Atos 22

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ―Mäguꞌughajpädøjc, huuc hamädoow̱hit hajxy hoy; mijts nmøødmädiaꞌagaam̱by.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy coo jaꞌa Pablo hänajty quiapxy miädiaꞌagy hebreohayuuc‑haamby, tehṉgajnä hajxy hänajty hoy yhamädoow̱hity. Mänitä Pablo jiaac mädiaacy:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Judíojäyáꞌayhøch høøc̈h. Jím̱høch nnaax̱queꞌexä Tarso, jim̱ Cilicianaaxooty. Múutsnøch yaa ngooꞌty Jerusalén. Jaꞌa teedyhap Gamaliélhøch yaa xyajcapxtaac. Jaanc̈h tehm̱ yhóyhøch xyajnähixøøyy jaꞌa jecyquiuhdujt. Jaanc̈h tehm̱ yhóyhøc̈hä Dioscuhdujt hijty nbaduṉ̃ hamuumduꞌjoot nej mijts jädaꞌahaty mbaduṉ̃än.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Nyajtsaac̈hpǿjpiøc̈hä jäyaꞌay hijty, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy mäbøjpä jaꞌa Jesúscøxpä, toꞌoxiøjcä, yaꞌadiøjcä. Høxtä nyaghóꞌpiøch hijty tähoocjaty. Pawíchhøch hijty pujxtøgooty nyajnøcxy cøꞌøxoch tecyxioch.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Jaꞌa teedywiindsǿṉ yaa tuum̱bä Jerusalén, coo hajxy jaduhṉ mmäyajtǿwät pø tøyhájthøch jaduhṉ tøø njatcøꞌøy, xmióꞌowäbä tøyhajt hajxy jaduhṉ. Jaanä jaduhṉä majtøjcä tøyhajt hajxy yéjpät coo hajxy jaduhṉ mmäyajtǿwät. Yøꞌøc̈hä nocy hajxy tøø xyajmäguex̱y coo højts nmägunaax̱ jim̱ nmóꞌowät maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Damasco. Jím̱høc̈hä jäyaꞌay hänajty nøcxy nhøxtaꞌawaꞌañ Damasco pønjatiä Diosmädiaꞌagy mäbøjp jaꞌa Jesúscøxpä. Jeꞌec̈h hänajty nøcxy nmadsaꞌañ. Yaac̈h hänajty nyajmänacaꞌañ Jerusalén. Yaac̈h hänajty miṉ ndsaac̈htiunaꞌañ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Jim̱ tuꞌhaamnøcxpä, ja weenjátyhøch hänajty jim̱ ngaꞌa coody Damasco, mänitä jøøn quiuhjajcädaacy jaanc̈h tehm̱ miøc, mädúhṉ̃tiøch hänajty nyoꞌoy. Cujyxiøøhoꞌogy hänajty jaduhṉ.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Túuṉøc̈hä jøøn jaduhṉ nnäꞌä hijxy, mänítiøch jaduhṉ ngädaayy. Mänítøch nmädooyy cooc̈h hänaꞌc hänajty xxiøøguyaꞌaxy: “Saulo, Saulo, tiic̈h jaduhṉ coo xwyiꞌi miädsibøꞌøy.”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mänítøch nmäyajtøøyy: “Wiindsǿṉ, pøṉ miic̈h.” Mänítøch xyhadsooyy: “Jesúshøch høøc̈h. Nazaréthøch hijty ndsooñ. Høøc̈h miic̈h jaduhṉ xmiädsibøøby.”
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Pønjátyhøch hänajty nmøødnøcxyp, yhijx jaꞌa jøøn hajxy. Pero cab hajxy miädooyy cooc̈hä Jesús jaduhṉ xmiägapxy.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Mänítøc̈hä Jesús nmäyajtǿøgumbä: “Wiindsǿṉ, tiic̈h jaduhṉ ndúnäp.” Mänítøch xyhadsóogumbä: “Tänaayyøꞌøg. Jaac nøcx jim̱ Damasco. Coo miic̈h jim̱ mgóodät, mänit miic̈h hänaꞌc jim̱ xyhawaaṉaaṉä tijaty miic̈hä Dios jaduhṉ xyajtunaam̱b.”
