Lucas 24

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Näxøøjopiä toꞌoxiøjc‑hajxy ñøcxtägajch maa jaꞌa Jesús hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän møødä jiamiøødhajxy wiingpä. Paꞌagxuuꞌpähoṉgóṉ hajxy ñøcxy jaꞌa hajxy hänajty tøø jiúyyäbä.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Coo hajxy jim̱ miejch, mänit hajxy yhijxy coo jaꞌa tsaajut hänajty tøø yhawaꞌac̈h.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Mänit hajxy jiiby tiägøøyy. Cab hajxy jiiby pøṉ piaaty.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mänit hajxy chähgøøyy. Cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy neby hajxy jiatcǿꞌøwät. Mänit hajxy yhijxy coo jaꞌa jäyaꞌay hajxy hänajty metsc miøødtänaꞌay. Yajxoṉjatiä wyithajxy hänajty. Høxtä haam̱bä wyithajxy hänajty.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Mänitä toꞌoxiøjc‑hajxy ñaax̱cooyy jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty chähgøꞌøy. Mänit hajxy ñämaayyä:
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Cab jeꞌe yaajän. Tøø jiujypiøjnä. Nej, cab hajxy mjahmiechä neby hajxy jiiby tøø xyajmøødmädiaꞌaguiän Galilea.
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 Nøm̱ä Jesús jaꞌa Diosquex̱ypä hajxy xyhawaaṉä cooc hijty quiøꞌødägøꞌøwaꞌañii jaꞌa cubojpäyaꞌay jaꞌa cugädieejiäyaꞌay, cooc hijty miøjpahbedaꞌañii cruzcøxp, cooc cudägøøgxøø hijty jiujypiøgaꞌañ.
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Mänit hajxy jiaanc̈h jahmiejtsnä neby hajxy hänajty tøø ñämaꞌayiijän Jesúsäm.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Mänit hajxy wyiimbijnä. Mänitä jiamiøød hajxy hoy yhawaaṉä jaꞌa nämajtuꞌugpä møødä nämaybä.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Jaꞌa toꞌoxiøjc jaꞌa mädiaꞌagy hajxy mäméjtsäbä, jueꞌe hajxy hänajty näjeꞌe xiøhaty María Magdalatsohm̱bä, møødä Juana, møødä María jaꞌa Jacobo tiaj.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Pero cabä toꞌoxiøjc jaꞌa miädiaꞌagyhajxy miäbǿjcäxä jaꞌa Jesús jiamiøødhajxy. Nebiä cuhhiim̱bä‑mädiaꞌaguiän hajxy jaduhṉ miädooyy.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Pero jaꞌa Pedro, miäbøjc jeꞌe. Päyøꞌøguiä ñøcxy maa jaꞌa Jesús hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän. Coo jiiby quiuwoodsøøyy, mänitä poobwit yhijxy coo wiingtuum yhijnä. Mänit wyiimbijnä. Yagjuøøyy jaduhṉ neby hänajty tøø jiadyiijän.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Mänitxøøbä jaꞌa Jesús jiamiøødhajxy hänajty metsc ñøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Emaús. Majtuꞌugkilómetro hänajty jiäguem̱ä maa jaꞌa Jerusaléncajptän.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Mädiáacäp hajxy hänajty tiuꞌuyoꞌoy tijaty tøø jiadyii.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Mänit hajxy wyiingumedsøøyyä jaꞌa Jesús. Mänit hajxy miøødtuꞌubøjcy.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Hoy hajxy jia hijxy, cab hajxy yhøxcajpy.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Tuꞌjäyaꞌay hänajty xiøhaty Cleofas. Mänit yhadsooyy:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 — ausente —
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Jaduhṉ højts njoot hijty chocy coo jaꞌa Jesús jaꞌa gobiernä Rómaba jaꞌa quiuhdujt cu piøjcä nebiä gobiernä yaa quiaꞌa hanéhm̱nät maa højts ngajptän, højts judíosjäyaꞌayhajxy. Maaxtøjcy mädägøøy jaduhṉ yaghoꞌcä.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Haamiän jaꞌa toꞌoxiøjc‑hajxy näjeꞌe yhooyy maa jaꞌa Jesús hänajty tøø ñaax̱tägøꞌøyän.
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Pero cábäc hajxy piaaty. Mänítägä Diosmoonsä hajxy metsc yhijxy jaꞌa tsajpootypä‑tsohm̱bä. Mänítäc hajxy yhawáaṉäxä cooc jaꞌa Jesús hänajty tøø jiujypiøjnä. Hoy‑yagjuøøñä højts hajxy xyajmøødmädiaacy.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Mänit højts njamiøødhajxy hoy yhijxpä. Jadúhṉäc hajxy piaatpä nebiä toꞌoxiøjc‑hajxy hänajty tøø ñägapxiän. Ni jéꞌegädsä Jesús hajxy quiaꞌa hijxy.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Tsipcøxpä Diosquex̱y chaac̈hpøgaꞌañ coo hänajty jim̱ ñøcxaaṉnä tsajpootyp.
