2 Coríntios 1

El Nuevo Testamento en mixe de Guichicovi (MIRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Høøc̈h Pablo hädaa nocy njahby. Jesucrístøch tøø xwyiinguex̱y cooc̈h jaꞌa miädiaꞌagy nyajwáꞌxät. Jaꞌa Dios jaduhṉ mänaam̱b cooc̈h nyajwáꞌxät. Jaꞌa hermano Timoteo, tuꞌugwiinmáhñdyhøch jeꞌe xmiøødhity cooc̈h hädaa nocy njaay. Mijts hädaa nocy nyajnäguexaam̱by pønjaty Diosmädiaꞌagymiäbøjp maa jaꞌa cajpt xiøhatiän Corinto, møød maa jaꞌa naax̱ xiøhatiän Acaya wiinduhm̱yhagajpt.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, e a todos os irmãos santos que estão em toda a Acaia.
2 Ween mijts jaꞌa Dios hoyhajt weenhajt xmioꞌoy møødä Jesucristo. Dios hajxy nDeedyhájtäm. Jesucristo hajxy nWiindsøṉhájtäm.
2 A vós, graça e paz da parte de Deus, nosso Pai, e da parte do Senhor Jesus Cristo!
3 Tsøgä Dios hajxy tehṉgajnä wiingudsähgǿøyyäm. Tsøc hajxy tehṉgajnä nämáayyäm Dioscujúꞌuyäp. Jaꞌa Jesucristo Tieedy jeꞌe. Jaanc̈h tehm̱ yhojioot jaꞌa Dios miøød. Xjiootcapxmøcpǿjcäm hajxy homiänaajä,
3 Bendito seja Deus, o Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, Deus de toda a consolação,
4 hoy ñebiaty hajxy cu nja jajt cu nja habéjtäm. Paady hajxy jaduhṉ xjiootcapxmøcpǿjcäm, jaduhṉ hajxy hoy njootcapxmøcpøjtägájtsämd pønjaty häyohmbaatp.
4 que nos conforta em todas as nossas tribulações, para que, pela consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus, possamos consolar os que estão em qualquer angústia!
5 Hix̱, nebiä Jesucristo chaac̈hpøjquiän, jaanä jaduhṉ hajxy ndsaac̈hpǿjcämbä. Y coo jaꞌa Jesucristo hajxy nmøødhíjtäm tuꞌugmädiaꞌagy, paadiä Dios hajxy xjiaanc̈h tehm̱ jiootcapxmøcpǿjcäm.
5 Com efeito, à medida que em nós crescem os sofrimentos de Cristo, crescem também por Cristo as nossas consolações.
6 Coo højts ndsaac̈hpøcy, mänit højts Dios xjiootcapxmøcpøcy. Y jaduhṉ mijts njootcapxmøcpøjtägajtspä. Y jaduhṉ mijts Diosmädiaꞌagy nyajwiingapxǿꞌøwät neby hajxy jaduhṉ mnähwáꞌadsät. Coo mijts mdsaac̈hpǿjpät neby højts ndsaac̈hpøquiän, mänit mijts njootcapxmøcpǿgät neby hajxy jaduhṉ hoy mmeeꞌxtúgät.
6 Se, pois, somos atribulados, é para vossa consolação e salvação. Se somos consolados, é para vossa consolação, a qual se efetua em vós pela paciência em tolerar os sofrimentos que nós mesmos suportamos.
7 Nnajuøøby højts coo mijts mmeeꞌxtugaꞌañ, coo mijts Dios xjiootcapxmøcpøgaꞌañ, hoy miäduhṉ̃tiä mijts cu mja tsaac̈hpøc neby højts ndsaac̈hpøquiän. Nmøød højts jaꞌa tøyhajt jaduhṉ.
7 A nossa esperança a respeito de vós é firme: sabemos que, como sois companheiros das nossas aflições, assim também o sereis da nossa consolação.
8 Mäguꞌughajpädøjc, chojpy højts njoot coo hajxy mnajuǿꞌøwät nebiaty højts jim̱ ndsaac̈hpøjcy maa jaꞌa naax̱ jaduhṉ xiøhatiän Asia. Hanax̱iä højts jim̱ njajty nhabejty. Jaanc̈h tehm̱ jiootmayhajp højts hänajty. Høxtä mänaaṉ højts jaduhṉ coo ndijy højts hänajty jim̱ nhoꞌogaꞌañ,
8 Não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia. Fomos maltratados ali desmedidamente, além das nossas forças, a ponto de termos perdido a esperança de sair com vida.
