Atos 21
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARA
1 Mänit højtsä mäbøjpädøjc nbuhwaatsnä. Mänit højts nbarcotägøøyy. Mänit højts jim̱ ndsohṉnä Mileto. Mänit højts jim̱ tuꞌudaꞌaquiä nnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cos. Cujaboom højts njaac nøcxy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Rodas. Coo højts jim̱ ndsóhṉgumbä, mänit højts jim̱ njaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Pátara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Jim̱ højtsä barco wiingpä hoy nbaady. Jim̱ hänajty ñøcxaꞌañ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Fenicia. Mänit højts nduꞌubǿjcumbä wiingbarcojooty.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Mänit højtsä naax̱ nnäheebøøyy, jaꞌa hänajty xøhajpä Chipre. Hahooyhaamby højts jim̱ nwiinnajxy jäguem̱juøøby. Jim̱ højts hänajty nnøcxøꞌøy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Siria. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højts jim̱ nbarcopädsøøm̱y maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tiro. Paadiä barco jim̱ miedsøøyy Tiro coo tsøm̱y hajxy hänajty jim̱ ñähdsøøm̱duꞌudaꞌañ.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Jim̱ højtsä mäbøjpädøjc näjeꞌe nbaaty. Mänit højts jim̱ nhijty Tiro juxtujxøø maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän. Mänitä Pablo hajxy jia nämaayy coo jim̱ quiaꞌa jaac nǿcxät Jerusalén. Jadúhṉäc hajxy hänajty tøø ñajtscapxøꞌøyii jaꞌa Dioshespíritäm. Pero cabä Pablo jaduhṉ ñäꞌä møjpädaacy.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Coo juxtujxøø yhabejty, mänit højts jim̱ nduꞌubǿjcumbä. Mänit højtsä mäbøjpädøjc nägøx̱iä hoy xñajtshixøꞌøy cajptpaꞌa møødä yhuung møødä tioꞌoxy. Mänit højts jim̱ njijcädaacy puꞌuwiing. Mänit højts nDiospaꞌyaax̱y.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Mänit højtsä mäbøjpädøjc xpiuhwaatsnä. Mänit hajxy wyiimbijnä maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän. Mänit højts ndägøødiägajch barcojooty.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Mänit højts jim̱ ndsóhṉgumbä Tiro. Mänit højts jim̱ njaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tolemaida. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højtsä mäbøjpädøjc hoy nguhix̱y. Tuꞌtsuhm̱ højts jim̱ nhijty maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Cujaboom højts jim̱ nduꞌubǿjcumbä. Mänit højts jim̱ nnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cesarea. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højts jim̱ nnøcxøøyy maa jaꞌa Felipe tiøjcän. Mänit højtsä Felipe xñämaayy coo højts jim̱ nmejtstáꞌagät maa jaꞌa tiøjcän. Jueꞌe jaꞌa Felipe hänajty tiuuṉghajpy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajwaꞌxyp. Tøø hänajty jaduhṉ wyiinguexyii coo jaꞌa mäbøjpädøjc piuhbédät. Näjuxtujc hajxy hänajty jaduhṉ wyiinguejxä coo hajxy jaduhṉ miäbuhbédät.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Mädaax̱cä Felipe yhuung hänajty haagä cäxyii. Nämädaax̱cä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty ñajtscapxøꞌøy.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Maxiøø højts hänajty jim̱ tøø nhity maa jaꞌa Felipe tiøjcän, mänitä jäyaꞌay tuꞌug miejch. Agabo hänajty xiøhaty. Jim̱ hänajty chooñ Judea. Ñajtscapxøøbiä Diosmädiaꞌagy hänajty jeꞌebä.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Coo jaꞌa Agabo jim̱ miejch maa højts hänajty nmejtstaꞌaguiän, mänitä Pablo jaꞌa wiøøn wiähájtäxä. Mänitä Agabo hamdsoo ñiguiøꞌøxojts ñidiecyxiojtsä jaꞌa Pablo jaꞌa wiøønhaam. Mänitä Agabo jaꞌa Pablo ñämaayy:
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Coo højts jaduhṉ nmädooyy, møødä mäbøjpädøjc‑hajxy, mänit højtsä Pablo nja nämaayy coo jim̱ quiaꞌa nǿcxät Jerusalén.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Mänitä Pablo yhadsooyy:
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Coo højts jaduhṉ nhijxy coo jaꞌa Pablo hänajty quiaꞌa mäbøgaꞌañ, mänit højts nmänaaṉnä:
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Mänit højts nhadsøøm̱bøjcy, høøc̈h møødä Pablo. Mänit højts jim̱ nnøcxy Jerusalén.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Näjeꞌe højtsä mäbøjpädøjc jim̱ xpianøcxy, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsohm̱bä Cesarea. Coo højts jim̱ nmejch Jerusalén, mänit højts hoy xñajtswowøꞌøy maa jaꞌa Mnasón jaꞌa tiøjcän. Jim̱ä Mnasón hänajty jecy tøø chohṉdaꞌagy Chipre. Tøø hänajty jiegøꞌøy coo jaꞌa Mnasón jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty tøø miäbøcy. Jim̱ højts nmejtstaacy maa jaꞌa Mnasón jaꞌa tiøjcän.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Coo højts jim̱ nmejch maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän, mänit højts xquioñdymooyy xooṉdáacäp.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Cujaboom højtsä Pablo jim̱ xmiødhajty maa jaꞌa tsajtøjcän. Jim̱ä Santiago hänajty møødä tsajtøjwiindsøṉhajxy nägøx̱iä.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Mänitä Santiagohajxy miøødniyajpooꞌxä jaꞌa Pablo. Mänitä Pablo tiägøøyy mädiaacpä nebiatiä Diosmädiaꞌagy hänajty tøø yajwaꞌxiän maa jaꞌa cajpa judíoshajxiän, cooc jaduhṉ quiapxy miädiaacy jaꞌa Dios miäjaahaam.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Coo jaꞌa Santiagohajxy jaduhṉ miädooyy, mänitä Dios hajxy wyiingudsähgøøyy. Mänitä Pablo hajxy ñämaayy:
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Tøø hajxy jaduhṉ miädoyhaty cooc tyijy miic̈hä judíos wiingcuhdujt tøø myajnähixøꞌøy, jaꞌa hajxy jäguem̱baady hadsänaabiä. Jadúhṉäc tyijy tøø myajnähixøꞌøy coo cuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, jaꞌa Moisés jecy yhanéhm̱äbä. Jadúhṉäc tyijy tøø myajnähixøøbiä coo højts jaꞌa nguhdujt ngaꞌa cudiúuṉänät, højts judíos, møød coo højts nhuung ngaꞌa circuncidarhájtänät.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädoyhádät coo miic̈h yaa tøø mgoody Jerusalén, mänitä tøyhajt hajxy chogaꞌañ pø tøyhajt jaduhṉ coo miic̈hä judíos jaduhṉ tøø mjaanc̈h yajnähixøꞌøy, jaꞌa hajxy jäguem̱baady hadsänaabiä.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Tøø højts jaꞌa wiinmahñdy tuꞌug nbaady nej miic̈h myajniyhoyøꞌøwǿøjät. Jii højtsä nmäguꞌughajpä nämädaax̱cä. Tøø xøø hajxy yhagapxtucy coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ nebiä Moisés jecy yhanehm̱iän coo hajxy jaduhṉ nguhdujthájtämät.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Mmødhádäp miic̈h yøꞌø hänaꞌc yøꞌø nämädaax̱pä. Jaduhṉ miic̈h mnämäjuyǿꞌøwät coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ. Jaanä jaduhṉ miic̈hä meeg tuꞌug myójxpät. Coo miic̈h jaduhṉ mnämäjuyǿꞌøwät, jaduhṉ hajxy hoy yajcuhméꞌxät. Coo miic̈h jaduhṉ mguhdujthádät, jaduhṉ miic̈hä cuꞌug xyhíxät coo miic̈hä cuhdujt jaduhṉ mgudiuum̱bä, jaꞌa Moisés jecy yhanéhm̱äbä. Jaduhṉä cuꞌugä tøyhajt hajxy miøødhadaꞌañ coo miic̈h wiingcuhdujt tøyhajt mgaꞌa yajnähixøꞌøy.