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 Mänit tiägøøyy yajwiingapxøøbiä jaꞌa Diosmädiaꞌagy majaty miädiaꞌagyiijän. Jim̱ quiapxtsohṉ̃ maa jaꞌa Moisés hänajty tøø quiujaayän. Cøjx quiapxy mäduhṉ̃tiä jaꞌa Diosquex̱yhajxy quiujahyyän.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Coo hajxy jim̱ miejch Emaús, mänitä Jesús miänaaṉ̃ cooc jiaac yoꞌoyaꞌañ.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Mänit hajxy ñämaayyhoꞌcy:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Mänit hajxy yhäñaaguiädaacy meexäwiinduum. Mänitä Jesús tsajcaagy quionøꞌcy. Mänitä Dioscujúꞌuyäp yejcy. Mänitä tsajcaagy qyijwaꞌxy. Mänitä jiamiøød miooyy.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Mänítnäts hajxy yhøxcajpnä. Mänitä Jesús yhadägoyyøøñä.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Mänit tuꞌjäyaꞌay miänaaṉ̃:
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Mänitiä hajxy wyiimbijnä, ñøcxtägajch Jerusalén. Mänitä jiamiøød hajxy hoy piaady maa hajxy hänajty tøø yhamugøꞌøyän, jaꞌa nämajtuꞌugpä møød hajxy nämaybä.
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 Mänit hajxy nämetspä ñämaayyä:
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Mänit hajxy jeꞌe ñägapxpä cooc jaꞌa Jesús hajxy tøø piaady tuꞌhaam. Mänítäc hajxy yhøxcajpnä coogä Jesús jaꞌa tsajcaagy qyijwaꞌxy.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 Jiiby hajxy hänajty miädiaꞌagyñä, mänitä Jesús ñäguehx̱tøøꞌxy maa hajxy hänajty yhäñaꞌayän. Mänit yajpooꞌxy jaꞌa jiamiøødhajxy.
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Mänit hajxy jiaanc̈h tehm̱ chähgøøyy. Háañämä tyijy hajxy nämejtsä.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Høxtáhm̱dsøch hädaa ngøꞌø, høxtáhm̱dsøch hädaa ndecy. Høøc̈h jeꞌe Jesús. Høøc̈h hajxy nähdóoṉäc. Cabä háañämä niꞌx copc miøødä nébiøch høøc̈h nmøødän.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Mänitä Jesús jaꞌa quiøꞌødiecy yaghijxy jaꞌa jiamiøødhajxy.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Pero cab hajxy hamuumduꞌjoot ñäꞌägä mäbøjcy. Xooṉdaacp hajxy hänajty møød hajxy hänajty yagjuøꞌøy. Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Mänitä hacxtsaꞌay hajxy miooyy møødä møjtsiinjøødy.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 Mänitä Jesús quiooṉdsooyy. Mänit quiaayy maa jaꞌa wyiinduumhajxiän.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 Mänit miänaaṉ̃:
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Mänitä Diosmädiaꞌagy quiapxtøøyy:
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 ―Jaduhṉ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän cooc jaꞌa Diosquex̱y tsipcøxp yhoꞌogaꞌañ, y cooc cudägøøgxøø jiujypiøjtägatsaꞌañ,
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 y cooc miädiaꞌagaꞌañii wiinduhm̱yhagajpt. Yaa Jerusalén miädiaactsoonaꞌañii. Jaduhṉä cuꞌughajxy yajwiingapxøꞌøwaꞌañii coo jaꞌa yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät. Mänit hajxy yajnähwaꞌadsaꞌañii jaꞌa piojpä quiädieey hajxy.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Hamdsoo hajxy tøø mhix̱y tøø mmädoy nébiøch cham̱ nmädiaꞌaguiän.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Nyajnäguexáam̱biøch mijts jaꞌa Dioshespíritu jaꞌa nDéedyhøch tøø xyajwiinwaaṉǿꞌøyäbä cooc̈h mijts nmóꞌowät. Jim̱ choonaꞌañ tsajpootyp. Yaa hajxy mmähmǿꞌøwät Jerusalén høxtä coonä jaꞌa Dioshespíritu hajxy hänajty tøø xñägädaꞌagy.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Mänitä Jesús miøødcajptpädsøøm̱y jaꞌa jiamiøødhajxy. Mänit hajxy miejch maa jaꞌa cajpt xiøhatiän Betania. Mänitä Jesús jaꞌa quiøꞌø chajxajy. Mänitä Dioscujúꞌuyäp yejcy jaꞌa jiamiøødcøxpähajxy.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Mänit hajxy ñähguéecänä. Mänitä Jesús jim̱ ñøcxy tsajpootyp.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Mänitä Jesús hajxy wyiingudsähgøøyy. Mänit hajxy wyiimbijnä jaanc̈h tehm̱ jiootcujc. Mänit hajxy ñøcxy Jerusalén.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Jabom̱‑jabom̱ hajxy hänajty ñøcxy tsajtøgooty. Nøcxy hajxy hänajty quiapxy miädiaꞌagy coo jaꞌa Dios miøjjä jiaanc̈hä. Amén.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.