9 coo ndijy hänaꞌc hänajty tøø quiojyquiapxytiuṉ̃ coo højts hänajty xyaghoꞌogaꞌañ. Paady højts jaduhṉ njajty nhabejty, jaduhṉ højts nnajuǿꞌøwät coo jagooyyä Dios xñäwáꞌanät, cab højts hamdsoo hoy nniñäwaꞌanǿøjät. Haa caꞌa, Dios jaduhṉ yagjujypiøjtägajtsp jaꞌa tøø yhóꞌoguiäbä.
9 Sentíamos dentro de nós mesmos a sentença de morte, para que aprendêssemos a pôr a nossa confiança não em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Xñäwaaṉ højts jaꞌa Dios coo højts hänaꞌc hänajty jim̱ xjia yaghoꞌogaꞌañ. Homiänaajä højts jaduhṉ xñäwaꞌanaꞌañ. Nmøød højts jaꞌa tøyhajt jaduhṉ.
10 Ele nos livrou e nos livrará de tamanhos perigos de morte. Sim, esperamos que ainda nos livrará
11 Nax̱y mijts jaꞌa Dios mdehm̱ piaꞌyáꞌaxät maa højtscøxpän. Jaduhṉ højts mijts hoy xpiuhbédät. Coo jäyaꞌayhajxy nämay Dyiospaꞌyáꞌaxät maa højtscøxpän, mänit højts jaꞌa Dios xñäwaꞌanaꞌañ, mänitä jäyaꞌay jaꞌa Dios hajxy nämay ñämaꞌawaꞌañ “Dioscujúꞌuyäp”, jeꞌeguiøxpä coo højts Dios hoyhajt weenhajt xmioꞌoy.
11 se nos ajudardes também vós com orações em nossa intenção. Assim esta graça, obtida por intervenção de muitas pessoas, lhes será ocasião de agradecer a Deus a nosso respeito.
12 Jootcujc højts nnijiäwøꞌøyii coo højts hoy tøø njäyaꞌayhaty maa mijtsän hädaa yaabä naax̱wiin. Dios højts jaduhṉ xpiädaac coo højts hoy njäyaꞌayhádät. Jaayaꞌay højts xyhijxp coo højts hoy njaanc̈h jäyaꞌayhaty. Xpiuhbejp højts jaduhṉ neby højts hoy njaac jäyaꞌayhádät. Cab højts hamdsoo hoy nhojiäyaꞌayhádät.
12 A razão da nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência de que, no mundo e particularmente entre vós, temos agido com santidade e sinceridade diante de Deus, não conforme o espírito de sabedoria do mundo, mas com o socorro da graça de Deus.
13 — ausente —
13 Em verdade, não vos queremos dizer coisa alguma diferente da que ledes em nossas cartas, e que compreendeis. E espero que reconheçais até o fim,
14 — ausente —
14 como aliás já o tendes em parte reconhecido, que nós somos a vossa glória, exatamente como vós sereis a nossa, no dia do Senhor Jesus.
15 Nmǿødhøch tøyhajt jaduhṉ coo højts nmädiaꞌagy hajxy caꞌxy xwyiinjuøꞌøwaaṉä, páadyhøch hijty tøø nja wiinmay coo mijts jadähooc nøcxy cu nguhijxy. Jaduhṉ hajxy jadähooc cu nxooṉdáacäm nägøx̱iä.
15 Foi nesta persuasão que eu resolvera primeiro ir ter convosco, para que recebêsseis uma dupla alegria:
16 Hix̱, nøcxáam̱bøch hijty jim̱ maa jaꞌa naax̱ jaduhṉ xiøhatiän Macedonia, y jim̱ mijts hijty nduꞌuguhixaꞌañ Corinto. Y cooc̈h hijty nwiimbidaaṉnä Macedonia, mänit mijts hijty jadähooc nduꞌuguhixáaṉgombä cooc̈h hijty jim̱ nnøcxaꞌañ maa jaꞌa naax̱ jaduhṉ xiøhatiän Judea. Jim̱ mijts jaduhṉ cu xpiuhbejty.
