Apocalipse 6
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs NAA
1 Mänítøc̈hä Meeghuung nhijxy coo jaꞌa nocy tuꞌhit yhahooꞌtstuuty jaꞌa hänajty juxtujc‑hithahooc̈hpä. Mänitä animal tuꞌug miänaaṉ̃:
1 Vi quando o Cordeiro quebrou o primeiro dos sete selos e ouvi um dos quatro seres viventes dizendo, como se fosse som de trovão: — Venha!
2 Mänítøc̈hä craa tuꞌug nhijxy coo tøpxt hänajty tuꞌug miøødä. Poobcuaañähgøxp hänajty yhäñaꞌay. Mänitä cuhjéṉ miooyyä. Mänit tiuꞌubøjcy tsiptuum̱bä. Mäjädaꞌagaam̱b hänajty jaduhṉ.
2 Vi, então, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro tinha um arco, e foi-lhe dada uma coroa. E ele saiu vencendo e para vencer.
3 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstuuty jaꞌa miämetsc‑hithahooc̈hpä. Mänitä miämetspä animal miänaaṉ̃:
3 Quando o Cordeiro quebrou o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizendo: — Venha!
4 Mänítøc̈hä craa tuꞌug nhíjxcombä. Tsaptscuaañähgøxp hänajty yhäñaabiä. Mänitä cuhdujt miooyyä coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy nøcxy yajnimiädsibøꞌøyii hädaa yaabä naax̱wiin, coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy nøcxy yajniyaghoꞌogyii. Mänitä yoṉ̃hespada tuꞌug miooyyä.
4 E saiu outro cavalo, que era vermelho. E ao seu cavaleiro foi dado poder para tirar a paz da terra e fazer com que os homens matassem uns aos outros. Também lhe foi dada uma grande espada.
5 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miädägøøghithahooc̈hpä. Mänitä miädägøøgpä animal miänaaṉ̃:
5 Quando o Cordeiro quebrou o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizendo: — Venha! Então olhei, e eis um cavalo preto e o seu cavaleiro com uma balança na mão.
6 Mänítøc̈hä mädiaꞌagy nmädooyy maa jaꞌa mädaax̱pä animalhajxy hänajtiän:
6 E ouvi o que parecia uma voz no meio dos quatro seres viventes dizendo: — Uma medida de trigo por um denário; três medidas de cevada por um denário; e não danifique o azeite e o vinho.
7 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miämädaax̱c‑hithahooc̈hpä. Mänitä miämädaax̱pä animal miänaaṉ̃:
7 Quando o Cordeiro quebrou o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizendo: — Venha!
8 Mänítøc̈hä craa tuꞌug njaac híjxcombä, jaꞌa hänajty xøhajpä jaꞌa mäyaghoꞌpä. Cuaañähgøxp hänajty yhäñaꞌay jaꞌa poob‑lǿmnäbä. Høx̱haamä møjcuꞌuhaambä hänajty piamiṉ̃. Mänitä cuhdujt hajxy miooyyä hädaa yaabä naax̱wiin coo jäyaꞌay hajxy yaghóꞌogät tuꞌmädaax̱c‑hitpä. Hadsip hajxy hänajty miäyaghoꞌogaꞌañ, yuuhaam, paꞌamhaam, caahaam.
8 Vi, então, e eis um cavalo amarelo. O seu cavaleiro se chamava Morte, e o inferno o estava seguindo. E lhes foi dada autoridade sobre a quarta parte da terra para matar à espada, pela fome, com a mortandade e por meio dos animais selvagens da terra.
9 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miämägoox̱c‑hithahooc̈hpä. Mänítøc̈hä háañämähajxy jiiby nhijxy altarpaꞌc, jaꞌa hajxy hänajty tøø yaghoꞌogyíijäbä jaꞌa Diosmädiaꞌagyquiøxpä. Paady hajxy yaghoꞌcä coo hajxy hänajty hoy tøø jiaanc̈h tehm̱ quiudiuṉ̃.
9 Quando o Cordeiro quebrou o quinto selo, vi, debaixo do altar, as almas daqueles que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Mänit hajxy møc yaax̱y:
10 Clamaram com voz forte, dizendo: — Até quando, ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, não julgas, nem vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?
11 Mänitä poobwit hajxy cøduꞌug miooyyä. Mänit hajxy ñämaayyä coo hajxy ween jiaac pooꞌxy høxtä coonä hänajty pedyii tøø yaghoꞌogyii jaꞌa hermano jaꞌa Jesucristo hajxy mäduum̱bä.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi pedido que repousassem ainda por pouco tempo, até que também se completasse o número dos seus conservos e seus irmãos que iam ser mortos como eles tinham sido.
12 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miädädujc‑hithahooc̈hpä. Mänitä hujx møc ñajxy. Mänitä xøø jyiṉ̃øøyy nebiä jiṉ̃witän. Mänitä poꞌo quiähxøꞌcy nebiä nøꞌtiän.
12 Vi quando o Cordeiro quebrou o sexto selo. Houve um grande terremoto, o sol se tornou negro como pano de saco feito de crina, a lua ficou toda vermelha como sangue,
13 Mänitä madsaꞌa tsajtcøxpä quiahy naax̱wiin jaanc̈h tehm̱ miay; jaduhṉ quiahy nebiä piidstøøm piojcaꞌayän.
13 as estrelas do céu caíram sobre a terra, como a figueira deixa cair os seus figos verdes quando sacudida por um vento forte,
14 Mänitä tsajt yhadägoyyøøñä nebiä nocy yhaxädsachän. Mänitä tuṉ cøx̱iä wiingtuum ñäꞌä yajnøcxä møødä naax̱ hänajty hijpä mejyquiujc.
14 e o céu recolheu-se como um pergaminho quando se enrola. Então todos os montes e as ilhas foram movidos do seu lugar.
15 Mänitä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä jiiby ñiguiuyuꞌtsä tsaajutjooty, møødä jim̱bä tsaadunjootypä, møødä reyhajxy, møødä jäyaꞌayhajxy møjhajpä, møødä mäyøøjäyaꞌayhajxy, møødä soldadowiindsøṉhajxy, møødä jäyaꞌayhajxy jaꞌa møjcuhdujtmøødpä, møødä näꞌä pajäyaꞌayhajxy.
15 Os reis da terra, os grandes, os comandantes, os ricos, os poderosos e todo escravo e todo livre se esconderam nas cavernas e nos penhascos dos montes
16 Mänitä tsaadúṉ hajxy ñämaayy:
16 e disseram aos montes e aos rochedos: — Caiam sobre nós e nos escondam da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Tøø yhabaatnä coo højts hajxy xyajtsaac̈hpøgaaṉnä nägøx̱iä. Cab højts hoy nmeeꞌxtugaꞌañ.
17 Porque chegou o grande Dia da ira deles, e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.