Atos 9
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NVT
1 Y jaꞌa Saulo, tehṉgahnä jaꞌa mäbøjpädøjc hänajty yhadsähgøꞌøy yhajuøꞌøy coo hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañii, pønjaty hänajty mäbøjp jaꞌa Jesúscøxpä. Coo jaꞌa Saulo hänajty jaduhṉ tehṉgahnä jia wiꞌi miähadsähgøꞌøwaꞌañ, paady jim̱ ñøcxy maa jaꞌa teedywiindsøṉän.
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Mänitä Saulo cuhdujt miooyyä nocyhaam coo jim̱ ñǿcxät Damasco, coo jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy jim̱ yhøxtaꞌawǿøjät wiinduhm̱c̈hajtøjc, majatiä judíoshajxy hänajty yhamugøꞌøyän. Jaduhṉä Saulo hänajty tiajy miay coo jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty jim̱ nøcxy chumaꞌañii Jerusalén, yaꞌadiøjcä tioꞌoxiøjcä.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Mänitä Saulohajxy tiuꞌubøjcy møødä jiamiøød nämetsc nädägøøg. Ja ween hajxy hänajty jim̱ quiaꞌa mech Damasco, mänitä Saulo jøøn møc quiuhjajcädaacä wäditiä. Tsajpootypä jøøn chohṉdaacy.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Mänitä Saulo quiädaayy. Mänit miädooyy coo jäyaꞌay hänajty tuꞌug quiapxy:
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Mänitä Saulo yajtøøyy:
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Tsähgøøyy tsäyúuyyäbä Saulo yajtǿøgumbä:
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Y jaꞌa Saulo jiamiøødhajxy, coo hajxy jaduhṉ miädooyy nebiatiä Saulo hänajty tøø miägapxyiijän, jaanc̈h tehm̱ chähgøøyy hajxy jaduhṉ. Hix̱, cab hajxy pøṉ yhijxy. Høxtä hahuum høxtä hawiinds hajxy miähmøøyy.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Mänitä Saulo jiaanc̈h tänaayyøꞌcy. Coo jaduhṉ jia wiindøøꞌxy, cab jaduhṉ tii yhijxy. Hix̱, tøø hänajty wyiinxooc̈h. Coo hajxy jaduhṉ tiuꞌubøjtägajch, wichhaamä Saulo jim̱ yajmejtsä Damasco.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Tägøøgxøø jaꞌa Saulo jim̱ yhijty wiinxoods Damasco. Ni quiaꞌa cay ni quiaꞌa huꞌugy hänajty tii.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug chänaꞌay Damasco, jaꞌa hänajty xøhajpä Ananías. Tøø jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty miäbøcy. Mänitä Ananías jaꞌa Jesús wyiinhijxy hagumaꞌayhaam. Mänitä Ananías miägapxä:
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Mänitä Jesús miänaaṉ̃:
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Tøø miic̈hä Saulo xwyiinhix̱y hagumaꞌayhaam coo miic̈h hoy mnähdoṉ̃, jaduhṉ yhijxtägátsät.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Coo jaꞌa Ananías jaduhṉ miädooyy, mänit miänaaṉ̃:
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Jadúhṉhøch tøø nmädoyhajpä coogä cuhdujt jim̱ miooyyä coo jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy yaabä yajnøcxǿøjät jim̱ Jerusalén, coo hajxy jim̱ chúum̱äbät, pønjaty miic̈h jaduhṉ yaa xquiapxpaatp. Jaꞌa teedywiindsøṉä cuhdujt hajxy jaduhṉ yejc. Hoorä, tøø jaꞌa Saulo yaa miejtsnä Damasco ―nøm̱ä Ananías miänaaṉ̃.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Mänitä Jesús jaꞌa Ananías ñämáaguiumbä:
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Høøc̈hä Saulo nyajnähdijaam̱by mäduhṉ̃tiä jaduhṉ yhahixøꞌøy chaac̈hpǿgät jaꞌa høøc̈hcøxpä.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Mänitä Ananías jiaanc̈h nøcxy maa jaꞌa Saulo hänajty tøø miejtstaꞌaguiän. Coo jaꞌa Ananías tiøjtägøøyy, mänitä Saulo quiøꞌønähgajpä. Mänit ñämaayyä:
