Atos 21
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ACF
1 Mänit højtsä mäbøjpädøjc nbuhwaatsnä. Mänit højts nbarcotägøøyy. Mänit højts jim̱ ndsohṉnä Mileto. Mänit højts jim̱ tuꞌudaꞌaquiä nnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cos. Cujaboom højts njaac nøcxy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Rodas. Coo højts jim̱ ndsóhṉgumbä, mänit højts jim̱ njaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Pátara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Jim̱ højtsä barco wiingpä hoy nbaady. Jim̱ hänajty ñøcxaꞌañ maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Fenicia. Mänit højts nduꞌubǿjcumbä wiingbarcojooty.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Mänit højtsä naax̱ nnäheebøøyy, jaꞌa hänajty xøhajpä Chipre. Hahooyhaamby højts jim̱ nwiinnajxy jäguem̱juøøby. Jim̱ højts hänajty nnøcxøꞌøy maa jaꞌa naax̱ hänajty xiøhatiän Siria. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højts jim̱ nbarcopädsøøm̱y maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tiro. Paadiä barco jim̱ miedsøøyy Tiro coo tsøm̱y hajxy hänajty jim̱ ñähdsøøm̱duꞌudaꞌañ.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Jim̱ højtsä mäbøjpädøjc näjeꞌe nbaaty. Mänit højts jim̱ nhijty Tiro juxtujxøø maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän. Mänitä Pablo hajxy jia nämaayy coo jim̱ quiaꞌa jaac nǿcxät Jerusalén. Jadúhṉäc hajxy hänajty tøø ñajtscapxøꞌøyii jaꞌa Dioshespíritäm. Pero cabä Pablo jaduhṉ ñäꞌä møjpädaacy.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Coo juxtujxøø yhabejty, mänit højts jim̱ nduꞌubǿjcumbä. Mänit højtsä mäbøjpädøjc nägøx̱iä hoy xñajtshixøꞌøy cajptpaꞌa møødä yhuung møødä tioꞌoxy. Mänit højts jim̱ njijcädaacy puꞌuwiing. Mänit højts nDiospaꞌyaax̱y.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Mänit højtsä mäbøjpädøjc xpiuhwaatsnä. Mänit hajxy wyiimbijnä maa jaꞌa tiøjc‑hajxiän. Mänit højts ndägøødiägajch barcojooty.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Mänit højts jim̱ ndsóhṉgumbä Tiro. Mänit højts jim̱ njaac nøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tolemaida. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højtsä mäbøjpädøjc hoy nguhix̱y. Tuꞌtsuhm̱ højts jim̱ nhijty maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Cujaboom højts jim̱ nduꞌubǿjcumbä. Mänit højts jim̱ nnøcxy maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Cesarea. Coo højts jim̱ nmejch, mänit højts jim̱ nnøcxøøyy maa jaꞌa Felipe tiøjcän. Mänit højtsä Felipe xñämaayy coo højts jim̱ nmejtstáꞌagät maa jaꞌa tiøjcän. Jueꞌe jaꞌa Felipe hänajty tiuuṉghajpy, jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty yajwaꞌxyp. Tøø hänajty jaduhṉ wyiinguexyii coo jaꞌa mäbøjpädøjc piuhbédät. Näjuxtujc hajxy hänajty jaduhṉ wyiinguejxä coo hajxy jaduhṉ miäbuhbédät.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Mädaax̱cä Felipe yhuung hänajty haagä cäxyii. Nämädaax̱cä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty ñajtscapxøꞌøy.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Maxiøø højts hänajty jim̱ tøø nhity maa jaꞌa Felipe tiøjcän, mänitä jäyaꞌay tuꞌug miejch. Agabo hänajty xiøhaty. Jim̱ hänajty chooñ Judea. Ñajtscapxøøbiä Diosmädiaꞌagy hänajty jeꞌebä.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Coo jaꞌa Agabo jim̱ miejch maa højts hänajty nmejtstaꞌaguiän, mänitä Pablo jaꞌa wiøøn wiähájtäxä. Mänitä Agabo hamdsoo ñiguiøꞌøxojts ñidiecyxiojtsä jaꞌa Pablo jaꞌa wiøønhaam. Mänitä Agabo jaꞌa Pablo ñämaayy:
