Atos 17
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC
1 Mayhagajptä Pablohajxy ñaxøøyy, møød jim̱ Anfípolis, møød jim̱ Apolonia. Mänit hajxy jim̱ miejch maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Tesalónica. Jim̱ä judíos jaꞌa chajtøjc‑hajxy hänajty tuꞌug.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Jaduhṉä Pablo hänajty quiuhdujthaty coo jaduhṉ chajtøjyoꞌoy. Wiinduꞌugpooꞌxxiøø hänajty jaduhṉ jim̱ ñøcxy maa jaꞌa tsajtøjcän. Tägøøghoocä Pablo jim̱ yhooyy maa jaꞌa tsajtøjcän jim̱ Tesalónica. Jim̱ä Pablo jaꞌa jäyaꞌay hänajty miøødcapxy miøødmädiaꞌagy. Jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty yajcapxiøøby.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Jaduhṉä Pablo hänajty quiapxtøy coo jaduhṉ jim̱ myiṉ̃ cujaay maa jaꞌa Diosmädiaꞌaguiän coogä Dios jaꞌa Mesías hänajty yaa quiexaꞌañ hädaa yaabä naax̱wiin, møød cooc hänajty yhoꞌogaꞌañ, møød cooc hänajty jiujypiøjtägatsaꞌañ:
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Näjeꞌe jaꞌa judíoshajxy miäbøjcy. Nämayyä jäyaꞌayhajxy miäbøjpä, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa judíospä, jaꞌa Dios hajxy hänajty wiingudsähgøøbiä. Nämayyä toꞌoxiøjc‑hajxy miäbøjpä, pønjatiä ñihyhaphajxy hänajty jim̱ tuuṉgmøød hagujc. Mänitä Pablohajxy miäguꞌugpøjcä møødä Silas, jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty tøø miäbǿquiäbä.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Coo jaꞌa Pablohajxy jaduhṉ miäguꞌugpøjcä, mänitä judíoshajxy jiootmaꞌty, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa mäbøjpä. Mänitä haxøøghänaꞌc‑hajxy hoy wioomugyii. Mänit hajxy ñämaayyä coo hajxy ween quiajptyajmaꞌady. Mänitä haxøøgjäyaꞌayhajxy miädoyhajty cooc tyijy jaꞌa Pablohajxy hänajty jim̱ tøø miech maa jaꞌa Jasón jaꞌa tiøjcän. Jueꞌe jaꞌa haxøøgjäyaꞌayhajxy hänajty jiatcøꞌøwaꞌañ møødä judíoshajxy, jim̱ä Pablohajxy hänajty yajnøcxaꞌañii hagujc. Mänitä Jasón jaꞌa tiøjc hadsip yhajahm̱dúutäxä.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Coo jaꞌa Pablohajxy jim̱ quiaꞌa paatä, mänitä Jasónhajxy jim̱ wyitsnøcxä hagujc hadsip, møødä mäbøjpädøjc‑hajxy näjeꞌe. Mänitä judíoshajxy tiägøøyy yaax̱pä jojpä, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa mäbøjpä:
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Jim̱ hajxy miejtstaꞌagy maa jaꞌa Jasón jaꞌa tiøjcän, paadiä Jasón jaꞌa pojpä miǿødäbä. Homiaajä Pablohajxy jaduhṉ wiädity, jaduhṉä cuꞌug hajxy jiøjcapxøꞌøy coo jaꞌa gobiernä miädiaꞌagy hajxy quiaꞌa mäbǿjcänät, jaꞌa jim̱ møjhajpä Roma. Jaduhṉä Pablohajxy yhøhṉdaacpä cooc tyijy jaꞌa Jesús jaduhṉ miøjhajpä nebiä gobiernän ―nøm̱ä judíoshajxy miänaaṉ̃, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa mäbøjpä.