Lucas 16

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mänitä Jesús jaꞌa jiamiøød ñämaayy:
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Mänitä mioonsä miøjyaax̱y: “Nej, tøyhajt jaduhṉ cooc̈h miic̈h jaꞌa nxädøꞌøñ xwyiꞌi yajtúuṉäjä. Hoorä, høøc̈h móoyyäc mädúhṉ̃tiøch miic̈h hijty tøø nyajcøꞌødägøꞌøy. Cábøch miic̈h nmoonsähadaaṉnä.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Mänitä craa tiägøøyy tajpä maabiä: “Nébiøch jaduhṉ nnäꞌä jatcǿꞌøwät. Xpiøgáaṉäbøch jaꞌa nduuṉg jaduhṉ. Cábøch møcmäjaa nmøødä cooc̈h nyuꞌuw cooc̈h nbúxät. Tsähdiúnäbøch jaduhṉ cooc̈h ndägǿꞌøwät xädøꞌøñyujwaam̱bä.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Tøøc̈h nnajuøꞌøy nébiøch njatcǿꞌøwät, nébiøc̈hä jäyaꞌayhajxy xtiøjmóꞌowät, cooc̈h nduuṉg hänajty tøø xpiøjcä.”
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 Mänit tuꞌugjaty tuꞌugjaty miøjyaax̱y pønjaty jaꞌa wyiindsǿṉ hänajty mänuuꞌxyhajp. Mänitä tuꞌjäyaꞌay jayøbajt miäyajtøøyy: “Mädúhṉ̃tiøch yøꞌø nwiindsǿṉ xmiänuuꞌxiä.”
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Mänit yhadsooyy: “Mägoꞌxlatä acéitøch nmänuuꞌxiä.” Mänitä craa miänaaṉ̃: “Hädaa nocy jaduhṉ mänaam̱b coo miic̈h mägoꞌxlatä mmänuuꞌxyhaty. Chaadsä nocy wiingpä. Huug hädiuuṉdägats coo juxychäguiꞌxmajc‑latä mmänuuꞌxyhaty.”
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Mänitä tuꞌug miäyajtǿøgombä: “Míic̈häts, mäduhṉ̃tiä mnuuꞌxy.” Mänit yhadsooyy: “Mägoꞌxquipxǿhñdyhøc̈hä trigo nmänuuꞌxyhaty.” Mänitä craa miänaaṉ̃: “Chaadsä nocy wiingpä. Huug hädiuuṉdägats coo mädaax̱c‑hiiꞌx mmänuuꞌxyhaty.”
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Manitä mäyøøjäyaꞌay jaꞌa mioonsä quiumaayy coo quiuhwijjiä. Maas cuhwijy jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy caꞌa mäbøjpä maa jaꞌa tiuuṉghajxiän quejee yøꞌø Diosmädiaꞌagy hajxy mäbøjpä.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 ’Tsipcøxpä xädøꞌøñ quiøxaꞌañ hädaa yaabä naax̱wiin. Myajtúnäp hajxy jaduhṉ nebiä jäyaꞌay hajxy jaduhṉ xmiäguꞌughádät. Coo hänajty tøø mhoꞌnä, mänitä Dios jim̱ xwyiingpǿgät tsajpootyp.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 ’Pøṉä xädøꞌøñ hoy yajtuum̱b, hoy jia weeṉ̃tiä, coo jaꞌa xädøꞌøñ hänajty miayyä, mänit hoy yajtúuṉgombät. Pero pøṉä xädøꞌøñ hoy caꞌa yajtuum̱b coo hänajty weeṉ̃tiä, ni jaduhṉ hoy quiaꞌa yajtúnät coo hänajty miayyä.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Jaduhṉds jeꞌe, coo mijts jaꞌa xädøꞌøñ hoy mgaꞌa yajtúnät hädaa yaabä naax̱wiin, caj mijts jaꞌa Dios xyajcøꞌødägǿꞌøwät mädyii jaanc̈h tsoobaadaam̱b.
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Y coo wiingjäyaꞌay xiädøꞌøñ hajxy hoy mgaꞌa yajtúuṉät, cabä hoyhajt jaꞌa weenhajt hajxy jim̱ mbáadät tsajpootyp.