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Hoorä, cooc̈hä jøøn nhijxy, wiinxóoꞌtshøch jaduhṉ. Cábøch hänajty hoy nhijxnä. Jaꞌa njamiǿødhøch hajxy jim̱ xjiaac witscooꞌt Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug chänaꞌay. Ananías hänajty xiøhaty. Jaanc̈h tehm̱ yhoyyä Ananías jaꞌa cuhdujt hänajty piaduṉ̃ nebiä Moisés jecy yhanehm̱iän. Jim̱ä judíoshajxy hänajty näjeꞌe chänaabiä Damasco. Jiaanc̈h tehm̱ quiumaabiä judíos jaꞌa Ananías hajxy hänajty jaduhṉ.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Hoorä, cooc̈h jim̱ ngooꞌty Damasco, mänítøc̈hä Ananías hoy xquiuhix̱y. Mänítøch xñämaayy: “Puhyaꞌay Saulo, hijxøꞌøg jadähooc cham̱ jaduhṉajtä.” Tuuṉä jaꞌa Ananías jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänítiøch jaduhṉ njaanc̈h hijxøꞌcy.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Mänítøc̈hä Ananías xñämáaguiumbä: “Jaꞌa nhaphájtämhajxy jaꞌa ndeedyhájtämhajxy jaꞌa jecypiä haampiä, jaꞌa Dios hajxy hijty wyiingudsähgøøby jegyhajty. Jaayaꞌay miic̈h jaduhṉ tøø xyajnähdijy coo jaduhṉ mdúnät neby jeꞌe jioot choquiän, møød coo jaꞌa Jesús mhamdsoo híxät coo mhamdsoo mädów̱ät nebiaty jeꞌe miädiaꞌagy.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Nøcxaam̱b miic̈h mmädiaꞌagaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa Jesúscøxpä, nebiaty tøø mhix̱y nebiaty tøø mmädoy.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Hoorä, tsógänämäts, nøcx näbejnä. Jaduhṉä Jesús mmänuuꞌxtáꞌagät coo weenä mbojpä mgädieey xyajnähwaats xyajcuhwáatsät”, nǿm̱høc̈hä Ananías xñämaayy.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 — ausente —
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 — ausente —
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Mänítøch nhadsooyy: “Wiindsǿṉ, ñajuøøbiä cuꞌughajxy cooc̈h hijty nwädity wiinduhm̱yhagajpt maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän, cooc̈hä jäyaꞌay hijty nyajnøcxy pujxtøgooty pønjatiä mmädiaꞌagy xmiäbǿjcäp. Náx̱yhøch hijty nyajwobyii.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Y coo jaꞌa Esteban yaghoꞌcä, jím̱høch hänajty nbadsóonäbä. Mǿødhøch hänajty nbamänaam̱bä coo yaghoꞌogǿøjät. Jaꞌa hänaꞌcä Esteban hajxy yaghóꞌcäbä, høøc̈hä wyit ngüeendähajtä. Paadiä Esteban jaduhṉ yaghoꞌcä jeꞌeguiøxpä coo miic̈hä mmädiaꞌagy hänajty xyajwaꞌxä.”
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Mänítøc̈hä Jesús xñämáaguiumbä: “Cabä cueentä jaduhṉ. Nøcxnä. Jäguém̱høch miic̈h nguexaꞌañ maa jaꞌa jäyaꞌayhajxy chänaꞌayän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä.”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Mäduhṉjatiä Pablo hänajty miädiaꞌagy, hamädoow̱híjtäxäbä miädiaꞌagy hänajty jaduhṉ. Pero coo jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc hänajty jäguem̱ quiexaꞌañii maa jaꞌa jäyaꞌayhajxy chänaꞌayän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä, cabä cuꞌugä Pablo jaꞌa miädiaꞌagy hajxy hänajty yhamädoow̱hidáaṉänä. Mänitä cuꞌughajxy tiägøøyy yaax̱pä jojpä:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Tehṉgajnä hajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi yaꞌaxy wyiꞌi jiocy. Yam̱ä wyit hajxy hänajty wyiꞌi chajyem̱y. Yam̱ä naaxoc hajxy hänajty wyiꞌi chajwøjy. Paady hajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi jiatcøꞌøy coo jaꞌa Pablo hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miädsiphaty.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jiiby yajtøjtägøꞌøwǿøjät cuarteltøgooty. Mänit jiaac mänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo wiobhoꞌogǿøjät, ween jaduhṉ quiøx̱y nägapxy tiiguiøxpä cuꞌugä Pablo hajxy hänajty coo tøø wyiꞌi ñäyaꞌaxy.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Mänitä soldado jaꞌa Pablo hajxy quiøꞌøxojch. Wiobhoꞌogaam̱biä Pablo hajxy hänajty. Mänitä Pablo jaꞌa capitán miägapxy, jaꞌa hänajty jim̱ tänaabiä wiinduum:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Coo jaꞌa capitán jaduhṉ miädooyy, mänitä wyiindsǿṉ ñämaayy:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Mänitä soldado‑wiindsøṉä Pablo hoy miäyajtøy:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Jaꞌa soldadohajxy hänajty mäwobaam̱bä, coo hajxy jaduhṉ miädooyy coogä Pablo cuhdujt hänajty jaduhṉ miøødä nebiä Rómabä jäyaꞌayhajxy hänajty miøødän, mänitä Pablo hajxy piuhwaach. Y jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ, coo jeꞌe jaduhṉ miädooyy, tsähgøøyy jeꞌeduhṉ jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa Pablo hänajty tøø quiøꞌøxoc̈hii tøø tiecyxioc̈hii.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Cujaboomä soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo quiøꞌøguejǿøjät. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy yhamugǿꞌøwät møødä majtøjc‑hajxy. Mänitä Pablo jim̱ yajnøcxä maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty tøø yhamugøꞌøyän. Mänitä Pablo jim̱ yajtänaaguiädaacä cuꞌugwiinduum. Miädow̱aam̱biä soldado‑wiindsǿṉ hänajty jaduhṉ tiiguiøxpä judíos jaꞌa Pablo hajxy hänajty coo tøø ñäxøꞌøwøꞌøy.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.