Apocalipse 9
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ACF
1 Mänitä Diosmoonsä miämägoox̱pä xiuux̱y. Mänítøc̈hä madsaꞌa tuꞌug nhijxcahy, naax̱wiin hoy quiaꞌay. Mänitä madsaꞌa hawaatst miooyyä coo jaꞌa jut jaduhṉ yhawäguiiꞌtstúꞌudät jaꞌa jaanc̈h tehm̱ quiøøcpä.
1 E o quinto anjo tocou a sua trombeta, e vi uma estrela que do céu caiu na terra; e foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Mänitä jut yhawäguiiꞌtstuuty. Mänitä jøønjoc quiꞌixc piädsøøm̱y. Mänit cøxp chajpejty. Mänitä xøø cøjx wyiindägøꞌøyii. Mänitä tsajt cøjx jiaty jøønjocjooty.
2 E abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço, como a fumaça de uma grande fornalha, e com a fumaça do poço escureceu-se o sol e o ar.
3 Mänitä mamiuꞌu jocjooty piädsøøm̱y. Mänit hajxy yaa tiägøøyy jäyøøbiä hädaa yaabä naax̱wiin. Mänitä muꞌu tøjpt hajxy miooyyä nebiä caaꞌptiøjptän.
3 E da fumaça vieram gafanhotos sobre a terra; e foi-lhes dado poder, como o poder que têm os escorpiões da terra.
4 Mänit hajxy yhanehm̱ä coo hujtshaay hajxy quiaꞌa jǿøꞌxät ni quepychaa. Jeꞌe hajxy tiǿbäp pønjatiä Diosseñä hänajty caꞌa møød wyiinnähgopcøxp.
4 E foi-lhes dito que não fizessem dano à erva da terra, nem a verdura alguma, nem a árvore alguma, mas somente aos homens que não têm nas suas testas o selo de Deus.
5 Coo pøṉ jaduhṉ tiøbǿøjät, jaduhṉä muꞌudøjpt jiäwøꞌøwaꞌañ nebiä caaꞌptiøjpt jiäwøꞌøyän. Mägoox̱poꞌo jaꞌa muꞌuhajxy hänajty miädøbaꞌañ. Pero cabä cuhdujt hajxy miooyyä coo jäyaꞌay hajxy yaghóꞌogät.
5 E foi-lhes permitido, não que os matassem, mas que por cinco meses os atormentassem; e o seu tormento era semelhante ao tormento do escorpião, quando fere o homem.
6 Ja wiꞌi yhoꞌogaam̱bä jäyaꞌayhajxy hänajty, pero cab hajxy jaduhṉ ñäꞌä hoꞌogaꞌañ.
6 E naqueles dias os homens buscarão a morte, e não a acharão; e desejarão morrer, e a morte fugirá deles.
7 Jaduhṉ mäwíinädsä muꞌuhajxy hänajty quiähxøꞌøgy nebiä tsiptuum̱bä cuaayän. Jim̱ hajxy hänajty miøødä quiuhduum nebiä orocuhjeṉbän. Jaduhṉä wyiin jiøjphajxy hänajty quiähxøꞌøgy nebiä yaꞌadiøjcän.
7 E o parecer dos gafanhotos era semelhante ao de cavalos aparelhados para a guerra; e sobre as suas cabeças havia umas como coroas semelhantes ao ouro; e os seus rostos eram como rostos de homens.
8 Jaduhṉä cuhwaay hajxy hänajty miøødä nebiä toꞌoxiøjcuhwaayän. Jaduhṉä tiuꞌtsthajxy hänajty quiähxøꞌøgy nebiä leóntuꞌtstän.
8 E tinham cabelos como cabelos de mulheres, e os seus dentes eram como de leões.
9 Nähbujxt cuhbujxt hajxy hänajty nebiä hacxpøjtän. Coo hajxy hänajty jiäyøy, jaduhṉ hajxy hänajty jiädity nebiä tsiptuum̱bä cuaaguiarretän.
9 E tinham couraças como couraças de ferro; e o ruído das suas asas era como o ruído de carros, quando muitos cavalos correm ao combate.
10 Jaduhṉä tøjpt hajxy hänajty miøødä nebiä caaꞌptiøjptän. Jaduhṉä cuhdujt hajxy hänajty miøødä coo jäyaꞌay hajxy tiǿbät mägoox̱poꞌo.
10 E tinham caudas semelhantes às dos escorpiões, e aguilhões nas suas caudas; e o seu poder era para danificar os homens por cinco meses.
11 Haa jaꞌa muꞌu wyiindsøṉhajxiä, jutjooty hänajty chänaꞌay, jaꞌa jaanc̈h tehm̱ quiøøcpä. Jegyhajty hijty jeꞌe tiuṉ̃ Diosmoonsä; tøø yhøxquéjxänä. Abadón hänajty xiøhaty hebreohayuuc‑haamby. Apolión hänajty xiøhaty griegohayuuc‑haamby. Jaduhṉ miädiaꞌagytiägøꞌøy, jaꞌa mäyajcuhdägoobiä.
