Atos 4
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 — ausente —
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Mänitä Pedrohajxy hoy chumyii. Tøø hänajty chuujøꞌøy. Mänit hajxy jiiby yhijty pujxtøgooty tuꞌtsuhm̱.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Mänitä jäyaꞌayhajxy nämay miäbøjcy jaꞌa Jesúscøxpä, jaꞌa hajxy hänajty tøø miädóyyäbä nebiä Pedrohajxy yajnähixøøyyän tsajtøgooty. Nämägoox̱mil jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy jaduhṉ jiajty, haagä yaꞌadiøjc.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Cujaboom, mänitä judíos wyiindsøṉhajxy jim̱ yhamugøøyy Jerusalén, møødä majjäyaꞌadiøjc‑hajxy, møødä cuhdujtyajnähixøøbiädøjc‑hajxy,
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 møødä Anás, jaꞌa hänajty tuum̱bä teedywiindsǿṉ, møødä Caifás, møødä Juan, møødä Alejandro, møødä teedywiindsǿṉ jiujy miäguꞌughajxy.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Mänitä Pedrohajxy yajnøcxä møødä Juan jim̱ maa judíos wyiindsøṉhajxy hänajty tøø yhamugøꞌøyän. Mänitä Pedrohajxy piädaacä cujc. Mänit hajxy miäyajtøøw̱ä:
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Haa jaꞌa Pedro, miøødä Dioshespíritu hänajty jeꞌe. Mänitä Pedro miänaaṉ̃:
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 mijts højts jaduhṉ xmiäyajtøøb neby højts hädaa mähdiøjc tøø nyajtsoꞌogy, hädaa hijty tecymiaꞌadpä.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Huuc tuṉä mayhajt hajxy, huuc hamädoow̱hit hajxy weeṉ̃tiä neby højts cham̱ nmädiaꞌagaꞌañän maa mijtsä mwiinduumhajxiän. Jaduhṉä tøyhajt hajxy nägøx̱iä mmøødhádät møødä israelitadøjc‑hajxy nägøx̱iä neby hädaa mähdiøjc miøcpøjcy, hädaa hijty tecymiaꞌadpä, hädaa yaa tänaabiä mijtsä mwiinduum. Jaꞌa Jesucristo jaduhṉ yajmøcpøjc, caꞌa yhøjtsä. Nazaret jaꞌa Jesucristo hijty chooñ. Mänit mijts myajmøjpahbejtä cruzcøxp. Mänitä Dios yagjujypiøjtägajch.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa Diosmädiaꞌaguiän: “Jaa tsaa mädyiibä tøjcojpädøjc‑hajxy quiaꞌa cumaayy, jeꞌeds jaduhṉ jayøjp pädaactsohṉä jim̱ tøjteec.” Haa jaa Jesucristo, jaduhṉ jeꞌe miäbaady nebiä tsaajän, jaꞌa jayøjp jim̱ pädaactsóhṉäbä teectuum. Pero mijts, cab hajxy mgumaayy, paady hajxy myajyaghoꞌcä.
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Jaayaꞌay hajxy jaduhṉ xyajnähwaats xyajcuhwáatsäm. Jaꞌa Dios jaduhṉ mänaaṉ coo Jesús hajxy jaduhṉ xyajnähwaats xyajcuhwáatsämät ―nøm̱ä Pedro miänaaṉ̃.
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Coo Pedrohajxy hänajty quiapxy hamøj jootmøj, paadiä møjtøjc‑hajxy hänajty yagjuøꞌøy. Hix̱, ñajuøøbiä møjtøjc‑hajxy hänajty coo Pedrohajxy hänajty quiaꞌa høxpøquiä. Mänitä møjtøjc‑hajxy ñajuøøyy coo Pedro jaꞌa Jesús hänajty tøø piawädity, paady hajxy hänajty quiapxy hamøj jootmøj.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Cabä Pedrohajxy hänajty hoy quiapxhadugaꞌañii, jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty piuhdänaꞌawøꞌøyii jaꞌa craa jaꞌa hänajty tøø chóꞌoguiäbä.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Mänitä Pedrohajxy jiiby yhøxquejxpädsøøm̱ä. Mänitä teedyhajxy tiägøøyy yajcapxiøøbiä:
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 ―Neby hajxiädaꞌa nnäꞌä jatcǿøyyämät maa yøꞌø hänaꞌcøxpän. Mäduhṉ̃tiä cuꞌughajxy yaa chänaꞌay Jerusalén, quiøx̱y hix̱y quiøx̱y mädoy hajxy jaduhṉ coo yøꞌø hänaꞌc yøꞌø tecymiaꞌadpä hajxy tøø yajtsoꞌogy. Neby hajxy jaduhṉ nnäꞌä mänáaṉämät coo jaduhṉ quiaꞌa tøyyä neby yøꞌø hänaꞌc yøꞌø tecymiaꞌadpä hajxy tøø yajtsoꞌoguiän. Pero cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo yøꞌø capxy coo yøꞌø mädiaꞌagy jaduhṉ tehṉgahnä yhawaꞌxǿꞌøwät.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Hahixøøby jaduhṉ coo hajxy nhadsähgǿøyyämät, jaduhṉä dijuuntä Jesús hajxy tehṉgahnä quiaꞌa ja wiꞌi quiapxpáadät ―nøm̱ä teedyhajxy ñiñämaayyä.
