Lucas 6
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARA
1 Mänitxøø jaꞌa Jesúshajxy hänajty wiädity trigoniꞌibyquiujc. Pooꞌxxiøøjooty hänajty jeꞌe. Mänitä jiamiøød jaꞌa trigo hajxy tiøjy. Mänit hajxy ñähxajtstuuty. Mänit hajxy jiøøꞌxy.
1 Aconteceu que, num sábado, passando Jesus pelas searas, os seus discípulos colhiam e comiam espigas, debulhando-as com as mãos.
2 Mänitä fariseoshajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito aos sábados?
3 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
3 Respondeu-lhes Jesus: Nem ao menos tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e seus companheiros?
4 Mänit hajxy jiiby tiägøøyy tsajtøgooty. Mänitä tsajcaagy hajxy quiaayy jaꞌa teedyhajxy hänajty tøø quiuyoxǿꞌøyäbä. Cabä David jaꞌa cuhdujt hajxy hänajty miøødä coo hajxy jaduhṉ quiáyät. Jagooyyä teedy jaꞌa cuhdujt hajxy hänajty miøødä coo hajxy quiáyät.
4 Como entrou na casa de Deus, tomou, e comeu os pães da proposição, e os deu aos que com ele estavam, pães que não lhes era lícito comer, mas exclusivamente aos sacerdotes?
5 Høøc̈h jaꞌa Diosquex̱ypä, jadúhṉhøch høøc̈hpä, nmǿødhøch jaꞌa cuhdujt jaduhm̱bä høxtä maa jaꞌa pooꞌxxiøøbaadiän ―nøm̱ä Jesús miänaaṉ̃.
5 E acrescentou-lhes: O Filho do Homem é senhor do sábado.
6 Jatuꞌugpä pooꞌxxiøøjootypä jaꞌa Jesús tiägøøyy tsajtøgooty. Mänit tiägøøyy yajwiingapxøøbiä. Jiibiä mähdiøjc hänajty tuꞌug haduꞌugcøꞌødøꞌøds jaꞌa yhahooyhaampiä.
6 Sucedeu que, em outro sábado, entrou ele na sinagoga e ensinava. Ora, achava-se ali um homem cuja mão direita estava ressequida.
7 Jiibiä fariseoshajxy hänajty tiänaꞌay møødä ley‑yajnähixøøbiähajxy. Jiibiä Jesús hajxy hänajty wyiꞌi yheeby. Yhijxmajchp jaꞌa Jesús hajxy hänajty pø yajnaxaam̱biä paꞌam jaꞌa pooꞌxxiøøjooty. Yhøxtaabiä fariseos jaꞌa wiinmahñdy hajxy hänajty nebiä Jesús hajxy yajtsumǿøjät coo jaꞌa paꞌamjäyaꞌay hänajty yajmøcpøgyii jaꞌa pooꞌxxiøøjooty.
7 Os escribas e os fariseus observavam-no, procurando ver se ele faria uma cura no sábado, a fim de acharem de que o acusar.
8 Jaꞌa Jesús, ñajuøøby hänajty jeꞌe nebiä fariseoshajxy hänajty tiajy miay. Mänitä Jesús jaꞌa mähdiøjc ñämaayy jaꞌa haduꞌugcøꞌødøꞌødspä:
8 Mas ele, conhecendo-lhes os pensamentos, disse ao homem da mão ressequida: Levanta-te e vem para o meio; e ele, levantando-se, permaneceu de pé.
9 Mänitä Jesús ñämaayy jaꞌa fariseoshajxy:
9 Então, disse Jesus a eles: Que vos parece? É lícito, no sábado, fazer o bem ou o mal? Salvar a vida ou deixá-la perecer?
10 Mänitä Jesús jaꞌa jäyaꞌay wyiinheeꞌppejty nägøx̱iä. Mänitä Jesús jaꞌa mähdiøjc ñämaayy:
10 E, fitando todos ao redor, disse ao homem: Estende a mão. Ele assim o fez, e a mão lhe foi restaurada.
11 Mänitä fariseoshajxy jiootmaꞌty hoyhoy. Mänit hajxy quiojyquiapxyhajty nebiä Jesús hajxy tiunaꞌañ.
11 Mas eles se encheram de furor e discutiam entre si quanto ao que fariam a Jesus.
12 Cujaboomgumaax̱c jaꞌa Jesús ñøcxy tuṉguhduum. Tuꞌtsuhm̱ä Tieedy piaꞌyaax̱y.
12 Naqueles dias, retirou-se para o monte, a fim de orar, e passou a noite orando a Deus.
13 Coo jiobøøyy, mänitä jiamiøødhajxy miøjyaax̱y. Mänitä nämajmetspähajxy wyiimbiiw̱ä coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy yajwáꞌxät.
