaꞌa Jesús hänajty yajcøꞌødägøꞌøwaam̱b hoꞌcøøc maa jaꞌa fariseoshajxiän.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Mänitä Jesúshajxy miänajnä tuṉguhduum. Mänit hajxy hoy ñaaxoguiädaacnä. Jim̱ä Jesús jiamiøødhajxy hänajty nämay. Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty may tøø miech. Jaꞌa Jesús miädiaꞌagy hajxy hänajty yhamädoow̱hidáaṉäp. Yajnaxáaṉäxäp jaꞌa piaꞌamhajxy hänajty. Jäguem̱baady hajxy hänajty tøø chooñ Judeanaaxooty, møødä Jerusalén, møødä mejypiaꞌa jim̱ Tiro møød jim̱ Sidón.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty møjcuꞌubaꞌammøødpä, yajnájxäxä jaꞌa piaꞌamhajxy jeꞌebä.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Nägøx̱iä jaꞌa Jesús hajxy hänajty ñähdonaꞌañ. Mänitä piaꞌamhajxy yajnájxäxä jaꞌa Jesús miäjaahaam.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Mänitä Jesús wyiinheeꞌppejty jaꞌa jiamiøødhajxy. Mänit miänaaṉ̃:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 ’Jootcujc mijts mhity, mijts yajmaajiajpä. Paady hajxy jootcujc mhity coo jaꞌa Dios hajxy cøx̱iä wiinä xmioꞌowaꞌañ.
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 ’Jootcujc mijts mhity, hoy mijts jäyaꞌay xjia mähaṉhaty jaꞌa høøc̈hcøxpä, hoy mijts jäyaꞌay xquiaꞌa ja tsocy xquiaꞌa ja meeꞌxy, hoy mijts xjia nänøm̱y, hoy mijts xjia pex̱y.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Mxiꞌig mxooṉdáꞌagäp hajxy jaduhṉ. Mbaadaam̱biä hoyhajt jaꞌa weenhajt hajxy jim̱ tsajpootyp. Jaduhṉ hajxy jiajpä yhabejpä, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy jecy tøø yajwáꞌxiäbä.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 ’Pero mijts mäyøøjäyaꞌayhajxy, jaꞌa tsaac̈hpä hajxy mbaadaam̱by. Cab hajxy mxooṉdaꞌagaaṉnä neby hajxy hijty mxooṉdaꞌaguiän.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 ’Hoy mijts tii hamaay mgaꞌa ja juøꞌøy, myajmaajiadaam̱by hajxy jaduhṉ.
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 ’Tsipcøxpä tsaac̈hpä hajxy mbaadaꞌañ, hoyyä cuꞌug hajxy xjia cumay. Jaduhṉä jäyaꞌayhajxy hijty yajcumay jaꞌa hajxy hijty jegyhajty näꞌä wädijpä høhṉdaacpä. Näꞌä mänaam̱b hajxy hijty jaduhṉ cooc tyijy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy yajwaꞌxy.
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 ’Huuc mädow̱ hajxy, mdsógäp hajxy pøṉ jaduhṉ xmiädsiphajp hädaa yaabä naax̱wiin; mméeꞌxäp hajxy pøṉ jaduhṉ xmiähaṉhajp.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Mmänuuꞌxtáꞌagäp jaꞌa Dios hajxy coo jaꞌa Dios ween mioꞌoy jaꞌa hoyhajt jaꞌa weenhajt pønjaty mijts jaduhṉ xyhäyoow̱hijxp, pønjaty mijts jaduhṉ haxøøg xñänøøm̱b.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Coo pøṉ xyhatejxǿꞌøgät tuꞌnax̱, mmøjcóogumbäp jaduꞌnax̱; ween jaduhṉ jaduꞌnax̱ xjiaac tehm̱ yhatejxøꞌøgy. Coo pøṉ mjocxwit xpiǿjcät, mänitä mgamiixy mjaac tehm̱ mióꞌowät.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Coo pøṉ tii jaduhṉ xmiäyujwáꞌanät, mmóꞌowäp jaduhṉ. Y coo pøṉ tii xpiǿjcät, cab jeꞌe mmäyujwaaṉdägájtsnät.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Jaduhṉds mijts wiinghänaꞌc mnäxúudsät nej mijts hänajty myajnäxuudsaꞌañän.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 ’Coo jaꞌa mmäguꞌughajpähajtiä hajxy mmøødnijiootpaadǿøjät, cab hajxy tii mbáadät; jaduhṉdsä pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌayhajxy ñic̈hójcäbä.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Coo hajxy jagooyyä mmøødniñäxuudsǿøjät pønjaty jaduhṉ xñäxuuꞌtsp, cab hajxy tii mbáadät; jaduhṉdsä pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌayhajxy ñiñäxúuꞌtsäbä.