Atos 21
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC
1 Mänit højtsä mäbøjpädøjc nbuhwaatsnä. Mänit højts nbarcotägøøyy. Mänit højts jim̱ ndsohṉnä Mileto. Mänit højts jim̱ tuꞌudaꞌaquiä nnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cos. Cujaboom højts njaac nøcxy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Rodas. Coo højts jim̱ ndsóhṉgumbä, mänit højts jim̱ njaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Pátara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Jim̱ højtsä barco wiingpä hoy nbaady. Jim̱ hänajty ñøcxaꞌañ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Fenicia. Mänit højts nduꞌubǿjcumbä wiingbarcojooty.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Mänit højtsä naax̱ nnäheebøøyy, jaꞌa hänajty xøhajpä Chipre. Hahooyhaamby højts jim̱ nwiinnajxy jäguem̱juøøby. Jim̱ højts hänajty nnøcxøꞌøy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Siria. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højts jim̱ nbarcopädsøøm̱y maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tiro. Paadiä barco jim̱ miedsøøyy Tiro coo tsøm̱y hajxy hänajty jim̱ ñähdsøøm̱duꞌudaꞌañ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Jim̱ højtsä mäbøjpädøjc näjeꞌe nbaaty. Mänit højts jim̱ nhijty Tiro juxtujxøø maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän. Mänitä Pablo hajxy jia nämaayy coo jim̱ quiaꞌa jaac nǿcxät Jerusalén. Jadúhṉäc hajxy hänajty tøø ñajtscapxøꞌøyii jaꞌa Dioshespíritäm. Pero cabä Pablo jaduhṉ ñäꞌä møjpädaacy.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Coo juxtujxøø yhabejty, mänit højts jim̱ nduꞌubǿjcumbä. Mänit højtsä mäbøjpädøjc nägøx̱iä hoy xñajtshixøꞌøy cajptpaꞌa møødä yhuung møødä tioꞌoxy. Mänit højts jim̱ njijcädaacy puꞌuwiing. Mänit højts nDiospaꞌyaax̱y.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Mänit højtsä mäbøjpädøjc xpiuhwaatsnä. Mänit hajxy wyiimbijnä maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän. Mänit højts ndägøødiägajch barcojooty.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Mänit højts jim̱ ndsóhṉgumbä Tiro. Mänit højts jim̱ njaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tolemaida. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højtsä mäbøjpädøjc hoy nguhix̱y. Tuꞌtsuhm̱ højts jim̱ nhijty maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Cujaboom højts jim̱ nduꞌubǿjcumbä. Mänit højts jim̱ nnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cesarea. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højts jim̱ nnøcxøøyy maa jaꞌa Felipe tiøjcän. Mänit højtsä Felipe xñämaayy coo højts jim̱ nmejtstáꞌagät maa jaꞌa tiøjcän. Jueꞌe jaꞌa Felipe hänajty tiuuṉghajpy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajwaꞌxyp. Tøø hänajty jaduhṉ wyiinguexyii coo jaꞌa mäbøjpädøjc piuhbédät. Näjuxtujc hajxy hänajty jaduhṉ wyiinguejxä coo hajxy jaduhṉ miäbuhbédät.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Mädaax̱cä Felipe yhuung hänajty haagä cäxyii. Nämädaax̱cä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty ñajtscapxøꞌøy.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Maxiøø højts hänajty jim̱ tøø nhity maa jaꞌa Felipe tiøjcän, mänitä jäyaꞌay tuꞌug miejch. Agabo hänajty xiøhaty. Jim̱ hänajty chooñ Judea. Ñajtscapxøøbiä Diosmädiaꞌagy hänajty jeꞌebä.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Coo jaꞌa Agabo jim̱ miejch maa højts hänajty nmejtstaꞌaguiän, mänitä Pablo jaꞌa wiøøn wiähájtäxä. Mänitä Agabo hamdsoo ñiguiøꞌøxojts ñidiecyxiojtsä jaꞌa Pablo jaꞌa wiøønhaam. Mänitä Agabo jaꞌa Pablo ñämaayy:
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Coo højts jaduhṉ nmädooyy, møødä mäbøjpädøjc‑hajxy, mänit højtsä Pablo nja nämaayy coo jim̱ quiaꞌa nǿcxät Jerusalén.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Mänitä Pablo yhadsooyy:
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Coo højts jaduhṉ nhijxy coo jaꞌa Pablo hänajty quiaꞌa mäbøgaꞌañ, mänit højts nmänaaṉnä:
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Mänit højts nhadsøøm̱bøjcy, høøc̈h møødä Pablo. Mänit højts jim̱ nnøcxy Jerusalén.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Näjeꞌe højtsä mäbøjpädøjc jim̱ xpianøcxy, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsohm̱bä Cesarea. Coo højts jim̱ nmejch Jerusalén, mänit højts hoy xñajtswowøꞌøy maa jaꞌa Mnasón jaꞌa tiøjcän. Jim̱ä Mnasón hänajty jecy tøø chohṉdaꞌagy Chipre. Tøø hänajty jiegøꞌøy coo jaꞌa Mnasón jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty tøø miäbøcy. Jim̱ højts nmejtstaacy maa jaꞌa Mnasón jaꞌa tiøjcän.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Coo højts jim̱ nmejch maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän, mänit højts xquioñdymooyy xooṉdáacäp.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Cujaboom højtsä Pablo jim̱ xmiødhajty maa jaꞌa tsajtøjcän. Jim̱ä Santiago hänajty møødä tsajtøjwiindsøṉhajxy nägøx̱iä.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Mänitä Santiagohajxy miøødniyajpooꞌxä jaꞌa Pablo. Mänitä Pablo tiägøøyy mädiaacpä nebiatiä Diosmädiaꞌagy hänajty tøø yajwaꞌxiän maa jaꞌa cajpa judíoshajxiän, cooc jaduhṉ quiapxy miädiaacy jaꞌa Dios miäjaahaam.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Coo jaꞌa Santiagohajxy jaduhṉ miädooyy, mänitä Dios hajxy wyiingudsähgøøyy. Mänitä Pablo hajxy ñämaayy:
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Tøø hajxy jaduhṉ miädoyhaty cooc tyijy miic̈hä judíos wiingcuhdujt tøø myajnähixøꞌøy, jaꞌa hajxy jäguem̱baady hadsänaabiä. Jadúhṉäc tyijy tøø myajnähixøꞌøy coo cuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, jaꞌa Moisés jecy yhanéhm̱äbä. Jadúhṉäc tyijy tøø myajnähixøøbiä coo højts jaꞌa nguhdujt ngaꞌa cudiúuṉänät, højts judíos, møød coo højts nhuung ngaꞌa circuncidarhájtänät.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädoyhádät coo miic̈h yaa tøø mgoody Jerusalén, mänitä tøyhajt hajxy chogaꞌañ pø tøyhajt jaduhṉ coo miic̈hä judíos jaduhṉ tøø mjaanc̈h yajnähixøꞌøy, jaꞌa hajxy jäguem̱baady hadsänaabiä.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Tøø højts jaꞌa wiinmahñdy tuꞌug nbaady nej miic̈h myajniyhoyøꞌøwǿøjät. Jii højtsä nmäguꞌughajpä nämädaax̱cä. Tøø xøø hajxy yhagapxtucy coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ nebiä Moisés jecy yhanehm̱iän coo hajxy jaduhṉ nguhdujthájtämät.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Mmødhádäp miic̈h yøꞌø hänaꞌc yøꞌø nämädaax̱pä. Jaduhṉ miic̈h mnämäjuyǿꞌøwät coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ. Jaanä jaduhṉ miic̈hä meeg tuꞌug myójxpät. Coo miic̈h jaduhṉ mnämäjuyǿꞌøwät, jaduhṉ hajxy hoy yajcuhméꞌxät. Coo miic̈h jaduhṉ mguhdujthádät, jaduhṉ miic̈hä cuꞌug xyhíxät coo miic̈hä cuhdujt jaduhṉ mgudiuum̱bä, jaꞌa Moisés jecy yhanéhm̱äbä. Jaduhṉä cuꞌugä tøyhajt hajxy miøødhadaꞌañ coo miic̈h wiingcuhdujt tøyhajt mgaꞌa yajnähixøꞌøy.