13 E, quando amanheceu, chamou a si os seus discípulos e escolheu doze dentre eles, aos quais deu também o nome de apóstolos:
14 Jaduhṉdsä nämajmetspähajxy hänajty xiøhaty: Simón, jaꞌa Jesús hänajty tøø yajxøbétiäbä Pedro, møødä piuhyaꞌay Andrés, møødä Jacobo, møødä Juan, møødä Felipe, møødä Bartolomé,
14 Simão, a quem acrescentou o nome de Pedro, e André, seu irmão; Tiago e João; Filipe e Bartolomeu;
15 møødä Mateo, møødä Tomás, møødä Jacobo, jaꞌa Alfeo yhuung, møødä Simón jaꞌa celote,
15 Mateus e Tomé; Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote;
16 møødä Judas, jaꞌa Jacobo yhuung, møødä Judas Iscariote; jeꞌe jaꞌa Jesús hänajty yajcøꞌødägøꞌøwaam̱b hoꞌcøøc maa jaꞌa fariseoshajxiän.
16 Judas, filho de Tiago, e Judas Iscariotes, que se tornou traidor.
17 Mänitä Jesúshajxy miänajnä tuṉguhduum. Mänit hajxy hoy ñaaxoguiädaacnä. Jim̱ä Jesús jiamiøødhajxy hänajty nämay. Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty may tøø miech. Jaꞌa Jesús miädiaꞌagy hajxy hänajty yhamädoow̱hidáaṉäp. Yajnaxáaṉäxäp jaꞌa piaꞌamhajxy hänajty. Jäguem̱baady hajxy hänajty tøø chooñ Judeanaaxooty, møødä Jerusalén, møødä mejypiaꞌa jim̱ Tiro møød jim̱ Sidón.
17 E, descendo com eles, parou numa planura onde se encontravam muitos discípulos seus e grande multidão do povo, de toda a Judeia, de Jerusalém e do litoral de Tiro e de Sidom,
18 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty møjcuꞌubaꞌammøødpä, yajnájxäxä jaꞌa piaꞌamhajxy jeꞌebä.
18 que vieram para o ouvirem e serem curados de suas enfermidades; também os atormentados por espíritos imundos eram curados.
19 Nägøx̱iä jaꞌa Jesús hajxy hänajty ñähdonaꞌañ. Mänitä piaꞌamhajxy yajnájxäxä jaꞌa Jesús miäjaahaam.
19 E todos da multidão procuravam tocá-lo, porque dele saía poder; e curava todos.
20 Mänitä Jesús wyiinheeꞌppejty jaꞌa jiamiøødhajxy. Mänit miänaaṉ̃:
20 Então, olhando ele para os seus discípulos, disse-lhes:
21 ’Jootcujc mijts mhity, mijts yajmaajiajpä. Paady hajxy jootcujc mhity coo jaꞌa Dios hajxy cøx̱iä wiinä xmioꞌowaꞌañ.
21 Bem-aventurados vós, os que agora tendes fome, porque sereis fartos.
22 ’Jootcujc mijts mhity, hoy mijts jäyaꞌay xjia mähaṉhaty jaꞌa høøc̈hcøxpä, hoy mijts jäyaꞌay xquiaꞌa ja tsocy xquiaꞌa ja meeꞌxy, hoy mijts xjia nänøm̱y, hoy mijts xjia pex̱y.
22 Bem-aventurados sois quando os homens vos odiarem e quando vos expulsarem da sua companhia, vos injuriarem e rejeitarem o vosso nome como indigno, por causa do Filho do Homem.
23 Mxiꞌig mxooṉdáꞌagäp hajxy jaduhṉ. Mbaadaam̱biä hoyhajt jaꞌa weenhajt hajxy jim̱ tsajpootyp. Jaduhṉ hajxy jiajpä yhabejpä, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy jecy tøø yajwáꞌxiäbä.
23 Regozijai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu; pois dessa forma procederam seus pais com os profetas.
24 ’Pero mijts mäyøøjäyaꞌayhajxy, jaꞌa tsaac̈hpä hajxy mbaadaam̱by. Cab hajxy mxooṉdaꞌagaaṉnä neby hajxy hijty mxooṉdaꞌaguiän.
24 Mas ai de vós, os ricos! Porque tendes a vossa consolação.
25 ’Hoy mijts tii hamaay mgaꞌa ja juøꞌøy, myajmaajiadaam̱by hajxy jaduhṉ.
25 Ai de vós, os que estais agora fartos! Porque vireis a ter fome.
26 ’Tsipcøxpä tsaac̈hpä hajxy mbaadaꞌañ, hoyyä cuꞌug hajxy xjia cumay. Jaduhṉä jäyaꞌayhajxy hijty yajcumay jaꞌa hajxy hijty jegyhajty näꞌä wädijpä høhṉdaacpä. Näꞌä mänaam̱b hajxy hijty jaduhṉ cooc tyijy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy yajwaꞌxy.
