João 13
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NTLH
1 Mänitä pascuaxøø hänajty tiehm̱ yhadsuujøꞌøy. Tøø jaꞌa Jesús hänajty ñajuøꞌøy coo hänajty tøø yhabaady coo hänajty yaa choonaaṉnä hädaa yaabä naax̱wiin, coo hänajty jim̱ ñøcxaaṉnä maa jaꞌa Tieediän. Chojpy jaꞌa Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty hamuumduꞌjoot hädaa yaabä naax̱wiin.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Coo jaꞌa Jesúshajxy hänajty chuugayaꞌañ, tøø Judas hänajty wyiinmahñdyhaty, jaꞌa Simón Iscariote yhuung, coo Jesús hänajty yajcøꞌøwaaṉøꞌøwaꞌañii maa jaꞌa soldadohajxiän. Jaꞌa møjcuꞌugong jaꞌa Judas jaduhṉ yajwiinmahñdiägooyy.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Ñajuøøbiä Jesús hänajty nebiaty jaꞌa cuhdujt hänajty tøø mioꞌoyii jaꞌa Tieedy. Ñajuøøby hänajty coo hänajty jim̱ tøø chooñ maa jaꞌa Tieediän, coo hänajty jim̱ ñøcxáaṉgombä jadähooc.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Coo hajxy hänajty tøø chuugaabiädøøñä, mänitä Jesús tiänaayyøꞌcy. Mänitä wyit chijy. Mänitä cuhbeꞌen tuꞌug yajnimiox̱mäguitøøyyä.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Mänitä nøø quiudemøøyy palanganajooty. Mänitä Jesús tiägøøyy tecypiujpä jaꞌa jiamiøød. Coo tiecypiujpädøøyy, mänit tiecymiéex̱combä.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Coo jaꞌa Jesús jaꞌa Simón Pedro hänajty tiecypiujaꞌañ, mänitä Simón Pedro miänaaṉ̃:
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Mänitä Jesús yhadsooyy:
7 Jesus respondeu:
8 Mänitä Pedro miänaaṉ̃:
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Mänitä Simón Pedro miänaaṉ̃:
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Mänitä Jesús yhadsooyy:
10 Aí Jesus disse:
11 Ñajuøøbiä Jesús hänajty pøṉ hänajty yajcøꞌøwaaṉøꞌøwáaṉäp. Paady jaduhṉ miänaaṉ̃ coo tuꞌjäyaꞌay hänajty quiaꞌa waꞌadsä.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Coo jaꞌa Jesús cøjx tiecypiujpädøꞌøy jaꞌa jiamiøødhajxy, mänitä Jesús wyitpägøøñä. Mänit yhøxtaacnä. Mänit miänaaṉ̃:
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Hoy jaduhṉ cooc̈h mijts jaduhṉ xñämaꞌay: “Wiindsǿṉ.” Tøyhájthøch mijts hajxy jaduhṉ xWyiindsøṉhaty.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 Tøøc̈h mijts hajxy ndecypiujy, hóyhøch Wiindsǿṉ nja tuṉ̃. Jaanä jaduhṉ mijtspä, mnidiecypiujøøb hajxy hamiṉ̃ haxøpy.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Mbahíxäp hajxy jaduhṉ nebiátyhøch mijts tøø nduṉ̃.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Chaads mijts tehm̱ tiøyhajt nnämáꞌawät, cabä moonsä cuhdujt møc miøødä quejee jaꞌa wyiindsǿṉ. Jaanä jaduhṉ jeꞌebä jaꞌa tøø quiexyíijäbä, cabä cuhdujt jeꞌe møc miǿødäbä quejee jaꞌa tøø miäguéx̱iäbä.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Cooc̈hä nmädiaꞌagy hajxy xwyiinjuǿøyyät, coo hajxy jaduhṉ mgudiúnät, jootcujc hajxy jaduhṉ mhídät.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 ’Cábøch mijts nägøx̱iä nnägapxy. Nnajuǿøbiøch pønjátyhøch tøø nwiimbiy. Pero tøjiajpä Diosmädiaꞌagy maa jaduhṉ miänaꞌañän: “Jaꞌa craac̈h tuꞌugmucy xmiøødcaabiä, tøøc̈h jeꞌe xmiädsibøꞌøy.”