11 E tinham sobre si rei, o anjo do abismo; em hebreu era o seu nome Abadom, e em grego Apoliom.
12 Jaduhṉä tsøꞌty tuꞌug jiajtä. Metscä tsøꞌty hänajty quiaꞌa pedyiinä.
12 Passado é já um ai; eis que depois disso vêm ainda dois ais.
13 Mänitä Diosmoonsä miädädujcpä xiuux̱y. Mänítøc̈hä mädiaꞌagy nmädooyy coo jäyaꞌay jim̱ quiapxy maa jaꞌa orohaltarän, jim̱ Dioswiinduum. Hamädaax̱teecä orohaltar hänajty.
13 E tocou o sexto anjo a sua trombeta, e ouvi uma voz que vinha das quatro pontas do altar de ouro, que estava diante de Deus,
14 Mänitä Diosmoonsä miädädujcpä ñämaayy, jaꞌa hänajty tøøbä xiuꞌuxiä:
14 A qual dizia ao sexto anjo, que tinha a trombeta: Solta os quatro anjos, que estão presos junto ao grande rio Eufrates.
15 Mänit hajxy hoy miäguejøꞌøyii. Mänit hajxy wyiinguejxä coo jäyaꞌay hajxy yaghóꞌogät tuꞌug tägøøgpux̱y. Jäguem̱iä hajxy hänajty tøø yajnähdijyii coo hajxy miäyaghóꞌogät. Coo jaꞌa miädädujcpä Diosmoonsä jaduhṉ xiuux̱y, habaat jaduhṉ coo hajxy jiatcǿꞌøwät.
15 E foram soltos os quatro anjos, que estavam preparados para a hora, e dia, e mês, e ano, a fim de matarem a terça parte dos homens.
16 Mänítøch nmädooyy coo mejtsmägoꞌxmillón soldado hajxy hänajty miøødä; haagä cuaayhäñaaby hajxy hänajty jaduhṉ.
16 E o número dos exércitos dos cavaleiros era de duzentos milhões; e ouvi o número deles.
17 Haagä caac̈hpujxtä soldadohajxy hänajty. Jaduhṉä pujxt color hänajty miøødä, møødä tsaptspä, møødä hucypiä, møødä puꞌtspä. Jaduhṉä cuaay quiopc‑hajxy hänajty nebiä leóncopcän. Tägøøgtuꞌu hänajty jiiby piädsøm̱y yhaawjooty, møødä jøøn, møødä joc, møødä azufre.
17 E assim vi os cavalos nesta visão; e os que sobre eles cavalgavam tinham couraças de fogo, e de jacinto, e de enxofre; e as cabeças dos cavalos eram como cabeças de leões; e de suas bocas saía fogo e fumaça e enxofre.
18 Jaduhṉä jäyaꞌayhajxy yaghoꞌcä jaꞌa tuꞌug tägøøgpux̱ypä, jøønhaam, joc‑haam, azufrehaam.
18 Por estes três foi morta a terça parte dos homens, isto é pelo fogo, pela fumaça, e pelo enxofre, que saíam das suas bocas.
19 Jim̱ä cuaay mäjaa hajxy hänajty miøødä maa yhaawhajxiän møød jiiby maa tiuꞌtsthajxiän. Jaduhṉä tiuꞌtsthajxy hänajty quiähxøꞌøgy nebiä tsahṉ̃dycopcmøødpän. Jaꞌa tiuꞌtsthaama jäyaꞌay hajxy hänajty yajtsuꞌuc̈h.
19 Porque o poder dos cavalos está na sua boca e nas suas caudas. Porquanto as suas caudas são semelhantes a serpentes, e têm cabeças, e com elas danificam.
20 Pero jaꞌa jäyaꞌayhajxy jaꞌa mähmǿøyyäbä, cabä haxøøgcuhdujt hajxy ñajtshixøøyy. Møjcuꞌugong hajxy hänajty jiaanc̈h tehm̱ wyiingudsähgǿøñäp, møødä oronähwopy, møødä platanähwopy, møødä hobiujxtnähwopy, møødä tsaahädiuṉ̃, møødä quepychech. Cab yøꞌøduhm̱bä ñäꞌä hix̱y, ni quiaꞌa mädoy, ni quiaꞌa yoꞌoy.
20 E os outros homens, que não foram mortos por estas pragas, não se arrependeram das obras de suas mãos, para não adorarem os demônios, e os ídolos de ouro, e de prata, e de bronze, e de pedra, e de madeira, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Wiꞌi jiäyaꞌay‑yaghoꞌpnä jaꞌa jäyaꞌayhajxy hänajty. Wiꞌi miäbädaacnä hajxy hänajty haxøøgwiinmahñdyhaam. Wiingä tägachä toꞌoxiøjc hajxy miøødtsänaꞌayñä. Møød hajxy hänajty wyiꞌi mieec̈hñä.
21 E não se arrependeram dos seus homicídios, nem das suas feitiçarias, nem da sua fornicação, nem dos seus furtos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.