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 ’Coo jaꞌa moonsä jaꞌa wyiindsǿṉ metsc miädúnät, jaꞌa tuꞌjäyáꞌayäbä, jeꞌe miädiaꞌagy hoy quiudiúuṉäp; jaꞌa tuꞌjäyáꞌayäbä, cabä miädiaꞌagy miäbǿjcät. Jaanä jaduhṉduhm̱bä, coo jaꞌa xädøꞌøñ hajxy mwiꞌi chógät, cabä Dios hajxy hoy mmädúnät.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Jim̱ä fariseoshajxy hänajty näjeꞌe miämädoonaꞌay. Jiaanc̈h tehm̱ piøcjuøøbiä fariseos jaꞌa xädøꞌøñ hajxy hänajty. Mänitä Jesús hajxy ñäxiicy.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 ’Jaꞌa Moisés miädiaꞌagy hijty cudiúuṉäxäp møødä Diosquex̱y miädiaꞌagyhajxy. Pero coo jaꞌa Juan jaꞌa Diosmädiaꞌagy tiägøøyy yajwaꞌxpä, nägøx̱iä jäyaꞌayhajxy jia wiꞌi tiägøꞌøwaꞌañ maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 ’Pero cabä Moisés miädiaꞌagy tiägoyyaꞌañ. Maas paquiä jaꞌa tsajpootyp tiägóyyät møødä naax̱wiin quejee jaꞌa Moisés miädiaꞌagy.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 ’Pøṉä tioꞌoxiøjc høxmajtsp, tuꞌudägooby jaduhṉ coo wiingtoꞌoxiøjc wyiingpǿjnät. Jaanä jaduhṉ tiuꞌudägoobiä pøṉä toꞌoxiøjc wiingpøjp jaꞌa tøø yhøxmac̈híijäbä.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 ’Jaduhṉdsä mäyøøjäyaꞌay hänajty tuꞌug. Jaanc̈h tehm̱ yajxóṉ jaꞌa wyit hänajty miøødhaty. Jabom̱‑jabom̱ jaꞌa xøø hänajty yagjadyii jaanc̈h tehm̱ yajxóṉ.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Jim̱ä mähdiøjc hänajty tuꞌug xiøhaty Lázaro. Jaanc̈h tehm̱ ñähbuꞌuds jaanc̈h tehm̱ quiuhbuꞌudsä Lázaro hänajty. Jim̱ nax̱y yhäñaꞌay naax̱wiin maa jaꞌa mäyøøhänaꞌc tiøghaawän.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Jeꞌe jaꞌa Lázaro hänajty jia wiꞌi quiayaam̱by tijaty jiiby cahb naax̱wiin maa jaꞌa mäyøøjäyaꞌay mieexän. Høxtä nähwéhyyäxäbä Lázaro piuꞌuds hänajty jaꞌa húcäm.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Mänitä Lázaro yhoꞌnä. Mänitä yháañämä yajnǿcxäxä tsajpootyp maa jaꞌa Abraham wyiinduumän. Jaꞌa Diosmoonsä yajnøcx. Mänitä mäyøøjäyaꞌay yhoꞌpä. Mänit yajnaax̱tägøøyyä.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Mänitä yháañämä yhädaacy møjcuꞌuhaam. Mänit tiägøøyyä tsaac̈htiúuṉäbä. Mänit chajheeꞌpy. Jim̱ä Abraham ñäheebøøyy møødä Lázaro.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Mänit yaax̱y: “Abraham, høøc̈h näxúuꞌtsäc. Høøc̈hä Lázaro yajnäguéjxäc. Weenä quiøꞌøjøjp yajxoogy wéenhøch ndoots miṉ xyajtøjtsä. Jaanc̈h tehm̱ chaac̈hpǿjpøch yaa jøønjooty.”
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 Mänitä Abraham yhadsooyy: “Huung, jahmiets jaduhṉ nej tøø mdsänaꞌay nej tøø mhäyoyyän yajxóṉ. Pero Lázaro, jaanc̈h tehm̱ yhäyoob jeꞌe hijty. Pero coo yaa tøø quiooꞌnä, jootcujc yhijnä. Míic̈häts jiiby tsaac̈hpǿjnäp.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Y chaads jeꞌebä, cabä najxtaact maa, coo jaꞌa Lázaro jiiby yhädáꞌagät, ni coo miic̈h yaa mbédät.”
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Mänitä mäyøøjäyaꞌay miänaaṉ̃: “Abraham, tuṉä mayhajt, huuc quex̱ jaꞌa Lázaro jim̱ maac̈h ndeediän.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Mägóox̱c‑høch nbuhyaꞌay jim̱. Weenä Lázaro nøcxy ñämaꞌay coo jaꞌa yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, neby hajxy yaa miṉ quiaꞌa tsaac̈hpǿjpät.”
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Mänitä Abraham miänaaṉ̃: “Jim̱ hajxy jeꞌe miøødä jaꞌa Moisés miädiaꞌagy møødä Diosquex̱y miädiaꞌagyhajxy. Jeꞌe hajxy quiudiúnäp.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Mänitä mäyøøjäyaꞌay miänáaṉgombä: “Abraham, tøyhajt jaduhṉ, pero coo jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay jim̱ miédsät maac̈h ndeedyhajxiän, mänit mäbøcypiä yhaxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät.”
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 Mänitä Abraham yhadsóogombä: “Pø cab hajxy quiudiunaꞌañ nebiä Moisés jia hanehm̱iän, nebiä Diosquex̱yhajxy jia hanehm̱iän, nej, jeꞌe hajxy nøcxy ñäꞌä mäbøquiä coo jaꞌa hoꞌogypiä jia médsädä.”
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.