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Jäguém̱iøch mijts chaa nhawáaṉäm cooc̈h haxøøg njadaꞌañ nhabetaꞌañ. Cooc̈h jaduhṉ njaanc̈h jádät njaanc̈h habétät, mänit hajxy mhuuc mäbǿgät cooc̈hä Dios tøyhajt tøø xjiaanc̈h quex̱y.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Chaads mijts tehm̱ tiøyhajt nnämáꞌawät, pøṉ hajxy mäguꞌugpøgaam̱b jaꞌac̈h nguexaam̱biä, møød høøc̈h jaduhṉ xmiäguꞌugpøgaam̱bä. Jaanä jaduhṉds jeꞌebä, pǿṉhøch jeꞌe xmiäguꞌugpøgaam̱b, møødä Dios jaduhṉ miäguꞌugpøgaam̱bä, jaꞌac̈h tøø xquiéx̱iäbä.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Coo jaꞌa Jesús miädiaacpädøøñä, mänit jiootmadiägøøñä. Mänit miänaaṉ̃:
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Mänitä jiamiøødhajxy ñiwyiinheeꞌppejtä. Cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy pøṉ jaꞌa Jesús hänajty jaduhṉ ñänøøm̱by.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Jim̱ä Jesús jaꞌa jiamiøød hänajty yhäñaꞌay tiehm̱ ñähmøjc. Jaanc̈h tehm̱ yhoy jaꞌa Jesús hänajty miøødnijiootpaadyii.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 Mänitä Simón Pedro jaꞌa craa miäwøꞌxy. Mänit hameeꞌch ñämaayy:
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Mänitä craa jaꞌa Jesús tiaatsmägowøøyy. Mänit miäyajtøøyy:
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Mänitä Jesús yhadsooyy:
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Tuuṉä Judas jaꞌa tsajcaagy ñäꞌä cooṉdsooyy, mänitiä miøjcuꞌujoottägøøyyä. Mänitä Jesús jaꞌa Judas ñämaayy:
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Jaꞌa hajxy hänajty jim̱ caabiä, cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy tiiguiøxpä Jesús jaduhṉ coo miänaaṉ̃.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Näjeꞌe hajxy hänajty wyiinmahñdyhaty coo tyijy jaꞌa Jesús jaꞌa Judas hänajty quiex̱y juubiä mädyiijaty tyijy hänajty yajtunaam̱by xøøjooty. Näjeꞌe hajxy hänajty wyiinmahñdyhajpä coo tyijy Jesús jaꞌa Judas jaꞌa häyoobäyaꞌay hänajty yajmoꞌowaꞌañ xädøꞌøñ. Paady hajxy hänajty wyiinmahñdyhaty, coo jaꞌa Judas jaꞌa xädøꞌøñ hänajty yajwijtswädityii.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Tuuṉä Judas jaꞌa tsajcaagy ñäꞌä cooṉdsooyy, mänitiä tiøjpädsøøm̱y. Tøø hänajty quioodsøøñä.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Coo jaꞌa Judas tiøjpädsøøm̱y, mänitä Jesús miänaaṉ̃:
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Nyajcähxøꞌøgáam̱biøch jaꞌa Dios coo miøjjä jiaanc̈hä. Mobädájpøch jaꞌa Dios xyajcähxøꞌøgaam̱bä cooc̈h nmøjjä njaanc̈hä.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Mäguꞌughajpädøjc, cábøch mijts jejcy nmøødhidaꞌañ. Xjia høxtaꞌawáam̱bøch mijts, pero cábøch hajxy xpiaadaꞌañ. Chaads mijts hajxy nnämáꞌawät nébyhøc̈hä Israelpä jäyaꞌayhajxy tøø nnämaꞌayän: Cab hajxy jim̱ hoy mnǿcxät maac̈h nhidaꞌañän.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 Chaads mijts hajxy jaꞌa hawiinjem̱yguiuhdujt nmóꞌowät coo hajxy hamiṉ̃ haxøpy mnic̈hogøød nébyhøch mijts ndsoquiän.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Coo hajxy mnic̈hogøød mnibiaꞌhäyowøød, cähxǿꞌøgäp jaduhṉ cooc̈h mijts jaꞌa nmädiaꞌagy xjiaanc̈h panøcxä. Xyhíxäp jaꞌa jäyaꞌayhajxy jii nägøx̱iä.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Mänitä Simón Pedro jaꞌa Jesús miäyajtøøyy:
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Mänitä Pedro jaꞌa Jesús miäyajtǿøgumbä:
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Mänitä Jesús yhadsooyy:
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.