2 Coríntios 7

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mäguꞌughajpädøjc, tøyhajt jaduhṉ coo jaꞌa Dios hajxy xyhuunghájtäm. Tsøcxä haxøøgwiinmahñdy hajxy najtshixǿøyyäm cøx̱iä. Yøꞌø haxøøgwiinmahñdy, xyajmáꞌtäp jaꞌa mniꞌx jaꞌa mjuøhñdy jaduhṉ. Tsøgä Dios hajxy wiingudsähgǿøyyäm. Tsøgä njoot hajxy pädáacäm maa jaꞌa Dioscøxpän.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Cham̱ højts mijts nnämáaguiumbä, tuṉä mayhajt hajxy, tsøc hajxy nijiootpáatäm. Cab højts pøṉ tøø nhäyoow̱hix̱y, cab højts pøṉ haxøøgwiinmahñdy tøø nyajnähixøꞌøy, cab højts pøṉ tøø nwiinhøøñ.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Pero cábøch nmänaꞌañ cooc̈h pøṉ tøø xñähøønøꞌøy. Njaanc̈h tehm̱ chojpy højts mijts jaduhṉ mäduhṉ̃tiä hajxy yaa njaac jugyhájtäm hädaa yaabä naax̱wiin. Jaduhṉ mijts hijty tøø nhuuc nämaabiä.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Nnajuǿøbiøch coo mijts caꞌxy mgudiunaꞌañ waam̱bátyhøch mijts tøø nmägapxy tøø nhaneꞌemy. Ngumáabiøch mijts jaduhṉ. Jootcújc‑høch njaanc̈h tehm̱ ñijiäwøꞌøyii maa mijtscøxpän. Jaanc̈h tehm̱ xiooṉdáacpøch, hoy højts madiuꞌu nja tsaac̈hpøcy.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Coo højts jaꞌa hermano Tito jim̱ ngaꞌa paaty maa jaꞌa cajpt jaduhṉ xiøhatiän Troas, paady højts jim̱ nwiimbijty. Y coo højts yaa nmejch Macedonia‑naaxooty, ni yaa højts jaꞌa hermano Tito ngaꞌa paatpä. Coo højts yaa ngaꞌa tsoj paaty, paady højts hijty jootcujc ngaꞌa näꞌägädä nijiäwøꞌøyii. Xmiädsiphajp højts jäyaꞌayhajxy hijty jaꞌa Diosmädiaꞌagyquiøxpä. Jootmayhajp højts hijty jeꞌeguiøxpä cooc tyijy mijts jaduhṉ mgaꞌa mäbøgaꞌañ.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Jaꞌa Dios, yagjootmøcpøjpy jeꞌe pønjaty jaduhṉ jootmayhajp. Y coo jaꞌa hermano Tito jiaanc̈h mejch, mänit højts jaꞌa Dios xyagjootmøcpøjcy.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Xjiaanc̈h tehm̱ yagjootmøcpøjc højts jaꞌa Dios jaduhṉ coo højts jaꞌa hermano Tito xyhawaaṉä coo mijts jeꞌe myagjootmøcpøjcy mänaa jim̱ yhitiän maa mijtsän. Cøjx højts xyhawaaṉä cóogøch mijts xjia wiꞌi jiøbhix̱y cooc̈h jim̱ nnǿcxät maa mijtsän. Jaduhṉ højts tøø xyhawáaṉäbä cooc mijts mjootmayhaty jeꞌeguiøxpä cooc̈h mijts hijty tøø xyhuuc yagjootmayhajpä. Y jaduhṉ højts tøø xyhawáaṉäbä cóogøch mijts xjiaanc̈h tehm̱ jiahmiejtstaꞌagy. Coo højts jaduhṉ tøø xquiøx̱y hawaaṉä, páadyhøch njaanc̈h tehm̱ xiooṉdaꞌagy.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Mänáajøch mijts jaꞌa nocy jawyiinhajtpä nyajnäguex̱iän, nhójjøch mijts jaduhṉ siémpräm. Paady hajxy weeṉ̃tiä mjootmayhajty. Jootmayhájthøch høøc̈h wéeṉ̃tiäbä coo mijts nhojy.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Coo mijts nhojy, paadiä mhaxøøgcuhdujt hajxy mhøx̱hijxy. Xquiumaayy mijts jaꞌa Dios jaduhṉ coo hajxy jaduhṉ mhøx̱hijxy. Coo hajxy jaduhṉ mhøx̱hijxy, páadyhøch nxooṉdaꞌagy, caꞌa jieꞌeguiøxpä coo hajxy mjootmayhajty.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Pønjaty yhaxøøgcuhdujt høx̱hijxp, jeꞌedshajxy hodiuum mähmǿꞌøwäp. Cumay hajxy jaduhṉ piädsǿm̱ät maa jaꞌa Diosän. Y cab hajxy jaduhṉ jiootmayhájnät. Pero pønjaty yhaxøøgcuhdujt caꞌa høx̱hijxp, haxøøgtuum hajxy miähmǿꞌøwät. Hoy miänaaxøø hajxy jaduhṉ jiootmayhadaꞌañ.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Pero mijts, hamuumduꞌjoot hajxy mgudiuṉ̃ nebiaty mijts tøø nmägapxy tøø nhaneꞌemiän mänáajøch jaꞌa jayøbajtpä nocy nguex̱iän. Mjaanc̈h høx̱hijx jaꞌa mhaxøøgcuhdujt hajxy nebiä Diosmädiaꞌagy yhaneꞌemiän. Mjootmayhajt hajxy jaduhṉ coo hajxy hijty tøø mgädieey. Y mdsähgøøyy hajxy jaduhṉ weeṉ̃tiä. Chojpy jaꞌa mjoothajxy coo mijts ngumáyät, paadiä craa hajxy mhøxquejxpädsøøm̱y, jaꞌa haxøøgjatcǿøyyäbä. Tøø hajxy myajcähxøꞌnø coo hajxy tii pojpä tii cädieey mgaꞌa møødän.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Paady højts jaꞌa nocy jim̱ nguejxy maa mijtsän, coo hänaꞌc‑hajxy haxøøg tøø ñidiuñii. Caꞌa jieꞌeguiøxphajtiä højts yøꞌø nocy nguejxy. Paady højts nguejxpä, chojpy højts jaꞌa njoot hänajty coo hajxy myajcähxǿꞌøgät coo højts mijts xchocyñä. Xyhijxp højts jaꞌa Dios jaduhṉ coo højts ngaꞌa høhṉdaꞌagy.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Coo højts mijts jaduhṉ xchocyñä, paady højts nxooṉdaꞌagy.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Xooṉdaacp højts jaduhm̱bä coo jaꞌa hermano Tito xiooṉdaacpä. Paady xiooṉdaꞌagy coo jaꞌa Diosmädiaꞌagy hajxy hänajty hoy mbanøcxyñä nägøx̱iä mänaa jim̱ yhitiän maa mijtsän. Tøøc̈hä hermano Tito hijty nnämaꞌay coo mijts jaꞌa Diosmädiaꞌagy hoy mgudiuṉ̃. Y tøyhajt hajxy mjaanc̈h cudiuṉ̃.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Hamuumduꞌjoot mijts jaꞌa hermano Tito xjiaanc̈h tehm̱ chocy, jeꞌeguiøxpä coo mijts jaꞌa miädiaꞌagy mmäbøjcä hamuumduꞌjoot nebiaty mijts xyhanehm̱iän.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nnajuǿøbiøch coo mijts jaꞌa Diosmädiaꞌagy hoy mbanøcxaaṉnä; páadyhøch nxooṉdaꞌagy.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.