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy møødä møjhajpähajxy, mänit hajxy tiägøøyy yaax̱pä waam̱bä.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Mänitä Jasónhajxy ñiñähjuudiuutä møødä mäbøjpädøjc‑hajxy, jaꞌa hajxy hänajty tøø miac̈híijäbä. Mänit hajxy yhøxmájtsänä.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Coo quioodsøøyy, mänitä Pablohajxy ñämaayyä møødä Silas coo hajxy jim̱ chóonät, coo hajxy ñǿcxät jim̱ maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Berea. Jaꞌa mäbøjpädøjc‑hajxy jaduhṉ mänaaṉ. Mänitä Pablohajxy jim̱ jiaanc̈h nøcxy Berea. Coo hajxy jim̱ miejch, mänit hajxy ñøcxy maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Mänitä Diosmädiaꞌagy hajxy tiägøøyy yajnähixøøbiä. Coo jaꞌa judíoshajxy jaduhṉ miädooyy, mänit hajxy jaduhṉ jiootcugøøyy. Cab hajxy jaduhṉ jiootmaꞌty nebiä miäjudíoshajxy hänajty tøø jiootmaꞌadiän jim̱ Tesalónica. Mänitä Diosmädiaꞌagy hajxy tiägøøyy capxtaacpä jabom̱‑jabom̱ pø jaanc̈h tøyhajt hänajty jaduhṉ nebiä Pablo hajxy hänajty miädiaꞌaguiän.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Paady hajxy jaduhṉ may miäbøjcy. Møødä jäyaꞌayhajxy may miäbøjpä, jaꞌa hajxy hänajty caꞌa judíospä, møødä møjhajpädøjc‑hajxy, yaꞌadiøjc‑hajxy møødä toꞌoxiøjc‑hajxy.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Tesalónica, jaꞌa hajxy judíospä, coo hajxy jaduhṉ miädoyhajty coo jaꞌa Pablo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hänajty jim̱ yajwaꞌxy Berea, mänit hajxy jiootmaꞌty. Mänitä jäyaꞌayhajxy Beréabä hoy jiøjcapxøꞌøyii coo jaꞌa Pablo jaꞌa miädiaꞌagy quiaꞌa mäbǿjcäxät.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Jaꞌa jäyaꞌayä Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty mäbøjpä jim̱ Berea, mänit hajxy miänaaṉ̃ coo jaꞌa Pablo jim̱ chóonät, coo wiingtuum ñǿcxät mejypiaꞌa. Paady hajxy jaduhṉ miänaaṉ̃ jeꞌeguiøxpä coo hajxy hänajty chähgøꞌøy coo jaꞌa Pablo cøx̱ypänejpiä tiunǿøjät. Coo jaꞌa Pablo jim̱ jiaanc̈h tsohṉ̃ Berea, jim̱ä Silashajxy miähmøøyy møødä Timoteo.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Yajmøødquejxä jaꞌa Pablo jaꞌa mäbøjpädøjc nämetsc nädägøøg. Coo jaꞌa Pablohajxy jim̱ miejch mejypiaꞌa, mänit hajxy biarcotägøøyy. Mänit hajxy ñøcxy barcojooty maa jaꞌa cajpt hänajty xiøhatiän Atenas. Coo hajxy jim̱ miejch, mänitä Pablo jiamiøødhajxy wyiimbijnä. Mänitä Pablo capxy jim̱ quiejxy Berea coo jaꞌa Silashajxy jim̱ paquiä ñǿcxpät Atenas møødä Timoteo, coo jaꞌa Pablo hajxy jim̱ piáadät.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Jim̱ä Pablo jaꞌa Silas hänajty yhahix̱y Atenas møødä Timoteo, mänitä Pablo yhijxy coo tsaasaandä hänajty jim̱ jiaanc̈h tehm̱ miayyä cajptooty. Jeꞌe jaꞌa cuꞌughajxy hänajty wyiingudsähgøøby. Coo jaꞌa Pablo jaduhṉ yhijxy, mänit jiaanc̈h tehm̱ jiootmayhajty.