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Pero jaꞌa jäyaꞌayhajxy caꞌa judíospä, jaꞌa hajxy mäbøjpä, tøø højtsä nocy nyajnäjaayøꞌøy. Jaduhṉ højts tøø nmägapxy tøø nhaneꞌemy coo hajxy quiaꞌa tsúꞌudsät mädyiibä hänaꞌc tøø yox̱y quepychechwiinduum, møød coo hajxy quiaꞌa tsúꞌtspät jaꞌa tøø quiaꞌa nøꞌxiéeꞌxiäbä, møød coo wiingtoꞌoxiøjc hajxy quiaꞌa møødmáꞌawät ―nøm̱ä Pablo ñämaayyä.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Mänitä Pablo jaꞌa hänaꞌc miødhajty jaꞌa nämädaax̱pä. Mänit hajxy cujaboom hoy quiudiuṉ̃ nebiä judíos quiuhdujthajxy hänajty myiṉ̃än. Mänit hajxy tiøjtägøøyy tsajtøgooty. Mänit hajxy ñägapxy cooc juxtujxøø hänajty quiaꞌa habetyñä neby hajxy hänajty tøø yhagapxtuquiän coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 — ausente —
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 — ausente —
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 — ausente —
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 — ausente —
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Jim̱ä cuꞌugä Pablo hajxy hänajty ñäꞌägä yaghoꞌogaaṉnä, mänitä soldado‑wiindsøṉä mädiaꞌagy ñämejtsä coogä cuꞌughajxy hänajty jim̱ wyiꞌi yhaamhaty Jerusalén. Roma jaꞌa soldadohajxy hänajty chooñ.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Tuuṉä jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ ñäꞌä mädooyy, mänitä soldadohajxy yhamugøøyy. Mänit hajxy päyøꞌøguiä yhädaacy maa jaꞌa cuꞌughajxy hänajty yhaamhatiän. Coo jaꞌa cuꞌugä soldado hajxy jaduhṉ jiøjcuheebøøyy coo jaꞌa soldadohajxy hänajty miänacy maa jaꞌa Pablo hänajty wiobhoꞌogyiijän, mänitä Pablo yhøxmajtsä.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Coo jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ jiiby quiädaacy, mänitä Pablo chuum̱ä. Hamejtscadena quiøꞌøxojts tiecyxiojtsä. Mänitä soldado‑wiindsøṉä cuꞌug miäyajtøøyy pøṉä Pablo, møød tii hänajty coo tøø wiobhoꞌogyii.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Mänitä jäyaꞌayhajxy may yhadsooyy haagä wiingjaty. Cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä. Coo jaꞌa cuꞌughajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi yaꞌaxy, cabä soldado‑wiindsøṉä tøyhajt hänajty hoy piaadaꞌañ. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jim̱ yajnøcxǿøjät maa jaꞌa cuartelän.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Coo jaꞌa soldado jaꞌa Pablo hajxy jim̱ miøødcooꞌty maa jaꞌa escalera jaduhṉ chohṉdaꞌaguiän, mänitä Pablo hajxy quiøyøꞌcy. Paady hajxy jaduhṉ quiøyøꞌcy coo jaꞌa cuꞌugä Pablo hajxy hänajty jia wiꞌi yaghoꞌogaꞌañ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Høx̱haamä cuꞌugä soldado hajxy hänajty pianøcxy yáax̱äp coo jaꞌa Pablo yaghoꞌogǿøjät.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Jim̱ä soldado jaꞌa Pablo hajxy hänajty miøødtägøꞌøwaꞌañ cuarteltøgooty, mänitä Pablo jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ ñämaayy:
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Cájtäm miic̈h jim̱ mdsooñ Egipto‑naaxootiä. Tøø jiegøꞌøy coo hänaꞌc tsip jim̱ tøø yajpädøꞌøgy Egipto. Nämädaax̱milä jiamiøød hänajty, haagä cahwiindøyhänaꞌc. Mänit hajxy piäyøꞌcy. Mänit hajxy jim̱ ñøcxøøyy pactuum maa pøṉ quiaꞌa tsänaꞌayän.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Mänitä Pablo miänáaṉgumbä:
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Mänitä soldado‑wiindsøṉä Pablo cuhdujt miooyy coo quiápxät. Mänitä Pablo piejty escaleracøxp. Mänitä quiøꞌø chajxajy. Mänitä cuꞌughajxy cøjx yhamoṉ̃. Mänit tiägøøyy xiicpä mädiaacpä hebreohayuuc‑haamby:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.