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Mänitä Pedrohajxy yajmøjyaax̱ä møødä Juan. Mänit hajxy yhanehm̱ä coo Jesús hajxy quiaꞌa capxpáatnät, coo cuꞌug hajxy quiaꞌa yajnähixǿøñät jaꞌa Jesúscøxpä.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Mänitä Pedrohajxy yhadsooyy:
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Caj pues, cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo højts mijtsä mmädiaꞌagy ngudiúuṉämät, cahnä højtsä Dios jaꞌa miädiaꞌagy hänajty ngudiuuṉä. Hoorä, jaduhṉ højtsä Dios tøø xyhaneꞌemy coo højtsä miädiaꞌagy tehṉgahnä ngapxwáꞌxät coo højtsä Jesús tøø nhijxjujypiøcy, coo højts tøø nmädoy nebiatiä Jesús tøø yajnähixøꞌøyän. Paady højts jaduhṉ ngaꞌa hamonaꞌañ ―nøm̱ä Pedrohajxy miänaaṉ̃.
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 — ausente —
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Coo Pedrohajxy yhøxmájtsänä møødä Juan, mänit hajxy jim̱ ñøcxy maa jiamiøødhajxiän. Mänit hajxy quiøx̱y mädiaacy waam̱batiä teedywiindsøṉhajxy hänajty tøø miänaꞌañ, møødä majtøjc‑hajxy.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Coo jiamiøødhajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy nägøx̱iä tiägøøyy Diospaꞌyaax̱pä:
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 — ausente —
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 — ausente —
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 ’Coo Jesús jaduhṉ miajtsä, mänitä Herodeshajxy yaa yhamugøøyy juntahajpä yaa Jerusalén, møødä Poncio Pilato, møødä israelitahajxy, møødä jäyaꞌayhajxy caꞌa israelítabä. Jaduhṉ jiaanc̈h tøjiajty nebiä David jecy jiaanc̈h mänaaṉ̃än. Mänitä Herodes jaꞌa Jesús hajxy ñähwaam̱bejty, hoyyä Jesús hänajty tii cädieey quiaꞌa jagä møødä. Miic̈hä mHuung jeꞌe. Miic̈h jeꞌe mwiinguejx coo Mesías tiúnät.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Tǿøyyäm miic̈h hänajty jaduhṉ mmänaꞌañ coo Jesús hänajty jaduhṉ tsipcøxp jiadaꞌañ yhabetaꞌañ, paady miic̈h jaduhṉ waam̱b mgaꞌa mänaaṉ̃ coo Jesús jaduhṉ jiaanc̈h jajty jiaanc̈h habejty.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Hoorä, Diosteedy, mnajuøøby miic̈h jaduhṉ coo højtsä teedywiindsøṉdøjc tøø xjia hadsähgøꞌøy. Højts miic̈h jaduhṉ xmioonsähajp. Højtsä mäjaa jaac móoyyäc, jaduhṉ højts miic̈hä mmädiaꞌagy jaduhṉ hoy njaac yaghawaꞌxǿøyyät hamøj jootmøj.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Højts jaac puhbéjtäc, jaduhṉ højtsä paꞌamjäyaꞌay nyajmøcpǿgät jaꞌa miic̈hä mHuungä miäjaagøxpä, jaꞌa Jesúshajpä, weenä cuꞌughajxy jaduhṉ jiaanc̈h tehm̱ yagjuøꞌøy nej mijtsä møcmäjaa hajxy mjaanc̈h tehm̱ miøødä ―nøm̱ä Pedro jaꞌa Dios hajxy piaꞌyaax̱y.
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Coo Pedrohajxy jaduhṉ Dyiospaꞌyaax̱pädøøyy, mänit jim̱ chäyuuyy maa hajxy hänajty tøø yhamugøꞌøyøn. Mänitä Dioshespíritu hajxy nägøx̱iä yhadägøøyyä jioottägøøyyä. Mänitä Diosmädiaꞌagy hajxy tiägøøyy yajwaꞌxpä hamøj jootmøj.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Tuꞌugjoot tuꞌugwiinmahñdiä mäbøjpädøjc‑hajxy hänajty nägøx̱iä. Mäduhṉjaty hajxy hänajty miøødä cøx̱iä wiinä, tuꞌugmucy hajxy hänajty yajtuuṉmucy. Cab hänajty pøṉ miänaꞌañ coo hänajty nidiuhm̱ jieꞌehaty.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Haa jaꞌa apóstoldøjc‑hajxy, Diosmäjaamøød hajxy hänajty quiapxy miädiaꞌagy coogä Jesús hänajty tøø jiujypiøcy, jaꞌa hajxy nWiindsøṉhájtämbä. Jaanc̈h tehm̱ piuhbéjtäp hajxy hänajty nägøx̱iä jaꞌa Diósäm.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Cab hänajty pøṉ tii yajmaajiaty. Hix̱, pønjatiä naax̱ hänajty møød, møødä tøjc, tiooꞌpy hajxy hänajty. Pønjaty hänajty tøø ñaax̱toogy tøø tiøjtoogy,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 mänitä xädøꞌøñ hajxy hänajty yecy maa apóstoldøjc‑hajxiän. Mänitä mäbøjpädøjcä xädøꞌøñ hajxy hänajty yajniñäwaꞌxøꞌøyii pønjaty hänajty yajmaajiajp.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Jim̱ä mäbøjpä hänajty tuꞌug xiøhaty José. Chiprenaaxooty hänajty chooñ. Jaꞌa Leví jaꞌa José hänajty jegyhajty tøø yhaphaty tøø tieedyhaty. Bernabé jaꞌa José yajxøbejtä jaꞌa apóstoldǿjcäm. (Jueꞌe Bernabé miädiaꞌagytiägøꞌøy hahebreohaam, “mäjootcapxmøcpøjp.”)
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 Jim̱ä José naax̱cam̱ hänajty miøødä. Mänit tiooꞌcy. Mänitä xädøꞌøñ hoy yecy maa apóstoldøjc‑hajxiän.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.