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Nax̱iä Pablo hänajty jim̱ ñøcxy maa jaꞌa judíos chajtøjc‑hajxiän. Jaꞌa Jesucristocøxpä jaꞌa Pablo hänajty jim̱ yajcapxy yajmädiaꞌaguiøꞌøy møødä judíoshajxy, møødä jäyaꞌayhajxy caꞌa judíospä, jaꞌa Dios hajxy hänajty wiingudsähgøøbiä. Jabom̱‑jabom̱ä Pablo hänajty jim̱ ñøcxy cajptcujc. Møød jim̱ä Pablo jaꞌa Jesucristocøxpä hänajty yajcapxy yajmädiaꞌaguiøøbiä møødä cuꞌug, jaꞌa hajxy hänajty jim̱ yohby najxpä.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Mänitä jäyaꞌayä Pablo hajxy näjeꞌe wyiingumedsøøyy. Cujwaꞌxy hajxy hänajty yhabøcy jaꞌa epicureodøjcä miädiaꞌagy. Møød cujwaꞌxy hajxy hänajty yhabøjpä jaꞌa estoicodøjcä miädiaꞌagy. Mänit hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Mänitä Pablo jim̱ wioonøcxä maa jaꞌa tuṉhuung hänajty xiøhatiän Areópago. Jim̱ä jäyaꞌayhajxy hänajty may tøø yhamugøꞌøy. Mänitä Pablo ñämaayyä:
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Jaanc̈h tehm̱ wyiing miic̈h jaduhṉ mmädiaꞌagy. Højts capxwíjjäc neby jaduhṉ miädiaꞌagytiägøꞌøyän ―nøm̱ä Pablo miäyajtøøw̱ä.
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Hix̱, jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty jim̱ tsänaabiä Atenas, møødä jäyaꞌayhajxy hänajty jim̱ hadsänaabiä, jaduhṉ hajxy hänajty quiuhdujthaty coo hajxy hänajty cøx̱iä wiinä miädow̱aꞌañ, jaꞌa hänajty hawiinjem̱ybiä.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Mänitä Pablo tiänaayyøꞌcy cuꞌughagujc. Mänit miänaaṉ̃:
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Mayhitä wiingudsähgøødiaact hajxy mmøødä. Tøøc̈hä altar tuꞌug nhix̱y coo letra jaduhṉ yuugjaay miøødä: “Jii jaꞌa Diosädaꞌa tuꞌug, cahnä pøṉ yhix̱yñä. Jeꞌe yhaltar hädaa.” Hoorä, mwiingudsähgøøby yøꞌø Dios hajxy jaduhṉ, hoy hajxy mgaꞌa jagä hix̱yhatyñä. Pues jeꞌec̈h mijts jaduhṉ nyajmøødmädiaacypy.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 ’Jaꞌa Dióshøch jaduhṉ nmädiaacypiä, cøx̱iä jeꞌe yhädiuuṉ̃ møød hädaa yaabä naax̱wiimbä, møød tijaty yaa hijp. Wiindsøṉhajp jeꞌe jim̱ tsajpootyp møød hädaa yaabä naax̱wiin. Cøx̱iä wiinä jaduhṉ yhaneꞌemy homiaajä. Cab jaduhṉ jiiby chänaꞌay tsajtøgooty, jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaduhṉ yhädiuum̱biä.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Cabä Dios tii yajmaajiaty. Cab jaduhṉ miänaꞌañ coo højts nbuhbéjtämät. Pero jaayaꞌay hajxy cøx̱iä xmióoyyäm tijaty hajxy nyajmaajiájtäm, møødä jugyhajt, møødä poj, cøx̱iä.