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Tuuṉä jaꞌa Ananías jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänitiä Saulo wyiingahduutä nebiä tsaamghacän. Mänitä yhijxøꞌtägajch. Mänit tiänaayyøꞌcy. Mänit hoy ñäbety.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Mänit quiaayy yhuucy. Møcpøjc jeꞌe jaduhṉ. Mänit jim̱ jiaac mähmøøyy mejtsxøø tägøøgxøø Damasco maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Mänitä Saulo tiägøøyy mädiaꞌagy‑yajwaꞌxpä wiinduhm̱c̈hajtøjc jim̱ Damasco maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Jaduhṉ hänajty miädiaꞌagy coogä Jesús Dyioshuungä.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Pønjaty jaꞌa Saulo miädiaꞌagy hänajty hamädoow̱híjtäp, jiaanc̈h tehm̱ yagjuøøby hajxy hänajty jaduhṉ nebiä Saulo hänajty miädiaꞌaguiän jaꞌa Jesúscøxpä. Mänit hajxy tiägøøyy niñämáayyäbä:
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Y jaꞌa Saulo, tehṉgahnä hänajty hamøj jootmøj jiaty coo jaꞌa tsaanä cuꞌug hänajty yajwiinxiic yajwiingapxøꞌøy coogä Jesús Dyioswiinguex̱iä. Jaanc̈h tehm̱ homiäbøjnä hänajty miädiaꞌagy. Y jaꞌa judíoshajxy, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Damasco, cabä Saulo hajxy hänajty hoy quiapxhadugaꞌañ, jeꞌeguiøxpä coo Saulo hänajty miädiaꞌagy hamøj jootmøj.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Cujecy, mänitä judíoshajxy jim̱ yhamugøøyy. Mänit hajxy quiojyquiapxytiuuṉ̃ coogä Saulo hajxy hänajty yaghoꞌogaꞌañ.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Xøømdsuhm̱ä Saulo hänajty miäxojnaꞌayii mäduhṉjatiä tägøꞌøwøødiaactän maa jaꞌa Damasco‑cajpt jiuhmuuꞌtswäditiän. Mänitä Saulo jaduhṉ miädoyhajty cooc hänajty yaghoꞌogaꞌañii.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Mänitä mäbøjpädøjcä Saulo hajxy coods piädaacy møjcachjooty. Mänit hajxy quiuhdøøñajxy maa jaꞌa cajpt hänajty piquiä yhamuudsøꞌøguiän. Jaduhṉdsä Saulo piäyøꞌcy.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Coo Saulo jim̱ chohṉ̃ Damasco, mänit jim̱ ñøcxtägajch Jerusalén. Coo jim̱ quiooꞌty, mänit jim̱ ñøcxøøyy maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän. Pero jeꞌenä jaꞌa Saulo hajxy hänajty nägøx̱iä jiaanc̈h tehm̱ chähgøꞌøy. Hix̱, cab hajxy hänajty ñajuøꞌøy pø mäbøjp hänajty jeꞌebä.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Jim̱ä mäbøjpä hänajty tuꞌug xiøhaty Bernabé. Jeꞌe mäbøcypiä, cab hänajty chähgøꞌøy. Mänitä Bernabé jaꞌa Saulo wioonøcxy maa jaꞌa apóstoldøjc‑hajxiän. Mänitä Bernabé jaꞌa apóstoldøjc yajmøødmädiaacy coogä Saulo jaꞌa Jesús hänajty tøø wyiinhix̱y tuꞌhaamnøcxpä jim̱ Damasco‑mäwiingóṉ, møød coogä Jesús jaꞌa Saulo jim̱ miägapxy, møød coogä Saulo tiägøøyy mädiaacpä hamøj jootmøj jim̱ Damasco jaꞌa Jesúscøxpä. Jaduhṉä Bernabé jaꞌa apóstoldøjc yajmøødmädiaacy jaꞌa Saulocøxpä.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Mähmøøyy jaꞌa Saulo jim̱ Jerusalén. Mänitä Saulo jaꞌa apóstoldøjc tiägøøyy møødwädijpä. Mänitä mädiaꞌagy tiägøøyy yajwaꞌxpä jaꞌa Jesúscøxpä hamøj jootmøj.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Jim̱ä judíoshajxy hänajty näjeꞌe, hagriego hajxy hänajty yhayuuc‑hajpy. Mänitä Saulo tiägøøyy møødyajcapxiøøbiä jaꞌa Jesúscøxpä. Pero cabä judíoshajxy jaduhṉ yhojiäwøøyy. Mänit hajxy wyiinmaayy coo jaꞌa Saulo hajxy yaghóꞌogät.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Coo jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy jaduhṉ miädoyhajty coogä Saulo hänajty yaghoꞌogaꞌañii, mänitä Saulo hajxy miøødnøcxy jim̱ Cesarea. Coo hajxy jim̱ miejch, mänitä Saulo hajxy quiejxtägajch Tarso.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Mänitä tsip jaduhṉ yhamaadiujnä jaꞌa mäbøjpädøjcøxpähajxy, mäduhṉjaty hajxy hänajty xii yaa chänaꞌay, møød jim̱ Judea, jim̱ Galilea, jim̱ Samaria. Tehṉgahnä møcmäjaa hajxy hänajty mioꞌoyii jøjwidsøꞌø jaꞌa Dioshespíritäm, paady hajxy hänajty jabom̱‑jabom̱ miayøꞌøy.