Apocalipse 6
El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs BKJ
1 Mänítøc̈hä Meeghuung nhijxy coo jaꞌa nocy tuꞌhit yhahooꞌtstuuty jaꞌa hänajty juxtujc‑hithahooc̈hpä. Mänitä animal tuꞌug miänaaṉ̃:
1 E eu vi quando o Cordeiro abriu um dos selos, e ouvi, como se fosse o barulho de trovão, um dos quatro animais, dizendo: Vem e vê!
2 Mänítøc̈hä craa tuꞌug nhijxy coo tøpxt hänajty tuꞌug miøødä. Poobcuaañähgøxp hänajty yhäñaꞌay. Mänitä cuhjéṉ miooyyä. Mänit tiuꞌubøjcy tsiptuum̱bä. Mäjädaꞌagaam̱b hänajty jaduhṉ.
2 E eu vi, e eis um cavalo branco; e o que nele estava assentado tinha um arco; e uma coroa lhe foi dada, e ele seguiu adiante conquistando, e para conquistar.
3 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstuuty jaꞌa miämetsc‑hithahooc̈hpä. Mänitä miämetspä animal miänaaṉ̃:
3 E, havendo aberto o segundo selo, eu ouvi o segundo animal, dizendo: Vem e vê!
4 Mänítøc̈hä craa tuꞌug nhíjxcombä. Tsaptscuaañähgøxp hänajty yhäñaabiä. Mänitä cuhdujt miooyyä coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy nøcxy yajnimiädsibøꞌøyii hädaa yaabä naax̱wiin, coo jaꞌa jäyaꞌayhajxy nøcxy yajniyaghoꞌogyii. Mänitä yoṉ̃hespada tuꞌug miooyyä.
4 E ali saiu outro cavalo que era vermelho; e ao que nele se assentava foi-lhe dado poder para tirar a paz da terra, e que se matassem uns aos outros, e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miädägøøghithahooc̈hpä. Mänitä miädägøøgpä animal miänaaṉ̃:
5 E havendo aberto o terceiro selo, eu ouvi o terceiro animal dizer: Vem e vê! E eu olhei, e eis um cavalo preto, e o que nele se assentava tinha um par de balanças em sua mão.
6 Mänítøc̈hä mädiaꞌagy nmädooyy maa jaꞌa mädaax̱pä animalhajxy hänajtiän:
6 E eu ouvi uma voz no meio dos quatro animais, dizendo: Uma medida de trigo por um denário; e três medidas de cevada por um denário; e não danifiques o óleo e o vinho.
7 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miämädaax̱c‑hithahooc̈hpä. Mänitä miämädaax̱pä animal miänaaṉ̃:
7 E havendo aberto o quarto selo, eu ouvi a voz do quarto animal, dizendo: Vem e vê!
8 Mänítøc̈hä craa tuꞌug njaac híjxcombä, jaꞌa hänajty xøhajpä jaꞌa mäyaghoꞌpä. Cuaañähgøxp hänajty yhäñaꞌay jaꞌa poob‑lǿmnäbä. Høx̱haamä møjcuꞌuhaambä hänajty piamiṉ̃. Mänitä cuhdujt hajxy miooyyä hädaa yaabä naax̱wiin coo jäyaꞌay hajxy yaghóꞌogät tuꞌmädaax̱c‑hitpä. Hadsip hajxy hänajty miäyaghoꞌogaꞌañ, yuuhaam, paꞌamhaam, caahaam.
8 E eu olhei, e eis um cavalo pálido; e o nome do que estava assentado nele era Morte, e o Inferno o seguia. E poder lhe foi dado sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome; e com a morte, e com as feras da terra.
9 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miämägoox̱c‑hithahooc̈hpä. Mänítøc̈hä háañämähajxy jiiby nhijxy altarpaꞌc, jaꞌa hajxy hänajty tøø yaghoꞌogyíijäbä jaꞌa Diosmädiaꞌagyquiøxpä. Paady hajxy yaghoꞌcä coo hajxy hänajty hoy tøø jiaanc̈h tehm̱ quiudiuṉ̃.
9 E havendo aberto o quinto selo, eu vi, debaixo do altar as almas daqueles que foram mortos por causa da palavra de Deus, e por causa do testemunho que eles mantinham.
10 Mänit hajxy møc yaax̱y:
10 E eles gritavam em alta voz, dizendo: Até quando, Ó Senhor, santo e verdadeiro, não julgarás e vingarás nosso sangue sobre aqueles que habitam na terra?
11 Mänitä poobwit hajxy cøduꞌug miooyyä. Mänit hajxy ñämaayyä coo hajxy ween jiaac pooꞌxy høxtä coonä hänajty pedyii tøø yaghoꞌogyii jaꞌa hermano jaꞌa Jesucristo hajxy mäduum̱bä.
11 E túnicas brancas foram dadas a cada um deles; e lhes foi dito que eles deveriam descansar por um pouco de tempo, até também completar-se o número de seus conservos e seus irmãos, prestes a serem mortos assim como eles.
12 Mänitä Meeghuung jaꞌa nocy yhahooꞌtstúutcombä jaꞌa miädädujc‑hithahooc̈hpä. Mänitä hujx møc ñajxy. Mänitä xøø jyiṉ̃øøyy nebiä jiṉ̃witän. Mänitä poꞌo quiähxøꞌcy nebiä nøꞌtiän.
12 E eu vi quando ele abriu o sexto selo, e eis que houve um grande terremoto; e o sol se tornou preto como um saco de crina e a lua tornou-se como sangue;
13 Mänitä madsaꞌa tsajtcøxpä quiahy naax̱wiin jaanc̈h tehm̱ miay; jaduhṉ quiahy nebiä piidstøøm piojcaꞌayän.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, assim como uma figueira lança seus figos prematuros, quando ela é abalada por um forte vento.
14 Mänitä tsajt yhadägoyyøøñä nebiä nocy yhaxädsachän. Mänitä tuṉ cøx̱iä wiingtuum ñäꞌä yajnøcxä møødä naax̱ hänajty hijpä mejyquiujc.
14 E o céu retirou-se como um rolo quando é enrolado, e toda montanha e ilha foram removidas de seus lugares.
15 Mänitä jäyaꞌayhajxy nägøx̱iä jiiby ñiguiuyuꞌtsä tsaajutjooty, møødä jim̱bä tsaadunjootypä, møødä reyhajxy, møødä jäyaꞌayhajxy møjhajpä, møødä mäyøøjäyaꞌayhajxy, møødä soldadowiindsøṉhajxy, møødä jäyaꞌayhajxy jaꞌa møjcuhdujtmøødpä, møødä näꞌä pajäyaꞌayhajxy.
15 E os reis da terra, e os homens grandiosos, e os homens ricos, e os principais capitães, e os homens poderosos, e cada servo, e cada homem livre, esconderam-se nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Mänitä tsaadúṉ hajxy ñämaayy:
16 e diziam às montanhas e às rochas: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro.
17 Tøø yhabaatnä coo højts hajxy xyajtsaac̈hpøgaaṉnä nägøx̱iä. Cab højts hoy nmeeꞌxtugaꞌañ.
17 Porque é vindo o grande dia da sua ira, e quem será capaz de ficar de pé?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.