26 Ai de vós, quando todos vos louvarem! Porque assim procederam seus pais com os falsos profetas.
27 ’Huuc mädow̱ hajxy, mdsógäp hajxy pøṉ jaduhṉ xmiädsiphajp hädaa yaabä naax̱wiin; mméeꞌxäp hajxy pøṉ jaduhṉ xmiähaṉhajp.
27 Digo-vos, porém, a vós outros que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei o bem aos que vos odeiam;
28 Mmänuuꞌxtáꞌagäp jaꞌa Dios hajxy coo jaꞌa Dios ween mioꞌoy jaꞌa hoyhajt jaꞌa weenhajt pønjaty mijts jaduhṉ xyhäyoow̱hijxp, pønjaty mijts jaduhṉ haxøøg xñänøøm̱b.
28 bendizei aos que vos maldizem, orai pelos que vos caluniam.
29 Coo pøṉ xyhatejxǿꞌøgät tuꞌnax̱, mmøjcóogumbäp jaduꞌnax̱; ween jaduhṉ jaduꞌnax̱ xjiaac tehm̱ yhatejxøꞌøgy. Coo pøṉ mjocxwit xpiǿjcät, mänitä mgamiixy mjaac tehm̱ mióꞌowät.
29 Ao que te bate numa face, oferece-lhe também a outra; e, ao que tirar a tua capa, deixa-o levar também a túnica;
30 Coo pøṉ tii jaduhṉ xmiäyujwáꞌanät, mmóꞌowäp jaduhṉ. Y coo pøṉ tii xpiǿjcät, cab jeꞌe mmäyujwaaṉdägájtsnät.
30 dá a todo o que te pede; e, se alguém levar o que é teu, não entres em demanda.
31 Jaduhṉds mijts wiinghänaꞌc mnäxúudsät nej mijts hänajty myajnäxuudsaꞌañän.
31 Como quereis que os homens vos façam, assim fazei-o vós também a eles.
32 ’Coo jaꞌa mmäguꞌughajpähajtiä hajxy mmøødnijiootpaadǿøjät, cab hajxy tii mbáadät; jaduhṉdsä pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌayhajxy ñic̈hójcäbä.
32 Se amais os que vos amam, qual é a vossa recompensa? Porque até os pecadores amam aos que os amam.
33 Coo hajxy jagooyyä mmøødniñäxuudsǿøjät pønjaty jaduhṉ xñäxuuꞌtsp, cab hajxy tii mbáadät; jaduhṉdsä pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌayhajxy ñiñäxúuꞌtsäbä.
33 Se fizerdes o bem aos que vos fazem o bem, qual é a vossa recompensa? Até os pecadores fazem isso.
34 Coo jagooyyä xädøꞌøñ hajxy myaghanúuꞌxät pøṉ jaduhṉ mnajuøøby xmioodiägatsaam̱b pedyii, cab hajxy tii mbáadät; jaduhṉdsä pojpäyaꞌay cädieejiäyaꞌay xädøꞌøñ hajxy yajnimiähanúuꞌxäbä. Ñajuøøby hajxy jaduhṉ coo hajxy pedyii mioodiägatsaꞌañii.
34 E, se emprestais àqueles de quem esperais receber, qual é a vossa recompensa? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Mdsógäp hajxy pøṉ jaduhṉ xmiädsiphajp. Mnäxúudsäp hajxy jaduhṉ. Coo pøṉ xädøꞌøñ xmiäyujwáꞌanät, mnäꞌä móꞌowäp jaduhṉ. Mänitä hoyhajt jaꞌa weenhajt hajxy mbáadät may. Mänitä Dios hajxy xyhuunghádät jim̱ tsajpootyp. Hix̱, Dios, ñäxuuꞌchp jaꞌa jäyaꞌayhajxy høxtä jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaꞌa Dioscujúꞌuyäp hajxy quiaꞌa yejpiä, møød jaꞌa hojioot hajxy caꞌa møødpä.
35 Amai, porém, os vossos inimigos, fazei o bem e emprestai, sem esperar nenhuma paga; será grande o vosso galardão, e sereis filhos do Altíssimo. Pois ele é benigno até para com os ingratos e maus.
36 Mmøødhádäp jaꞌa hojioot hajxy jaduhṉ nebiä nDeedy hojioot miøødhájtäm.
36 Sede misericordiosos, como também é misericordioso vosso Pai.
37 ’Cabä wiinghänaꞌc hajxy mnähójät coo jaꞌa Dios hajxy xyajcumädów̱ät. Pero mmäméeꞌxäp hajxy jaduhṉ; mänitä Dios hajxy jaduhṉ xmiäméeꞌxpät.