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Coo højts jaduhṉ nmädooyy, møødä mäbøjpädøjc‑hajxy, mänit højtsä Pablo nja nämaayy coo jim̱ quiaꞌa nǿcxät Jerusalén.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mänitä Pablo yhadsooyy:
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Coo højts jaduhṉ nhijxy coo jaꞌa Pablo hänajty quiaꞌa mäbøgaꞌañ, mänit højts nmänaaṉnä:
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Mänit højts nhadsøøm̱bøjcy, høøc̈h møødä Pablo. Mänit højts jim̱ nnøcxy Jerusalén.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Näjeꞌe højtsä mäbøjpädøjc jim̱ xpianøcxy, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ tsohm̱bä Cesarea. Coo højts jim̱ nmejch Jerusalén, mänit højts hoy xñajtswowøꞌøy maa jaꞌa Mnasón jaꞌa tiøjcän. Jim̱ä Mnasón hänajty jecy tøø chohṉdaꞌagy Chipre. Tøø hänajty jiegøꞌøy coo jaꞌa Mnasón jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty tøø miäbøcy. Jim̱ højts nmejtstaacy maa jaꞌa Mnasón jaꞌa tiøjcän.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Coo højts jim̱ nmejch maa jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxiän, mänit højts xquioñdymooyy xooṉdáacäp.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Cujaboom højtsä Pablo jim̱ xmiødhajty maa jaꞌa tsajtøjcän. Jim̱ä Santiago hänajty møødä tsajtøjwiindsøṉhajxy nägøx̱iä.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Mänitä Santiagohajxy miøødniyajpooꞌxä jaꞌa Pablo. Mänitä Pablo tiägøøyy mädiaacpä nebiatiä Diosmädiaꞌagy hänajty tøø yajwaꞌxiän maa jaꞌa cajpa judíoshajxiän, cooc jaduhṉ quiapxy miädiaacy jaꞌa Dios miäjaahaam.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Coo jaꞌa Santiagohajxy jaduhṉ miädooyy, mänitä Dios hajxy wyiingudsähgøøyy. Mänitä Pablo hajxy ñämaayy:
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Tøø hajxy jaduhṉ miädoyhaty cooc tyijy miic̈hä judíos wiingcuhdujt tøø myajnähixøꞌøy, jaꞌa hajxy jäguem̱baady hadsänaabiä. Jadúhṉäc tyijy tøø myajnähixøꞌøy coo cuhdujt hajxy ñajtshixǿꞌøwät, jaꞌa Moisés jecy yhanéhm̱äbä. Jadúhṉäc tyijy tøø myajnähixøøbiä coo højts jaꞌa nguhdujt ngaꞌa cudiúuṉänät, højts judíos, møød coo højts nhuung ngaꞌa circuncidarhájtänät.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädoyhádät coo miic̈h yaa tøø mgoody Jerusalén, mänitä tøyhajt hajxy chogaꞌañ pø tøyhajt jaduhṉ coo miic̈hä judíos jaduhṉ tøø mjaanc̈h yajnähixøꞌøy, jaꞌa hajxy jäguem̱baady hadsänaabiä.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Tøø højts jaꞌa wiinmahñdy tuꞌug nbaady nej miic̈h myajniyhoyøꞌøwǿøjät. Jii højtsä nmäguꞌughajpä nämädaax̱cä. Tøø xøø hajxy yhagapxtucy coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ nebiä Moisés jecy yhanehm̱iän coo hajxy jaduhṉ nguhdujthájtämät.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Mmødhádäp miic̈h yøꞌø hänaꞌc yøꞌø nämädaax̱pä. Jaduhṉ miic̈h mnämäjuyǿꞌøwät coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ. Jaanä jaduhṉ miic̈hä meeg tuꞌug myójxpät. Coo miic̈h jaduhṉ mnämäjuyǿꞌøwät, jaduhṉ hajxy hoy yajcuhméꞌxät. Coo miic̈h jaduhṉ mguhdujthádät, jaduhṉ miic̈hä cuꞌug xyhíxät coo miic̈hä cuhdujt jaduhṉ mgudiuum̱bä, jaꞌa Moisés jecy yhanéhm̱äbä. Jaduhṉä cuꞌugä tøyhajt hajxy miøødhadaꞌañ coo miic̈h wiingcuhdujt tøyhajt mgaꞌa yajnähixøꞌøy.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Pero jaꞌa jäyaꞌayhajxy caꞌa judíospä, jaꞌa hajxy mäbøjpä, tøø højtsä nocy nyajnäjaayøꞌøy. Jaduhṉ højts tøø nmägapxy tøø nhaneꞌemy coo hajxy quiaꞌa tsúꞌudsät mädyiibä hänaꞌc tøø yox̱y quepychechwiinduum, møød coo hajxy quiaꞌa tsúꞌtspät jaꞌa tøø quiaꞌa nøꞌxiéeꞌxiäbä, møød coo wiingtoꞌoxiøjc hajxy quiaꞌa møødmáꞌawät ―nøm̱ä Pablo ñämaayyä.