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Coo jagooyyä xädøꞌøñ hajxy myaghanúuꞌxät pøṉ jaduhṉ mnajuøøby xmioodiägatsaam̱b pedyii, cab hajxy tii mbáadät; jaduhṉdsä pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌay xädøꞌøñ hajxy yajnimiähanúuꞌxäbä. Ñajuøøby hajxy jaduhṉ coo hajxy pedyii mioodiägatsaꞌañii.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Mdsógäp hajxy pøṉ jaduhṉ xmiädsiphajp. Mnäxúudsäp hajxy jaduhṉ. Coo pøṉ xädøꞌøñ xmiäyujwáꞌanät, mnäꞌä móꞌowäp jaduhṉ. Mänitä hoyhajt jaꞌa weenhajt hajxy mbáadät may. Mänitä Dios hajxy xyhuunghádät jim̱ tsajpootyp. Hix̱, Dios, ñäxuuꞌchp jaꞌa jäyaꞌayhajxy høxtä jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaꞌa Dioscujúꞌuyäp hajxy quiaꞌa yejpiä, møød jaꞌa hojioot hajxy caꞌa møødpä.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Mmøødhádäp jaꞌa hojioot hajxy jaduhṉ nebiä nDeedy hojioot miøødhájtäm.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 ’Cabä wiinghänaꞌc hajxy mnähójät coo jaꞌa Dios hajxy xyajcumädów̱ät. Pero mmäméeꞌxäp hajxy jaduhṉ; mänitä Dios hajxy jaduhṉ xmiäméeꞌxpät.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Mäduhṉ̃tiä wiinghänaꞌc hajxy mmoꞌoy, näꞌä tägøꞌøbä hajxy mbaattägatsaꞌañ.
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Jadúhṉhøch mijts nyajmäbáadät nebiä wiindspän. Coo jaꞌa wiindspähajxy ñiwyitswädityii, tsipcøxp hajxy jiutcaꞌay. Paady mijts jaduhṉ mgaꞌa wädítät nebiä wiindspän.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Cabä capxtaacpänaꞌc‑hajxy jiaty jaty nebiä wyiindsøṉhajxy jiatiän. Coo hajxy nägøꞌø nädecypiä quiapxtáꞌagät, mänit hajxy jaduhṉ ñajtspaadǿꞌøwät.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 — ausente —
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 ’Mädyii quepychaa paꞌag näꞌägädä tøømbejp, ni mänaa jaꞌa tiøøm quiaꞌa xuṉä. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, mädyii quepychaa xuṉ näꞌägädä tøømbejp, ni mänaa jaꞌa tiøøm quiaꞌa paꞌagøꞌøy. Tøyhajt jaduhṉ.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Mnajuøøby hajxy jaduhṉ mädyii quepychaa hoy tøømhajp. Jaꞌa hapty, cab jaduhṉ tiøømhaty nebiä piidsän. Y jaꞌa wädsats, cab jaduhṉ tiøømhaty nebiä tsaatypän.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Jaduhṉ mäwíinädsä hojiäyaꞌay jaꞌa howyiinmahñdy miøødä. Hoy jaduhṉ wiädity. Pero jaꞌa caꞌawiindøjiäyaꞌayhajxy, cabä howyiinmahñdy hajxy miøødä. Haxøøgwiinmahñdy hajxy miäwädijpy. Haxøøg hajxy jaduhṉ ñäꞌägädä capxy ñäꞌägädä mädiaꞌagy.
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 ’Wiindsǿṉhøch mijts xwyiꞌi ñämaꞌay; pero cab hajxy jaduhṉ mgudiunaꞌañ nébiøch mijts nja haneꞌemiän.
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Pǿṉhøch nmädiaꞌagy xmiädóow̱äp, pǿṉhøch nmädiaꞌagy xmiäbǿjcäp, jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 nebiä jäyaꞌay tiøjcojjiän. Cøøc jaduhṉ tiajøøyy. Tsaawiing jaduhṉ miuuꞌtsøꞌcy. Coo jaꞌa nøøgom̱dägoy quiädaacy, coo jaꞌa tøjc jaduhṉ ñøønähgoom̱bejty, cab jaduhṉ piädøꞌcy, jeꞌeguiøxpä coo hänajty cøøc miuuꞌtsøꞌøguiä.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Pero pǿṉhøch nmädiaꞌagy jaduhṉ xquiaꞌa mäbǿjcäp, jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe nebiä jäyaꞌay tiøjc cøøc quiaꞌa muuꞌtsøꞌquiän. Coo jaꞌa tøjc ñøønähgoom̱bejty, pädøꞌc jaduhṉ; cøjx jaduhṉ quiäday.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.