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Pero jaꞌa jäyaꞌayhajxy caꞌa judíospä, jaꞌa hajxy mäbøjpä, tøø højtsä nocy nyajnäjaayøꞌøy. Jaduhṉ højts tøø nmägapxy tøø nhaneꞌemy coo hajxy quiaꞌa tsúꞌudsät mädyiibä hänaꞌc tøø yox̱y quepychechwiinduum, møød coo hajxy quiaꞌa tsúꞌtspät jaꞌa tøø quiaꞌa nøꞌxiéeꞌxiäbä, møød coo wiingtoꞌoxiøjc hajxy quiaꞌa møødmáꞌawät ―nøm̱ä Pablo ñämaayyä.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Mänitä Pablo jaꞌa hänaꞌc miødhajty jaꞌa nämädaax̱pä. Mänit hajxy cujaboom hoy quiudiuṉ̃ nebiä judíos quiuhdujthajxy hänajty myiṉ̃än. Mänit hajxy tiøjtägøøyy tsajtøgooty. Mänit hajxy ñägapxy cooc juxtujxøø hänajty quiaꞌa habetyñä neby hajxy hänajty tøø yhagapxtuquiän coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 — ausente —
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 — ausente —
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 — ausente —
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 — ausente —
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Jim̱ä cuꞌugä Pablo hajxy hänajty ñäꞌägä yaghoꞌogaaṉnä, mänitä soldado‑wiindsøṉä mädiaꞌagy ñämejtsä coogä cuꞌughajxy hänajty jim̱ wyiꞌi yhaamhaty Jerusalén. Roma jaꞌa soldadohajxy hänajty chooñ.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Tuuṉä jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ ñäꞌä mädooyy, mänitä soldadohajxy yhamugøøyy. Mänit hajxy päyøꞌøguiä yhädaacy maa jaꞌa cuꞌughajxy hänajty yhaamhatiän. Coo jaꞌa cuꞌugä soldado hajxy jaduhṉ jiøjcuheebøøyy coo jaꞌa soldadohajxy hänajty miänacy maa jaꞌa Pablo hänajty wiobhoꞌogyiijän, mänitä Pablo yhøxmajtsä.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Coo jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ jiiby quiädaacy, mänitä Pablo chuum̱ä. Hamejtscadena quiøꞌøxojts tiecyxiojtsä. Mänitä soldado‑wiindsøṉä cuꞌug miäyajtøøyy pøṉä Pablo, møød tii hänajty coo tøø wiobhoꞌogyii.
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Mänitä jäyaꞌayhajxy may yhadsooyy haagä wiingjaty. Cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä. Coo jaꞌa cuꞌughajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi yaꞌaxy, cabä soldado‑wiindsøṉä tøyhajt hänajty hoy piaadaꞌañ. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jim̱ yajnøcxǿøjät maa jaꞌa cuartelän.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Coo jaꞌa soldado jaꞌa Pablo hajxy jim̱ miøødcooꞌty maa jaꞌa escalera jaduhṉ chohṉdaꞌaguiän, mänitä Pablo hajxy quiøyøꞌcy. Paady hajxy jaduhṉ quiøyøꞌcy coo jaꞌa cuꞌugä Pablo hajxy hänajty jia wiꞌi yaghoꞌogaꞌañ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Høx̱haamä cuꞌugä soldado hajxy hänajty pianøcxy yáax̱äp coo jaꞌa Pablo yaghoꞌogǿøjät.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Jim̱ä soldado jaꞌa Pablo hajxy hänajty miøødtägøꞌøwaꞌañ cuarteltøgooty, mänitä Pablo jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ ñämaayy:
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Cájtäm miic̈h jim̱ mdsooñ Egipto‑naaxootiä. Tøø jiegøꞌøy coo hänaꞌc tsip jim̱ tøø yajpädøꞌøgy Egipto. Nämädaax̱milä jiamiøød hänajty, haagä cahwiindøyhänaꞌc. Mänit hajxy piäyøꞌcy. Mänit hajxy jim̱ ñøcxøøyy pactuum maa pøṉ quiaꞌa tsänaꞌayän.
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Mänitä Pablo miänáaṉgumbä:
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mänitä soldado‑wiindsøṉä Pablo cuhdujt miooyy coo quiápxät. Mänitä Pablo piejty escaleracøxp. Mänitä quiøꞌø chajxajy. Mänitä cuꞌughajxy cøjx yhamoṉ̃. Mänit tiägøøyy xiicpä mädiaacpä hebreohayuuc‑haamby:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.