Atos 22
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARC
1 ―Mäguꞌughajpädøjc, huuc hamädoow̱hit hajxy hoy; mijts nmøødmädiaꞌagaam̱by.
1 Varões irmãos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós.
2 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy coo jaꞌa Pablo hänajty quiapxy miädiaꞌagy hebreohayuuc‑haamby, tehṉgajnä hajxy hänajty hoy yhamädoow̱hity. Mänitä Pablo jiaac mädiaacy:
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram.) E disse:
3 ―Judíojäyáꞌayhøch høøc̈h. Jím̱høch nnaax̱queꞌexä Tarso, jim̱ Cilicianaaxooty. Múutsnøch yaa ngooꞌty Jerusalén. Jaꞌa teedyhap Gamaliélhøch yaa xyajcapxtaac. Jaanc̈h tehm̱ yhóyhøch xyajnähixøøyy jaꞌa jecyquiuhdujt. Jaanc̈h tehm̱ yhóyhøc̈hä Dioscuhdujt hijty nbaduṉ̃ hamuumduꞌjoot nej mijts jädaꞌahaty mbaduṉ̃än.
3 Quanto a mim, sou varão judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zeloso para com Deus, como todos vós hoje sois.
4 Nyajtsaac̈hpǿjpiøc̈hä jäyaꞌay hijty, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy mäbøjpä jaꞌa Jesúscøxpä, toꞌoxiøjcä, yaꞌadiøjcä. Høxtä nyaghóꞌpiøch hijty tähoocjaty. Pawíchhøch hijty pujxtøgooty nyajnøcxy cøꞌøxoch tecyxioch.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Jaꞌa teedywiindsǿṉ yaa tuum̱bä Jerusalén, coo hajxy jaduhṉ mmäyajtǿwät pø tøyhájthøch jaduhṉ tøø njatcøꞌøy, xmióꞌowäbä tøyhajt hajxy jaduhṉ. Jaanä jaduhṉä majtøjcä tøyhajt hajxy yéjpät coo hajxy jaduhṉ mmäyajtǿwät. Yøꞌøc̈hä nocy hajxy tøø xyajmäguex̱y coo højts nmägunaax̱ jim̱ nmóꞌowät maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Damasco. Jím̱høc̈hä jäyaꞌay hänajty nøcxy nhøxtaꞌawaꞌañ Damasco pønjatiä Diosmädiaꞌagy mäbøjp jaꞌa Jesúscøxpä. Jeꞌec̈h hänajty nøcxy nmadsaꞌañ. Yaac̈h hänajty nyajmänacaꞌañ Jerusalén. Yaac̈h hänajty miṉ ndsaac̈htiunaꞌañ.
5 como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos; e, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer manietados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 ’Jim̱ tuꞌhaamnøcxpä, ja weenjátyhøch hänajty jim̱ ngaꞌa coody Damasco, mänitä jøøn quiuhjajcädaacy jaanc̈h tehm̱ miøc, mädúhṉ̃tiøch hänajty nyoꞌoy. Cujyxiøøhoꞌogy hänajty jaduhṉ.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Túuṉøc̈hä jøøn jaduhṉ nnäꞌä hijxy, mänítiøch jaduhṉ ngädaayy. Mänítøch nmädooyy cooc̈h hänaꞌc hänajty xxiøøguyaꞌaxy: “Saulo, Saulo, tiic̈h jaduhṉ coo xwyiꞌi miädsibøꞌøy.”
7 E caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Mänítøch nmäyajtøøyy: “Wiindsǿṉ, pøṉ miic̈h.” Mänítøch xyhadsooyy: “Jesúshøch høøc̈h. Nazaréthøch hijty ndsooñ. Høøc̈h miic̈h jaduhṉ xmiädsibøøby.”
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Pønjátyhøch hänajty nmøødnøcxyp, yhijx jaꞌa jøøn hajxy. Pero cab hajxy miädooyy cooc̈hä Jesús jaduhṉ xmiägapxy.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito; mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Mänítøc̈hä Jesús nmäyajtǿøgumbä: “Wiindsǿṉ, tiic̈h jaduhṉ ndúnäp.” Mänítøch xyhadsóogumbä: “Tänaayyøꞌøg. Jaac nøcx jim̱ Damasco. Coo miic̈h jim̱ mgóodät, mänit miic̈h hänaꞌc jim̱ xyhawaaṉaaṉä tijaty miic̈hä Dios jaduhṉ xyajtunaam̱b.”
10 Então, disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Hoorä, cooc̈hä jøøn nhijxy, wiinxóoꞌtshøch jaduhṉ. Cábøch hänajty hoy nhijxnä. Jaꞌa njamiǿødhøch hajxy jim̱ xjiaac witscooꞌt Damasco.
11 E, como eu não via por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo e cheguei a Damasco.
12 ’Jim̱ä jäyaꞌay hänajty tuꞌug chänaꞌay. Ananías hänajty xiøhaty. Jaanc̈h tehm̱ yhoyyä Ananías jaꞌa cuhdujt hänajty piaduṉ̃ nebiä Moisés jecy yhanehm̱iän. Jim̱ä judíoshajxy hänajty näjeꞌe chänaabiä Damasco. Jiaanc̈h tehm̱ quiumaabiä judíos jaꞌa Ananías hajxy hänajty jaduhṉ.
12 E um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Hoorä, cooc̈h jim̱ ngooꞌty Damasco, mänítøc̈hä Ananías hoy xquiuhix̱y. Mänítøch xñämaayy: “Puhyaꞌay Saulo, hijxøꞌøg jadähooc cham̱ jaduhṉajtä.” Tuuṉä jaꞌa Ananías jaduhṉ ñäꞌä mänaaṉ̃, mänítiøch jaduhṉ njaanc̈h hijxøꞌcy.