16 eu passaria por vós ao dirigir-me à Macedônia e, ao voltar da Macedônia, iria novamente visitar-vos e de lá seria por vós conduzido até a Judéia.
17 Pero cabä Dios jaduhṉ miänaaṉ̃ cooc̈h jim̱ cu nminøøyy maa mijtsän. Caꞌa yhamdsoojóotøch jim̱ tøø ngaꞌa naxøꞌøy. Cab jaduhṉ yhoyyä coo hajxy mmänáꞌanät cóogøch tyijy jaduhṉ nduꞌugcapxy nmetscapxy, cooc̈h jim̱ tøø ngaꞌa naxøꞌøy. Jaꞌa hänaꞌc‑hajxy caꞌa mäbøjpä, jeꞌeds hajxy tuꞌugcapxp metscapxp, caꞌa yhøøc̈hä.
17 Formando este plano, terei usado de leviandade? Ou são puramente humanas as resoluções que tomo, de modo que haja em mim o sim e depois o não?
18 Dios højts xyhijxp coo højts ngaꞌa høhṉdaꞌagy. Cab højts mijts mänaa tøø nmøødtuꞌugcapxy tøø nmøødmetscapxy.
18 Deus é testemunha de que quando vos dirijo a palavra, não existe um sim e depois um não.
19 Hix̱, jaꞌa Jesucristo, jaꞌa Dioshuung, cab jeꞌeduhṉ mänaa tiuꞌugcapxy mietscapxy. Homiänaajä tiømiädiaꞌagy. Y coo højts mijts nyajwiingapxøøyy jaꞌa Jesucristocøxpä, paady højts ngaꞌa tuꞌugcapxy ngaꞌa metscapxy, ni høøc̈h Pablo, ni hermano Silvano, ni hermano Timoteo.
19 O Filho de Deus, Jesus Cristo, que nós, Silvano, Timóteo e eu, vos temos anunciado, não foi sim e depois não, mas sempre foi sim.
20 Waam̱batiä Dios jecy miänaaṉ̃ coo hänajty yajtøjiadaꞌañ, cøjx jaduhṉ tiøjiaty jaꞌa Jesucristocøxpä. Y coo højts jaꞌa mädiaꞌagy nmäbǿjcäm jaꞌa Jesucristocøxpä, jaduhṉä Dios møj jaanc̈h nbädáacäm.
20 Porque todas as promessas de Deus são sim em Jesus. Por isso, é por ele que nós dizemos Amém à glória de Deus.
21 Pero jaꞌa Dios hajxy xpiuhbéjtäm nebiä Jesucristo hajxy jaduhṉ nmøødhíjtämd tuꞌugmädiaꞌagy tehṉgajnä, møød højts møød mijts nägøx̱iä. Jaanä Dios højts jaduhṉ xwiinguejxpä coo højts jaꞌa miädiaꞌagy nyajwáꞌxät.
21 Ora, quem nos confirma a nós e a vós em Cristo, e nos consagrou, é Deus.
22 Xyaghijp højts jaꞌa Dios quiøꞌøjooty jaꞌa yhEspírituhaam. Xyhuunghajp højts jaduhṉ. Xmióoyyäm jaꞌa tøyhajt hajxy jaduhṉ coo hajxy homiänaajä xcwieendähadáaṉäm.
22 Ele nos marcou com o seu selo e deu aos nossos corações o penhor do Espírito.
23 Dios jaꞌa tøyhajt møød cooc̈h ngaꞌa høhṉdaꞌagy. Páadyhøch jim̱ tøø ngaꞌa naxøꞌøy Corinto maa mijtsän, cábøch njoot hänajty chocy coo mijts nhójät.
23 Invoco a Deus por testemunha: juro por minha vida que foi para vos poupar que não voltei a Corinto.
24 Pero cab højts mijts nhaneꞌemaꞌañ nebiatiä Diosmädiaꞌagy hajxy mmäbǿgät. Hix̱, nnajuøøby højts jaduhṉ coo hajxy hamuumduꞌjoot mmäbøcy. Nja wiꞌi piuhbedaam̱by højts mijts jaduhṉ nebiä Diosmädiaꞌagy hajxy maas hoy mbanǿcxät. Jaduhṉ hajxy maas jootcujc mhídät.
24 Não porque pretendamos dominar sobre a vossa fé. Queremos apenas contribuir para a vossa alegria, porque, quanto à fé, estais firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.