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 ’Tuꞌug jäyaꞌay jaꞌa Dios jecy yhädiuuṉdsohṉ̃. Jeꞌe hajxy nägøx̱iä nhøjxhájtäm ndecyhájtäm mäduhṉ̃tiä hajxy yaa ndsänáayyäm hädaa yaabä naax̱wiin wiinduhm̱yhagajpt. Cahnä Dios hajxy hänajty xyhädiúuṉäm, tǿøyyäm hajxy hänajty xyajnähdíjjäm mänaa hajxy nmiiṉ ngáhw̱ämät, maa hajxy ndsänaayy nhäyóow̱ämät.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 Chojpiä Dios jaꞌa jioot jaduhṉ coo hajxy nwiingudsähgǿøyyämät, paady hajxy tøø xyhädiúuṉäm. Coo jaꞌa Dios hajxy hamuumduꞌjoot nbaꞌyáax̱ämät, xyhadsóow̱äm hajxy jaduhṉ.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Hix̱, jaayaꞌay hajxy xyagjugyhájtäm. Jaduhṉ hajxy tøø xquiunúuꞌxäm coo hajxy ndsänaayy nhäyóow̱ämät, møød coo hajxy nyohy nnájxämät. Jaduhṉä yaabä jäyaꞌayhajxy näjeꞌe tøø quiujaay coogä Dios hajxy xyhuunghájtäm.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Tøyhajt jaduhṉ coo jaꞌa Dios hajxy xyhuunghájtäm. Pero coo jäyaꞌayä jäyaꞌayhahädiuuṉnax̱y hajxy yhädiuṉ̃, jueꞌe hajxy yajtuum̱by, oro, møødä poobhoro, møødä tsaa. Cab jaduhṉ yhahixøꞌøy coo jaduhm̱bä jäyaꞌayhahädiuuṉnax̱y hajxy nwiingudsähgǿøyyämät. Hix̱, caꞌa Dyiosä jeꞌe jaduhṉ.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Jegyhajty, cabä jäyaꞌayhajxy hijty ñajuøꞌøy pø jii Dios. Y cabä Dios hijty miøjpädaꞌagy coo hijty quiaꞌa wiingudsähgøꞌøyii. Pero jädaꞌahaty, tøø jaꞌa Dios hajxy xyhanéhm̱äm coo jaꞌa nhaxøøgcuhdujt hajxy nägøx̱iä nnajtshixǿøyyämät, mäduhṉ̃tiä hajxy yaa ndsänáayyäm hädaa yaabä naax̱wiin.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Hix̱, tøø jaꞌa Dios wyiinmay coo hajxy nägøx̱iä xyajtøyhajtyegáaṉäm. Jaanä jaduhṉ tøø wyiinmaabiä mänaa hajxy jaduhṉ xyajtøyhajtyegáaṉäm. Tøø jaꞌa Dios tuꞌjäyaꞌay yajnähdijy coo hajxy mänitxøøbä xyajcueendäyegáaṉäm. Coo tuꞌjäyaꞌay jaduhṉ yhoꞌcy, mänitä Dios jaayaꞌay yagjujypiøjtägajch jadähooc. Coo jaayaꞌay jaduhṉ jiaanc̈h jujypiøjtägajch, jaduhṉä tøyhajt hajxy nmøødhájtäm coo jaayaꞌay hajxy tøyhajt xyajcueendäyegáaṉäm mänitxøøbä ―nøm̱ä Pablo miänaaṉ̃.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Coo jaꞌa cuꞌughajxy jaduhṉ miädooyy coo jaꞌa Pablo jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc tuꞌjäyaꞌay hänajty tøø jiujypiøjtägach, jaꞌa hänajty tøø yhóꞌoguiäbä, mänitä Pablo hajxy näjeꞌe ñäxiicy. Mänit wiinghänaꞌc‑hajxy näjeꞌe miänaaṉ̃:
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Mänitä Pablo wyiimbijnä.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Näjeꞌe jäyaꞌayä Pablo hajxy pianøcxy. Miäbøjc hajxy jaduhṉ. Tuꞌjäyaꞌay hänajty xiøhaty Dionisio. Møjhajp hänajty jeꞌe jim̱ maa jaꞌa Areópagon. Jaanä jaduhṉä toꞌoxiøjc tuꞌug miäbøjpä. Dámaris hänajty xiøhaty. Nämay hajxy jaduhṉ miäbøjcy.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.