13 vindo ter comigo e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 Mänítøc̈hä Ananías xñämáaguiumbä: “Jaꞌa nhaphájtämhajxy jaꞌa ndeedyhájtämhajxy jaꞌa jecypiä haampiä, jaꞌa Dios hajxy hijty wyiingudsähgøøby jegyhajty. Jaayaꞌay miic̈h jaduhṉ tøø xyajnähdijy coo jaduhṉ mdúnät neby jeꞌe jioot choquiän, møød coo jaꞌa Jesús mhamdsoo híxät coo mhamdsoo mädów̱ät nebiaty jeꞌe miädiaꞌagy.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo, e ouças a voz da sua boca.
15 Nøcxaam̱b miic̈h mmädiaꞌagaꞌañ wiinduhm̱yhagajpt jaꞌa Jesúscøxpä, nebiaty tøø mhix̱y nebiaty tøø mmädoy.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Hoorä, tsógänämäts, nøcx näbejnä. Jaduhṉä Jesús mmänuuꞌxtáꞌagät coo weenä mbojpä mgädieey xyajnähwaats xyajcuhwáatsät”, nǿm̱høc̈hä Ananías xñämaayy.
16 E, agora, por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 — ausente —
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 — ausente —
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Mänítøch nhadsooyy: “Wiindsǿṉ, ñajuøøbiä cuꞌughajxy cooc̈h hijty nwädity wiinduhm̱yhagajpt maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän, cooc̈hä jäyaꞌay hijty nyajnøcxy pujxtøgooty pønjatiä mmädiaꞌagy xmiäbǿjcäp. Náx̱yhøch hijty nyajwobyii.
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Y coo jaꞌa Esteban yaghoꞌcä, jím̱høch hänajty nbadsóonäbä. Mǿødhøch hänajty nbamänaam̱bä coo yaghoꞌogǿøjät. Jaꞌa hänaꞌcä Esteban hajxy yaghóꞌcäbä, høøc̈hä wyit ngüeendähajtä. Paadiä Esteban jaduhṉ yaghoꞌcä jeꞌeguiøxpä coo miic̈hä mmädiaꞌagy hänajty xyajwaꞌxä.”
20 E, quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as vestes dos que o matavam.
21 Mänítøc̈hä Jesús xñämáaguiumbä: “Cabä cueentä jaduhṉ. Nøcxnä. Jäguém̱høch miic̈h nguexaꞌañ maa jaꞌa jäyaꞌayhajxy chänaꞌayän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä.”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Mäduhṉjatiä Pablo hänajty miädiaꞌagy, hamädoow̱híjtäxäbä miädiaꞌagy hänajty jaduhṉ. Pero coo jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc hänajty jäguem̱ quiexaꞌañii maa jaꞌa jäyaꞌayhajxy chänaꞌayän, jaꞌa hajxy caꞌa judíospä, cabä cuꞌugä Pablo jaꞌa miädiaꞌagy hajxy hänajty yhamädoow̱hidáaṉänä. Mänitä cuꞌughajxy tiägøøyy yaax̱pä jojpä:
22 E ouviram-no até esta palavra e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva!
23 Tehṉgajnä hajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi yaꞌaxy wyiꞌi jiocy. Yam̱ä wyit hajxy hänajty wyiꞌi chajyem̱y. Yam̱ä naaxoc hajxy hänajty wyiꞌi chajwøjy. Paady hajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi jiatcøꞌøy coo jaꞌa Pablo hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ miädsiphaty.
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jiiby yajtøjtägøꞌøwǿøjät cuarteltøgooty. Mänit jiaac mänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo wiobhoꞌogǿøjät, ween jaduhṉ quiøx̱y nägapxy tiiguiøxpä cuꞌugä Pablo hajxy hänajty coo tøø wyiꞌi ñäyaꞌaxy.
24 o tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Mänitä soldado jaꞌa Pablo hajxy quiøꞌøxojch. Wiobhoꞌogaam̱biä Pablo hajxy hänajty. Mänitä Pablo jaꞌa capitán miägapxy, jaꞌa hänajty jim̱ tänaabiä wiinduum:
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Coo jaꞌa capitán jaduhṉ miädooyy, mänitä wyiindsǿṉ ñämaayy:
26 E, ouvindo isto, o centurião foi e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Mänitä soldado‑wiindsøṉä Pablo hoy miäyajtøy:
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Mänitä soldado‑wiindsǿṉ miänaaṉ̃:
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu sou-o de nascimento.
29 Jaꞌa soldadohajxy hänajty mäwobaam̱bä, coo hajxy jaduhṉ miädooyy coogä Pablo cuhdujt hänajty jaduhṉ miøødä nebiä Rómabä jäyaꞌayhajxy hänajty miøødän, mänitä Pablo hajxy piuhwaach. Y jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ, coo jeꞌe jaduhṉ miädooyy, tsähgøøyy jeꞌeduhṉ jeꞌeguiøxpä coo jaꞌa Pablo hänajty tøø quiøꞌøxoc̈hii tøø tiecyxioc̈hii.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 Cujaboomä soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo quiøꞌøguejǿøjät. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa teedywiindsøṉhajxy yhamugǿꞌøwät møødä majtøjc‑hajxy. Mänitä Pablo jim̱ yajnøcxä maa jaꞌa teedywiindsøṉhajxy hänajty tøø yhamugøꞌøyän. Mänitä Pablo jim̱ yajtänaaguiädaacä cuꞌugwiinduum. Miädow̱aam̱biä soldado‑wiindsǿṉ hänajty jaduhṉ tiiguiøxpä judíos jaꞌa Pablo hajxy hänajty coo tøø ñäxøꞌøwøꞌøy.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões e mandou vir os principais dos sacerdotes e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.