37 Não julgueis e não sereis julgados; não condeneis e não sereis condenados; perdoai e sereis perdoados;
38 Mäduhṉ̃tiä wiinghänaꞌc hajxy mmoꞌoy, näꞌä tägøꞌøbä hajxy mbaattägatsaꞌañ.
38 dai, e dar-se-vos-á; boa medida, recalcada, sacudida, transbordante, generosamente vos darão; porque com a medida com que tiverdes medido vos medirão também.
39 Jadúhṉhøch mijts nyajmäbáadät nebiä wiindspän. Coo jaꞌa wiindspähajxy ñiwyitswädityii, tsipcøxp hajxy jiutcaꞌay. Paady mijts jaduhṉ mgaꞌa wädítät nebiä wiindspän.
39 Propôs-lhes também uma parábola: Pode, porventura, um cego guiar a outro cego? Não cairão ambos no barranco?
40 Cabä capxtaacpänaꞌc‑hajxy jiaty jaty nebiä wyiindsøṉhajxy jiatiän. Coo hajxy nägøꞌø nädecypiä quiapxtáꞌagät, mänit hajxy jaduhṉ ñajtspaadǿꞌøwät.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; todo aquele, porém, que for bem-instruído será como o seu mestre.
41 — ausente —
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão, porém não reparas na trave que está no teu próprio?
42 — ausente —
42 Como poderás dizer a teu irmão: Deixa, irmão, que eu tire o argueiro do teu olho, não vendo tu mesmo a trave que está no teu? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e, então, verás claramente para tirar o argueiro que está no olho de teu irmão.
43 ’Mädyii quepychaa paꞌag näꞌägädä tøømbejp, ni mänaa jaꞌa tiøøm quiaꞌa xuṉä. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, mädyii quepychaa xuṉ näꞌägädä tøømbejp, ni mänaa jaꞌa tiøøm quiaꞌa paꞌagøꞌøy. Tøyhajt jaduhṉ.
43 Não há árvore boa que dê mau fruto; nem tampouco árvore má que dê bom fruto.
44 Mnajuøøby hajxy jaduhṉ mädyii quepychaa hoy tøømhajp. Jaꞌa hapty, cab jaduhṉ tiøømhaty nebiä piidsän. Y jaꞌa wädsats, cab jaduhṉ tiøømhaty nebiä tsaatypän.
44 Porquanto cada árvore é conhecida pelo seu próprio fruto. Porque não se colhem figos de espinheiros, nem dos abrolhos se vindimam uvas.
45 Jaduhṉ mäwíinädsä hojiäyaꞌay jaꞌa howyiinmahñdy miøødä. Hoy jaduhṉ wiädity. Pero jaꞌa caꞌawiindøjiäyaꞌayhajxy, cabä howyiinmahñdy hajxy miøødä. Haxøøgwiinmahñdy hajxy miäwädijpy. Haxøøg hajxy jaduhṉ ñäꞌägädä capxy ñäꞌägädä mädiaꞌagy.
45 O homem bom do bom tesouro do coração tira o bem, e o mau do mau tesouro tira o mal; porque a boca fala do que está cheio o coração.
46 ’Wiindsǿṉhøch mijts xwyiꞌi ñämaꞌay; pero cab hajxy jaduhṉ mgudiunaꞌañ nébiøch mijts nja haneꞌemiän.
46 Por que me chamais Senhor, Senhor, e não fazeis o que vos mando?
47 Pǿṉhøch nmädiaꞌagy xmiädóow̱äp, pǿṉhøch nmädiaꞌagy xmiäbǿjcäp, jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 nebiä jäyaꞌay tiøjcojjiän. Cøøc jaduhṉ tiajøøyy. Tsaawiing jaduhṉ miuuꞌtsøꞌcy. Coo jaꞌa nøøgom̱dägoy quiädaacy, coo jaꞌa tøjc jaduhṉ ñøønähgoom̱bejty, cab jaduhṉ piädøꞌcy, jeꞌeguiøxpä coo hänajty cøøc miuuꞌtsøꞌøguiä.
48 É semelhante a um homem que, edificando uma casa, cavou, abriu profunda vala e lançou o alicerce sobre a rocha; e, vindo a enchente, arrojou-se o rio contra aquela casa e não a pôde abalar, por ter sido bem-construída.
49 Pero pǿṉhøch nmädiaꞌagy jaduhṉ xquiaꞌa mäbǿjcäp, jaduhṉ mäwíinäts jeꞌe nebiä jäyaꞌay tiøjc cøøc quiaꞌa muuꞌtsøꞌquiän. Coo jaꞌa tøjc ñøønähgoom̱bejty, pädøꞌc jaduhṉ; cøjx jaduhṉ quiäday.
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra sem alicerces, e, arrojando-se o rio contra ela, logo desabou; e aconteceu que foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.