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Mänitä Pablo jaꞌa hänaꞌc miødhajty jaꞌa nämädaax̱pä. Mänit hajxy cujaboom hoy quiudiuṉ̃ nebiä judíos quiuhdujthajxy hänajty myiṉ̃än. Mänit hajxy tiøjtägøøyy tsajtøgooty. Mänit hajxy ñägapxy cooc juxtujxøø hänajty quiaꞌa habetyñä neby hajxy hänajty tøø yhagapxtuquiän coo meeg hajxy hänajty yoxaꞌañ.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 — ausente —
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 — ausente —
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 — ausente —
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 — ausente —
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Jim̱ä cuꞌugä Pablo hajxy hänajty ñäꞌägä yaghoꞌogaaṉnä, mänitä soldado‑wiindsøṉä mädiaꞌagy ñämejtsä coogä cuꞌughajxy hänajty jim̱ wyiꞌi yhaamhaty Jerusalén. Roma jaꞌa soldadohajxy hänajty chooñ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Tuuṉä jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ jaduhṉ ñäꞌä mädooyy, mänitä soldadohajxy yhamugøøyy. Mänit hajxy päyøꞌøguiä yhädaacy maa jaꞌa cuꞌughajxy hänajty yhaamhatiän. Coo jaꞌa cuꞌugä soldado hajxy jaduhṉ jiøjcuheebøøyy coo jaꞌa soldadohajxy hänajty miänacy maa jaꞌa Pablo hänajty wiobhoꞌogyiijän, mänitä Pablo yhøxmajtsä.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Coo jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ jiiby quiädaacy, mänitä Pablo chuum̱ä. Hamejtscadena quiøꞌøxojts tiecyxiojtsä. Mänitä soldado‑wiindsøṉä cuꞌug miäyajtøøyy pøṉä Pablo, møød tii hänajty coo tøø wiobhoꞌogyii.
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Mänitä jäyaꞌayhajxy may yhadsooyy haagä wiingjaty. Cab hajxy hänajty tiuꞌugmädiaꞌaguiä. Coo jaꞌa cuꞌughajxy hänajty jaduhṉ wyiꞌi yaꞌaxy, cabä soldado‑wiindsøṉä tøyhajt hänajty hoy piaadaꞌañ. Mänit miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jim̱ yajnøcxǿøjät maa jaꞌa cuartelän.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Coo jaꞌa soldado jaꞌa Pablo hajxy jim̱ miøødcooꞌty maa jaꞌa escalera jaduhṉ chohṉdaꞌaguiän, mänitä Pablo hajxy quiøyøꞌcy. Paady hajxy jaduhṉ quiøyøꞌcy coo jaꞌa cuꞌugä Pablo hajxy hänajty jia wiꞌi yaghoꞌogaꞌañ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Høx̱haamä cuꞌugä soldado hajxy hänajty pianøcxy yáax̱äp coo jaꞌa Pablo yaghoꞌogǿøjät.
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Jim̱ä soldado jaꞌa Pablo hajxy hänajty miøødtägøꞌøwaꞌañ cuarteltøgooty, mänitä Pablo jaꞌa soldado‑wiindsǿṉ ñämaayy:
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Cájtäm miic̈h jim̱ mdsooñ Egipto‑naaxootiä. Tøø jiegøꞌøy coo hänaꞌc tsip jim̱ tøø yajpädøꞌøgy Egipto. Nämädaax̱milä jiamiøød hänajty, haagä cahwiindøyhänaꞌc. Mänit hajxy piäyøꞌcy. Mänit hajxy jim̱ ñøcxøøyy pactuum maa pøṉ quiaꞌa tsänaꞌayän.
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Mänitä Pablo miänáaṉgumbä:
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Mänitä soldado‑wiindsøṉä Pablo cuhdujt miooyy coo quiápxät. Mänitä Pablo piejty escaleracøxp. Mänitä quiøꞌø chajxajy. Mänitä cuꞌughajxy cøjx yhamoṉ̃. Mänit tiägøøyy xiicpä mädiaacpä hebreohayuuc‑haamby:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.