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Y jaꞌa Pedro, wiinduhm̱c̈hajtøjc hänajty wiädity mäduhṉjatiä mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty chänaꞌay. Mänit jim̱ ñøcxøøbiä maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Lida. Jim̱ä mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty chänaabiä.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug piaꞌamgoꞌnaꞌay, jaꞌa hänajty xøhajpä Eneas. Tuctujcjumøjt hänajty tøø piøgyii. Jueꞌe hänajty jeꞌe, cøꞌømucy tecymiucy. Coo jaꞌa Pedro jim̱ miejch Lida, mänit jim̱ ñøcxy maa Eneas tiøjcän.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Mänitä Pedro miänaaṉ̃:
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Mäduhṉ̃tiä jäyaꞌayhajxy hänajty chänaꞌay jim̱ Lida møød jim̱ maa jaꞌa joy hänajty xiøhatiän Sarón, coo hajxy jaduhṉ miädoyhajty coogä Eneas hänajty tøø piaꞌamnax̱y, mänitä Eneas hajxy nägøx̱iä hoy yhix̱y coo tøø jiaanc̈h møcpøcy. Mänitä Diosmädiaꞌagy hajxy tiägøøyy mäbøjpä jaꞌa Jesúscøxpä. Mänitä yhamdsoo cuhdujt hajxy ñajtshixøøñä.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Jim̱ä tajjäyaꞌay hänajty tuꞌug chänaꞌay maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Jope. Tabita jaꞌa tajjäyaꞌay hänajty xiøhaty arameo‑ayuuc‑haamby. Hagriegohaamby, jueꞌe hajxy hänajty tyijy Dorcas. Jaduhṉ miädiaꞌagytiägøꞌøy “Gacela.” Hoorä, jaꞌa Dorcas, miäbøjpiä Diosmädiaꞌagy hänajty jeꞌe, paadiä häyoobädøjc hänajty nax̱y piuhbety, pønjaty hänajty tii yajmaajiajp. Jaanc̈h tehm̱ yhoyyä Dorcas hänajty jiäyaꞌayhaty.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Mänitä Dorcas piaꞌambejty. Mänit yhoꞌcy. Mänitä hoꞌogyjiäyaꞌay hajxy yajtsiiyy. Mänit hajxy hoy piädaꞌagy cøxp nähbettøgooty.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jim̱ Jope, wiingóṉ hänajty jim̱ Lida maa jaꞌa Pedro hänajty yhitiän. Hoorä, jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Jope, coo hajxy jaduhṉ miädoyhajty coogä Pedro hänajty jim̱ wiädityñä Lida, mänitä cugapxy hajxy metsc quiejxy coo Pedro paquiä yhuuc nǿcxät jim̱ Jope maa jaꞌa Dorcas hänajty tøø yhoꞌoguiän.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Mänitä Pedro jiaanc̈h panøcxy. Coo hajxy jim̱ miejch Jope, mänitä Pedro wioonøcxä nähbettøgooty maa jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay hänajty wyijtsnaꞌayän. Piquiä jaꞌa yaamgtoꞌoxy jaꞌa hoꞌogyjiäyaꞌay hajxy hänajty tøø piädaꞌagy. Wiꞌi jiøøby wiꞌi xiuuꞌtsp hajxy hänajty. Mänitä Pedro jaꞌa wit tucxy yaghijxä mädyiijatiä Dorcas hänajty tøø yhädiuṉ̃.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Mänitä Pedro jaꞌa jäyaꞌay nägøx̱iä yhøxquejxpädsøøm̱y. Mänitä Pedro jyijcädaacy. Mänit Dyiospaꞌyaax̱y. Mänitä hoꞌogyjiäyaꞌay wyiinheeꞌppejty. Mänit miänaaṉ̃:
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Mänitä Pedro jaꞌa Dorcas wyidsøꞌcy. Mänitä Pedro jaꞌa mäbøjpädøjc quiuyaaxøøyy tøgooty møødä yaamgtoꞌoxy. Coo hajxy tiøjtägøøyy, mänit hajxy yhijxy coo jaꞌa Dorcas hänajty tøø jiujypiøjnä.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Mänitä mädiaꞌagy paquiä wiaꞌxy jim̱ Jope cooc jaduhṉ tøø jiujypiøcy. Mänitä jäyaꞌayhajxy may jiaanc̈h mäbøjcy jaꞌa Jesúscøxpä.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Mänitä Pedro jim̱ jiaac mähmøøyy Jope maxiøø. Jim̱ hänajty miejtstaꞌagy maa jaꞌa Simón tiøjcän, jaꞌa wajhacyajtøøtspä.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.